در حالی که کاهش آلاینده های کربنی و مصرف انرژی سوخت های سنگواره ای به یکی از اصلی ترین دغدغه های محیط زیستی و اقتصادی موجود در جهان تبدیل شده، استفاده از خودروهای برقی جدی تر از همیشه در دستور کار تولید کنندگان و طراحان بزرگ صنعت خودرو قرار گرفته است. پژوهش های بسیاری نیز در زمینه موضوع خنک کاری موتور برقی در حال انجام است. افت های مختلف الکترومغناطیسی و مکانیکی موجود در موتور مانند چشمه گرمایی عمل کرده و در صورتی که به نحو مناسبی توسط سامانه خنک کاری دفع نشوند، زمینه ساز افت عملکرد و در نهایت فرسودگی زودتر از موعد موتور خواهند شد. به همین منظور در پژوهش پیش رو، طرح موتور برقی بدون جاروبک آهنربای دایم خودروی نیسان LEAF، در نرم افزار Motor-CAD تشکیل شده و پس از شبیه سازی افت های مختلف موجود در آن با اجرای شبیه سازی های مختلف دوبعدی و سه بعدی با روش اجزاء محدود، با استفاده از چهار چرخه رانندگی مشهور استاندارد و متمایز از دیدگاه عملکرد سامانه خنک کاری و نقاط بحرانی دمایی مورد موشکافی قرار گرفته است. پس از اجرای این شبیه سازی ها مشخص شد تفاوت در الگوی رانندگی می تواند زمینه ساز ایجاد تغییر در رفتار گرمایی موتوربرقی شود. این تغییر رفتاری ممکن است حتی منجر به جابجایی نقطه بحرانی یا داغ ترین نقطه موتور شود. به جز بحث مقدار عددی دمای بیشینه ثبت شده، از دیدگاه مدت زمان بحرانی بودن نقاط مختلف نیز رفتار متفاوتی متناسب با چرخه رانندگی مدنظر در نتایج شبیه سازی ها به چشم می خورد. بنابراین نوآوری اصلی این پژوهش ضرورت توجه به الگوهای رانندگی در طراحی یک سامانه خنک کاری مناسب و بهینه برای موتور برقی با کاربرد محرکه خودرو است.

با توجه به اهمیت عوامل بیوفیزیکی جنگل و پایش تغییرات آنها برای مدیریت جنگل ها، توسعه مدل های صحیح برای برآورد این عوامل ضروری است. با در نظر گرفتن محدودیت های آماربرداری های زمینی، استفاده از روش های سنجش از دور برای برآورد این عوامل ارجح است. استفاده از داده های رادار به صورت محدود در جنگل های هیرکانی برای برآورد زیتوده استفاده شده است. در مطالعه حاضر، پتانسیل داده های پلاریمتری PALSAR-2 برای برآورد زیتوده در جنگل های هیرکانی بررسی شد. آماربرداری در چهار رویش گاه مختلف شامل جنگل حفاظت شده، جنگل طبیعی، جنگل تخریب شده و جنگل کاری آمیخته انجام و مقدار زیتوده در پلات های آماربرداری محاسبه شد. پس از استخراج داده های PolSAR با استفاده از تصاویر اخذ شده در فصل بهار و زمستان، میزان و نوع رابطه آن ها با زیتوده بررسی شد. نتایج نشان داد طبقه بندی جنگل های مورد مطالعه براساس محدوده زیتوده و درصد تاج پوشش برای توسعه مدل ها ضروری است به گونه ای که برای هر نوع خاص جنگل، نوع متفاوتی از مشخصه های پلاریمتری کارایی دارند. همچنین نتایج نشان داد داده های حاصل از تصاویر اخذ شده در فصل بهار در حالت بابرگ تاج پوشش ارتباط مناسب تری با زیتوده دارند. نتایج مدل سازی با استفاده از رگرسیون خطی چندگانه نشان داد مولفه های حاصل از تجزیه پلاریمتری برای برآورد زیتوده مناسب تر عمل می کنند و برای هر رویشگاه، مشخصه های متفاوتی قابل استفاده هستند. نتایج کلی این مطالعه و مقایسه آن با مطالعات دیگر بیانگر آن است که طبقه بندی پوشش درختی براساس میزان زیتوده (حجم) در هکتار، وضعیت تاج پوشش و همچنین وضعیت توپوگرافی منطقه به منظور توسعه مدل های برآورد زیتوده ضروری به نظر می رسد. همچنین نتایج نشان داد برای رویشگاه های مختلف با مشخصات و خصوصیات متفاوت نوع خاصی از داده های پلاریمتری با زیتوده همبستگی نشان می دهد.

