قرن هجدهم عصر شکوفایی علم و فلسفه و از سوی دیگر رونق نقاشی در عالم هنر غرب به شمار می آید. در هر نقطه از اروپا، فلاسفه، شعرا، نجبا و سیاسیون تمایل خود را به ایجاد باغ های زیبا نشان می دهند. اما تنها در انگلستان استیل جدید پیدایش مناظر بدیع از طریق نقاشی به وجود می آید. این باغ های جدید برخلاف باغ های فرانسه، سمبل بی نظمی در باغ های جهان شمرده می شوند. تبعات این تحول عظیم در هنر باغ سازی جهان تاکنون ادامه دارد. با توجه به این اهمیت، علل ایجاد این باغ ها و منابع الهام آنها سوالات این تحقیق هستند. آیا تنها علل سیاسی در این تحول عظیم نقش داشته اند؟ یا اینکه دلایل دیگری نیز تاثیرگذار هستند؟ حقیقت انکارناپذیر این است که در طراحی فضای سبز انگلستان قرن هجدهم، انقلابی به وقوع پیوست که تاثیرات سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و هنری در حرکتی یکپارچه، این تحول را رقم زدند. باغ انگلیسی برخلاف نظریه هایی که آن را بدعتی در ساختار باغ سازی جهان می خوانند، نوعی بازگشت به دنیای زیبای کهن داشت. در حقیقت این باغ ترکیبی از نقاشی، شعر، خیال و شکل های دیگر از اغراق های شخصی بود که عمق ریشه آن تحت تاثیر ادبیات نئوگوتیک قرار داشت.

چکیده عربی: کانت تهدف الکلاسیکیة فی أوروبا إلی إحیاء التراث الأدبی الیونانی، واللاتینی فی القرن السادس عشر للمیلاد، بما کان فی ذلک التراث الأدبی من العناصر الفنیة والإنسانیة. ولقد أحدثت المدارس الأدبیة المختلفة کمدرسة کلیمان مارو، لیون، وبعدهما مالیرب، تغییرات فی شکل القصیدة ومضمونها. وفی أخریات القرن السابع عشر، بدأ دعاة التجدد بالصراع مع أدباء تلک المدرسة، ونادوا بالتمرد عن القوالب القدیمة الجافة، والمعانی المتکررة، واعتقدوا برسالة أخری للأدب، والشعر. فشهد الأدب العربی، صراعات کانت معظمها بالتبعیة عن الغرب. وحاولت الجمعیات الأدبیة، والنقدیة مثل جماعة الدیوان، وآبولو، فی الشرق؛ والرابطة القلمیة، والعصبة الأندلسیة، فی الغرب، الوقوف أمام مظاهر الکلاسیکیة فی نتاجات أصحابها، حتی یکون الأدب، والشعر منبعثین عن الشخصیة المستقلة، ویتسم الشعر بالوحدة العضویة، والتجربة الشعریة والصورة الموحیة، وقد أحدثت هذه الآراء، والصراعات الأدبیة، والنقدیة تطوراً عظیماً فی نوعیة النظرة إلی الشعر والأدب، ونتجت عنها المدارس الأدبیة المختلفة فی الأدب العربی المعاصر، فتبلورت إرهاصات الشعر الحدیث، إثر تلک التطورات. چکیده فارسی: کلاسیسیزم در اروپا در قرن شانزده میلادی بدنبال احیای ادبیات کهن یونان و لاتین بود. مکاتب ادبی مختلف چون کلیمان مارو، لیون، و سپس مالرب در شکل و مضمون کلاسیسیزم تحولاتی پدیدار ساختند و در پایان قرن هفدهم نوگرایان به نزاع با سنت گرایان پرداختند و خواستار خروج از زندان قوالب و معانی پیشینیان شده و وظیفه حقیقی ادبیات را چیز دیگر دانستند. در زبان و ادبیات عرب نیز چنین نزاعاتی روی داد که عمده آن به تبعیت از غرب بوده است. جمعیت های ادبی چون دیوان و آپولو در شرق و انجمن قلم و عصبه اندلسی در غرب مقابل کلاسیسیزم امثال بارودی، شوقی، منفلوطی، و دیگران ایستادند تا ادبیات و شعر برآمده از شخصیتی مستقل بوده، و شعر متصف به انسجام درونی، تجربه و تصویر شعری و ذات محور باشد. این نظریات در نوع نگرش به شعر و ادبیات تحولی عظیم ایجاد کردند که البته ظهور مکاتب ادبی در ادبیات معاصر عربی و همچنین پیدایش نشانه های ظهور شعر نو از نتایج آن بود.

در سده های شانزدهم و هفدهم میلادی مفاهیم کلاسیک یونانیِ عدد ‎(گسسته)‎ و مقدار ‎(پیوسته)‎ که در ترجمه های لاتینی قرون وسطایی اصول‎ اقلیدس محفوظ مانده بود دستخوش دگرگونی بزرگی شد که آن ها را به مقادیر پیوسته اما قابل اندازه گیری تبدیل کرد. این مقاله تغییراتی را که سه تحریر رنسانسی تأثیرگذار از ‎اصول‎ اقلیدس در مفاهیم کلاسیک عدد و مقدار ایجاد کرده اند بررسی می کند. این تحریرها شواهدی از بحث هایی دارند که منجر به مفاهیم و استدلال هایی در کتاب حساب سیمون استوین در ‎1585‎ میلادی شد، علاوه بر این نقش جبر چرتکه و دیدگاه های رنسانسی در تاریخ ریاضیات را در پُر کردن شکاف بین اعداد گسسته و مقادیر پیوسته نشان می دهند.

