مقدمه: «اورفیسم» از مهمترین جریان های هنری تاریخ هنر جهان محسوب می شود که رنگ های درخشان و فرم دایره از مهمترین ویژگی های آن است. این جنبش از انشعابات سبک «کوبیسم» است. کوبیسم پیشرفتی در هنر محسوب می شد که هنرمندان را تحت تأثیر قرار داد تا سنت های موجود را کنار بگذارند و جریان های جدیدی چون اورفیسم را شکل دهند. پژوهش حاضر در ابتدا به بررسی رنگ و فرم در آثار اورفیسم می پردازد و به جهت بررسی تحولات آن، رنگ و اشکال هندسی را در کوبیسم بررسی می کند تا عواملی را که سبب تحولات در گذار از کوبیسم به اورفیسم می شود کشف کند. در ادامه به این مسأله می پردازد که چه چیزی در شکل دایره آنقدر قدرتمند است که هنرمندان را به استفاده از آن برای انتقال مفاهیم سوق می دهد. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی پیدایش دایره های درخشان در اورفیسم بر پایۀ تحول عنصر رنگ و اشکال هندسی در گذار از کوبیسم به اورفیسم و شناسایی این تحولات در آثار هنرمندانی چون پیکاسو، براک، گریس، دولونه و کوپکاست.روش پژوهش: روش تحقیق حاضر توصیفی- تحلیلی است و روش گردآوری مطالب، اسنادی و کتابخانه ای از طریق فیش برداری و تصویرخوانی است.. جامعۀ آماری این پژوهش، سیزده اثر نقاشی در سبک های کوبیسم و اورفیسم است.یافته ها: فرم دایره به دلیل بی انتها بودن و حرکت بی وقفه در ترکیب با رنگ های درخشان و زنده به بهترین شکل می توانست تداعی گر موسیقی باشد. وقتی موسیقی به تصویر درمی آید، می توان دریافت که مسألۀ انتزاع و دست یافتن به چیزی فراتر از جهان مادی برای آن ها دغدغه بوده است. این مسأله از دیگر دلایل برای برگزیدن فرم دایره است که نمادی از انعکاس جهان، وحدت، تعالی، تمامیت و طبیعت الهی بود.  نمایش حرکت، موسیقی و نمادهای آسمانی با رنگ های درخشان، زنده و فرم دایره در آثار اورفیسم را از یک جهت می توان ادامۀ هندسۀ کوبیسم دانست و از سوی دیگر آن ها را در مقابل نمایش صحنه های روزمره و زمینی، همچون طبیعت و طبیعت بی جان با رنگ های محدود و احجام کوبیسم قرار داد.نتیجه گیری: هنرمندان کوبیسم با ذهنیتی واقع گرایانه در پی بیان رویدادهای زمینی و مادی بودند، در حالی که اورفیسم ها دیدگاهی فرازمینی و معنوی را دنبال می کردند و آن را با دایره های درخشان که از کهن ترین نمادهای معنادار بشر بودند، در آثارشان به نمایش می گذاشتند.

دو اصطلاح «باطنی» و «باطنی گرایی» معنای گسترده ای دارند، ولی به نحو خاص بر مکتب های دینی و عرفانی و فلسفی رازورز اطلاق می شوند. در یونان باستان، پیش از دوران یونانی مآبی، به مکتب هایی با گرایش باطنی برمی خوریم. از نوشته های گوناگون برجای مانده از آن دوران چنین برمی آید که یونانیان خود خاستگاه این مکتب ها را بیرون از یونان، در مصر یا آسیا، می جستند. مکتب های باطنی یونانی تا پیش از روزگار افلاطون عبارتند از: ادیان الیوسیسی و دیونوسوسی و اورفیوسی و مکتب فلسفی - دینی فیثاغورس. غایت مشترک این مکاتب، رستگاری از راه تطهیر است. این غایت در ادیان باطنی یونان، یعنی ادیان الیوسیسی و دیونوسوسی و اورفیوسی، از رهگذر گرویدن به دین و به جا آوردن مراسم آیینی به دست می آید. دین اورفیوس پیروان خود را به برخی اوامر و نواهی نیز پایبند می سازد و به خوارداشت جهان خاکی برمی انگیزد. فیثاغوریان با حفظ جنبه های دینی، باطنی گرایی خود را بر معرفت مبتنی می سازند و بدین سان باطنی گرایی فلسفی منحصر به فردی بنیاد می نهند.

 فرم دایره همواره هنرمندان را در طول تاریخ مجذوب خود کرده و نقش مهمی در خلق آثار هنری داشته است. این فرم غالبا برای به تصویر کشیدن طبیعت و طبیعت بی جان و در عین حال عنصر اصلی ترکیب بند ی های انتزاعی است. فراتر از جذابیت زیبایی شناختی، دایره مظهر معانی عمیقی است که به تفسیر محتوای آثار هنری کمک می کند. این مطالعه در ابتدا به بررسی بازنمایی فرم دایره در آثار نقاشان آغاز مدرنیسم می پردازد. متعاقبا تکامل این شکل را در نقاشی های انتزاعی دنبال می کند. هم چنین به دنبال پاسخ این سوال است که عوامل زیربنایی موثر در ظهور نقش دایره در آثار هنرمندان دو دوره کدامند تا دریابد که چه عواملی نقش مهم دایره را در سراسر جنبش های هنری حفظ می کند. در نهایت، هدف این پژوهش تحلیل نقش دایره در آثار دوران آغاز مدرنیسم و تداوم آن در نقاشی های انتزاعی است. روش تحقیق حاضر توصیفی- تحلیلی است و روش گردآوری مطالب، اسنادی و کتابخانه ای از طریق فیش برداری و تصویرخوانی است. از این پژوهش این نتایج حاصل شد که تجزیه و تحلیل آثار هنری دو دوره متمایز، تحول قابل توجهی را در شیوه های بیان به کار گرفته شده توسط هنرمندان نشان می دهد که می توان آن را به دگرگونی در سبک زندگی، باورهای شخصی و مذهبی، فرهنگ و اکتشافات علمی نسبت داد. در آثار مدرنیسم اولیه، فرم دایره عمدتا برای به تصویر کشیدن اشکال محسوس و قابل مشاهده مورد استفاده قرار می گرفت، در حالی که آثار انتزاعی پیرو تاثیرات فرهنگی و با الهام از اکتشافات پیشگامانه، مانند کشف اتم شروع به کشف قلمروهای ناآشنا کردند.