بررسی تجربی حاضر به مطالعه پاسخ شعله های پیش مخلوط آرام -V شکل و -M شکل به نوسانات آکوستیکی پرداخته است. به طور کلی محفظه های احتراقی که در آن ها شعله -V شکل تشکیل می شود نسبت به ناپایداری احتراق حساس هستند. شعله های -V شکل بر روی میله مرکزی مشعل تشکیل می شوند و شعله های-M  شکل به میله مرکزی مشعل و لبه لوله مشعل می چسبند. این بر خلاف شعله های مخروطی است که فقط به لبه لوله مشعل می چسبند. به همین دلیل شعله های -V شکل و -M شکل در مقایسه با شعله های مخروطی حساسیت بیشتری به نوسانات جریان نشان می دهند. در مطالعه حاضر برای تشکیل شعله های پیش مخلوط -V شکل و -M شکل از مخلوط پروپان-هوا استفاده شده است. در ابتدا با تغییر نسبت هم ارزی سوخت-هوا، محدوده های مناسب نسبت هم ارزی برای تشکیل شعله های پایدار -V شکل و -M شکل تعیین شد. نتایج اولیه نشان داد که شعله -M شکل در مقایسه با شعله -V شکل دربازه محدودتری از نسبت هم ارزی به صورت پایدار تشکیل می شود. سپس برای مطالعه پاسخ شعله به نوسانات آکوستیک از یک بلندگو جهت تولید امواج آکوستیکی با دامنه ثابت در بازه معینی از تواتر های (Frequency) تحریک استفاده شد و نوسانات فشار شعله تحریک شده در پایین دست جریان توسط یک میکروفون اندازه گیری شد. تصاویر مربوط به نوسانات سطح شعله تحریک شده توسط یک دوربین سرعت بالا (CCD Camera) ثبت شد و با استفاده از قابلیت های پردازش تصویر در نرم افزار MATLAB دامنه و فاز پاسخ شعله محاسبه شد. همچنین تغییرات شکل شعله و شدت نور آن، در طول یک دوره تناوب، برای مقادیر مختلف نسبت هم ارزی و دبی جریان بررسی شد. نتایج این مطالعه نشان می دهد که نوسانات سرعت و نحوه تولید و انتشار گردابه ها نقش مهمی در پاسخ شعله به نوسانات آکوستیکی دارند. همچنین فاز تابع پاسخ شعله نسبت به تغییرات تواتر تحریک رفتاری شبه-خطی دارد. این امر بیانگر آن است که تاخیر زمانی مربوط به نوسانات گرمای آزاد شده نسبت به نوسانات تحریک شعله مقداری معین است. به عبارتی دیگر نوسانات آکوستیک همواره پس از مدت زمانی معین به سطح شعله می رسند. نتایج مربوط به بهره پاسخ شعله نیز نشان می دهد که شعله در محدوده معینی از تواتر های تحریک آکوستیک به تغییرات نسبت هم ارزی حساس تر است. با بررسی رفتار شعله در یک دوره تناوب می توان محدوده زمانی مربوط به بیشینه گرمای آزاد شده از شعله را تعیین کرده و تاثیر متغیرهای غیرخطی در پاسخ شعله را بررسی کرد.

هیدروژن نقش کلیدی در کاهش استفاده از سوخت های فسیلی در انواع سامانه های تولید انرژی دارد. هرچند استفاده از سوخت هیدروژنی، وابستگی به سوخت های کربن دار را کاهش می دهد، اما با چالش های جدی همراه است. تغییر سوخت سامانه های تولید انرژی، از هیدروکربن های فسیلی کربن دار به هیدروژن، بدون شناخت تأثیرات دینامیکی این سوخت امکان پذیر نیست. در این پژوهش، به روش تجربی اثرات افزودن هیدروژن بر پاسخ دینامیک یک شعله جریان متقابل پیش آمیخته جزئی متان-هوا بررسی شده است. همچنین به کمک شبیه سازی عددی یک بعدی ساختار شعله پایا و بدون تحریک آکوستیکی شعله جریان متقابل متان-هوا تحت اثر افزودن هیدروژن آنالیز شده است. به کمک این روش، نقش افزودن هیدروژن بر نرخ آزادسازی حرارت شعله و تغییرات ضخامت ناحیه حرارتی شعله بحث شده است. یک آزمونگر شعله جریان متقابل با قابلیت تحریک آکوستیکی برای مطالعه تجربی اثرات افزایش هیدروژن بر شعله متان-هوا استفاده و روش نورتابی رادیکال CH* برای استخراج پاسخ دینامیک شعله به کار گرفته شد. نتایج نشان داد، با افزایش هیدروژن به شعله، شدت تابش رادیکال CH* در حالت بدون تحریک آکوستیک، کاهش می یابد؛ اما در مواجهه با امواج آکوستیک، دامنه نوسانات نرخ آزادسازی حرارت و شدت تابش رادیکال CH* افزایش خواهد داشت. این امر سبب افزایش مقدار تابع پاسخ شعله با افزودن هیدروژن خواهد بود.

