آلسترومریا به علت داشتن گل های زیبا و گوناگونی رنگ زیاد در بازارهای جهانی گل و گیاه به عنوان یکی از مهم ترین و پرطرفدارترین گل های زینتی بریدنی به شمار می رود. هدف از این پژوهش بررسی اثرهای کاربرد اسیدفولویک بر ویژگی های ریخت شناسی آلسترومریا و تعیین غلظت مناسب آن برای بهبود ویژگی های رشد و گلدهی و همچنین جذب عناصر برگی آلسترومریا بود. برای انجام این پژوهش، از آلسترومریا رقم Orange Queen استفاده شد. آزمایش بر پایه طرح کاملاً تصادفی با استفاده از اسید فولویک در غلظت های 0، 50، 100 و 200 میلی گرم در لیتر به فاصله دو هفته یک­بار به مدت چهار ماه با سه تکرار و هر تکرار شامل دو گلدان انجام شد. محیط رشد گیاهان در گلخانه آمیخته­ای از پرلیت و کوکوپیت به نسبت 1:3 بود. در طول دوره رشد و گلدهی گیاهان، از محلول غذایی مورد استفاده در یک گلخانه تجاری در محیط کشت استفاده شد. در مراحل مختلف رشد، دمای گلخانه در روز 18-16 و در شب 13-10 درجه سلسیوس بود. در پایان پژوهش، ویژگی های ریخت شناسی مانند تعداد و سطح برگ، طول ساقه گل دهنده، تعداد گلچه، طول و قطر گلچه ها و مقدار برخی عناصر از جمله نیتروژن، فسفر، پتاسیم، آهن و روی اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که غلظت 100 میلی گرم در لیتر اسیدفولویک سبب افزایش معنی دار تعداد و سطح برگ در مقایسه با سایر تیمارها شد. کاربرد تمام غلظت های اسیدفولویک باعث افزایش معنی دار تعداد گلچه ها نسبت به شاهد شد. در این پژوهش غلظت 100 میلی گرم در لیتر اسیدفولویک، قطر گل آلسترومریا را 4/1 برابر نسبت به شاهد افزایش داد. بیشترین طول گلچه در غلظت 100 میلی­گرم در لیتر اسیدفولویک و کمترین طول گلچه در شاهد دیده شد. غلظت 100 میلی گرم در لیتر اسیدفولویک طول ساقه گل دهنده را 6/1 برابر نسبت به شاهد افزایش داد. کمترین میزان فسفر در برگ آلسترومریا در شاهد و بیشترین مقدار فسفر در غلظت 100 میلی گرم در لیتر اسیدفولویک دیده شد. به­طور کلی استفاده از اسیدفولویک اثر مثبتی بر ویژگی های اندازه گیری شده داشت. در این پژوهش، کاربرد اسید فولویک با غلظت 100 میلی گرم در لیتر نسبت به سایر غلظت های مورد استفاده اثر بهتری بر ویژگی های مورد بررسی داشت.

مدول تغییرشکل پذیری نشان دهنده ی میزان قابلیت تغییر شکل دادن توده سنگ در پاسخ به هرگونه بارگذاری و باربرداری است و به دلیل ایفای نقش درطراحی اکثر سازه های زیرزمینی حائز اهمیت می باشد. این پارامتر به صورت برجا، معمولاْ به کمک دو آزمایش بارگذاری صفحه ای و دیلاتومتری انجام می شود که با صرف هزینه و زمان زیادی همراه است. بعلاوه وجود ناپیوستگی ها و درزه و شکاف ها در توده سنگ، تست های آزمایشگاهی بر روی نمونه های استوانه ای نیز با خطا مواجه می شود. امروزه برای تعریف یک رابطه میان یک پارامتر و پارامتر های وابسته آن و ساخت یک مدل برای تخمین یا پیش بینی پارامتر مورد نظر از انواع روش های هوش محاسباتی استفاده می شود و البته نتایج مطلوبی را نیز ارائه می دهند. هدف از این تحقیق به کارگیری این نوع الگوریتم ها به منظور ایجاد یک مدل کارآمد برای پیش بینی مدول تغییرشکل پذیری بر روی یک پایگاه داده می باشد. در این راستا عملکرد سه مدل ایجاد شده توسط روش های شبکه عصبی مصنوعی، نزدیک ترین همسایگی و جنگل تصادفی، به کمک نرم افزار Orange ارزیابی شده اند. نتایج نشان داد مدل شبکه عصبی مصنوعی با 116/0RMSE= و 094/0MAE= دارای بهترین عملکرد و دقت است. همچنین آنالیز حساسیت پارامترهای ورودی نشان می دهد که پارامتر سیستم طبقه بندی توده سنگ RMR به عنوان یک پارامتر مهم و مؤثر به شمار می رود.

