I have previously argued that human flourishing partly consists in the ability to exercise essential human capacities, many of which are non-distinctive and shared with other animals. The concept of flourishing is itself species-specific. Thus, the development of essential capacities (human and nonhuman) comprises a large part of the goods that we ought to promote. Problems about the definition of ‘essential’ are discussed, as are related issues about whether there are necessary and sufficient conditions for the correct use of sortal universal terms. The relation of the exercise of essential capacities to basic needs is investigated, and the essential nature of the human capacity for meaningful work, which has been disputed by John White, is defended. Finally, some suggestions are offered about what the proponents of the capabilities approach might derive from that of essential capacities.

To investigate the effect of vermicompost, N fertilizer and their integration on growth, biological and essential yields oil and its components in two populations (Varamin and Isfahan), an experiment was conducted in a randomized complete block design with three replications in the field of Isfahan Medicinal Plants Research Center in 2016. Fertilizer treatments including 100% urea, vermicompost 33.3 and urea 66.6%, vermicompost 66.6 and urea 33.3%, 100% vermicompost and control treatment (without fertilizer) as the first factor and Varamin and Isfahan populations as the second factor were selected. The results showed that the interaction effects of nitrogen fertilizer and populations on all studied traits were significant. In both populations, nitrogen fertilizer improved height, biological and essential oil yields, content of essential oil compounds (d-Carvone and its yield, α-phellandrene and linalool; except p-Cymene and Limonene in Isfahan population). Since in medicinal plants, the quantity (biological yield) and quality (essential oil and d-Carvone; the most important ingredient and the highest amount of essential oil in this experiment), 66.6% vermicompost + 33.3% urea in Varamin population, was the best treatment in the experiment. In addition an in the direction of human health and sustainable agriculture, it is possible to reduce 33% of chemical fertilizers application and pollution; however, in terms of other essential oil contents (α-phellandrene, Linalool and p-Cymene), 100% vermicompost fertilizer treatment was superior in Isfahan population.

ارس یکی از مهمترین سوزنی برگان بومی ایران است. ارس به عنوان یکی از مقاومترین درختان به سرماهای شدید (بیش از 40 درجه سانتیگراد زیر صفر) و خشکی، جایگاه ویژه ای در نواحی کوهستانی ایران دارد که می بایستی از کلیه جهات مورد بررسی قرار گیرد. در این پژوهش سعی شد که با بررسی ویژگیهای کمی و کیفی اسانس سرشاخه های سبز و میوه ارس علاوه بر شناسایی اجزای اسانس، اثر عوامل محیطی بر متابولیسم فرآورده های ثانوی مطالعه شود. برای بررسی اسانس ارس، سرشاخه های سبز و مخروطهای ماده پایه های نر، ماده و نر-ماده ارس پس از تقطیر با بخار توسط GC/MS تجزیه شدند. نتایج نشان داد که مقدار اسانس در مخروطهای ماده ارس به طور چشمگیری زیادتر از سرشاخه های سبز است. روند تغییرات فصلی اسانس مخروطهای ماده متفاوت از سرشاخه های ارس بوده، به طوری که مقدار اسانس مخروطهای ماده در طول دوره رشد و نمو افزایش می یابد، ولی در سرشاخه های سبز کاهش می یابد. با تجزیه اسانس سرشاخه ها و مخروطهای ماده، 32 ترکیب ترپنوییدی شناسایی شد که عمده ترین آنها عبارتند از a-pinene، limonene، trans-verbenol، cis- verbenol، verbenone، g- elemene، elemol، که a-pinene با میزان 70% بیشترین ترکیب اسانس ارس را تشکیل می دهد. تغییرات فصلی هر یک از اجزای تشکیل دهنده اسانس ارس بسیار متفاوت میباشد. اثر خشکانیدن در جداسازی ترکیبات بسیار با ارزش بوده و کاربردهای اقتصادی دارد.