وجود ویروس پیچیدگی (زرد) برگ گوجه فرنگی(T(Y)LCV) پیش از این از چند نقطه ایران از جمله سیستان - بلوچستان گزارش شده است. درتحقیق حاضر جدایه ای از ویروس با نام TLCV-Ir از ایرانشهر مورد بررسی قرار گرفته است. با استفاده از آغاز گرهای دژنره برای DNA-A قسمتی از ژنوم TLCV-Ir تکثیر و همسانه سازی شد. آغازگرهای دژنره مخصوص DNA-Bقادر به تکثیربخشی از ژنوم ویروس نبودند درحالیکه همین آغاز گرها توانستند DNA-B را در ویروس موزائیک طلایی لوبیا(Bean golden mosaic virus) تکثیر کنند. ژنوم کاملTLCV-Ir شامل 2763 نوکلئوتید تعیین ترادف شد(شماره AY297924 بانک ژن) و با ژنوم جدایه ایرانی TYLCV(TYLCV-Ir) از همان نقطه که قبلا تعیین ترادف شده بود مقایسه گردید. همانطور که انتظار می رفت جدایه TLCV-Ir نیزمانند TYLCV-Ir حاوی 6 چهارچوب ژنی (2 چهارچوب ژنی روی رشته ویروسی و 4 چهارچوب ژنی روی رشته مکمل) بود. معهذا مقایسه ترادفهای کامل ژنوم مبین تفاوت بارز TLCV-Ir با TYLCV-Ir با تنها 79 درصد همولوژی نوکلئوتیدی بود. مطالعه تبارزایی نشان داد درحالیکه TYLCV-Ir درگروه اسرائیلی ویروس (TYLCV-IS) قرارمی گیرد، TLCV-Ir درگروه TLCV از جنوب هند(جدایه های 2 تا 5 بنگالور) قراردارد. TLCV-Ir شبیه جمینی ویروسهای منتقل شونده با سفید بالک است که گوجه فرنگی و پنبه را در پاکستان، هندوستان و آسیای شرقی آلوده می کنند و تفاوت بارزی با T(Y)LCV منشاء گرفته از خاورمیانه، استرالیا، اروپا و امریکا دارد. وجود دو بگومو ویروس آلوده کننده گوجه فرنگی در یک ناحیه، شرایط رابرای نوترکیبی در این ویروسها فراهم می آورد.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

مینوز گوجه فرنگی Tuta absoluta (Meyrick) (Lep.: Gelechiidae) یکی از آفات مهم گوجه فرنگی در ایران است. به منظور بررسی نوسانات جمعیت پروانه مینوز گوجه فرنگی در سال زراعی 1396، چهار مزرعه گوجه فرنگی در شهرستان سیروان انتخاب و در هر مزرعه یک تله فرمونی نصب شد. به منظور بررسی میزان همبستگی و رابطه بین متغیرهای تراکم شب پره های بالغ و دما از تحلیل همبستگی پیرسون و تجزیه رگرسیون استفاده شد. نوسانات تراکم جمعیت شب پره مینوز گوجه فرنگی قبل از نشاءکاری تا پایان برداشت گوجه فرنگی در شهرستان سیروان نشان داد، طی یک فصل زراعی، مینوز گوجه فرنگی هفت اوج جمعیتی با فاصله های زمانی تقریباً یک ماهه دارد. اوج پرواز این آفت به ترتیب در تاریخ های 20 اردیبهشت، 24 خرداد، 28 تیر، 1 شهریور، 12 مهر، 17 آبان و 15 آذر اتفاق افتاد. بیش ترین تراکم جمعیت در تاریخ 28 تیر (29/15 ± 75/397 شب پره در تله) ثبت شد و تراکم جمعیت این آفت از اواخر آبان به بعد روند نزولی داشت. میانگین تعداد شب پره مینوز گوجه فرنگی شکار شده توسط تله های فرمونی با میانگین دمای ماهانه در یک فصل زراعی ارتباط مستقیمی را نشان نداد. نتایج تجزیه رگرسیون نشان داد رابطه بین اوج جمعیت شب پره های نر مینوز گوجه فرنگی با میانگین دمای ماهانه یک ماه قبل معنی دار است. جهت تعیین پراکنش فضایی از قانون نمایی تیلور استفاده شد. شاخص تجمع شب پره مینوز گوجه فرنگی از لحاظ آماری برابر با یک برآورد شد که نشان می دهد پراکنش فضایی این آفت از نوع تصادفی است. در این پژوهش از روش گرین جهت برآورد اندازه نمونه مطلوب استفاده شد. نتایج نشان داد تعداد واحد نمونه برداری مورد نیاز با افزایش میانگین تراکم جمعیت آفت کاهش یافت به طوری که هرگاه میانگین تراکم جمعیت شب پره مینوز گوجه فرنگی در هر تله فرمونی در هفته یک عدد باشد، تعداد نمونه مورد نیاز با سطح دقت 25 و 10 درصد به ترتیب 86/1 و 65/11 نمونه خواهد بود و هرگاه میانگین تراکم جمعیت شب پره مینوز گوجه فرنگی در هر تله فرمونی در هفته10 عدد باشد، تعداد نمونه مورد نیاز با سطح دقت 25 و 10 درصد به ترتیب 37/0 و 32/2 نمونه خواهد بود. نتایج این مطالعه در زمینه نمونه برداری، پراکنش جمعیت، نوسانات جمعیت و ارتباط جمعیت مینوز گوجه فرنگی با شرایط دمایی منطقه می تواند کمک شایانی برای مدیریت منطقی این آفت در منطقه ارائه بدهد.

