رخ فیلتراسیون یکی از شاخص های فیزیولوژیکی در دوکفه ای ها میباشد که نشان دهنده میزان اثرپذیری عملکرد فیلتراسیون موجود در مواجهه با آلاینده هاست. در این مطالعه تغییرات نرخ فیلتراسیون دوکفه ای های آب شیرین Dressina polymorpha پس از دوره مواجهه 7 و 14 روز با نانوذرات نقره مورد بررسی قرار گرفت. دوکفه ای ها از محیط طبیعی جمع آوری و به آزمایشگاه انتقال یافتند. توزیع ذرات نانو در آب مخازن با دستگاه DLS تست شد. دوکفه ای ها در مواجهه با غلظت های 0.25، 2.5 و ppm 25 از نانوذرات به مدت 14 روز قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بیشترین نرخ فیلتراسیون 47.74± 96 ml min-1 g-1DW در گروه کنترل مشاهده گردید. در روز هفتم بالاترین نرخ فیلتراسیون در تیمار اول برابر با 64.38 ± 88.58 ml min-1 g-1DW و کمترین میزان فیلتراسیون در تیمارسوم 11.81 ± 47.67 ml min-1 g-1DW مشاهده گردید. همچنین در روز هفتم تفاوت معنی داری در مقدار نرخ فیلتراسیون درتیماراول با شاهد مشاهده نشد (0.5>p) اما نرخ فیلتراسیون در تیمار سوم به صورت معنی داری کمتر از سایر غلظت ها و گروه شاهد بود (0.5

تبلور گچ در فرایند تولید اسید فسفریک، به روش دی هیدرات، مورد مطالعه قرار گرفته است. قسمت عمده ناخالصی های موجود در خاک فسفات در طی واکنش خاک با اسید سولفوریک، وارد فاز مایع می شود و تاثیر عمده ای بر واکنش شیمیایی و خواص بلورهای سولفات کلسیم می گذارد. مطالعات تاثیر ناخالصی ها بر تبلور در یک راکتور شیشه ای به عنوان ظرف تبلور MSMPR صورت گرفته است. روش استفاده شده برای بررسی اثر ناخالصی ها بر صاف شوندگی بلور ها عبارت است از بررسی اندازه، صاف شوندگی، شستشوپذیری و خواص بلور ها با استفاده از توزیع اندازه آنها. نتایج آزمایش ها با یون های ناخالصی های معدنی نشان می دهند که تاثیر ناخالصی ها را می توان به تاثیر غیرمستقیم و تاثیر مستقیم تقسیم کرد. همچنین خواص بلور ها از جمله شکل، صاف شوندگی، شستشوپذیری، چگالی، اندازه و توزیع اندازه بلور ها در غلظت های متفاوت ناخالصی ها یکسان نمی باشند و برخلاف تصور قبلی، تاثیر این ناخالصی ها وابسته به غلظت آنهاست.

تراکم پذیری دوغاب نقش بسیار چشمگیری در عملکرد تجهیزات پیشرفته آبگیری مانند تیکنرهای خمیری و فیلترها دارد. از آنجا که تراکم پذیری دوغاب های معدنی تابع نیروهای بین ذرات است، مطالعه این نیروها می تواند برای یافتن راه حل عملی برای بهبود تراکم پذیری موثر باشد. یکی از روش های بهبود تراکم پذیری دوغاب های معدنی، استفاده از مواد شیمیایی (سطح ساز ها، Surfactants) بمنظور تغییر نیروهای بین ذرات است. در این پژوهش تاثیر سطح سازهای آنیونی سدیم دو دسیل سولفات (SDS) و سدیم لوریل اتر سولفات (SLES) بر تراکم پذیری و قابلیت فیلترشوندگی باطله فراوری سنگ آهن  و نیز مکانیسم عملکرد این دو سطح ساز بررسی شد. بدین منظور آزمایش های قیف بوخنر برای ارزیابی تاثیر سطح سازها بر تراکم پذیری و فیلترشوندگی دوغاب انجام شد. سپس برای ارزیابی برهمکنش احتمالی بین سطح ساز و فلوکولانت آزمایش های ته نشینی انجام شد. نهایتا بمنظور ارزیابی مکانیسم عملکرد این سطح سازها اندازه گیری پتانسیل زتا، ارزیابی شکل قطره و انجام آزمایش های FTIR  و TG-DTA مد نظر قرار گرفت. نتایج نشان داد که استفاده از این دو سطح ساز آنیونی SDS  و  SLESتأثیر معناداری بر کاهش رطوبت کیک فیلتر دارند. همچنین نرخ مصرف بهینه این مواد حدود 90 گرم بر تن بود و میانگین کاهش رطوبت در کیک فیلتراسیون حدود 3٪ بدست آمد. همچنین نشان داده شد که این دو سطح ساز با تغییر پتانسیل زتا و ایجاد آبرانی سطوح جامد، موجب بهبود تراکم پذیری دوغاب می شود. نهایتا اینکه در حضور این دو سطح ساز در کنار فلوکولانت، سرعت ته نشینی بطور چشمگیری بهبود یافت بطوریکه بیش از پنج برابر افزایش یافت. این نتایج نوید بخش این نکته است که استفاده از این سطح ساز ها موجب بهبود تراکم پذیری دوغاب (در تیکنرهای خمیری و فیلتراسیون) می شود و بازیابی آب بیشتر از باطله فراوری سنگ آهن ممکن می شود. بدین ترتیب با استفاده از SDS و SLES استفاده از روش های پیشرفته انباشت باطله مانند Stacking و دستیابی به معدنکاری پایدار محقق می شود. 

