مقدمه: گرگرفتگی یکی از مشکلات منوپوز است و مخصوصاً زمانی که به علت خاص نتوان هورمون تراپی انجام داد. در درمان جایگزینی هورمون تراپی از دارو ها و عوامل مختلفی استفاده می شود که هر کدام تأثیر و عوارض خود را دارد. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر داروی فلوکساتین بر گر گرفتگی در مقایسه با پلاسبو و بررسی عوارض و مقبولیت دارو است. روش بررسی: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی به صورت دو سوکور (مورد - شاهد) بر روی مراجعین به درمانگاه با شکایت گر گرفتگی انجام شده است. جامعه مورد بررسی شامل 310 نفر زن در گروه سنی 53-49 سال که به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. به یک گروه (210 نفر) فلوکساتین روزانه 20mg به مدت 4 هفته تجویز شد و به طور همزمان به 100 نفر دیگر به مدت 4 هفته پلاسبو (دارونما) داده شد. اطلاعات تحقیق توسط پرسشنامه جمع آوری و کدگذاری گردید و با نرم افزار آماری SPSS و توسط آزمون آماری مجذور کای تجزیه و تحلیل شد. نتایج: در پایان دوره درمان 77.5% بیماران به درمان فلوکساتین پاسخ دادند در صورتیکه تنها 13.7% به درمان با پلاسبو بهبود یافتند (P=0.0001) در درمان با فلوکساتین، عارضه خاصی به جز خشکی دهان، حالت تهوع و بی اشتهایی مختصر دیده نشد. نتیجه گیری: فلوکساتین داروی مؤثر و کم عارضه است که در درمان گر گرفتگی به خصوص در افرادی که قادر به استفاده از هورمون نیستند می تواند مورد استفاده قرار گیرد.

زمینه و هدف: اهمیت بررسی زنان در دوره یائسگی به دلیل بروز علایم وعوارضی می باشد که یکی از شایع ترین و زودرس ترین آن ها، گرگرفتگی است. برای درمان گرگرفتگی روش های دارویی مانند هورمون درمانی و غیر دارویی پیشنهاد شده است. در این مطالعه به دلیل تمایل بیشتر افراد به شیوه های غیر دارویی، تاثیر طب فشاری برگرگرفتگی، مورد بررسی قرار گرفت.روش بررسی: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی برروی 90 نفر (دو گروه آزمایش KI- 1 و LI- 4 ویک گروه HT- 7) که به روش نمونه گیری تصادفی در درمانگاه شهید مطهری شیراز در سال 1393 انتخاب گردیدند، انجام شد. در گروه KI- 1 و LI- 4 (آزمایش) و کنترل (HT- 7) دو بار در هفته، هربار به مدت 5 دقیقه و طی 5 هفته طبق مدل چرخشی روی نقاط مذکور، فشار اعمال شد. موقعیت نقطه LI 4 به صورت قرینه وسط زاویه بین استخوان های اول و دوم کف دست، مابین انگشت شست و اشاره بر روی پشت دست، نقطه KI- 1 نیز در محل اتصال یک سوم قدامی و دو سوم خلفی کف پا (بین انگشتان دوم و سوم) و نقطه HT- 7 یا شن من (شبه طب فشاری) بین دو تاندون مچ دست در راستای انگشت کوچک قرار دارد. در نهایت داده ها با نرم افزار 16 SPSS ، آزمون آنالیز واریانس و ANOVA تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: شدت گرگرفتگی (قبل و بعد مداخله) در گروه آزمایش LI- 4 و KI- 1 به طور معناداری تفاوت داشت (P<0.001). اما در گروه کنترل تغییری دیده نشد (P=0.233). درون گروه ها (قبل و بعد از مداخله)، ازنظر مدت زمان گرگرفتگی تفاوتی نداشتند (P>0.05). با این حال در مقایسه میانگین تعداد دفعات گرگرفتگی، تفاوت آماری معنی داری بین گروه های LI- 4 و KI- 1 با گروه کنترل دیده شد (P<0.001).نتیجه گیری: نتایج ما نشان داد طب فشاری به طور معنی داری در درمان گرگرفتگی موثر واقع می شود. لذا می توان آن را به عنوان یک روش درمانی با هزینه کم و کاربرد آسان پیشنهاد کرد.

مقدمه: یائسگی یکی از مراحل طبیعی زندگی زنان می باشد که با مشکلات عدیده ای همراه است که پوکی استخوان از شایع ترین آن ها می باشد. در پژوهش حاضر بر آن شدیم تا به بررسی مقایسه ای اثر تیبولون بر پیش گیری از استئوپروز در زنان یائسه سالم بپردازیم. تیبولون یک استرویید صناعی دارای اثرات استروژنیک، پروژستوژنیک و آندروژنیک است.روش ها: در این مطالعه، 87 نفر خانم یائسه دارای دارای شرایط مطالعه به دو گروه تقسیم شدند؛ گروه اول روزانه 5/2 میلی گرم تیبولون به همراه کلسیم - دی و گروه دوم تنها کلسیم - دی دریافت کردند. در ابتدای مطالعه و بعد از 6 ماه درمان، فاکتورهای بیوشیمیایی بازگردش استخوان (آلکالان فسفاتاز سرم و Ca/Cr ادرار) در آنان اندازه گیری شد. سنجش تراکم استخوان مهره های کمری و گردن فمور نیز در ابتدا و بعد از 9 ماه درمان توسط تکنیک جذب سنجی با انرژی دوگانه (DEXA) اندازه گیری گردید.یافته ها: در گروه تیبولون کاهش آلکالان فسفاتاز سرم و افزایش Ca/Cr ادرار معنی دار بود T–score، Z-score  و BMD  مهره های کمری و گردن فمور نیز در گروه تیبولون به صورت معنی داری افزایش یافت. مقایسه قبل و بعد از درمان فاکتورهای سنجش تراکم استخوان و معیارهای بیوشیمیایی باز گردش استخوان در گروه کلسیم - دی اختلاف معنی داری را نشان نداد. در مقایسه بین گروهی، میانگین تغییرات فاکتورهای سنجش تراکم استخوان مهره های کمری و گردن فمور و فاکتورهای بیوشیمیایی بازگردش استخوان بین گروه درمان شده با تیبولون و گروه شاهد در مرحله قبل و بعد از درمان از نظر آماری معنی دار بود.نتیجه گیری: تیبولون اثرات مفیدی بر مارکرها و دانسیته استخوان دارد و مانع از دست دادن استخوان و پوکی استخوان در زنان یائسه می شود.