زمینه و هدف: فنل، یکی از رایج ترین آلاینده های آلی در محیط های آبی است. حضور فنل در محیط باعث مشکلات بهداشتی چون سرطان زایی، ضربان نامنظم قلب و ... در انسان و سایر موجودات می شوند، در نتیجه باید نسبت به حذف آن اقداماتی انجام شود. فرآیند جذب توسط نانوذرات، یکی از روش های موثر در حذف آلاینده هاست. مطالعه حاضر با هدف بررسی کارایی نانوذرات اکسید منیزیم در حذف فنل از محلول های آبی انجام شد.مواد و روش ها: در این پژوهش از نانوذرات اکسید منیزیم با اندازه43nm استفاده شد. پس از تهیه محلول استوک فنل، اثر پارامترهای pH (3، 5، 7، 9، 11)، زمان تماس min (10، 30، 60، 90 و 120)، دوز جاذب mg/L (20، 40، 60، 80 و 100) و و غلظت اولیه mg/L (25، 50، 75 و 100) و فنل مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که با افزایش pH، زمان تماس و دوز جاذب تا یک محدوده خاص و کاهش غلظت اولیه، راندمان حذف افزایش یافت؛ به طوری که در pH حدود 11، غلظت اولیه 50 mg/L، دوز جاذب80 mg/L و زمان تماس min60 راندمانی برابر 81 درصد داشت. داده های جذب فنل بر نانوذرات اکسید منیزیم از ایزوترم Langmuir و سینتیک pseudo- second order پیروی می کنند.نتیجه گیری: نانوذرات اکسید منیزیم قابلیت تقریبا بالایی در حذف فنل دارد و می توان از آن به عنوان جاذب در حذف فنل از محیط های آبی حاوی فنل استفاده کرد.

مقدمه: رنگ یکی از مهم ترین آلاینده های موجود در فاضلاب نساجی به شمار می رود که اغلب سمی، سرطان زا و جهش زا می باشد. بنابراین، آلاینده های رنگی قبل از ورود به محیط زیست باید تصفیه شوند. مطالعه حاضر با هدف بررسی کارایی خاکستر ریشه گیاه شیرین بیان در حذف رنگ راکتیو بلک 5 از محلول های آبی انجام شد.روش ها: این مطالعه به صورت تجربی و در مقیاس آزمایشگاهی انجام گرفت. جاذب مورد نظر در شرایط آزمایشگاهی تهیه و با استفاده از الک های استاندارد دانه بندی شد و اثر شاخص های مختلف شامل pH (12-2)، غلظت اولیه رنگ (60-40-20 میلی گرم در لیتر)، زمان تماس (180-10 دقیقه) و دوز جاذب (0.3-2 گرم در 100 سی سی) مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: کارایی خاکستر ریشه گیاه شیرین بیان در حذف رنگ با افزایش pH و غلظت اولیه رنگ، کاهش و با افزایش زمان تماس تا 60 دقیقه اول افزایش یافت. همچنین، یافته ها از ایزوترم Langmuir (R2=0.9467) بهتر پیروی نمود.نتیجه گیری: خاکستر ریشه گیاه شیرین بیان از توانایی مطلوبی (98.48 درصد در غلظت 20 میلی گرم آلاینده) در حذف رنگ راکتیو بلک 5 از محلول های آبی و فاضلاب های صنعت نساجی برخوردار است.

