به منظور بررسی تاثیر استفاده از کودهای زیستی به جای کودهای شیمیایی جهت تغذیه بهینه محصولات زراعی، تحقیقی در سال زراعی 1387 به صورت آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در 3 تکر ار روی گیاه لوبیا چشم بلبلی در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی، انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل 4 سطح کود زیستی نیتراژین همراه با کود شیمیایی یاشیل (شاهد، یاشیل، نیتراژین و نیتراژین+ یاشیل) به عنوان عامل A و 4 سطح کود شیمیایی نیتروژنه اوره (عدم مصرف کود نیتروژنه، مصرف 26.25، 52.5 و 75 کیلوگرم در هکتار کود اوره) به عنوان عامل B بودند. نتایج تجزیه واریانس تحت شرایط مزرعه ای نشان داد که بین سطوح عامل A (کود زیستی نیتراژین همراه با کود شیمیایی یاشیل) و سطوح عامل B (کود شیمیایی نیتروژنه) و اثرات متقابل بین سطوح مختلف این دو عامل (A و B) در صفات عملکرد دانه، تعداد دانه در نیام، تعداد دانه در بوته، تعداد نیام در بوته، وزن هزار دانه و شاخص برداشت اختلاف آماری معنی داری حداقل در سطح احتمال 5% وجود داشت و تیمار یاشیل + نیتراژین بیشترین اثرات مثبت را بر صفات مورد بررسی به جای گذاشت. بررسی سطوح عامل B نشان داد که مصرف 52.5 کیلوگرم اوره در هکتار حداکثر افزایش را در صفات مورد بررسی داشت. نتایج به دست آمده از اثرات متقابل سطوح مختلف عوامل A و B نشان داد که در کلیه صفات مورد مطالعه موثرترین ترکیب کودی به یاشیل+ نیتراژین با اوره به میزان 52.5 کیلوگرم در هکتار مربوط بود. به نظر می رسد مصرف کودهای زیستی و شیمیایی به تنهایی موجب افزایش معنی دار در کلیه صفات مورد بررسی نسبت به شاهد شدند، اما مصرف توام کودهای زیستی با شیمیایی بیشترین تاثیر را در کلیه صفات بررسی شده داشت.

به منظور بررسی تاثیر تلقیح بذر با کود زیستی نیتراژین در سطوح مختلف کود نیتروژنه بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت، آزمایشی در ایستگاه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی تبریز به صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل 6 سطح کود اوره (صفر، 30، 60، 90، 120 و150 ) و دو سطح کود زیستی نیتراژین (کاربرد و عدم کاربرد آن) بودند. نتایج نشان داد که بیشترین تعداد دانه در ردیف بلال و تعداد دانه در بلال به تیمار کاربرد 120 کیلوگرم کود اوره در هکتار اختصاص داشت. بالاترین عملکرد دانه حدود 10.7 و 10 تن در هکتار به ترتیب در تیمارهای کاربرد 150 و 120 کیلوگرم در هکتار کود اوره تعلق داشت. اثر کود زیستی نیتراژین روی عملکرد دانه ذرت معنی دار بود. عملکرد دانه در تیمار کاربرد نیتراژین (9.5 تن در هکتار) نسبت به تیمار عدم کاربرد نیتراژین (8.5 تن در هکتار) افزایش معنی داری نشان داد. با توجه به حصول عملکرد مشابه ذرت در دو تیمار مصرف120 کیلوگرم در هکتار اوره و کاربرد به تنهایی نیتراژین، توصیه می شود بذر آن قبل از کاشت با کود زیستی نیتراژین تلقیح شود.

به منظور بررسی اثر مقدار فسفر، کاربرد باکتری ریزوبیوم و کود زیستی نیتراژین بر رشد و عملکرد لوبیا (توده محلی گیلان)، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در شهرستان املش، استان گیلان انجام شد. فاکتورهای آزمایش شامل مقادیر مختلف مصرف فسفر، کود زیستی نیتراژین و باکتری ریزوبیوم بود. نتایج نشان داد که با افزایش مصرف فسفر از صفر به 50 کیلوگرم در هکتار، عملکرد دانه و عملکرد غلاف تر به طور معنی داری به ترتیب به میزان 28 و 21 درصد افزایش یافت. افزایش مصرف فسفر از 50 به 75 کیلوگرم در هکتار، تأثیر معنی داری بر عملکرد دانه و غلاف تر نداشت، درحالی که مصرف بیشتر فسفر (100 کیلوگرم در هکتار) سبب کاهش معنی دار عملکرد دانه و غلاف تر گردید. معادلات رگرسیونی نشان داد که حداکثر عملکرد دانه (9/1403 کیلوگرم در هکتار) و عملکرد غلاف تر (7/8510 کیلوگرم در هکتار) به ترتیب با مصرف 4/65 و 3/59 کیلوگرم فسفر در هکتار حاصل شد. مصرف کود زیستی نیتراژین سبب افزایش معنی دار عملکرد دانه و غلاف تر به ترتیب به میزان 7 و 10 درصد گردید. همچنین تلقیح بذر لوبیا با باکتری های ریزوبیوم منجر به افزایش عملکرد دانه و غلاف تر به ترتیب به میزان 17 و 20 درصد گردید.

