سازند آیتامیر یکی از سازندهای حوضه رسوبی کپه داغ در شمال خاور ایران است. این سازند از یک بخش ماسه سنگی در زیر و یک بخش شیلی در بالا تشکیل شده است. هر دو بخش گلوکونیتی است و بیشتر به رنگ سبز زیتونی دیده می شود. این پژوهش روی برشی از سازند آیتامیر بر مبنای پالینومورف ها است، که در مسیر جاده مشهد- کلات نادری و در حاشیه روستای زاوین با ستبرای 506 متر و مختصات جغرافیایی  36o43’45.42’’عرض شمالی و  59o57’5.56’’طول خاوری انجام شده است. 40 نمونه از این برش برداشت شده که از آنها 120 اسلاید پالینولوژیکی تهیه شده که مطالعه آنها منجر به شناسایی 28 جنس و 47 گونه از داینوفلاژله ها شده است. با توجه به داینوفلاژله های شناسایی شده سن سازند آیتامیر در برش یادشده آلبین- سنومانین تعیین شد. بررسی فاکتورهای حفاظت مواد آلی، شرایط کم اکسیژن تا متوسط با رسوب گذاری پایین و محیط نریتیک داخلی تا خارجی سازند آیتامیر در برش یادشده را نشان می دهد. بر اساس مطالعات انجام شده، سه پالینوفاسیس برای سازند آیتامیر در برش زاوین تشخیص داده شد.

سازند بازیاب یکی از واحدهای سنگی کرتاسه در ناحیه خور و بیابانک است که عمدتاً سنگ شناختی شیل، مارن و ماسه سنگ دارد. در این مطالعه محتوای پالینولوژیکی سازند بازیاب در برشی به همین نام مورد مطالعه قرار گرفت. این سازند در برش مذکور شامل 1067 متر توالی رسوبی شکل یافته از مارن، شیل، ماسه، سنگ آهک و آهک های ماسه ای بوده که به صورت همشیب میان دو سازند شاه کوه در زیر و دبرسو در بالا قرار گرفته است. بر اساس مطالعات پالینولوژیکی صورت پذیرفته بر روی 40 نمونه از این سازند، در مجموع 29 جنس و 54 گونه داینوسیست به همراه 20 جنس و 29 گونه از پالینومورف های خشکی (اسپور و پولن) شناسایی شد که سن سازند را آپتین-آلبین تعیین می کنند. همچنین حضور فراوان و گسترده داینوسیست های شاخص محیط نریتیک داخلی به همراه حضور گسترده طبقات شیلی، مجموعه های روزن بری پلاژیک و رخساره های مدستونی و وکستونی بخش های کربناته گویای ته نشست سازند بازیاب در محیط شلف داخلی است.

جنس Onosma L. از تیره Boraginaceae دارای حدود 150 گونه در دنیا بوده و بیشتر در مناطق مدیترانه ای و ایرانی تورانی انتشار داشته که 37 گونه آن در ایران انتشار دارند. هدف از این تحقیق بررسی و مقایسه ساختار دانه گرده و ارزیابی این صفات در تاکسونومی جنس مورد مطالعه است. در این مطالعه، گرده شناسی 8 گونه از این جنس شامل: O.araraticum Riedl، O.bulbotrichum DC.، O.cardiostegium Bornm، O.dichroanthum Boiss.؛ O.elwendicum Wettst.، O.longilobum Bgc.، . O.microcarpum Steven ex DCو . O.sericeum Willdبوده و با میکروسکوپ الکترونی نگاره نشان داده شد که ساختار و شکل گرده ها یکی از صفات مشخص در شناسایی گونه ها می باشد. در تمام گونه های مورد مطالعه، دانه گرده ناجور قطب و تقریبا بیضوی شکل بودند و دانه های گرده دارای سه شیار - روزن دار (Tricolporate) و سطح دانه ها گرانول دار می باشد.

سازند نیزار یکی از واحدهای رسوبی حوضه کپه داغ در شمال شرق ایران است که با رخساره های شیلی، مارنی و ماسه سنگی شرایط مختلف قاره ای تا دریایی را نشان می دهد. با توجه به اینکه پالینومورف ها علاوه بر تعیین سن، برای تعیین محیط و اقلیم دیرینه مورد استفاده قرار می گیرند به همین منظور سه برش از این سازند در مناطق چهچهه، تنگ نیزار و پدلی مورد نمونه برداری قرار گرفت و نمونه ها به منظور مطالعات پالینولوژی آماده سازی گردید. رسوبات شیلی و مارنی این سازند غنی از پالینومورفهای دریایی، مخصوصا داینوفلاژله ها، بوده و بیانگر رخساره های دریایی می باشند. یک مجموعه غنی از داینوفلاژله ها شناسایی گردید که سن ماستریشتین را برای سازند نشان می دهد. مطالعات پالینوفاسیس سازند نیز نشان می دهد که این واحد در محیط دریایی کم عمق تا دریایی باز با انرژی متوسط تا نسبتا زیاد نهشته شده است.

