توسعه شهری مبتنی بر ترکیب کاربری ها دو سه دهه ای است که به یکی از مهمترین پارادایم های برنامه ریزی شهری در کشورهای آمریکای شمالی و اروپایی تبدیل شده است. این رویکرد از بین مفاهیم جدید توسعه شهری نظیر نوشهرگرایی، توسعه پایدار، ارتقاء رقابت پذیری کاربری های شهری و رشد هوشمند شهری، تولید شده است. با نگاهی به طرح های توسعه شهری که برای بسیاری از شهرهای کشور به ویژه کلان شهرها تهیه شده است می توان اذعان نمود که تبیین نظری و متدولوژیک این پارادایم در ادبیات دانشگاهی توسعه شهری ایران بسیار کمرنگ بوده است. همین موضوع، با هدف مشخص نمودن جایگاه رویکرد مذکور در ادبیات برنامه ریزی و توسعه شهری کشور و تبیین زمینه های بومی سازی آن، مبنای مساله شناسی این مقاله را تشکیل داده است. برای این منظور اجزاء و محتوای 135 مقاله فارسی که در زمینه برنامه ریزی و توسعه شهری تهیه و به چاپ رسیده اند، از طریق روش تحقیق توصیفی - تحلیل محتوا و به کمک نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان دادند که جایگاه رویکرد جدید ترکیب کاربری های شهری در ادبیات دانشگاهی ایران بسیار نوپاست و به تازگی در کانون توجهات قرار گرفته است. همچنین پژوهشگران و گروه های درگیر در مسائل برنامه ریزی و توسعه شهری، تاکنون سهم متفاوت اما ناچیزی در توسعه ادبیات این رویکرد در داخل داشته اند و بیشترین سهم در این خصوص مربوط به پژوهشگران شهرساز و بعد جغرافی دانان بوده است. تحلیل محتوای مقالات به روشنی آشکار ساخت که بیشتر پژوهشگران اگرچه به طور مستقیم به مباحث مربوط به رویکرد توسعه شهری مبتنی بر اختلاط کاربری نپرداخته اند اما از لابلای مطالب آنها می توان ضرورت به کارگیری رویکرد توسعه مذکور را در نظام برنامه ریزی و توسعه شهری کشور پیدا نمود.

بافت های فرسوده شهر اصفهان با ترکیب درهم تنیده ای از مشکلات اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی مواجه می باشند؛ که بازآفرینی شهری با به کار گیری ابزار مقتدرسازی اجتماع منسجم و ارتقا مشارکت فعال شهروندان در راستای حل این مشکلات گام برمی دارد. این فرایند در بستر فضای مجازی به دنبال تسهیل برقراری ارتباط شهروندان و مسئولان؛ مقتدرسازی الکترونیکی معرفی می شود. یکی از روش های پیاده سازی فرایند مقتدرسازی الکترونیکی در فضای مجازی استفاده از روش مهندسی نیازمندی ها هست که بر پایه شناسایی نیازمندی ها و تحلیل آن، کاربران سیستم و فعالیت های آن ها معرفی می شود. این پژوهش باهدف دستیابی به تحلیل نیازمندی ها کاربران و فعالیت های آنان را در راستای تحقق فرایند مقتدرسازی الکترونیکی بر پایه ی نمودار مورداستفاده (Use Case) تدوین شده است. بر این اساس این مقاله یک پژوهش با ویژگی های چون استقرایی، کاربردی و توصیفی-تحلیلی استوار است که با به کارگیری روش هیئت منصفه و روش تحلیل محتوی با استفاده از نرم افزارAtlas ti نیازمندی های سیستم تعیین می شود. تحلیل نیازمندی ها نشان می دهد کاربران سیستم فرایند مقتدرسازی الکترونیکی شامل ساکنان بافت های فرسوده شهر اصفهان، کارشناس تسهیلگر، کارشناس فنی و کارشناس مربی، مسئول، می باشند و فعالیت های هر یک بر پایه فرایند مقتدرسازی و نیازمندی ها در نرم افزار Visual Paradigm به صورت نمودار مورد استفاده (use case)؛ به عنوان زبان مدل سازی یکپارچه (UML) نمایش داده می شود. نمودارهای مورداستفاده نمایشی از چگونگی ارتباط بین کاربر و فعالیت ها در سیستم چرخه ای فرایند مقتدرسازی الکترونیکی برای ساکنان بافت های فرسوده شهری اصفهان است.