زمینه: حضور بیش از حد فلزهای سنگین از رایج ترین آلاینده های محیط زیست است که به سلامت انسان ها آسیب می رساند. انعقاد الکتریکی یک سیستم الکتروشیمیایی با کاربردهای فراوان است که برای حذف سرب از فاضلاب استفاده می شود.هدف: مطالعه به منظور بررسی کارایی فرایند انعقاد الکتریکی در حذف سرب از فاضلاب انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه آزمایشگاهی در سال 1392 در دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی قزوین انجام شد. یک راکتور ناپیوسته آزمایشگاهی انعقاد الکتریکی از جنس شیشه پلکسی گلاس به ابعاد 40´17´12 سانتی متر طراحی و برای انجام عمل انعقاد و شناورسازی به کار گرفته شد. در این آزمایش اتصال الکترودهای آلومینیوم به صورت دو قطبی و زمان واکنش 30 دقیقه بود. نمونه گیری هر 5 دقیقه یک بار به مدت 30 دقیقه انجام و متغیرهایی مانند PH، مقدار جریان، زمان واکنش و غلظت های مختلف سرب بررسی شدند. این آزمایش در غلظت های 5، 10 و 15 میلی گرم بر لیتر انجام و pH اولیه نمونه ها بین 5 تا 9 تنظیم شد.یافته ها: غلظت آلاینده، زمان واکنش، دانسیته جریان و pH در میزان کارایی حذف موثر بودند؛ به طوری که با افزایش غلظت اولیه کارایی حذف کاهش یافت، ولی با افزایش دانسیته جریان الکتریکی و زمان واکنش، کارایی حذف افزایش یافت. کارایی حذف در غلظت 5 میلی گرم بر لیتر، pH برابر 7 و دانسیته جریان 33 آمپر بر مترمربع و مدت زمان 30 دقیقه، برابر %94 بود.نتیجه گیری: با توجه به یافته ها، فرایند انعقاد الکتریکی روشی موثر برای کاهش میزان سرب از فاضلاب است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

فرایندهای اکسیداسیون پیشرفته، همواره منجر به تولید رادیکال های بسیار فعال هیدروکسیل می گردند که این رادیکال ها، پتانسیل بالایی برای اکسیداسیون ترکیبات آلی دارند. یکی از فرایندهای اکسیداسیون شیمیایی، فنتون است که در آن، یون آهن به عنوان کاتالیست در یک محیط اسیدی با اکسیدان وارد واکنش شده و تولید رادیکال هیدروکسیل می نماید. این واکنش از نوع واکنش های اکسایش – احیا می باشد به این ترتیب که یون فلزی، انتقال یک الکترون را می پذیرد. کارایی این روش تحت تاثیر عوامل مختلفی از جمله pH، دما، غلظت آهن، پراکسید هیدروژن و زمان واکنش است. در این مطالعه نمونه های سنتتیک از سورفکتانت آنیونیک ABS و LAS که هر دو کاربرد وسیع خانگی و صنعتی دارند، تهیه گردید و تاثیر غلظتهای مختلف سولفات آهن و پراکسید هیدروژن در زمان های مختلف روی حذف و تصفیه پذیری آنها در محلول آبی مورد مطالعه قرار گرفت. آزمایش ها در سیستم بسته در دستگاه جار (200 دور در دقیقه) و با غلظت اولیه دترجنت آنیونیک 200 میلی گرم در لیتر با pH ثابت 3 و دمای آزمایشگاه در زمان های 20، 40، 60 و 80 دقیقه انجام شد. نتایج نشان داد افزایش در غلظت اکسیدان و کاتالیست، کارایی حذف را افزایش می دهد. در غلظت H2O2 برابر 750 میلی گرم در لیتر و یون فرو برابر 130 میلی گرم در لیتر بیش از 86 درصد از LAS و ABS در زمان 80 دقیقه حذف گردید. در همین شرایط طی فرایند اکسیداسیون، COD نمونه های ABS از 470 میلی گرم در لیتر به 187 میلی گرم در لیتر کاهش یافت. نسبت BOD5/COD در زمان 60 دقیقه در غلظت 600 میلی گرم در لیتر H2O2 و 130 میلی گرم در لیتر یون فرو، 0.225 بهبود یافت. اندازه گیری pH بعد از واکنش نشان می دهد که pH به علت تولید مواد حد واسط اسیدی از 3 به 2.6 کاهش می یابد که می تواند برای کنترل فرایند مورد بررسی قرار گیرد.

