سازمانهای امروزی به صورت روزافزونی با محیط های همراه با عدم اطمینان،پیچیدگی و پویایی مواجه هستند. این نیازهای محیطی سازمانها را ملزم می کند که با سرعت بیشتری در زمینه این تغییرات پیش بینی نشده،پرشتاب، و غیرقابل کنترل تصمیم گیری نمایند(چویون[1]،2021). بر این اساس، شیوه مدیریت سنتی در سازمانها که کارکنان بدون هیچ سوالی از ساختارهای سازمانی و فرایندهای آن اطاعت کنند دیگر مناسب این شرایط نیست و بجای آن باید شرایطی فراهم شود که در آن افراد بتوانند برای انجام فعالیتهای سازمانی در حوزه تصمیم گیری ها، خلق ایده، و شیوه های جدید نوآوری و ابتکار مشارکت داشته باشند. تحقیقات مؤسسه جهانی مک کنزی نشان داده است که کارکنان به منظور رقابت در شرایط آینده کاری، به مهارتهای خودرهبری مثل؛ جستجوی تغییرو نوآوری، مالکیت وقاطعیت در مواجهه با عدم اطمینان و ابهام در محیط و به عبارتی رفتار کاری پیش کنش نیاز دارند که اشاره به خودابتکاری،توجه به تغییر، فعال بودن،و آینده مدار بودن دارد(دوندی و کلیر،وپینر[2] ،2021 ).هدف این مقاله شناخت مفهوم پیش کنشی و زمینه های توسعه مسیر شغلی بر مبنای پیش کنشی است که با استفاده از روش فراترکیب به مطالعه و بررسی مقالات علمی مربوط به این حوزه پرداخته شده است تا چارچوبی برای مفهوم پیش کنشی مسیر شغلی در سازمانهای امروزی ارائه گردد. [1]  Choyon[2]  Dondi , kliar,painer

هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر شکل گیری پیشتازی مسیرشغلی انجام گرفت. روش: روش پژوهش کیفی و با استفاده از روش الگو سازی تفسیری-ساختاری (ISM)است. جامعۀ پژوهش در بخش بررسی متون شامل کلیۀ مقالات، پایان نامه ها و کتب مربوط از سال 1996 تا 2023 بود. در بخش مصاحبه با متخصصان، جامعۀ پژوهش شامل متخصصان رشتۀ مشاورۀ شغلی و روانشناسان صنعتی و سازمانی (اعم از اعضای هیات علمی و مشاوران شاغل در مراکز مشاوره) در سال 1402 بودند. در این پژوهش داده ها با استفاده از پرسشنامه ویژگی های دموگرافیک، پرسشنامه مقایسه زوجی و مصاحبه با متخصصان گردآوری شد و با استفاده الگوسازی ساختاری-تفسیری و تحلیل میک مک(MICMAC )مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که 10 عامل بر پیشتازی مسیرشغلی اثر گذار است و بر اساس الگوی تفسیری-ساختاری، در بردارندۀ سه سطح متغیرهای مستقل یا کلیدی، ارتباطی و وابسته است. متغیررفتارهای پیشتازانه به عنوان متغیر مستقل و کلیدی، دارای بیشترین نفوذ و کمترین وابستگی درمقایسه با متغیرهای مطرح در سطوح دیگر در الگو بود. نتیجه گیری: پیشتازی در مسیرشغلی مستلزم مجهز شدن به رفتارها، شناخت ها و مهارت های ویژه ای است که به فرد قابلیت کنترل، هدایت و پیشبرد موفقیت آمیز مسیر شغلی را می دهد. لذا توجه به این مهارت ها و کسب شایستگی های مرتبط با آنها زمینه ساز ارتقاء تعالی مسیرشغلی در دنیای امروز را فراهم می کند.

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر زبان انگیزشی رهبر بر پیش فعالی کارکنان با نقش میانجی معنادار بودن روان شناختی شغل و نشاط سازمانی فرد بود. این تحقیق ازلحاظ هدف کاربردی، ازلحاظ نحوه گردآوری اطلاعات توصیفی-همبستگی و از نوع تحقیقات کمی به شمار می رود. جامعه آماری پژوهش را کارکنان شرکت پتروشیمی بوعلی سینا به تعداد 793 نفر تشکیل داده است. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 259 نفر برآورد گردید که به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه بود که پایایی آن با آلفای کرونباخ و روایی آن با روایی همگرا و واگرا مورد تایید قرار گرفت. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون های نرمال بودن، همبستگی و مدل معادلات ساختاری با کمک نرم افزارهای spss و plsاستفاده شد. یافته ها تاثیر زبان انگیزشی رهبر بر پیش فعالی کارکنان و معناداری روان شناختی شغل و نشاط سازمانی فرد را تایید کردند. همچنین، تاثیر معناداری روان شناختی شغل و نشاط سازمانی فرد بر پیش فعالی کارکنان، و تاثیر معناداری روان شناختی شغل بر نشاط سازمانی فرد تایید شدند. درنهایت، نقش میانجی معناداری روان شناختی شغل و نشاط سازمانی فرد در تاثیر غیر مستقیم زبان انگیزشی رهبر بر پیش فعالی کارکنان مورد تایید قرار گرفت.