زمینه ی مطالعاتی: نوروپپتیدY یک نوروترنسمیتر در هیپوتالاموس است که نخستین بار از هیپوتالاموس مغز خوک استخراج شد و محرک اشتها و موثر بر هورمون های تولیدمثلی است. هدف: هدف این مطالعه، توالی یابی و بررسی ارتباط ژن NPY با صفات تولیدمثلی در بوقلمون های بومی ایران است. این صفات شامل وزن توده ی تخم تولیدی، طول دوره ی تخم-گذاری، سن بلوغ جنسی و وزن اولین تخم می باشد. روش کار: 120 بوقلمون ماده به طور تصادفی از ایستگاه تحقیقات بوقلمون استان آذربایجان شرقی انتخاب شد و رکوردهای تولید مثلی آنها ثبت شد. از نمونه ی خون بوقلمون ها برای استخراج DNAاستفاده شد. قطعه ی 725 جفت بازی ژن NPY با استفاده از پرایمرهای طراحی شده ی اختصاصی تکثیر شد. چندشکلی ژن NPY با توالی یابی محصولات PCR بررسی شد. نتایج: 4 جایگاه چندشکلیC552T، T544A، T360G و C367A در توالی ژن NPYیافت شد. نتایج ارتباط معنی داری بین جایگاه T360G با صفت وزن کل تخم نشان داد و چندشکلی A544T ارتباط معنی داری با وزن تخم و طول دوره ی تخم گذاری داشت. نتیجه گیری نهایی: در نتیجه چندشکلی های جدیدی در ناحیه اینترونی ژن NPY مشخص شد که بر صفات وزن کل تخم، تعداد تخم و طول دوره تخم گذاری تاثیر داشت. نتایج این پژوهش می تواند در برنامه های اصلاح نژادی بوقلمون های بومی شمال غرب ایران مورد توجه قرار گیرد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه و هدف: گوسفند بلوچی یکی از بهترین نژادهای پشمی ایران به شمار می رود، این نژاد در برابر آب وهوای خشک وکمبود علوفه دارای قابلیت تحمل بالایی می باشد. در پژوهش حاضر اثر جیره حاوی دانه شاهدانه بر میزان بیان ژن نوروپپتید Y (NPY) در بافت های قلب، کبد، بیضه، عضله راسته و چربی پشت گوسفند نژاد بلوچی مورد بررسی قرار گرفت. NPY یکی از مهم ترین ژن های دخیل در تنظیم اشتها و تنظیم تعادل انرژی است و قابل توجه ترین اثر آن تحریک مصرف خوراک است. مواد و روش ها: برای انجام این مطالعه 12 راس بره نر به شکل تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم شدند، گروه اول با جیره شاهد (بدون شاهدانه) و گروه دوم با جیره حاوی 10 درصد شاهدانه تغذیه شدند. پس از پایان دوره 110 روزه پرواربندی و کشتار دام ها، RNA از بافت ها استخراج شد. پس از آزمون کیفیت و کمیت RNA استخراج شده و سنتز cDNA انجام گرفت. به منظور تایید سنتز cDNA از واکنش PCR برای تکثیر قطعه ای از ژن کنترل β,-actin به طول112 جفت باز استفاده شد. در نهایت واکنش Real Time PCR جهت مقایسه میزان بیان ژن NPY بین گروه های مورد مطالعه انجام شد. میزان تغییرات بیان ژن در بافت های مورد مطالعه با نرم افزار REST آنالیز شدند. یافته ها: نتایج بررسی آماری نشان داد که تغییرات بیان ژن NPY در بافت های کبد و چربی پشت بین گروه های تیمار و شاهد در سطح پنج درصد معنی دار بود. همچنین مشخص شد که بیان ژن NPY در کبد و قلب بره های گروه تیمار شاهدانه نسبت به گروه شاهد به ترتیب 9/82 و 1/03 برابر بیشتر بود. از طرف دیگر بیان ژن NPY در بافت های چربی، ماهیچه و بیضه بره های گروه تیمار شاهدانه نسبت به گروه شاهد به ترتیب 6/49، 2/73 و 1/18 برابر کاهش یافت. نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده می توان اظهار کرد که افزودن دانه شاهدانه به جیره از راه افزایش فعالیت بافت کبد و تغییر فعالیت بافت چربی می تواند بر توان تولید حیوان اثر گذار باشد. با توجه به این که ژن NPY مرتبط با تنظیم اشتها و تعادل انرژی است اثرات شاهدانه می تواند بر توان تولیدی بره ها از طریق مکانیسم های مولکولی است در بافت کبد دارای نقش زیستی قابل توجهی باشد.

