هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی استعاره های مفهومی-شناختی اشعارِ کابوس های روسی، دفتر چهارم، از مجموعه هفت دفتری چشمِ چپ سگ، اثر پناهی (1389) بر اساس انگاره نظریه آمیختگی مفهومی (انگاره نام)فوکونیه و ترنر (1994، 1998، 2002) است که برای توصیفاینانگاره، ازاصطلاح فضای ذهنی یا مفهومی استفاده کرده اند. آن ها موضوع استعاره مفهومی راموردی خاصازیکعرصه عام تر ووسیع تر دانسته اند. اینردهوسیع تر، تحلیلِسازوکارِدستگاهذهنهنگاممواجههبادامنه هایمفهومیاست. نگارندگان این پژوهش با استفاده از انگاره ی نام به بررسی ترکیبات و استعاره های موجود در کتاب اشعار کابوس های روسی اثر پناهی پرداخته اند. ماهیت روش انجام این پژوهش کیفی بوده، داده ها با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته اند. داده های موردبررسی از اشعار 21 قطعه ای او با عنوان «کابوس های روسی» از مجموعه چشمِ چپ سگ انتخاب شده است. همچنین ابزار به کار گرفته شده، ابزار معنی شناسی شناختی و به طور ویژه انگاره ی نام است. نتایج تحقیق نشان می دهد استعاره ها و ترکیبات به کاررفته در این مجموعه اشعار با استفاده از روش ادغام، ترکیب و تکمیل، فضاهای جدیدی را به وجود آورده است؛ یعنی علاوه بر دو حوزه مبدأ و مقصد، فضای جدید دیگری ساخته شده است، به گونه ای که پناهی در اشعارِ خود از انگاره ی استعاره ی مفهومی فراتر رفته و از انگاره ی نام بهره گرفته است که با استفاده از آن استعاره هایی بدیع و احساساتی به دست آمده است. همچنین یافته های پژوهش، تأییدی بر این ادعاست که استعاره های به کاررفته در این اشعار از نوع شبکه ی دو ساحتی هستند.

سبک و سبک شناسی به عنوان یک علم از فنون جدید است که در سال 1909 با اثری از بالی - که از شاگردان دوسوسور بود - درباره سبک شناسی شناخته شد و رفته رفته مورد توجه سایر زبان شناسان اروپایی قرار گرفت. این علم بعدها در ایران رواج یافته، مورد توجه صاحب نظران قرار گرفت. در این پژوهش با عنوان تحلیل عناصر زبانی شعر حسین پناهی (1335-1383) از دیدگاه سبک شناختی، به تحلیل ویژگی های سبکی زبان اشعار مرحوم پناهی پرداخته شده است. از جمله این ویژگی ها می توان به تاثیر سینما و هنر بر این آثار، زبان ویژه، وفور اسم های خاص و واژگان بیگانه و ... اشاره کرد. رنگ ها نیز از جمله مواردیست که با بررسی آن، به دیگر ویژگی زبان شاعر می رسیم. بسامد و درصد هر کدام از ویژگی ها در پایان بیان شده است.

گاهی شاعر برای پاک کردن غبار عادت از واژگان، دست به تغییر در ترکیب و ساخت کلمات و ترکیبات و نحو جملات می زند. به این تغییر و تحوّل و عادی زدایی، آشنایی زدایی می گویند. آشنایی زدایی در پی آن است که در خواننده و شنونده تأثیر بگذارد و او را به اوج التذاذ برساند. پس برای این منظور، دنیای آشنا و معمولی زبان را درهم می ریزد؛ بدین صورت که کلمات در معنای مألوف و عادی خود استفاده نمی شوند؛ بلکه در زبانی ماورای زبان معیار و گفتار به کار می روند که همان زبان شعر است. آشنایی زدایی یکی از پرکاربردترین شگردهای ادبی حسین پناهی در زبان شعر است که از طریق ایجاد فاصله از نُرم های رایج زبانی و ادبی، درک حسّی انسان را از زندگی توسعه می دهد و موجب تولید جهانی نوین می گردد. نتیجۀ این درک و دریافت متفاوت، موجبات لذّت ادبی را که همانا یکی از غایت های ادبیات است، فراهم می کند. با بررسی اشعار حسین پناهی، افزون بر یافتن مصادیقی برای آنچه به عنوان شیوه های برجسته سازی برشمرده اند، به نمونه هایی دست می یابیم که زبان را آشنایی زدایی می کند. بیشترین جلوه های آشنایی زدایی در سطح آوایی، به صورت کاربرد نام آوا و زبان گفتاری و نیز سطح استعاری و بیان صحنه های تجسّمی در زبان است. او همچنین از پتانسیل نحوی و لغوی برای عبور از مرزهای هنجاری زبان جاری استفاده کرده است. این پژوهش که به روش تحلیل محتوا با رویکرد توصیفی- تحلیلی انجام شده، سروده های شاعر معاصر، حسین پناهی را از نظر آشنایی زدایی زبانی و بلاغی مورد بررسی قرار می دهد. از مجموع بررسی های به عمل آمده مشاهده شد که در شعر پناهی انواع هنجارگریزی ها وجود دارد که هنجارگریزی نحوی، تکرار، آشنایی زدایی معنایی با زیرمجموعه هایشان بررسی و نمونه هایی از آن ذکر شد. استفاده از آشنایی زدایی در اشعار پناهی هم از لحاظ زبانی به قوّت شعر وی مدد رسانده و هم به زیبایی و غنای بیشتر شعر او در کنار رسانندگی و ایصال منجر شده است.