هدف از کار حاضر بررسی پاسخ شعله و اثر تغییر نسبت هم ارزی و دمای ورودی بر آن است. در این تحقیق، نرخ واکنش زیرشبکه با استفاده از مدل احتراقی چین خوردگی سطح شعله ولر محاسبه شده است. برای مدل کردن جریان مغشوش نیز از مدل LES استفاده شده است. تابع تبدیل شعله به عنوان پاسخ کمی حرارتی شعله درنظر گرفته شده است. نتایج حاضر نشان می دهد در هر فرکانس مورد بررسی، با افزایش دامنه، مقدار نسبت اندازه حرارت آزادشده افزایش می یابد که این مقدار افزایش در فرکانس های بالاتر، کمتر خواهد بود. اندازه تابع تبدیل شعله در یک فرکانس ثابت با افزایش دامنه کاهش می یابد. در هندسه مساله، دو ناحیه چرخشی در میدان حل ایجاد می شود. هرگونه تغییر در دامنه و فرکانس می تواند در ناحیه های چرخشی ایجادشده، به ویژه ناحیه چرخشی مرکزی، در محفظه اثرگذار باشد. در فرکانس های پایین و با تغییر در دامنه، این دو ناحیه چرخشی بر تغییر حرارت آزادشده شعله تاثیر بسزایی ندارند. به همین دلیل، تغییر دامنه بر کاهش تابع تبدیل در فرکانس های پایین اثر چندانی ندارد و اندازه تابع تبدیل مقدار تقریبا ثابتی است. با حرکت به سمت فرکانس های بالاتر، افزایش دامنه اثر بیشتری بر میزان تابع تبدیل شعله می گذارد و باعث کاهش بیشتر آن می شود. با افزایش دامنه، مقدار مربوط به اندازه فاز تا قبل از فرکانس 140 هرتز اندکی کاهش می یابد. از فرکانس 200 به بعد، با افزایش دامنه، مقدار فاز افزایش می یابد. با افزایش نسبت هم ارزی و دمای ورودی، میزان نسبت حرارت آزادشده و مقدار تابع تبدیل شعله کاهش می یابد. فاز مربوط به تابع تبدیل شعله، با افزایش نسبت هم ارزی و دمای ورودی، افزایش می یابد.

در این پژوهش، با استفاده از حسگر نوری و سیستم داده برداری، به بررسی پایداری مشعل شعله سطحی پرداخته می شود. نوسانات شدت نور توسط حسگر نوری اندازه گیری و سپس، با استفاده از تبدیل فوریه سریع، از فضای زمانی به فضای فرکانسی انتقال داده شد و از منحنی پاسخ فرکانسی، فرکانس طبیعی نوسانات استخراج شد. برای اینکه بتوانیم رفتار دینامیک را برای شعله پیش آمیخته نشان دهیم، شعله های پیش آمیخته به دو ناحیه شعله های سلولی و شعله های مسطح تقسیم بندی می شوند. این تقسیم بندی وابسته به نرخ جریان و نسبت هم ارزی است. در شعله های مسطح، با افزایش نرخ جریان، به دلیل افزایش سرعت گازهای داغ سوخته شده، فرکانس نوسانات نیز افزایش می یابد. در شعله ه ای سلولی، با افزایش نرخ جریان، فرکانس نوسانات کاهش پیدا می کند. در نرخ های جریان یکسان، کاهش شدید فرکانس نوسانات نشان دهنده ظهور شعله های سلولی است. بنابراین، امکان تشخیص گذر شعله از حالت مسطح به سلولی فراهم می شود. زمانی که در یک نرخ جریان ثابت، با افزایش نسبت هم ارزی، شاهد افزایش فرکانس نوسانات نباشیم، انتقال از شعله سلولی به شعله مسطح اتفاق می افتد. شروع انتقال از شعله سلولی به شعله مسطح در نرخ های جریان 1/1، 1/2، 1/3، 1/4، 1/5 و 1/6 مترمکعب بر ساعت به ترتیب در نسبت های هم ارزی 0/6، 0/62، 0/62، 0/64، 0/66 و 0/67 اتفاق می افتد. محل شروع انتقال منطبق بر شروع ناحیه برخاستگی براساس پردازش تصویر است. این پژوهش، دارای جنبه های تازه ای از بررسی پایداری شعله می باشد بدون آنکه سبب اختلال در شکل شعله شود و به رژیم شعله آسیب وارد کند.

