گریزوفولوین (Gris) یک آنتی بیوتیک ضد قارچ می باشد که محلولیت بسیار پایینی در آب دارد، بنابراین فرمولاسیون های معمولی حاوی گریزوفولوین فراهمی زیستی کمی دارند. برای افزایش فراهمی زیستی گریزوفولوین از کمپلکس در برگیرنده با استفاده از بتاسیکلودکسترین (β-CD) استفاده شد. 3 نوع کمپلکس به نسبت های 1:1 و 2:1 و 1:2 از Gris :β-CD به روش هم رسوبی (Copercipitation)  تهیه و انحلال گریزوفولوین از کمپلکس ها مورد بررسی قرار گرفت. سورفکتانت آنیونی سدیم لریل سولفات (SLS) در غلظت های 1، 2 و 3% در فرمولاسیون های حاوی گریزوفولوین مورد مطالعه قرار گرفت و در نهایت تاثیر هر دو عامل کمپلکس در برگیرنده و سدیم لریل سولفات در انحلال قرص های ساخته شده از گریزوفولوین مورد ارزیابی قرار گرفتند. در این تحقیق سعی شده است با استفاده از کمپلکس در بر گیرنده گریزوفولوین و بتاسیکلودکستری  (β-CD)و کاربرد سدیم لریل سولفات در فرمولاسیون، سرعت انحلال قرص گریزوفولوین را افزایش داده و در نتیجه میزان جذب و فراهمی زیستی دارو افزایش داده شود.

مقدمه: «اورفیسم» از مهمترین جریان های هنری تاریخ هنر جهان محسوب می شود که رنگ های درخشان و فرم دایره از مهمترین ویژگی های آن است. این جنبش از انشعابات سبک «کوبیسم» است. کوبیسم پیشرفتی در هنر محسوب می شد که هنرمندان را تحت تأثیر قرار داد تا سنت های موجود را کنار بگذارند و جریان های جدیدی چون اورفیسم را شکل دهند. پژوهش حاضر در ابتدا به بررسی رنگ و فرم در آثار اورفیسم می پردازد و به جهت بررسی تحولات آن، رنگ و اشکال هندسی را در کوبیسم بررسی می کند تا عواملی را که سبب تحولات در گذار از کوبیسم به اورفیسم می شود کشف کند. در ادامه به این مسأله می پردازد که چه چیزی در شکل دایره آنقدر قدرتمند است که هنرمندان را به استفاده از آن برای انتقال مفاهیم سوق می دهد. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی پیدایش دایره های درخشان در اورفیسم بر پایۀ تحول عنصر رنگ و اشکال هندسی در گذار از کوبیسم به اورفیسم و شناسایی این تحولات در آثار هنرمندانی چون پیکاسو، براک، گریس، دولونه و کوپکاست.روش پژوهش: روش تحقیق حاضر توصیفی- تحلیلی است و روش گردآوری مطالب، اسنادی و کتابخانه ای از طریق فیش برداری و تصویرخوانی است.. جامعۀ آماری این پژوهش، سیزده اثر نقاشی در سبک های کوبیسم و اورفیسم است.یافته ها: فرم دایره به دلیل بی انتها بودن و حرکت بی وقفه در ترکیب با رنگ های درخشان و زنده به بهترین شکل می توانست تداعی گر موسیقی باشد. وقتی موسیقی به تصویر درمی آید، می توان دریافت که مسألۀ انتزاع و دست یافتن به چیزی فراتر از جهان مادی برای آن ها دغدغه بوده است. این مسأله از دیگر دلایل برای برگزیدن فرم دایره است که نمادی از انعکاس جهان، وحدت، تعالی، تمامیت و طبیعت الهی بود.  نمایش حرکت، موسیقی و نمادهای آسمانی با رنگ های درخشان، زنده و فرم دایره در آثار اورفیسم را از یک جهت می توان ادامۀ هندسۀ کوبیسم دانست و از سوی دیگر آن ها را در مقابل نمایش صحنه های روزمره و زمینی، همچون طبیعت و طبیعت بی جان با رنگ های محدود و احجام کوبیسم قرار داد.نتیجه گیری: هنرمندان کوبیسم با ذهنیتی واقع گرایانه در پی بیان رویدادهای زمینی و مادی بودند، در حالی که اورفیسم ها دیدگاهی فرازمینی و معنوی را دنبال می کردند و آن را با دایره های درخشان که از کهن ترین نمادهای معنادار بشر بودند، در آثارشان به نمایش می گذاشتند.