اختلال در تعادل مایعات بدن موجب بروز مشکلات و بیماری های متعددی از جمله آسیت در طیور می شود. بنابراین شناسایی مکانیسم های درگیر در کنترل اخذ آب می تواند در درک بهتر پاتوفیزیولوژی بیماریهای مرتبط کمک کننده باشد. نوروپپتید وای یکی از نوروپپتیدهای درگیر در کنترل مرکزی اخذ آب است. در هنگام محرومیت از آب، سنتز mRNA این نوروپپتید در هیپوتالاموس افزایش می یابد. بنابراین، این مطالعه به بررسی نقش گیرنده های NPY1 و NPY2 در کنترل مرکزی اخذ آب می پردازد. در این مطالعه دو سری آزمایش انجام شده است. در آزمایش اول و دوم جوجه خروس های گوشتی نژاد راس به ترتیب 10 میکرولیتر اوانس بلو، 5/2، 5، 10 و 20 میکروگرم از B5063 و SF22 (آنتاگونیست های گیرنده های NPY) را با تزریق داخل بطن مغزی دریافت کردند. سپس اخذ آب تجمعی آن ها در زمان های 90 و 180 دقیقه پس از تزریق اندازه گیری شد. نتایج نشان دادند که تزریق داخل بطن مغزی B5063 (gμ 20 و 10، 5، 5/2) باعث کاهش اخذ آب تجمعی در مقایسه با گروه کنترل شده است (05/0P). نتایج حاصل از این آزمایش نشان دادند که اثر NPY درونزاد بر اخذ آب ممکن است از طریق گیرنده NPY1 صورت بگیرد.

برای بررسی اثر فعالیت مقاومتی با دو حجم مختلف بر غلظت پلاسمایی پپتید (PYY) YY، نوروپپتید (NPY) YY و انسولین در مردان چاق، 9 دانشجوی مرد چاق غیرورزشکار (سن: 20.88±2.52 سال، وزن: 99.53±14.46 کیلوگرم، شاخص توده بدن: 29.7±2.74 کیلوگرم بر مترمربع، درصد چربی بدن: 24.77±5.45) به صورت تصادفی انتخاب شدند و در دو جلسه، به فاصله یک هفته دو پروتکل فعالیت مقاومتی را با حجم زیاد (5 نوبت× 12 تکرار با وزنه 75 درصد 12 تکرار بیشینه) و کم (3 نوبت × 12 تکرار با وزنه 75 درصد 12 تکرار بیشینه) انجام دادند. نمونه گیری خون قبل، بلافاصله، یک، سه و شش ساعت بعد از فعالیت مقاومتی انجام شد. نتایج نشان می دهد غلظت هورمون PYY پس از هر دو پروتکل به طور معنی داری افزایش یافته است(P<0.05) . در غلظت هورمون NPY نیز در هر دو پروتکل، بلافاصله، سه و شش ساعت بعد از فعالیت، در مقایسه با قبل از فعالیت، افزایش معنی داری مشاهده می شد(P<0.05) . همچنین، غلظت هورمون انسولین در هر دو پروتکل، یک ساعت بعد از فعالیت، در مقایسه با قبل، سه و شش ساعت بعد از فعالیت افزایشی معنی دار یافت (P<0.05). سرکوب اشتها بلافاصله پس از فعالیت مقاومتی با حجم زیاد بیشتر از فعالیت مقاومتی با حجم کم بود(P<0.05) . میزان اشتها بلافاصله بعد از فعالیت در هر دو پروتکل به طور معنی داری کمتر از یک، سه و شش ساعت بعد از فعالیت بود (P<0.05). به طور کلی نتایج تحقیق نشان داد حجم فعالیت مقاومتی تاثیری معنی دار بر غلظت هورمون هایPYY،NPY و انسولین ندارد. با وجود این، کاهش اشتها در فعالیت مقاومتی با حجم زیاد بیشتر از فعالیت مقاومتی با حجم کم است.

در این پژوهش، اثر تزریق زرده تخم مرغ نژاد بومی خزک به تخم مرغ سویه تجاری راس 308 در زمان قبل از انکوباسیون بر برخی پارامترهای مرتبط با نرخ متابولیزم در نتاج بررسی شد. پارامترهای مورد بررسی شامل میزان مصرف خوراک، ضریب تبدیل، برخی شاخص های بیوشیمیائی سرم، غلظت مالون دی آلدئید و نیز بیان نسبی ژن های AMP-activated protein kinase (AMPK) و Neuropeptide Y (NPY) در بافت مغز نتاج بود. بدین منظور تعداد 320 تخم مرغ بارور سویه راس 308 به طور مساوی در قالب طرح کاملا تصادفی به دو گروه آزمایشی شامل گروه آزمون (تزریق زرده تخم مرغ نژاد بومی خزک به زرده تخم مرغ راس) و گروه کنترل اختصاص داده شدند. نمونه های خون و بافت پرندگان در پایان دوره آزمایش جمع آوری و برای پارامترهای مذکور بررسی شدند. در مقایسه با گروه کنترل، تزریق زرده تخم مرغ نژاد بومی خزک سبب بهبود ضریب تبدیل غذایی، کاهش غلظت سرمی تری گلیسیرید، کاهش نسبت تری گلیسیرید به لیپوپروتئین با چگالی بالا، کاهش وزن نسبی چربی احشائی و نیز کاهش میزان بیان AMPK در بافت مغز نتاج شد (p<0. 05). در مقابل تزریق زرده تخم مرغ نژاد بومی خزک تاثیری روی وزن بدن در سن 45 روزگی، میزان خوراک مصرفی، وزن نسبی مغز، غلظت سرمی گلوکز، کلسترول، لیپو پروتئین با چگالی پائین، غلظت مالون دی آلدئید و بیان NPY در بافت مغز نتاج نداشت. بر اساس نتایج این پژوهش، تزریق زردة تخم مرغ های نژاد بومی خزک به زرده تخم مرغ های سویة تجاری راس 308 به طور مؤثری سبب بهبود ضریب تبدیل غذایی و کاهش میزان بیان AMPK در بافت مغز میانجی نتاج شد.