مقدمه: تومور تروفوبلاستیک حاملگی (GTT) متعاقب حاملگی خارج رحمی یک رویداد بسیار نادر است. در این مقاله یک مورد مول مهاجم که از یک حاملگی خارج رحمی لوله ای نشات گرفته بود معرفی می شود.گزارش مورد: بیمار خانم 26 ساله با حاملگی دوم و اولین حاملگی خارج رحمی (G2L1EP1) بود که به خاطر افزایش میزان هورمون گنادوتروپین جفتی (BHCG) بعد از عمل حاملگی خارج رحمی (EP) به بیمارستان شهید بهشتی اصفهان ارجاع شد. درمان اولیه EP بیمار با عمل سالپنژکتومی بوده است. پیگیری پاتولوژی سالپنژکتومی مول مهاجم تشخیص داده شد که بیمار تحت دو دوره درمان با متوترکسات قرار گرفت و با توجه به گزارش توده در آدنکس راست در سونوگرافی یک نوبت لاپاراتومی  شد که باز هم تشخیص مول مهاجم بود. بنابراین بیمار تحت رژیم درمانی (etoposide, methotrexate, actinomycin D, cyclophosphamide, vincristine) EMA/CO قرار گرفت و نهایتا باBHCG  معادل 1 مرخص شد.نتیجه گیری: پیگیری عدد BHCG بعد از عمل جراحی EP هم برای تشخیص EP پا برجا و هم برای رد GTT بسیار مهم است هم چنین پیگیری جواب پاتولوژی اعمال جراحی در صورتی که از تشخیص نیز مطمئن هستیم ضرورت دارد.

زمینه و هدف: خطاهای پزشکی بیانگر مشکل جدی در مراقبتهای ویژه است و سبب افزایش طول اقامت و مرگ بیماران می گردد. ردیابی خطاها در بیمارستان بر مواردی تمرکز دارد که بصورت داوطلبانه گزارش می شوند. اما این موارد 20-10درصدخطاها را شامل می شوند که 95-90 درصد آن سبب هیچ آسیبی به بیمار نمی شوند. این پژوهش با هدف شناسایی خطاهای درمانی در بخش مراقبتهای ویژه با ابزار سرنخ عمومی (GTT) در سال 1397 انجام شد. موادو روش ها: این پژوهش، گذشته نگر، توصیفی کاربردی بود و در بخش مراقبت ویژه یک بیمارستان دولتی درتهران انجام شد. در سال1397، طی 13 هفته، 127 پرونده با استفاده از چک لیست موسسه بهبود سلامت (IHI) توسط دو پرستار بصورت مجزا بررسی شد و تایید نهایی توسط پزشک صورت گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزارSPSS تحلیل شد. نتایج: 622 سرنخ، 277 حادثه ناگوار مرتبط با سرنخها و 121 حادثه ناگوار بدون سرنخ و در مجموع 398 مورد حادثه ناگوار شناسایی شد. از 127 پرونده، 93 پرونده دارای حادثه ناگوار و رخداد حوادث 2/73 درصد بود. بروزحوادث ناگوار در هر بیمار 13/3، و در هر 100 روز بیمار 8/24 مورد بود. از این تعداد بیشترین فراوانی آسیب به ترتیب درحوزه مراقبت عمومی، مراقبت ویژه، جراحی و دارویی بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه و میزان بالای آسیب های وارده به بیمار که نیازمند مداخلات پزشکی بوده و نیز نتایج پژوهش های مشابه می توان اظهار داشت این ابزار، در مقایسه با سایر روش ها نظیر خوداظهاری، در شناسایی خطاها از درجه اطمینان بالاتری برخوردار است.