در این تحقیق، ساختار تشریحی برگ 17 آرایه از جنس Hieraciumمتعلق به دو زیر جنس و 6 بخشه با استفاده از میکروسکوپ نوری ارائه می شود. صفات تشریحی مطالعه شده در گونه های مختلف، متفاوت بودند در حالی که در جمعیت های متفاوت از یک گونه ثابت بودند. 28 صفت تشریحی مطالعه شد که از میان آنها برخی صفات دارای ارزش تاکسونومیکی بودند و در جداسازی زیرجنس ها، بخشه ها، زیربخشه ها و گونه ها اهمیت داشتند. مهمترین این صفات عبارتند از: وجود یا عدم وجود دستجات آوندی جانبی؛ شکل رگبرگ اصلی؛ ضخامت اپیدرم، پارانشیم، کلانشیم و کوتیکول؛ طول دستجات آوندی و دستجات چوب و آبکش؛ تقارن برگ؛ تعداد دستجات آوندی جانبی و در موارد کمی اندازه سلول های روزنه، شکل سلول های اپیدرمی و دیواره جداکننده سلول ها. علاوه بر این، برای تاکسون های مطالعه شده کلید شناسایی آناتومی برگ داده شده است. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

به منظور بررسی طول عمر برگ در ارقام مختلف گندم، دو آزمایش مزرعه ای در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 15 رقم گندم در رامهرمز طی دو سال زراعی 89-1387 اجرا شد. آزمایش در شرایط عدم محدودیت آب و مواد غذایی انجام شد. برای محاسبه طول عمر برگ از یک مدل لجستیک در دو مرحله استفاده شد. در مرحله اول به وسیله این مدل رابطه بین تعداد کل برگ های بوته در برابر درجه-روز رشد به دست آمد و در مرحله دوم تغییرات تعداد برگ های پیر بوته در برابر درجه-روز رشد مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد متوسط طول عمر برگ بر اساس واحدهای حرارتی 8/468 درجه روز رشد بود. این نتیجه نشان داد در شرایط مطلوب از نظر حرارت، یک برگ به طور متوسط به میزان 8/468 درجه روز رشد دوام دارد. متوسط فیلوکرون (فاصله زمانی بین ظهور دو برگ روی ساقه اصلی) در ارقام برابر با 84 درجه روز رشد بود، که بر این اساس می توان گفت متوسط دوام برگ های ارقام مورد مطالعه حدودا 5/5 فیلوکرون بود. آگاهی از تفاوت های موجود بین ارقام در خصوصیات برگ می تواند در اصلاح نباتات، مدیریت گیاه زراعی و مدل های شبیه سازی رشد و نمو گندم مفید باشد.