از قرن سوم تا پنجم هجری ایرانیان خالق آثار غنی و گران بهایی بودند، دورانی که آن را رنسانس ایرانی نامیده اند. بازه زمانی مورد مطالعه در این پژوهش، دوران سامانی می باشد. خراسان بزرگ در دوره سامانی مرکز فرهنگ ایران به شمار می آمد و سامانیانی که خود کانون عمده نوزایی ایران بودند، به همراهی یکدیگر تمدنی را رقم زدند که سیمای فرهنگ ایرانیان ماندگار شد. در این دوران هنر پیشرفت چشمگیری داشت و شکوفایی پارچه بافی را در خراسان و به ویژه در نیشابور به همراه داشت. هدف از انجام این تحقیق بررسی نقوش پارچه در این دوره تاریخی و شناساندن قسمت کوچکی از فرهنگ غنی ایرانیان می باشد. سوالات این پژوهش شامل:1) ویژگی های نقوش پارچه های مورد استفاده در دوره سامانی چگونه بوده اند؟ 2) تلفیق دو فرهنگ اسلامی و ایرانی چه تاثیری در نقوش پارچه های این دوره داشته است؟ 3) کاربرد پارچه های منقوش مصرفی این دوره چه مواردی بوده است؟روش تحقیق به صورت تاریخی-تحلیلی و گردآوری اطلاعات به شیوه کتابخانه ای صورت گرفته است. تعداد 2نمونه از پارچه های سامانی، 14نمونه از آثار سفالی برجای مانده از دوران سامانی، یک مورد پارچه و نیز 6نمونه از دیوارنگاره های دوران سغدی و یک نمونه پارچه، در جهت بررسی پارچه های دوران سامانی مورد بررسی قرارگرفته و نقوش بر اساس نوع انسانی، حیوانی و گیاهی طبقه بندی شده اند. نتایج حاکی از آن است که در دوره سامانی عنصر قرینه در نقوش، حضور پررنگ تر نقوش هندسی و گیاهی و سپس نقوش جانوری و انسانی، حضور نقش گیاهی اسلیمی، استفاده از عنصر درخت زندگی در ترکیب با نقوش حیوانی، تقابل نقوش حیوانی، ترسیم نقوش حیوانی و انسانی از روبه رو، استفاده از خط کوفی، اهمیت به حاشیه پارچه و هم چنین تاثیر و تداوم پارچه بافی دوران ساسانی را شاهد هستیم.

چکیده:انسان مداری هنر رنسانس، عموماً مهم ترین وجه تمایز آن با هنر مسیحیت سده های میانه دانسته می شود. با توجه به آنکه در عصر رنسانس فلسفه متقنی در باب تعریف انسان و جایگاه او در هستی شکل نگرفته بود، مبانی نظری ظهور هنر انسان گرای رنسانسی محل پرسش های فراوان قرار می گیرد. با نگاهی به آرای حکمی متألهان قرون وسطی و مطالعة تداوم آن در دوره رنسانس، می توان برخی ریشه های شکل گیری هنر مذکور را بازشناخت. سنت آگوستین، در آموزة «ایمان می آورم تا بفهمم» از یکسو ایمان مذهبی را به عنوان مبدأ معرفت عقلانی به شمار آورد و از سوی دیگر، در عمق معنا حقیقت ادراک و معرفت را منوط به کنشی انسانی می داند. نظریة شک آبلار به عنوان ابزار دستیابی به حقیقت، تبیینات سن فرانسیس در خصوص اینکه حقیقت بیش از آنکه در بالا باشد در پایین و درون انسان است و همچنین باور به اصالت فرد که توسط اکام طرح گردید، به عنوان پایه های فکری الهیاتی قرون وسطی در کنار دستاوردهای علمی رنسانس، در شکل گیری فلسفة انسان مدار آن دوره مؤثر بوده اند. مقاله حاضر می کوشد پس از مطالعه و بازیابی اثرات حکمی قرون وسطی بر دوره رنسانس مشابهت تحولات فلسفی مذکور را در عالم هنر پی گیری نماید. روش تحقیق در نوشتار حاضر، توصیفی ـ تحلیلی، جمع آوری اطلاعات به شیوة کتابخانه ای و تجزیه و تحلیل داده ها به روش استقرائی صورت گرفته است. طبق یافته های پژوهش روشن می گردد که آرای حکمی متألهان مسیحی در شکل-گیری اندیشه مدرن و به تبع آن هنر انسا ن گرای رنسانس مؤثر بوده است. در ظهور قواعد پرسپکتیو به مثابه سوبژکتیویسم هنری و همچنین نمایش انسان خداگونه این اثرپذیری به روشنی قابل بازشناخت است.

مشهور است که اساسی ترین اختلاف کلام و فلسفه در روشی است که دو علم در رسیدن به اهداف برگزیده اند. کلام مسیحی نیز از این امر مستثنی نبوده است. متکلمین مسیحی در توجیه و تبیین عقاید دینی خود به استدلالهایی متوسل شده اند که از نقاط ضعف بارزی برخوردار است. از همان ابتدا هم چه در میان متکلمین و چه فلاسفه مغرب زمین بحثهای مفصلی در گرفت که هیچکدام منجر به حل کامل و دقیق مناقشه نشد. یکی از تفکرات اساسی که موجب تحولات جدی در عرصه کلام مسیحیت شد توسط اکام و پیروان او مطرح گشت که ادعای اصلی آن این بود که مبانی دین را با استدلال منطقی دقیق نمی توان اثبات نمود. این مبنی به بحث کلیات کشیده شد و از آنجا هم در صفات و ذات الهی اثر گذاشت و اگر چه پس از ابراز با مخالفتهای جدی روبرو گشت ولی به هیچ وجه نمی توان منکر تاثیر شگرف آن در همه ابعاد شناخت این در قالب کلام مسیحی شد.