امروزه، استفاده از ترموکوپل با جنس مقاوم و نقطه ذوب بالا به عنوان ابزاری کارآمد و ارزان برای اندازه گیری دمای گازهای داغ در احتراق استفاده می شود. اندازه گیری دما توسط ترموکوپل دارای خطای ذاتی ناشی از اتلاف تابشی و هدایتی است و لازم است این خطا اصلاح شود. در این پژوهش، ابتدا، با استفاده از روش عددی ترموکوپل مدل سازی می شود و صحت کد اولیه، با مقایسه نتایج پژوهش های پیشین، اعتبارسنجی می شود. سپس، اثر، قطر ترموکوپل و سرعت متوسط جریان بر مقدار خطای ترموکوپل بررسی می شود. نتایج نشان می دهد، با افزایش قطر ترموکوپل از 5/0 به 1 میلی متر، خطا 50 درصد افزایش یافته و با افزایش سرعت متوسط جریان از 1 به 5 متر بر ثانیه، خطا 41 درصد کاهش می یابد. در مقایسه با داده های یک کار تجربی، نتایج مدل سازی ترموکوپل نشان می دهد که بیشینه مقدار خطا برای ترموکوپل 300 و 500 میکرونی در شرایط مورد بررسی به ترتیب برابر 30/8 و 39/6 درصد است. در ادامه پژوهش، الگوریتمی به منظور محاسبه توزیع شعاعی همزمان دما و سرعت جریان پیشنهاد شده و نتایج بیانگر دقت قابل قبول این الگوریتم برای شرایط جریان با دمای بالاست. نتایج مربوطه نشان می دهد که خطای الگوریتم 2 درصد است.

هدف: پروتئین CREB یک فاکتور مهم پایین دست بسیاری از مسیرهای علامتی به شمار می رود. با طراحی siRNA کارامد برای ژن CREB می توان مسیرهای علامتی بسیاری از داروها را در سلول های مختلف به ویژه سلول K562 بررسی نمود. در این تحقیق میزان مهار بیان ژن CREB با به کارگیری دو siRNA مختلف برای این ژن بررسی شد. مواد و روش ها: طراحی siRNA بر اساس معیار Reynolds انجام گرفت. سلول های K562 با روش لیپوفکشن با siRNA ها ترانسفکت شدند. بررسی اثر مهاری بیان ژن CREB با استفاده از Real-time PCR کمی - نسبی انجام گرفت. نتایج: طبق نتایج به دست آمده یکی از siRNA ها اثر مهاری بالایی بر روی بیان CREB در سلول های K562 نشان داد، و بیان ژن CREB، تا 87 درصد در سلول های K562 کاهش یافت. نتیجه گیری: نتایج حاصل از Real-time PCR نشان داد که از دو siRNA به کار رفته در سلول های K562 برای مهار ژن CREB1، فقط یکی از آن ها قدرت مهاری با کارایی بالا را دارد. با توجه به این که هر دو siRNA مطابق با معیارهای Reynolds است، احتمالا عوامل دیگری هم در موثر بودن siRNA دخالت دارند. برای مهار کارامد یک ژن با siRNA بایستی بیش از یک siRNA برای قسمت های مختلف آن طراحی و آزمایش شود.