یکی از پیامدهای احتمالی وقوع زمین لرزه در زمین های اشباع، روان گرایی خاک و در نتیجۀ آن شکست و خرابی فونداسیون ساختمان ها، انواع زیرساخت ها، پل ها و بسیاری فجایع دیگر می باشد. در این تحقیق سعی شد به منظور ارزیابی پتاسیل روان گرایی خاک برروی 79 نمونه از پایگاه دادۀ زلزلۀ تنگشان کشور چین، چند مدل طبقه بندی هوشمند با کمک نرم افزار Orange ساخته شود. به همین منظور عملکرد 5 روش طبقه بندی هوشمند (رگرسیون لاجستیک، شبکۀ عصبی مصنوعی (ANN)، ماشین بردار پشتیبان (SVM)، نزدیک ترین همسایگی(KNN) و جنگل تصادفی) براساس معیارهای مختلف با هم مقایسه شدند. نتایج نشان داد روش های SVM، ANN و رگرسیون لاجستیک از توانایی بالایی برای پیش بینی کلاس روان گرایی خاک برخوردار هستند و در بین آنها روش رگرسیون لاجستیک با مقدار شاخص AUC (98/0) به عنوان بهترین روش انتخاب شد. علاوه بر این، بررسی تأثیرگذاری متغیرها بااستفاده از چهار معیار بهرۀ اطلاعاتی، بهرۀ اطلاعاتی نسبی، شاخص جینی و شاخص ReliefF  بیانگر این است که متغیر مقاومت نوک مخروط در آزمایش نفوذ مخروطی مؤثرترین روش است و در اولویت اول قرار می گیرد. هم چنین متغیرهای نسبت تنش تناوبی و حداکثر شتاب افقی زلزله در سطح زمین ویژگی های مهمی به حساب می آیند.

زمینه و هدف: رنگ ها از جمله آلاینده های اصلی موجود در فاضلاب های صنایع نساجی می باشند که به دلیل ساختار پیچیده مولکولی، غالباً سمی و سرطانزا بوده و در محیط زیست پایدار می باشند. بنابراین هدف اصلی این پژوهش مقایسه کارایی مرجان آهکی و لیکا در حذف یک Reactive Orange 3R از محلول های آبی می باشد.روش کار: این مطالعه یک مطالعه بنیادی- کاربردی می باشد که در آن از مرجان آهکی و لیکا به عنوان جاذب های موثر در حذف رنگ RO3R استفاده شده است. مشخصات جاذب ها با استفاده از روش های فلورانس اشعه ایکس و پراش اشعه ایکس تعین گردید. پارامترهای مورد بررسی شامل غلظت جاذب، زمان تماس، غلظت رنگ و pH بود که در سیستم ناپیوسته مورد بررسی قرار گرفت. همچنین داده های حاصل از ثابت تعادل با استفاده از مدل های ایزوترمی و سنتیکی مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: نتایج آزمایشات نشان داد میزان جذب رنگ توسط هر دو نوع جاذب با افزایش زمان تماس و میزان جاذب افزایش می باشد، در حالی که راندمان حذف با افزایش pH محلول و غلظت اولیه رنگ کاهش یافت. مشخص گردید که در شرایط برابر با افزایش غلظت اولیه رنگ از 50 mg/L به 150 mg/L، کارایی حذف رنگ توسط جاذب مرجان آهکی 29 درصد و توسط جاذب لیکا به میزان 33 درصد کاهش می یابد. نتایج نشان داد که داده های ثابت تعادل از هر دو نوع مدل ایزوترمی تبعیت می کنند، با این تفاوت که مدل ایزوترم لانگمویر ضریب همبستگی بالاتری را (r2=0.987) نشان داد. همچنین بررسی داده های زمان- غلظت نشان داد که سنتیک حذف رنگ RO3R از هر دو نوع مدل سنتیکی شبه درجه اول و شبه درجه دوم تبعیت می کند که در این مورد نیز معادله سنتیکی شبه درجه دوم ضریب همبستگی بالاتری را (r2>0.98) از خود نشان داد.نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که گرانول مرجان آهکی در حذف رنگ RO3R نسبت به گرانول لیکا کارایی بهتری داشته است. استفاده از این جاذب ها به دلیل دارا بودن دانسیته مناسب، قابلیت ته نشینی سریع و عدم باقیمانده موثر در پساب، می تواند کاربرد آسان تری نسبت به سایر جاذب ها داشته باشد.