وضعیت ادبی استان کهگیلویه و بویراحمد به دلیل دوری از مرکز و محرومیت های اقتصادی و محدودیت های سیاسی و اجتماعی تاکنون آنچنان که شایسته است، بررسی و تحلیل نشده است. در این مقاله تلاش شده تا ابتدا وضعیت سیاسی و اجتماعی این استان از عصر صفویه تاکنون معرفی شود، سپس تاریخ ادبی این بخش از ایران بررسی گردد. از این رهگذر، زندگی برخی از شاعران مطرح متقدم و متاخر در این مقطع زمانی و موقعیت مکانی بررسی شد. در این میان دو شاعر در دو دوره متفاوت به لحاظ شهرت و تاثیرگذاری توانسته اند خود را فراتر از دیگران معرفی کنند. اولی «میرزا شوقی»، شاعر عهد ناصری است که به دلیل پرداختن به مضامین مورد توجه مردم، مانند واقعه کربلا و مدح حضرت رسول(ص)، ائمه هدی(ع) و همچنین سرودن اشعار خود به گویش مردم کهگیلویه و بهبهان، توانست حضور خود را در اذهان مردم این سامان تا نسل های بعد تضمین کند. در میان معاصران نیز حسین پناهی توانست در سطح ملی خود را مطرح کند. «حسین پناهی» که بازیگر و کارگردان تئاتر، سینما و تلویزیون نیز بود، توانست ضمن انتشار اشعار، خود را در میان مخاطبان داخل و خارج کشور نیز مطرح کند.

در بررسی سبک شعر، ما با دو رویکرد روبرو هستیم؛ یکی سبک دوره و دیگری سبک شخصی. در این میان شاعر با تشخص خاصی که در شعر خویش به کار میگیرد به نوعی سبک شخصی میرسد که شاعر را از دیگر شاعران متمایز میکند. از آنجا که سبک شناسی ابزاری مفید برای شناسایی هویت انسانی، علمی، ادبی و ایدئولوژیک شاعر است لذا با این عیار وجوه مختلف سبکی اشعار شاعران بهتر سنجیده میشوند. سبک شناسی در چند جهت قابل بررسی است: زبانی، فکری، ادبی و. . .؛ سبک شناسی در دو سطح ادبی و فکری شاعر میتواند پژوهشگران را در مسیر شناسایی و بررسی و تحلیل اندیشه ی شاعران قرار دهد. با وجود این پژوهش حاضر سعی دارد با روش توصیفی-تحلیلی و با ابزار مطالعه ی کتابخانه ای به بررسی شعر و اندیشه حسین پناهی از دیدگاه سبک شناسی ادبی و فکری بپردازد. نتایج نشان میدهد که شعر پناهی دارای بن مایه های فکری مانند نگاه به فلسفه، زن، کودکی و زادگاه شاعر، وطن، مرگ و عشق با بسامد بالایی است و نیز در حوزه ی ادبی از تشبیه، استعار، و تکرار بیشتر از دیگر عناصر ادبی بهره برده است.

زمینه و هدف: انعطاف پذیری شناختی در یادگیری، مدیریت استرس و تعاملات اجتماعی دانش آموزان نقش مهمی دارد. این پژوهش با هدف اعتبارسنجی شاخص آن در دانش آموزان دبیرستانی انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی جامعه آماری شامل دانش آموزان دبیرستانی شاهرود در سال تحصیلی 1402-1401 بود. با نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای، از هر پایه یک کلاس در 12 مدرسه انتخاب و همه دانش آموزان آن ها سرشماری شدند. در مجموع 1076 پرسش نامه معتبر گردآوری شد. شاخص انعطاف پذیری شناختی پس از ترجمه، از نظر روایی محتوایی، همزمان، ساختاری و پایایی با آلفای کرونباخ و ضرایب لامبدا بررسی شد. تحلیل داده ها با آزمون همبستگی Pearson و تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی انجام شد. یافته ها: شاخص انعطاف پذیری شناختی با نسبت اعتبار محتوا برای 20 آیتم بالاتر از 60/0 و اعتبار آیتم ها بالاتر از 80/0 بود. روایی همزمان فهرست نیز از طریق معنی داری ضریب همبستگی Pearson بین شاخص انعطاف پذیری شناختی و مقیاس انعطاف پذیری شناختی تأیید شد (79/0=r، 001/0>P). در تحلیل عاملی اکتشافی، سه عامل اصلی استخراج شد که 70/52 درصد از واریانس کل را توضیح دادند. تحلیل عاملی تأییدی مدل سه عاملی را با شاخص های برازش مانند ریشه میانگین مربعات خطای تقریب 056/0 تأیید کرد. ضریب آلفای کرونباخ برای کل مقیاس 94/0 و برای ابعاد به ترتیب 95/0، 95/0 و 77/0 گزارش شده است. نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد شاخص انعطاف پذیری شناختی در میان دانش آموزان از روایی و پایایی مناسبی برخوردار است؛ بنابراین، استفاده از آن در مطالعات و مداخلات آینده همراه با سایر روش های ارزیابی پیشنهاد می شود.

