Gender socialization, as one of the most basic types of socialization, affects a person's individual and social life, including the stability of his or her marital life. The aim of this study was to explain the relationship between gender socialization and divorce between 178 divorced women and 222 women with emotional divorce, which was conducted by survey method in Bandar Abbas. This study used biological and social theories to explain gender socialization and theories of structural functionalism and the love triangle to explain divorce. In the present study, simple and stratified random sampling proportional to volume was used for women with emotional divorce and chain sampling was used for divorced women. Questionnaire data were collected through interviews and face validity was confirmed through literature review and expert judgment, structural validity was confirmed by factor analysis and its reliability was confirmed by Cronbach's alpha. The results showed that gender socialization of 29.4% of divorced women and 70.6% of women with emotional divorce is traditional, and on the other hand 60.2% of divorced women and 39.8% of women with emotional divorce, Had a modern gender socialization. According to the results of Chi-square test, there is a significant relationship between the type of gender socialization of women, gender values, gender inequality and power relations with the type of divorce. Accordingly, women with emotional divorce have a more traditional outlook than divorced women.

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی طرح واره های ناسازگار اولیه در روابط زناشویی به عنوان پیش بینی کننده طلاق بود. روش: آزمودنی های پژوهش 150 زوج خواهان طلاق و 155 زوج عادی (جمعا 305 زوج) بودند. زوج های خواهان طلاق از میان مراجعه کنندگان به دادگاه به روش در دسترس و نمونه عادی به روش نمونه گیری چندمرحله ای - تصادفی، از چند دبیرستان شهر اصفهان انتخاب شدند. همه زوج های نمونه به کمک پرسش نامه طرح واره های ناسازگار اولیه، ارزیابی شدند. برای تحلیل داده ها افزون بر روش های آمار توصیفی، روش تحلیل تمایز نیز به کار رفت. یافته ها: طرح واره های بی اعتمادی- بدرفتاری، معیارهای سخت گیرانه و بازداری هیجانی به ترتیب با ضرایب استاندارد 0.67، 0.57 و 0.57 بیشترین توان پیش بینی، و از میان متغیر های جمعیت شناختی، تنها متغیرهای سطح تحصیلات و میزان درآمد توان پیش بینی معنی دار طلاق را داشتند (P<0.001).نتیجه گیری: می توان به کمک طرح واره های ناسازگار اولیه طلاق را پیش بینی نمود و بر پایه این الگو می توان یک رویکرد پیش گیری از طلاق و درمان زناشویی بر پایه رویکرد طرح واره درمان گری تدارک دید و یافته های این پژوهش را در ﻣﺤﯿﻂﻫﺎی ﺑﺎلینی و مشاوره ای برای کمک به همسران مشکل دار و در آستانه طلاق به کار گرفت.

پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه میزان پرخاشگری کودکان طلاق و عادی انجام شده بود. فرضیه اساسی عبارت بود از: اینکه میزان پرخاشگری کودکان طلاق بیشتر از کودکان عادی است. روش تحقیق از نوع علی- مقایسه ای بود، به منظور بررسی فرضیه های تحقیق از میان کلیه کودکان 9-6 ساله شهرستان سنندج، به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، نمونه ای به حجم 40 نفر انتخاب شدند. برای سنجش میزان پرخاشگری از زیرمقیاس پرخاشگری پرسشنامه شخصیتی آیزنک مخصوص کودکان استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها آزمون t مستقل به کار گرفته شد. نتایج به دست آمده نشان داد که میزان پرخاشگری کودکان طلاق بیشتر از میزان پرخاشگری کودکان عادی بود و تفاوت میان دو گروه از نظر آماری معنادار بود. بین میزان پرخاشگری کودکان طلاقی که نزد پدر خود زندگی می کردند و کودکان طلاقی که نزد مادر خود زندگی می کردند، تفاوتی وجود نداشت.