گرمتر شدن کره زمین، کم ابی و بیابانی شدن اکوسیستم های مرتعی را پیامد خواهد داشت. در این راستا اطلاع از افزایش توانایی گیاهان در رویارویی با شرایط تنش زا به عنوان راهکاری جهت انتخاب گیاهان برای بیابان زدایی است. شناخت پدیده های سازگاری بوم شناختی چون جابجایی خورشید گرایی از آنجمله است. گیاهان خانواده پروانه آسا با دارابودن ویژگی خورشیدگرایی می توانند شدت تنش خشکی را کاهش داده و طی فرایند جابه جای برگ، مقدار تابش برخوردی را تغییر و رابطه آبی برگ را تنظیم نمایند. با این نگرش اثر جابجایی برگ در شرایط تنش گرمایی بر تغییرات کارایی لحظه ای مصرف آب، رسانایی روزنه ای و دمای برگ در گیاه (Phaseolus vuglaris L. var. Provider)، به عنوان شاخصی از تیره پروانه آسا مورد مطالعه قرار گرفت. این آزمایش با کاشت گیاه مورد نظر در گلدانی با خک شنی لومی در شرایط خوش آبی، هنگامی که دومین برگ سه برگچه ای کاملا گسترش یافته بود صورت پذیرفت. وضعیت آبی پولوینوس و خمیدگی آن، با کاربرد یک منبع نقطه ای پرتو b از تالیوم 204 (204Tl) سنجیده شد. از سامانه فتوسنتزی (LI-COR) که مجهز به اطاقک دوگانه برگ و ردیاب کوانتمی چگالی شار فوتون فوتوسنتزی (PAR) بود برای اندازه گیری تبادلات گازی استفاده شد. از دماسنج دو فلزی مس- کانستانتن برای سنجش پیوسته دمای پولوینوس استفاده گردید. اندازه گیری ها در گلخانه ای با دمای روزانه ای در بازه 33 تا 42 درجه سانتی گراد انجام گردید. تغییرات خمیدگی پولوینوس از ریتم شبانه روزی شبخوابی پیروی کرد. میان زاویه برگ- تابش برخوردی و رسانایی روزنه (R2 = 0.54; p<0.01) ، و بهره لحظه ای فتوسنتز (R2 = 0.84; p<0.01) همبستگی درجه دوم معنی داری دیده شد. کارایی لحظه ای مصرف آب (WUEi) با کاهش این زاویه و افزایش دمای برگی کاهش یافت. دمای برگ همواره پایین تر از دمای هوا، و تابعی از آن (r = 0.92; p< 0.01) بود. نتیجه گیری می شود که تنش گرمایی سبب خورشیدگریزی برگ، کاهش دمای برگ و تنظیم تلفات آبی برگ می شود.

تحقیق حاضر با هدف، برآورد زی توده، ذخیره کربن و شاخص سطح برگ گونه زالزالک (Crataegus aronia L.) در جنگل های سرطاف شهرستان ایلام انجام شد. بدین منظور و با استفاده از روش نمونه­برداری تصادفی، 30 اصله درخت زالزالک انتخاب و متغیرهای قطر یقه، ارتفاع درخت، طول تاج، قطر بزرگ و کوچک تاج و متوسط قطر تاج اندازه­گیری شد. سپس برگ­های یک چهارم تا یک هشتم تاج درختان نمونه جمع­آوری شد. پس از خشک کردن در داخل آون، وزن خشک برگ­ها تعیین شد. پس از سوزاندن مقدار کافی از برگ­های خشک شده در کوره الکتریکی، وزن مواد آلی و مقدار کربن برگ­ها به دست آمد. نتایج نشان داد که متوسط زی توده برگ، ذخیره کربن برگ، مقدار جذب دی اکسید کربن از جو به ترتیب 18/99، 61/46، 59/170 کیلوگرم در هکتار به دست آمد. متوسط شاخص سطح برگ گونه زالزالک برای هر درخت 08/9 و در هکتار منطقه 095/0 محاسبه شد. نتایج بررسی روابط آلومتریک با استفاده از روابط رگرسیونی مدل های مختلف نشان داد که همبستگی مثبت و معنی­داری بین متغیر متوسط قطر تاج با متغیرهای زی توده و شاخص سطح برگ درختان زالزالک در جنگل­های ایلام وجود دارد. به­طور کلی، نتایج حاصل از این تحقیق توانایی اندازه­گیری زی توده، ترسیب کربن و شاخص سطح برگ گونه زالزالک را با استفاده از معادلات آلومتریک نشان می دهد.