زندان یا چشم سراسربین فوکو شکلی جدید از روال انضباطی را در سوژه ها بازنمایی می کند که سوژه نوعی رفتار انضباطی را در خود نهادینه می کند.طراحی زندان سراسربین به گونه ای است که سوژه همواره خود را مورد رصد می داند و به ایفای نقش انقیادگرو منقاد به صورت همزمان می پردازد.معماری استادیوم های ورزشی به گونه ای است که با قدم گذاشتن به درون آنها بی درنگ به یاد سازه ی سراسربین می افتیم که چگونه تماشاچیان در زیر نگاه های جستجوگر ماموران حفظ امنیت و انضباط نشسته اند. این ماموران نقش چشمان سراسربین سوژه یا سوژه هایی را دارند که بر صندلی حفظ نظم تکیه زده اند و بنابر ضابطه ی اصلی زندان سراسربین از منظر دید پنهان هستند. نگارندگان در جهت استعلای پژوهش،آن را با نظام روایی از دیدگاه شعیری همراه ساخته اند.آنچه در فیلم سینمایی آفساید(2006) ساخته ی جعفر پناهی حاصل شده است،انطباق زندان یا چشم سراسربین و گفتمان کنش محورتجویزی از دیدگاه شعیری است.هر دو نظام درپی حل بحران عدم وجود نظم،کنشی را تجویز می کنند که در نهایت ابژه ی ارزشی نظم در کنش گران نهادینه می شود و گویی کنش گر هم زمان در نقش انقیادگر و منقاد بازی می کند.

عروض دانان به تفصیل دربارۀ وزن های دوری در اشعار شاعران قدیم فارسی بحث کرده اند، اما در سروده های شاعران جدید، مخصوصا در آثار ترانه سرایان و نوحه پردازان، به اشعاری برمی خوریم که تمامی ویژگی های وزن های دوری را دارند جز اینکه هر مصراع آنها نه از دو نیم مصراع، بلکه از بیش از دو پاره مصراع تشکیل شده است. این قبیل وزن ها را وزن های دوری چندپاره نامیدیم و آنها را به دو دستۀ وزن های مساوی و وزن های نامساوی تقسیم کرده ایم. مصراع ها در این هر دو گونه وزن، بیش از دو پارۀ وزنی است، اما این پاره ها در وزن های دوری مساوی، عینا همانند هستند، درحالی که در وزن های نامساوی تغییراتی جزئی با هم دارند. در این مقاله تمام این قبیل وزن ها را از پیکرۀ مفصل پناهی (1395-1399) استخراج کرده ایم و سپس ویژگی های آنها را شرح داده ایم.

«بایسته های حقوق اساسی» اثر سید ابوالفضل قاضی شریعت پناهی، تلخیصی از کتاب «حقوق اساسی و نهادهای سیاسی» است که مهمترین مباحث مرتبط با کلیات حقوق اساسی را متناسب با مقطع کارشناسی رشته های حقوق و علوم سیاسی، ارایه کرده است. مرتبت علمی نویسنده از یک سو و منزلت والای کتاب و مقبولیت عامه آن در میان حقوقدانان و جامعه دانشگاهی، از سوی دیگر، این کتاب را شایسته نقد و بررسی قرارداده است. نگارش این مقاله با هدف شناسایی نقاط قوت و ضعف اثر به عنوان «متن آموزشی حقوق اساسی» و روش نقد، استنادی-تحلیلی در چارچوب نقد روشی، نقد شکلی، نقد محتوایی، انجام گرفته است. نتایج بدست آمده، نشان می دهد که اثر مورد نقد هر چند به لحاظ سطح علمی، دقت نظر، اختصار، رویکرد آموزشی، نگارش روان و به دور از تکلف، تناسب حجمی گفتارها، شایسته ستایش است اما در در تبیین برخی از مباحث مانند موضوع حقوق اساسی، منابع حقوق اساسی، حقوق فردی و آزادیهای عمومی و نیز تمرکز بیش از حد بر حقوق اساسی کشورهای غربی، نیاز به امعان نظر بیشتری داشته است. از سوی دیگر کتاب در مقایسه با «حقوق اساسی و نهادهای سیاسی»، به لحاظ ساختاری و چینش عناوین، ضعیف تر به نظر می رسد.