استفاده از کودهای آلی و زیستی برای دست یابی به کشاورزی پایدار، کاهش کاربرد کودهای شیمیایی و تولید محصول سالم مورد توجه است. آزمایشی گلخانه ای برای بررسی تاثیر ورمی کمپوست و نیتراژین و کود شیمیایی نیتروژن بر برخی شاخص های رشد توت فرنگی رقم آروماس به صورت فاکتوریل و در قالب طرح به طورکامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. فاکتورها شامل نیتروژن (صفر، 50، 75 و 100 کیلوگرم در هکتار نیتروژن، به ترتیب معادل صفر، 75، 5/112 و 150 میلی گرم نیتروژن در هر گلدان)، ورمی کمپوست (صفر، 5/0 و 1 درصد وزنی) و کود زیستی نیتراژین (تلقیح و عدم تلقیح) بود. نیتراژین عملکرد کل میوه را 5/8% افزایش داد. بیشترین عملکرد کل میوه (8/71 گرم در گلدان) با کاربرد تیمار 75 کیلوگرم در هکتار نیتروژن، 5/0% ورمی کمپوست و تلقیح با نیتراژین و کمترین آن (3/13 گرم در گلدان) از تیمار شاهد بود. بیشترین وزن خشک اندام هوایی (06/6 گرم در گلدان) با کاربرد تیمار 100 کیلوگرم در هکتار نیتروژن، 1% ورمی کمپوست و تلقیح با نیتراژین به دست آمد. رشد و عملکرد توت فرنگی، با کاربرد 75 کیلوگرم در هکتار نیتروژن به همراه نیتراژین و ورمی کمپوست، در مقایسه با کاربرد 100 کیلوگرم نیتروژن به تنهایی، مشابه بود. کاربرد کودهای زیستی می تواند ضمن افزایش عملکرد گیاه، باعث کاهش مصرف استفاده از کودهای شیمیایی به میزان 25% شود.

این پژوهش به منظور بررسی تاثیر کودهای زیستی نیتروکسین و نیتراژین بر افزایش عملکرد گندم آبی (Triticumaestivum L.) رقم چمران، در دو آزمایش جداگانه در یک قطعه زمین، در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی طی سال زراعی 89 1388 در مرکز تحقیقات کشاورزی صفی آباد دزفول اجرا گردید. تیمارهای آزمایش اول عبارت بودند از 1 آغشته نمودن دانه با کود زیستی نیتروکسین (T1) 2- آغشته نمودن دانه با کود زیستی استریل شده نیتروکسین(T2)  و 3- شاهد (T3، بدون استفاده از کود زیستی نیتروکسین) و در آزمایش دوم شامل 1 آغشته نمودن دانه با کود زیستی نیتراژین (T1) و 2 - آغشته نمودن دانه با کود زیستی استریل شده نیتراژین (T2) و 3- شاهد (T3، بدون استفاده از کود زیستی نیتراژین). نتایج نشان داد که اثر تیمارها بر عملکرد دانه و عملکرد کاه معنی دار گردید. بالاترین عملکردهای دانه (5615 و 5667 کیلوگرم در هکتار) و کاه (6556 ،6565 کیلوگرم در هکتار) ناشی از آغشته نمودن دانه با کودهای زیستی نیتروکسین و نیتراژین (T1) بود. اثر تیمارها بر تعداد دانه در خوشه، تعداد خوشه در بوته، تعداد خوشه در متر مربع و میزان جذب نیتروژن، فسفر و پتاسیم توسط دانه معنی دار گردید و مصرف کودهای نیتروکسین و نیتراژین نسبت به نوع استریل شده آن و شاهد، شاخص های مزبور را بیشتر افزایش داد.