مقدمه: اخیرا با توجه به پیشرفت در مراقبت از بیماران مبتلا به تالاسمی سن متوسط این گونه بیماران بالاتر رفته و کیفیت زندگی آنها مورد توجه بیشتری قرار گرفته است لذا بررسی عوارض بیماری چون اشکالات غدد درون ریز در آنها امری الزامی می باشد.اهداف: ـ بررسی فراوانی دیابت در افراد مبتلا به تالاسمی ماژورـ بررسی تست تحمل گلوکز (gtt) در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور و یافتن موارد igtـ بررسی ارتباط مابین میزان فریتین سرم با گلوکز ساعت دومـ بررسی ارتباط ما بین میزان دسفرال دریافتی با گلوکز ساعت دومروش کار: این بررسی به صورت توصیفی - تحلیلی cross-sectional و گذشته نگر انجام گرفت. به 53 بیمار مبتلا به تالاسمی ماژور مراجعه کننده به بیمارستان حضرت علی اصغر شهر اردبیل، gr/kg 75/1 گلوکز (حداکثر تا gr75) به صورت خوراکی داده شده و میزان گلوکز خون هر 5/0 ساعت تا 2 ساعت اندازه گیری گردید. همچنین برای هر بیمار میزان فریتین سرم نیز همزمان سنجیده شد. نتایج: از مجموع 53 بیمار 2 نفر بدلیل عدم همکاری و 2 نفر بدلیل دیابت از مطالعه خارج گردید. از 49 بیمار (7/3%) دو بیمار گلوکز ساعت دوم بالای 140 و لذا gtt مختل داشت. 8 نفر (7/15%) گلوکز ساعت دوم مابین (mg/dl 139ـ100) و 39 نفر (5/76%) گلوکز ساعت دوم زیر 100 داشتند. میانگین فریتین 48/198± 01/1980 بود که مابین گلوکز ساعت دوم با میانگین فریتین با 043/0=pv ارتباط معنی داری وجود داشت.بحث و نتیجه گیری: تعداد افراد مبتلا به دیابت (2نفر=7/3%) می باشد که باتوجه به آمارهای ارایه شده (6%) فراوانی قابل قبولی می باشد. با توجه به ارتباط معنی دار مابین فریتین سرم و میزان گلوکز ساعت دوم می توان نتیجه گیری نمود که با کنترل میزان فریتین سرم که نشان دهنده درمان مناسب بیماران تالاسمی می باشد) می توان تا حد زیادی بیماران را از ابتلا به عوارض تزریق خون مکرر نجات داد.

سابقه و هدف: تومورهای تروفوبلاستیک حاملگی (GTT: Gestational Trophoblastic Tumors) از معدود سرطانهای انسان است که علی رغم متاستازهای منتشر قابل درمان است. اگرچه GTT مقاوم معمولا به دنبال حاملگی مولار به وجود می آید، به دنبال حاملگی ترم، سقط و حاملگی نابجا (EP: Ectopic Pregnancy) نیز دیده می شود. هدف از مطالعه فوق، بررسی ویژگیهای اپیدمیولوژیک در مبتلایان به تومورهای تروفوبلاستیک حاملگی است.مواد و روشها: در یک مطالعه توصیفی بر اساس داده های موجود، پرونده 85 بیمار مبتلا به GTT بستری در بیمارستانهای امام حسین (ع)، آیت اله طالقانی و میرزا کوچک خان در طی سالهای 81-1371 بررسی شد. متغیرهای مورد بررسی عبارتند از: سن، تعداد حاملگی، نوع حاملگی قبل از بروز GTT، میانگین βHCG سرم در بدو مراجعه، وجود متاستاز و مرحله بیماری.یافته ها: میانگین سنی 30.8±10.4 سال، 80% مولتی پارو 80% موارد GTT به دنبال حاملگی مولار بوده اند. %64.3 در مرحله اول بیماری (محدود به رحم) و %35.7 متاستاز به نقاط دیگر مانند ریه (%33.4)، مغز (%8.2)، کبد (%8.2)، کلیه (%2.4) و نقاط دیگر بدن داشته اند. در بیش از نیمی از موارد، میانگین βHCG مبتلایان به GTT در این بررسی کمتر از 5000 mlU/ml در بدو مراجعه بوده است.نتیجه گیری: یافته های فوق نشان می دهد که  GTTاین بیماران در 80% موارد متعاقب حاملگی مولار بوده است که با پیگیری حاملگی مولار پیشرفت این بیماری قابل اجتناب بوده است و نیز میانگین تیتراژ βHCG این بیماران کمتر از حد قابل انتظار بوده است.