مقدمه و هدف: طلاق یکی از پدیده های اجتماعی است که از دیرباز گریبانگر جوامع مختلف بشری بوده است، و اثرات ناگواری روی اعضا خانواده ها دارد. این مطالعه به منظور مقایسه اضطراب و پرخاشگری در نوجوانان 12-19 سال خانواده های گسسته و پیوسته انجام شده است.روش ها: در این مطالعه مورد شاهدی از دانش آموزان 19-12 سال شاغل به تحصیل در مدارس راهنمایی و دبیرستانهای شهر بیرجند 80 دانش آموز از خانواده های گسسته و 80 نفر شاهد که دارای خانواده پیوسته بوده و از نظر سن و جنس، تحصیلات و شغل پدر و مادر و منطقه محل سکونت با گروه مورد همسان بوده و والدین هیچکدام از آنها فوت نکرده بودند و هیچکدام نیز در پرورشگاه بسر نمی بردند بطور تصادفی انتخاب گردیدند. پرسشنامه علائم و  و چک لیست مشاهده رفتار به عنوان ابزار کار مورد استفاده قرار گرفت. اضطراب و پرخاشگری آنان با استفاده از آزمون، اس. سی.ال 90 و فرم مشاهده ارزیابی با استفاده از آزمون آماری تی مستقل مورد مقایسه قرار گرفته است.نتایج: میانگین امتیاز اضطراب در فرزندان خانواده های گسسته، 5.8± 10.1 و در فرزندان خانواده های پیوسته 6.6 ±7.32 بود (P<0.01). پرخاشگری نیز در فرزندان خانواده های گسسته (12.55± 5.67) بطور معناداری از پرخاشگری در فرزندان خانواده های پیوسته (7.35± 6) بیشتر بود (P<0.001)میزان اضطراب در دختران خانواده های گسسته بیشتر از پسران و میزان پرخاشگری در پسران خانواده های گسسته بیشتر از دختران می باشد.نتیجه گیری: نتایج فوق نشان دهنده تنش زا بودن طلاق به خصوص در کودکان و نوجوانان می باشد. متفاوت بودن رفتارهای نابهنجار در پسران و دختران ممکن است به علت تفاوتهای مزاجی، انعطاف پذیری و مکانیسمهای تطابقی متفاوت افراد باشد.

در این مطالعه آینده نگر تاریخی از دانش آموزان مشغول به تحصیل (29-12) ساله در مدارس پسرانه و دخترانه شهرستان بیرجند، 80 دانش آموز از خانواده های گسسته و 80 نفر شاهد که دارای خانواده پیوسته بودند؛ به طور تصادفی انتخاب گردیدند. دو گروه مورد و شاهد، از نظر سن و جنس، تحصیلات و شغل پدر و مادر و منطقه محل سکونت، همسان بودند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه و فرم مشاهده بود. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون t - student استفاده گردید. نتایج نشان دهنده این مطلب است که رفتارهای نابهنجار در نزد نوجوانان دختر و پسر، متفاوت است؛ به طوری که میزان افسردگی و اضطراب در دختران خانواده های گسسته، بیشتر از پسران و میزان پرخاشگری و بزهکاری در پسران خانواده های گسسته، بیشتر از دختران می باشد. نتایج فوق در مطالعات مختلف قبلی نیز مورد تایید قرار گرفته است و نشان دهنده تنش زا بودن طلاق به خصوص در کودکان و نوجوانان می باشد. متفاوت بودن رفتارهای نابهنجار در پسران و دختران، ممکن است؛ به علت تفاوتهای مزاجی، انعطاف پذیری و مکانیسمهای تطابقی متفاوت افراد باشد.

هدف پژوهش حاضر بررسی عدم تحمل بلاتکلیفی در بین زنان مطلقه و غیر مطلقه به عنوان پیش بینی کننده افسردگی، اضطراب، استرس بود. مطالعه حاضر از نوع علی- مقایسه ای است. جامعه آماری پژوهش را کلیه زنان مطلقه تحت پوشش سازمان بهزیستی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهرستان خوی (اداره بهزیستی و مرکز مشاوره تارا) و زنان غیرمطلقه تشکیل می داد. از جامعه زنان مطلقه 70 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و با 70 نفر از زنان غیرمطلقه بر حسب سن و تحصیلات همتا شدند. پس از جمع آوری اطلاعات، به وسیله پرسشنامه های افسردگی، اضطراب و استرس و مقیاس عدم تحمل بلاتکلیفی، داده ها در برنامه SPSS با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA)، همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام مورد آزمون قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل نشان داد که تفاوت معناداری میان زنان مطلقه و غیرمطلقه از نظر افسردگی، اضطراب، استرس (p<0.0001) و عدم تحمل بلاتکلیفی (p<0.0001) وجود دارد و زنان مطلقه افسردگی، اضطراب، استرس و عدم تحمل بلاتکلیفی بالایی نسبت به زنان غیرمطلقه دارند. همچنین تحلیل رگرسیون گام به گام نشان داد که از بین خرده مقیاس های عدم تحمل بلاتکلیفی تنها استرس آمیز بودن بلاتکلیفی و منفی بودن رویدادهای غیر منتظره و اجتناب از آنها، پیش بینی کننده معنی دار افسردگی، اضطراب در میان زنان می باشد. با توجه به یافته های پژوهش حاضر و پیشینه پژوهشی، کاهش عدم تحمل بلاتکلیفی می تواند باعث کاهش سطوح افسردگی، اضطراب و استرس گردد. بنابراین درمان مبتنی بر کاهش عدم تحمل بلاتکلیفی و افزایش مهارت های تحمل ابهام قبل از شروع درمان اختلالات عاطفی و اضطرابی در زنان مطلقه ضروری است.