کدورت آب از سه جنبه مطلوب بودن، قابلیت صاف شدن و گندزدایی دارای اهمیت است. همچنین به دلیل وجود ارتباط بین کدورت و برخی مشخصه های میکربی از جمله کیست ژیاردیا، از کدورت می توان به عنوان شاخصی غیر مستقیم در تعیین بازده حذف و یا میزان حضور این عوامل استفاده کرد. براساس استانداردهای ملی، کدورت آب خروجی از صافی ها در تصفیه خانه های آب سطحی می باید کمتر از 1 ان - تی - یو باشد. در این تحقیق به منظور بررسی ارتباط بین کدورت آب خروجی از صافی ها و کارایی حذف کیست ژیاردیا آزمایش کامل با در نظر گرفتن تاثیر عواملی چون نرخ فیلتراسیون، دانه بندی مصالح و میزان تزریق مواد منعقد کننده، بر روی دو نوع صافی تک لایه انجام پذیرفت. نتایج حاصل از تحقیق حاضر که براساس مطالعات پایلوتی صورت پذیرفت مشخص کرد، برای دستیابی به 99.9 درصد حذف کیست ژیادیا توسط صافی ها می باید کدورت آب خروجی از آنها کمتر از مقدار ذکر شده در استاندارد و در حدود 0.5 ان - تی - یو باشد. بنابر این به نظر می رسد استاندارد کدورت آب خروجی از صافی ها نیاز به بررسی مجدد داشته باشد.

فرایندهای اکسیداسیون پیشرفته، منجر به تولید رادیکال های بسیار فعال هیدروکسیل می شوند که این رادیکال ها، پتانسیل بالایی برای اکسیداسیون ترکیبات آلی دارند. یکی از این فرایندها، فنتون است که در آن، یون آهن به عنوان کاتالیست، در یک محیط اسیدی با اکسیدان وارد واکنش شده و تولید رادیکال هیدروکسیل می نماید. این واکنش از نوع واکنش های اکسایش- احیا بوده که یون فلزی، انتقال یک الکترون را می پذیرد. کارایی این روش تحت تاثیر عوامل مختلفی از جمله pH، غلظت آهن و پراکسید هیدروژن، غلظت اولیه آلاینده و زمان واکنش است. این پژوهش با هدف بررسی حذف ترکیبات هیومیکی، از طریق اکسیداسیون پیشرفته با فناوری فنتون در غلظت های بالای 10 میلی گرم در لیتر انجام شد. در این مطالعه نمونه های سنتتیک از اسید هیومیک تهیه شد و تاثیر pH، غلظت های مختلف سولفات آهن و پراکسید هیدروژن در زمان های مختلف، روی حذف و تصفیه پذیری آنها در محلول آبی مطالعه شد و با توجه به تاثیر نسبت پراکسید هیدروژن به آهن، نسبت بهینه تعیین شد. نتایج نشان داد که بالاترین راندمان حذف در شرایط بهینه  pHبرابر 5، نسبت مولی پراکسید هیدروژن به آهن 3.3 به 1، زمان اکسیداسیون 40 دقیقه و در غلظت اولیه 10 میلی گرم در لیتر اسیدهیومیک بوده و میزان جذب اشعهUV254  حدود 0.04 بر سانتی متر و راندمان حذف حدود 80 درصد حاصل شد. به طور کلی نتایج این مطالعه نشان داد که فرایند فنتون می تواند غلظت اسید هیومیک موجود در محیط های آبی را به میزان بالایی کاهش دهد.