در این پژوهش جذب زیستی توریم از محلول های آبی به وسیله ی پوست پرتقال و سلولز استحصال شده از آن مطالعه و با یک دیگر مقایسه شد. مطالعه های سینتیکی نشان داد که برای جذب توریم به وسیله ی پوست پرتقال مدل های سینتیکی الویچ و شبه مرتبه ی دوم و به وسیله ی سلولز مدل سینتیکی مرتبه ی دوم به خوبی با نتیجه های تجربی مطابقت دارد. هم دما های جذب لانگمویر، فروندلیچ، دوبینین- رادشکویچ، تمکین و ردلیش- پترسون بررسی و برای یافتن بهترین هم دما، سه روش تحلیل خطا شامل ضریب همبستگی (2R)، جذر متوسط مربع خطاها (RMSE) و آزمون مجذور کی (2χ) مورد استفاده قرار گرفت. تحلیل خطاها برای پوست پرتقال نشان داد که از میان مدل های هم دما به ترتیب، مدل ردلیش- پترسون، تمکین، دوبینین- رادشکویچ و فروندلیچ دارای کم ترین خطا هستند. در مورد سلولز هم دمای فروندلیچ دارای کم ترین خطا بود. یافته ها نشان داد که زمان لازم برای به تعادل رسیدن فرایند جذب توریم به وسیله ی پوست پرتقال 4 ساعت و به وسیله ی سلولز حدود 1 ساعت است. استفاده از سلولز پوست پرتقال به عنوان جاذب باعث افزایش سرعت جذب و کاهش زمان تعادل شده است.

پرتقال (Citrus sinensis) گیاهی نیمه گرمسیری است که در گستره ای از اقلیم های نیمه سردسیری تا گرمسیری می روید. اقلیم تابشی می تواند بر ویژگی های فیزیکی و زیست شیمیایی میوه اثر بگذارد. بنابراین هدف این پژوهش بررسی اثر موقعیت جغرافیایی و جای گیری میوه در سایه بان گیاهی بر ویژگی های کیفی میوه پرتقال رقم سانگین است. در این پژوهش از طرح بلوک های کامل تصادفی در قالب کرت های خرد شده استفاده شد. دو تیمار جهت جغرافیایی شمال و جنوب به عنوان کرت اصلی، و از موقعیت جای گیری میوه در سایه بان گیاهی، در سطح یا ژرفای سایه بان، به عنوان کرت خرد شده استفاده شد. این پژوهش با سه تکرار در روستای سمسکنده شهرستان ساری در سال 1391 اجرا شد. یافته های این پژوهش نشانگر آن است که مقدار آنتوسیانین و کاروتنوییدهای میوه با نزدیک شدن به رسیدگی میوه روندی افزایشی داشت. جهت جغرافیایی و جای گیری میوه در تاج درخت روی مقدار آنتوسیانین و کاروتنویید میوه اثر معنی داری داشت. فعالیت کلروفیل a، b و a*b میوه با نزدیک تر شدن میوه به رسیدگی کامل کاهش یافت. تیمارها اثر معنی داری بر مقدار pH، مواد جامد حل شونده کل (TSS)، درصد اسید تیتر شدنی، TA(%) و نسبت TA/TSS در دوره اندازه گیری نداشتند.

لکه ی قهوه ای آلترناریایی و پوسیدگی سیاه پس از برداشت میوه جزو بیماری های مهم درختان مرکبات هستند. این بیماری ها ناشی از گونه های بیماریزای قارچ Alternaria بوده و می توانند آسیب و زیان اقتصادی به درختان حساس مرکبات و میوه-های انبارشده وارد کنند. هدف از انجام این تحقیق شناخت گونه های بیماریزای این قارچ و معرفی رقم های مقاوم به این بیماری در درختان پرتقال است. به همین منظور نمونه های مشکوک به بیماری آلترناریایی از باغ های این دو استان گرد آوری و در آزمایشگاه، در محیط های PDA و PCA کشت شدند. سپس این قارچ ها با توجه به ویژگی های ریخت شناختی (مورفولوژیکی)، طبق کلید گونه های آلترناریا شناسایی شدند. همچنین به منظور تأیید درستی شناسایی ریخت شناختی، شناسایی مولکولی با استفاده از آغازگر (پرایمر)های عمومی ITS1 و ITS4 و توالی یابی محصول واکنش زنجیره ای پلیمراز انجام شد. از بین 45 جدایه ی به دست آمده، 28 جدایه متعلق به گونه ی A. alternata، 12 جدایه مربوط به A. dumosa و 5 جدایه ازA. atra شناسایی شدند. برای ارزیابی بیماریزایی جدایه ها، از چهار رقم پرتقال شامل تامسون ناول، یافا شیرین، خونی سانگین و والنسیا استفاده شد. آزمون بیماریزایی با استفاده از سوسپانسیون اسپور با غلظت 105 اسپور در میلی لیتر روی برگ، میوه و نهال انجام گرفت. نتایج بررسی ها نشان داد، جدایه های این سه گونه توانستند در رقم های تامسون، یافا و والنسیا بیماری ایجاد کنند. اما رقم سانگین در آزمون بیماریزایی روی برگ، میوه و نهال به کلی مقاوم بوده و جدایه-های آلترناریای به دست آمده نتوانستند بیماری روی این رقم ایجاد کنند. بنابراین رقم سانگین به عنوان رقم مقاوم به گونه های آلترناریای بیماریزا در پرتقال معرفی شد.