باکتری های محرک رشد گیاه و کودهای آلی از روش های مختلف از جمله افزایش میزان جذب و دسترسی به آب و عناصر غذایی می توانند رشد گیاه را بهبود بخشند. در این تحقیق به منظور ارزیابی اثر کودهای بیولوژیک و ورمی کمپوست بر خصوصیات کمی و کیفی گیاه دارویی مرزه (Satureja hortensis L.) آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در سال زراعی 88-1387 اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل کود بیولوژیک نیتراژین، کود بیولوژیک نیتروکسین، کود بیولوژیک حل کننده فسفات، کود بیولوژیک ورمی کمپوست، نیتراژین+ ورمی کمپوست، نیتراژین+ نیتروکسین، نیتراژین+ حل کننده فسفات، نیتروکسین+حل کننده فسفات، نیتروکسین+ ورمی کمپوست، حل کننده فسفات+ورمی کمپوست، نیتراژین+ حل کننده فسفات+ ورمی کمپوست، نیتراژین+ حل کننده فسفات+ نیتروکسین، نیتراژین+ نیتروکسین+ ورمی کمپوست، نیتراژین+ نیتروکسین+ حل کننده فسفات+ ورمی کمپوست و شاهد (بدون کود) بود. با توجه به دارا بودن دو چین، اطلاعات با استفاده از طرح کرت های خرد شده در زمان تجزیه شد. چین های مختلف به عنوان کرت های فرعی و تیمارهای کودی به عنوان کرت های اصلی در نظر گرفته شد. اضافه کردن ورمی کمپوست به خاک و عملیات تلقیح بذرها با کودهای بیولوژیک با بذر قبل از کاشت انجام شد. نتایج نشان داد که ارتفاع بوته، درصد ساقه، سرشاخه گلدار، عملکرد بیولوژیک، درصد و عملکرد اسانس بین تیمارهای مختلف در هر دو چین تفاوت معنی داری داشت. تیمار ترکیبی نیتراژین، نیتروکسین، ورمی کمپوست و شاهد به ترتیب بیشترین و کمترین ارتفاع بوته (51.01 و 32.08 سانتی متر)، درصد ساقه (47.80 و 17.10 درصد)، درصد سرشاخه گل دار (66.05 و 38.55 درصد) و عملکرد بیولوژیک (6730.5 و 2149.4 کیلوگرم در هکتار) را به خود اختصاص دادند. بنابراین، چنین به نظر می رسد که کاربرد کودهای بیولوژیک و آلی می تواند در بهبود خصوصیات کمی و کیفی مرزه موثر باشند.

به منظور بررسی اثرات کاربرد کودهای معدنی و زیستی بر روی عملکرد و اجزای عملکرد نخود سبز رقم ARROW، آزمایشی در سال1388 به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی در 3 تکرار و با 8 تیمار در مزرعه دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز به مورد اجرا گذاشته شد. تیمارهای مورد بررسی در این آزمایش شامل، 1- شاهد 2- مصرف کود کامل میکرو (یاشیل)-3 تلقیح با کود زیستی نیتراژین (باکتری های ازتوباکتر و آزوسپریلیوم) 4- تلقیح با بیوسوپر (باکتری های ازتوباکتر، آزوسپریلیوم، پسدوموناس و باسیلوس) 5- تلقیح با نیتراژین و با مصرف کود یاشیل 6- تلقیح با بیوسوپر و با مصرف کود یاشیل 7- تلقیح با نیتراژین و بیوسوپر و بدون مصرف کود یاشیل 8- تلقیح با نیتراژین، بیوسوپر و با مصرف کود یاشیل. نتایج آزمایش نشان داد: ترکیب کودی تلقیح با نیتراژین و بیوسوپر به همراه کود یاشیل بیشترین عملکرد تر دانه معادل391.4 گرم در متر مربع و تیمار شاهد با 275.4 گرم درمتر مربع کمترین عملکرد را داشتند. در سایر صفات مهم از جمله عملکرد بیولوژیک تر، تیمار تلقیح با بیوسوپر همراه با مصرف کود یاشیل با 3341.0 گرم در متر مربع و وزن 100 دانه تر درتیمارتلقیح با نیتراژین و بیوسوپر به همراه کود یاشیل با64.6 گرم، تعداد دانه در غلاف در تیمار تلقیح با نیتراژین به همراه کود یاشیل با 7.997، تعداد دانه در بوته در تیمار تلقیح با نیتراژین و بیوسوپر به همراه کود یاشیل با 30.863، وزن تر دانه در غلاف و وزن تر دانه در بوته در تیمار تلقیح با نیتراژین و بیوسوپر به همراه کود یاشیل به ترتیب با 5.74 و 19.573 گرم برتر بودند. با توجه به نتایج حاصله، به نظر می رسد که کاربرد کودهای زیستی می توانند در افزایش عملکرد موثر باشند و اگر هم زمان با کود زیستی، عناصر غذایی گیاه به طرقی تامین شود، افزایش بیشتر خواهد بود.