این آزمایش در سال 92-1391 در مجتمع تحقیقاتی البرز- کرج (موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور) با استفاده از بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار بر روی گل محمدی اجرا شد. تیمارها شامل کود نانو کلات آهن در 6 سطح (صفر (شاهد)، 1 بار محلول پاشی (4 گرم بر بوته)، 2 بار محلول پاشی (8 گرم بر بوته)، 3 بار محلول پاشی (12 گرم بر بوته)، مصرف 8 گرم بر بوته در خاک (1 بار) و مصرف 12 گرم بر بوته در خاک (1 بار) بودند. محلول پاشی های نوبت اول همزمان با غنچه دهی، نوبت دوم و سوم به ترتیب 10 و 20 روز بعد انجام شد. مصرف در خاک نیز همزمان با غنچه دهی و همراه با آبیاری بود. نمونه ها به مدت 3 ساعت با دستگاه کلونجر و به روش تقطیر با آب اسانس گیری شدند. درصد و نوع ترکیب های تشکیل دهنده اسانس مرحله اول اسانس گیری (اسانس گل های تازه) با ا ستفاده از GC و GC/MS تعیین و شناسایی گردید. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که تیمارهای اعمال شده بر درصد اسانس گل، درصد سیترونلول، نونادکان، هگزادکانول، ایکوزان، هنی کوزان، دوکوزان، تری کوزان و تتراکوزان گل تازه در سطح احتمال 1% اثر معنی دار داشت. نتایج مقایسه میانگین تیمارها نشان داد که درصد اسانس گل تازه در تیمار 3 بار محلول پاشی با میانگین 0.071% بیشتر از 1 بار محلول پاشی (0.061%) و مصرف 12 گرم بر بوته (0.051%) و سایر تیمارها بود. ترکیب سیترونلول در تیمار 1 بار محلول پاشی با میانگین 6.17% بیشترین و در تیمار شاهد با میانگین 0.36% کمترین مقدار بود. همچنین مشاهده شد که با مصرف 12 گرم کلات آهن در خاک، بیشترین هنی کوزان با میانگین 33.77% بدست آمد. نتایج همبستگی درصد اسانس ها نشان داد که بین درصد اسانس گل تازه با ماندگاری اسانس در یخچال و نیز گل خشک شده در سایه رابطه مثبت معنی دار وجود داشت. همچنین مشاهده شد که سیترونلول با هگزادکانول (r=-0.82*) همبستگی منفی معنی دار داشت. نتایج نشان داد که با استفاده از روش مصرف کودها می توان در درصد اسانس و نوع ترکیب های اسانس گل محمدی تغییراتی بوجود آورد و تا حدودی نسبت به تولید گل با اهداف خاص اقدام کرد.

در این تحقیق قسمت هایی از سرشاخه های گل دار گیاه اسطوخودوس از ناحیه تازه کند خسروشهر جمع آوری شد.اسانس روغنی توسط تقطیر با بخار آب استخراج و در جریان هوا خشک شد. این ترکیب توسط دستگاه GC/MS مورد آنالیز و شناسایی قرار گرفت.چهار نوع مختلف از اسانس روغنی را مورد مطالعه قرار دادیم:اولین ترکیب اصلی بدست آمده از اسانس کامل گیاه کامفور، بورنئول، 1.8 سینئول می باشد. دومین ترکیب اصلی بدست آمده از اسانس ساقه گیاه پی زایلن، دوکاسان می باشد. سومین ترکیب اصلی بدست آمده از عرق کامل گیاه کامفور، ایزوبورنئول می باشد. چهارمین ترکیب اصلی بدست آمده از پس مانده اتانول گیاه 1.8 سینئول، آنده دکانوئیک اسید می باشد.

مقدمه: اسانس ها مواد طبیعی موجود در گیاهان هستند که مواد تشکیل دهنده آنها به عواملی چون ژنتیک، آب و هوا و زیستگاه و غیره وابستگی دارد. گیاهان خانواده چتریان از نظر وجود اسانس غنی می باشند که به دلیل تنوع و تفاوت اثرات خود در پزشکی سنتی و جدید مصرف دارند.هدف: مقایسه اسانس دو گیاه بومی ایران از جنس Zeravschania می باشد.روش تحقیق: گیاهZeravschania membranacea (Boiss.) M. Pimenov در تیرماه سال 1382 جمع آوری شده و اسانس قسمت های هوایی آن به روش تقطیر با آب تهیه گردید (v/w 1/0%) که به رنگ زرد و با بوی قوی می باشد. یافته ها: در تجزیه اسانس به وسیله GC-MS، 35 ترکیب از 40 جسم، که 25/83 درصد اسانس را تشکیل می دهد شناسایی شد که میزان مونوترپن های آن 64/44 درصد است (19/15 درصد مونوترپن های اکسیژن دار و 45/29 درصد مونوترپن های هیدروکربنی). میزان سزکویی ترپن ها 7 درصد، فنیل پروپانوییدها 8/7 درصد و ترکیبات غیر ترپنی اسانس به میزان 81/22 درصد است. بیشترین مواد موجود در اسانس، آلفا ترپینیل استات (6/6 درصد)، کارواکرول (95/5 درصد)، تیمول (76/4 درصد)، آلفا اسیمن وای (08/4 درصد)، بتا بیسابولن (24/3 درصد)، ترانس متیل ایزو اوژنول (74/7 درصد) و تیموهیدروکینون دی متیل اتر (7/16 درصد) می باشند. نتیجه گیری: به دلیل رویش Z. membranacea در تپه های شنی و Z. pastinacifolia در شیب های آهکی و صخره ای محتویات اسانس دو گیاه تا اندازه های متفاوت می باشند