سابقه و هدف تاکنون روش های مختلفی برای حذف باقیمانده آنتی بیوتیک ها در محیط های آبی مورد مطالعه قرار گرفتند، در این مطالعه کارایی سیستم آنزیمی هورس رادیش پراکسیداز (HRP) در حضور آب اکسیژنه در حذف تتراسایکلین و سیپروفلاکساسین در یک سیستم ناپیوسته بررسی شد. مواد و روش ها: در یک مطالعه تجربی در مقیاس آزمایشگاهی، اثر متغیرهای زمان تماس، غلظت آب اکسیژنه، غلظت آنتی بیوتیک، غلظت آنزیم و pH واکنش بر کارایی آنزیم HRP خالص در حضور آب اکسیژنه بررسی شد. برای سنجش کارایی فرایند آنزیمی و باقیمانده آنتی بیوتیک ها پس از فرایند، غلظت آنتی بیوتیک ها بااستفاده از HPLC مجهز به یک ستون فاز معکوس (C-18، 5 درصد میکرومتر، 6/4×250 میلی متر) اندازه گیری شد. سرعت جریان 1میلی لیتر در دقیقه وحجم تزریق 40 میکرولیتر بود. فازمتحرک تتراسایکلین TFA 1/0 مولار و متانول (60: 40) بود که در طول موج 254 نانومتر مورد استفاده قرار گرفت و فازمتحرک سیپروفلوکساسین استونیتریل 01/0 مولار و بافرفسفات (8: 92) و طول موج 220 نانومتر بود. تمامی آزمایشات در سیستم ناپیوسته و در دمای آزمایشگاه انجام شدند. یافته ها: نتایج نشان داد در شرایط بهینه غلظت اولیه آنتی بیوتیک ها (mg/l 10)، زمان تماس 10 دقیقه، pH تتراسایکلین برابر 4 و pH سیپروفلوکساسین برابر 7، راندمان حذف آنتی بیوتیک تتراسایکلین وسیپروفلوکساسین به ترتیب 40 و 95 درصد بوده است. نتایج نشان دادکه راندمان حذف آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین بیش از دو برابر تتراسایکلین بود. استنتاج فرآیند آنزیمی HRP آزاد در حضور آب اکسیژنه را می توان به عنوان یک فرآیند موثر برای حذف آنتی بیوتیک های تتراسایکلین وسیپروفلوکساسین از فاضلاب استفاده کرد.

آنتی بیوتیک ها به دلیل اثرات سمی بر زنجیره غذایی و بوم سازگان های آبی و ایجاد مقاومت دارویی، مشکلات زیست محیطی و بهداشتی برای انسان ایجاد می نمایند. در این مطالعه با استفاده از تالاب مصنوعی جریان افقی، حذف پنی سیلین جی، از فاضلاب مصنوعی انجام شد. هدف کلی این تحقیق، تعیین کارآیی سیستم پایلوت تالاب مصنوعی با جریان افقی زیرسطحی در حذف آلاینده دارویی آنتی بیوتیک پنی سیلین جی است. برای بررسی تاثیر و بهینه سازی متغیر غلظت آلاینده در فاضلاب ورودی، زماند ماند و وجود و عدم وجود گیاه در تالاب بر روی حذف آلاینده از روش سطح پاسخ استفاده شد. تالاب مصنوعی زیرسطحی در شرایط مختلف مورد بهره برداری قرار گرفت و 30 نمونه فاضلاب از خروجی تالاب در شرایط مختلف، آزمایش شد. نتایج نشان داد که وجود گیاه نی، و زمان ماند با راندمان حذف، رابطه مستقیم و غلظت ورودی آلاینده با راندمان حذف رابطه معکوس دارد، همچنین وجود گیاه سبب افزایش تاثیر زمان ماند بر کاهش غلظت آلاینده در خروجی تالاب می شود. بطوریکه در تالاب مصنوعی گیاه کاری شده، راندمان حذف برای زمان ماند 72 ساعت و غلظت های ورودی مختلف بین 17/94 % تا 61/73 % بود. بر مبنای نتایج حاصل از این مطالعه تالاب مصنوعی زیر سطحی می تواند فاضلاب حاوی پنی سیلین جی با غلظت دوبرابر متوسط غلظت حداکثری موجود در فاضلاب های بیمارستانی را با راندمان بالای 90 درصد حذف و به عنوان یک سیستم تصفیه مناسب در حذف پنی سیلین جی، مورد استفاده قرار گیرد.