سازند سرچشمه یکی از سازندهای کرتاسه زیرین حوضه رسوبی کپه داغ در شمال شرق ایران می باشد. رخنمونی از این سازند در برش روستای ددانلو مورد مطالعه قرار گرفته است. ضخامت این سازند در برش روستای ددانلو 248 متر شامل مارن خاکستری و شیلهای خاکستری تیره رنگ همراه با میان لایه های نازکی از سنگ آهک می باشد. بر اساس مطالعات انجام شده بر روی 135 اسلاید تهیه شده از 27 نمونه برداشت شده از این سازند، مشخص گردید که بیشتر نمونه ها حاوی پالینومورف به ویژه داینوفلاژله ها می باشند، که در آنها هر سه فرم کوریت، کویت و پروکسیمیت مشاهده می شود. در مجموع 37 گونه مربوط به 29 جنس از داینوفلاژله ها به همراه تعدادی از اسپور و پولنها شناسایی شد. با توجه به داینوفلاژله های شناسایی شده، سن آپتین برای سازند سرچشمه در برش ددانلو تعیین گردید. داینوفلاژله های شناسایی شده در برش مطالعه شده، با بخشی از بیوزون Odontochitina operculata انطباق دارد. بررسی سه گروه اصلی از عناصر پالینولوژیکی (فیتوکلاستها، پالینومورفهای دریایی و مواد آلی فاقد ساختمان) و نتایج حاصل از مطالعه آماری عوامل حفاظت از مواد آلی مانند نسبت SOM شفاف به SOM تیره، نسبت پالینوماسرال قهوه ای به پالینوماسرال اپک و نسبت SOM به پالینومورف دریایی نشان می دهد نرخ رسوب گذاری و میزان اکسیژن محیط متغیر بوده است. در نهایت بر اساس داینوفلاژله های شاخص، محیط رسوبی سازند سرچشمه از نریتیک داخلی تا نریتیک خارجی متغیر بوده است.

این مطالعه با هدف ارزیابی صفات گرده شناسی مبتنی بر تصاویر فناوری میکروسکپ الکترونی نگاره و ارزیابی نقش آنها در تحلیل سیستماتیکی خانواده گل مغربی به انجام رسیده است. دانه های گرده تاکسون های مطالعه شده با تقارن شعاعی، چهار تایی چهار وجهی، جورقطبی، سه گوش تا سه گوش-کروی، سه منفذی با رشته های ویسکین، با تزئینات میله ای، دانه دانه تا مخطط می باشند. محور قطبی بین 30-80 میکرومتر، محور استوایی بین 40-90 میکرومتر می باشد. قطر بازوها بین 85/8 تا 83/18 میکرومتر و قطر منافذ 72/8 تا 69/21 میکرومتر بوده است. آنالیز تجزیه به مولفه های اصلی و آنالیز تحلیل خوشه ای تمایز بخشه ها را بر مبنای فلور ایرانیکا و ایران نمایان نمی سازد. به علاوه تفاوت معناداری در ابعاد، ساختار منافذ و ویژگی های بازوها برای تعیین محدوده گونه ها درخانواده گل مغربی وجود ندارد. به علاوه دانه های گرده برای تمایز تاکسون ها مورد مطالعه در سطح جنس چندان کارآمد نیستند. با این وجود حتی اگر تاکسون ها به تنهایی بر اساس صفات دانه گرده قابل تفکیک نباشند، این صفت در کنار سایر صفات (صفت کمکی) در تمایز تاکسون های می تواند موثر واقع شود.

سرده شنبلیله یکی از سرده های مهم تیره حبوبات است که بسیاری از گونه های آن ارزش تغذیه ای و دارویی دارند. در این پژوهش ویژگی های ریخت شناسی سه گونه از سرده شنبلیله T. disperma)، T. subenervis) و (T. aphanoneura) مورد بررسی قرار گرفت. روغن های ضروری حاصل از بخش-های هوایی دو گونه T. aphanoneura و T. subenervis با استفاده از GC و GC/MS مورد بررسی قرار گرفت و با گونه T. disperma مقایسه شد. اسپاتولنول (%15.1) فراوانترین جزء موجود در روغن ضروری گونه T. subenervis بود. همچنین روغن این گونه دارای مقدار اندکی از ژرماکرن D (%6) بود. روغن گونه T. aphanoneura نیز غنی از اسپاتولنول (%10.4) بود. چهار ترکیب دیگر نیز کمتر از %3 روغن این گونه را به خود اختصاص دادند، لیکن - n اوکتیل استات کمترین مقدار را نشان داد. بر طبق نتایج این تحقیق، دادههای مورفولوژیکی و فیتوشیمیایی بهتر از داده های گرده، روابط گونه های مورد مطالعه را روشن میکند.