به منظور مطالعه تاثیر تلقیح بذر با کود زیستی نیتراژین در غلظت های 2، 3 و 4 سی سی به همراه شاهد آب مقطر بر جوانه زنی و رشد اولیه کلزا، کنجد و آفتابگردان، سه آزمایش در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد که وقتی بذور کلزا بعد از افزودن 2 سی سی نیتراژین کشت شدند، طول ریشه چه و طول گیاهچه آن نسبت به شاهد به ترتیب %110 و %60 افزایش یافت. در تیمار تلقیح بذور کنجد با 4 سی سی نیتراژین، طول ریشه چه با %48 افزایش نسبت به شاهد از 38 به 75 میلی متر رسید. کاربرد 2 و 3 سی سی نیتراژین توانست طول ساقه چه کنجد را معادل %31 در مقایسه با شاهد فزونی بخشد. وقتی بذور کنجد با 2، 3 و 4 سی  سی نیتراژین آغشته شدند، سرعت جوانه زنی بذر به ترتیب با 26، 48 و 14 درصد افزایش از 1.6، 1.9 و 1.5 به 1.3 جوانه زنی در روز رسید. با توجه به نقش مهم سرعت جوانه زنی بذر در سبز کردن یکنواخت مزرعه، توصیه می شود که بذور کنجد بعد از آغشته کردن با 3 سی‏سی نیتراژین کاشته شوند. اثر تلقیح بذر بر طول گیاهچه آفتابگردان معنی دار بود و تیمار آغشته کردن بذر با 4 سی سی نیتراژین بیشترین طول ساقه چه (برابر 42 میلی متر) را داشت. به نظر می رسد که بهبود نسبی طول گیاهچه در اثر کاربرد نیتراژین بتواند در سبز کردن یکنواخت محصول در شرایط مزرعه نقش داشته باشد.

به منظور بررسی تاثیر کود زیستی نیتراژین و سطوح مختلف کود اوره بر عملکرد بیولوژیک ذرت آزمایشی به صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی اجرا شد. تیمارها شامل 6 سطح کود اوره (صفر، 30، 60، 90، 120 و 150 کیلوگرم در هکتار) و دو سطح نیتراژین بود. بر اساس نتایج، با کاربرد نیتراژین، شاخص سطح برگ ذرت از 2.4 به 2 در حالت عدم کاربرد نیتراژین کاهش یافت. بیشترین شاخص سطح برگ برابر 3.4 به تیمار کاربرد نیتراژین توام با کاربرد 60 کیلوگرم در هکتار اوره اختصاص داشت. تیمار کاربرد نیتراژین توام با مصرف 120 کیلوگرم در هکتار کود اوره بیشترین شاخص میزان کلروفیل را داشت. سطوح 150، 120 و 90 کیلوگرم در هکتار کود نیتروژنه به ترتیب با دارا بودن 212، 202 و 191 گرم در مترمربع وزن خشک بلال با بقیه تیمارها اختلاف معنی دار داشتند. وزن بلال تیمار تلقیح بذر با نیتراژین افزایش 10 درصدی را در مقایسه با تیمار عدم تلقیح با نیتراژین داشت. عملکرد بیولوژیک ذرت از تلقیح بذر با نیتراژین و سطوح مختلف کود اوره تاثیرپذیر بود. بیشترین عملکرد بیولوژیک ذرت معادل 27 تن در هکتار به تیمار کاربرد 150 کیلوگرم در هکتار کود اوره اختصاص داشت. در زراعت ذرت علوفه ای می توان با کاربرد کود زیستی نیتراژین و مصرف 150 کیلوگرم کود اوره در هکتار عملکرد را بهبود داد.

این تحقیق به منظور بررسی اثر کود زیستی نیتراژین و بیوسوپر در شرایط کم آبیاری بر روی نخود رقم پیروز طی آزمایشی به صورت اسپیلت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از: آبیاری در دو سطح شامل آبیاری کامل و کم آبیاری به عنوان عامل اصلی و چهار سطح کود زیستی شامل نیتراژین، بیوسوپر، نیتراژین + بیوسوپر و عدم کاربرد کود به عنوان عامل فرعی. نتایج نشان دادند که تعداد نیام در بوته و تعداد نیام در شاخه اصلی به طور معنی دار تحت تاثیر تیمار آبی قرار گرفتند. صفات ارتفاع بوته، تعداد نیام در بوته، تعداد نیام در شاخه اصلی، تعداد نیام یک دانه ای، تعداد نیام دو دانه ای، وزن صد دانه و عملکرد در استفاده از کود زیستی نسبت به عدم مصرف آن پاسخ مثبت داده و به طور معنی دار افزایش یافتند. این افزایش در تیمار نیتراژین + بیوسوپر نسبت به مصرف کودهای زیستی به صورت انفرادی بیشتر بود. در این شرایط عملکرد نسبت به شاهد 11.63% افزایش نشان داد. در حالت کلی، افزایش اجزای عملکرد در اثر استفاده از کودهای نیتراژین + بیوسوپر باعث افزایش عملکرد نخود رقم پیروز شده است.