با توجه به افزایش خانوارهای سرپرست زن و مسائل و مشکلات مرتبط با این نوع خانوارها در سال های اخیر، پژوهش حاضر به فهم و روایت تجربه زیسته زنان مطلقه از سرپرست خانوار بودن می پردازد. این مطالعه به صورت کیفی و با روش پدیدارشناسی تفسیری بر روی 10 زن مطلقه سرپرست خانوار در شهر فارسان صورت گرفته است. مشارکت کنندگان حاضر با روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی از میان زنان مطلقه تحت پوشش کمیته امداد انتخاب شدند. تجربه زیسته زنان سرپرست خانوار تحت سه مضمون اصلی «سرپرستی به مثابه بازتعریف مناسبات با جامعه »، «سرپرستی به مثابه تجربه احساسی ناخوشایند» و «سرپرستی به مثابه شکل دیگری از زیست اجتماعی» ویازده مضمون فرعی دسته بندی شدند. نتایج نشان داد زنان سرپرست خانوار با چالش های متعددی در زیست خانوادگی و اجتماعی خود مواجه هستند که نیازمند پروبلماتیزه کردن و توجه سیاست گذاران برای کاهش آسیب های اجتماعی دامنگیر این خانوارها و ممانعت از تبدیل شدن آن به یک «مساله اجتماعی» است.

تحقیق حاضر به بررسی طلاق زودهنگام در بین جوانان شهر بوشهر می پردازد. این پژوهش با استفاده از چهارچوب نظری روانشناسی اجتماعی در نظر دارد به بررسی و مقایسه وضعیت اقتصادی، اجتماعی، خانوادگی و فردی دو گروه از جوانان طلاق گرفته و طلاق نگرفته که از ازدواج آنها کمتر از 3 سال نگذشته باشد، بپردازد. به لحاظ نوع پژوهش، پژوهش حاضر از نوع پژوهش های مقایسه ایی می باشد که در آن، ابتدا از روش اسنادی برای دریافت نظری و مرور یافته های تجربی در زمینه متغیرهای مورد مطالعه استفاده شده و در بخش دوم از روش پیمایشی (تکنیک پرسشنامه و مصاحبه) برای جمع آوری اطلاعات در بین جامعه آماری استفاده شد. حجم نمونه تحقیق 400 نفر بودند که از بین دو گروه (طلاق گرفته و طلاق نگرفته بصورت مساوی) با استفاده از روش نمونه گیری چند مرحله ایی انتخاب شده اند. بر اساس یافته ها پاسخگویان متاهل از بیشترین میزان امنیت اقتصادی، رضایت از زندگی، ارضای نیازهای عاطفی، احساس تعلق به خانواده، پایبندی دینی، همسان همسری، تفاهم زناشویی و اعتماد به همسر و از کمترین تاثیرپذیری از گروه دوستان، نسبت به پاسخگویان طلاق گرفته برخوردارند. نتایج آزمون t نیز نشان داد که میزان امنیت اقتصادی، رضایت از زندگی، ارضای نیازهای عاطفی، احساس تعلق به خانواده، پایبندی دینی، تاثیرذیری از گروه دوستان، همسان همسری، تفاهم زناشویی و اعتماد به همسر در بین دو گروه متاهل و طلاق گرفته متفاوت است. به عبارت دیگر تمامی متغیرهای فوق در افزایش و کاهش طلاق تاثیر دارند. نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون لوجستیک، بیانگر آن است که سه متغیر امنیت اقتصادی (0.912)، رضایت از زندگی (0.834) و همسان همسری (0.908) دارای ضرایب معنادار در سطح خطای کمتر از 0.05 هستند و این متغیرها قادر به پیش بینی متغیر ملاک هستند.