محاسبات ترمودینامیکی گرمای آزاد شده از احتراق، ضربه مخصوص جرمی و ضربه مخصوص حجمی نشان می دهد که سوخت های فلزی به خصوص در مورد انرژی تولیدی در واحد حجم سوخت می توانند از سوخت های فسیلی پیشی بگیرند. سوخت های فلزی و محصولات احتراق آنها نیز موجب شده که استفاده از آنها علاوه بر احتراق در رژیم مادون صورت در رژیم ماورا صوت نیز مورد توجه قرار گیرد. در این مقاله تشکیل شعله ساکن با استفاده از پودر فلز خالص و بدون استفاده از سوخت های هیدروکربنی به صورت تجربی بررسی شده و توانایی تزریق موثر پودر فلز در محفظه احتراق به وسیله دستگاه انتشار آزمایشگاهی نشان داده شده است. پارامترهای دینامیکی سرعت سوزش و زمان احتراق پودر آلومینیم به کمک دستگاه احتراق ذرات اندازه گیری شده است. نتایج نشانگر این است که زمان احتراق ذرات با افزایش درصد اکسیژن به دلیل افزایش نرخ واکنش ذرات آلومینیم کاهش یافته و جایگزینی نیتروژن با آرگون باعث افزایش زمان احتراق می شود. سرعت پیشروی شعله های ذرات آلومینیم در محدوده شعله های دیفیوژنی بوده که تفاوت آن با شعله سوخت های هیدروکربنی ثابت بودن سرعت در مخلوط های غنی سوخت به هوا می باشد.

تولید جنین های سوماتیکی در انگور بیشتر با کشت اندام های زایشی مانند بساک و تخمدان معمول است. با این حال استفاده از اندام هایی مانند برگ به عنوان ریزنمونه، به علت محدودیت زمانی جمع آوری اندام های زایشی در طی سال مورد توجه می باشد. در این آزمایش از دو رقم انگور بیدانه قرمز و فلیم سیدلس ریزنمونه برگ تهیه و در محیط پایه MS به همراه  2, 4-Dبا غلظت 4.5 میکرومولار و BAP با غلظت 1.1 میکرومولار، 1 گرم در لیتر کازئین هیدرولیزات، 20 گرم در لیتر ساکاروز و 7 گرم در لیتر آگار کشت گردید. کالوس های تولید شده بعد از دو ماه به محیط کشت مشابه دارای  0.5میکرومولار NAA به جای  2, 4-Dمنتقل شدند. این کالوس ها بعد از سه ماه از کشت ریزنمونه ها به محیط کشت MS با تنظیم کننده های IAA به میزان 1، 2 و 3.5 میلی گرم در لیتر و BAP به میزان 2، 5 و 10 میلی گرم در لیتر برای انگیزش جنین زایی زیرکشت شدند. نتایج نشان داد که رقم فلیم سیدلس در تیمار تنظیم کننده های رشد IAA با غلظت دو میلی گرم در لیتر و BAP با غلظت پنج میلی گرم در لیتر بیشترین میزان جنین زایی را داشت.

در اثری ادبی-هنری تا نوشته ساختار منطقی مستحکمی نداشته باشد، اجزای اثر جایگاه ویژه خود را نیافته و چنان که باید به زیبایی و تاثیر دست نمی یابند و در نهایت به شکل ایده آل هنری راه پیدا نمی کند. اوج شگرف و شگفت آفرینش اثر هنری تلفیق و آمیختگی پیامها و ساختارهاست که شکل را می آفرینند. نظامی در خمسه از زبانی پخته، پیراسته و آراسته که خاص شاهکارهای بزرگ ادبی است، به نحو شایسته بهره برده است، هر هنرمندی چکیده فکر و ذوق و نبوغ خود را با کیفیتی خاص از ترکیب اجزای مواد متشکل آن هنر عرضه می کند و خمیر مایه هنر شاعر واژگان زبان است. شیوایی و دلنشینی گفتار هر شاعر هنرمند به مهارت در گزینش و چینش واژه ها و چگونگی ترکیب و آرایش آنها بستگی دارد و در ورای ترکیب واژه هاست که هاله ای برای ایجاد معانی، تعبیرات و مضمون آفرینی پدید می آید. نظامی در مثنویهای خود ضمن استفاده از ذخائر زبان خاص شعر به کاربرد زبان رایج مردم علاقمند بوده و از سوی دیگر در خلق و آفرینش تعبیرهای جدید و ترکیبات واژگان نظیر خنده ناک، ابرناک، آبناک، غم و شادی نگار، داوریگه، بختور، سگ زبانی، دهل زبانی، رایگان گرد، فکرت انگیز، گلاب انگیز که موجب گسترش دامنه معانی و مفاهیم گردیده، سهم ارزشمندی دارد. در این مقالت ویژگیهای برجسته زبانی نظامی از قبیل واژه گزینی، ترکیب سازی، وصف، تکرار، امثال و حکم و برخی ویژگیهای سبکی دستوری نظیر تبدیل، حذف، تاکید و ... مورد بررسی قرار گرفته است.