در تابستان سال 1381 گزارشی از مرگ و میر شدید در میگوهای منطقه چوئیبده آبادان واصل گردید. میگوهای بیماردارای علایم ظاهری از جمله وجود پلاکت های سفیدرنگ، بزرگ شدن هپاتوپانکراس، قرمز شدن رنگ بدن میگو و خالی بودن معده بودند. تعدادی نمونه از میگوهای سالم و میگوهایی که علایم بیماری رانشان می دادند در محلول نگهدارنده گلوترالدهید 4% فیکس شده و جهت مشاهد بافت های میگو با استفاده از میکروسکوپ الکترونی آماده گردید. در مشاهد بافت های میگو بالاخص آبشش و بافت های اپی تلیال روده، سلول ها به شدت آسیب دیده و هسته سلول ها متورم، کروماتین ها به کناره های غشا سلولها مهاجرت نموده ، سیتوپلاسم رقیق شده و هستک ها در سلول ناپدید شده بودند. در مراحل پیشرفته بیماری گنجیدگی های داخل سلولی در هسته سلول ایجاد گردیده که ویروس عامل ایجاد کننده بیماری در آن کاملا مشخص بود. ویروس شناسایی شده به صورت بیضی تا نسبتا گرد با پوشش سه لایه Trilamina) که اندازه قطر آن 11±107 نانومتر و اندازه طول آن 87±248 نانومتر و اندازه طول کپسول پروتئینی 17±59 نانومتر و قطر کپسول 15±162 نانومتر گزارش می گردد. براساس نظر کمیته تاکسونومی ویروسها (ICTV) و اطلس ویروس های بی مهرگان ویروس را از خانواده Whispoviridae تشخیص و بیماری لکه سفید (WSSD) تایید می گردد. همچنین براساس مورفولوژی سروتیپ های ایجاد کننده بیماری لکه سفید ویروس تشخیص داده شده به سروتیپSEMBV شباهت دارد.