استفاده ی مؤثر اطلاعات هواشناسی اهمیت زیادی در کاهش آسیب پذیری کشاورزان در برابر تغییرات آب و هوایی دارد. هدف کلی این پژوهش شناسایی و تحلیل موانع بکارگیری اطلاعات هواشناسی به وسیله ی کشاورزان است. برای دستیابی به این هدف، پژوهش در دو فاز کیفی و کمی انجام گرفت. هدف فاز اول، شناسایی مفاهیم اولیه ی مرتبط با موانع بکارگیری اطلاعات هواشناسی بود. برای این منظور، 12 مصاحبه ی عمیق با کشاورزان شهرستان نقده طبق روش نمونه گیری هدفمند گلوله برفی انجام گرفت. هدف فاز دوم، تلخیص مفاهیم مستخرج از مصاحبه های انجام شده در فاز اول و پیکربندی آن ها در قالب عوامل کلی بود. برای این منظور از تحلیل عاملی اکتشافی استفاده شد. جامعه ی آماری این فاز تمامی کشاورزان شهرستان نقده بوده (9006=N) که تعداد 368 نفر از آن ها با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای با انتساب متناسب به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش در این فاز، پرسشنامه ای بسته پاسخ بود که از مفاهیم استخراج شده در مرحله ی کیفی استخراج شده بود. روایی ابزار با استفاده از نظرات متخصصان دانشگاهی مورد تأیید قرار گرفت. برای تعیین پایایی نیز از مقادیر همبستگی هر یک از گویه ها با کل گویه ها استفاده شد. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی نشان داد که موانع بکارگیری اطلاعات هواشناسی شامل "موانع آموزشی ارتباطی"، "موانع هنجاری"، "موانع اطلاع رسانی"، "موانع زیرساختی سیاست گذاری" و "موانع تخصصی و اقتصادی" هستند. این پنج مانع توانستند 54/96 درصد از واریانس موانع بکارگیری اطلاعات و هواشناسی را پیش بینی کنند. در نهایت پیشنهاد شد که از رسانه های جمعی و شبکه های مجازی به عنوان ابزار تسهیل کننده ی استفاده از اطلاعات هواشناسی استفاده شود.

کاربرد روش های تلفیقی تغذیه گیاهی می تواند باعث افزایش عملکرد کمی و کیفی محصولات کشاورزی و کاهش آلودگی های زیست محیطی اکوسیستم های زراعی شود. بنابراین، به منظور بررسی اثرات مصرف کود نیتروژنه و چند کشتی همزمان لگوم ها بر عملکرد دانه و اجزای عملکرد ذرت، آزمایشی در سال 1392 به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مرکز تحقیقات کشاورزی استان مرکزی انجام شد. تیمارهای مورد استفاده شامل مصرف کود اوره در چهار سطح: =N0 عدم مصرف ازکود اوره (شاهد)، N1، N2 و N3 به ترتیب مصرف 75، 150 و 225 کیلوگرم در هکتار کود اوره و چند کشتی همزمان با گیاهان لگوم در چهار سطح شامل: S 1 ، S 2 ، S 3 و S 4 به ترتیب کشت ذرت خالص (شاهد)، کشت ذرت + نخود، کشت ذرت + لوبیا چشم بلبلی و کشت ذرت + ماش سبز بودند. صفاتی مانند تعداد برگ سبز، عملکرد دانه ذرت، ارتفاع گیاه، تعداد ردیف دانه در بلال، تعداد دانه در ردیف، کارآیی مصرف نیتروژن ذرت، بیوماس لگوم ها، درصد نیترژن گیاه و وزن صد دانه مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که اثر سطوح تیمار مصرف کود نیتروژن بر صفات تعداد برگ سبز، عملکرد دانه ذرت، ارتفاع گیاه، تعداد دانه در ردیف، کارآیی مصرف نیتروژن ذرت، بیوماس لگوم ها و درصد نیترژن گیاه معنی دار بودند. همچنین، اثر تیمار چند کشتی همزمان لگوم ها نیز بر صفات عملکرد دانه ذرت، کارآیی مصرف نیتروژن ذرت، بیوماس لگوم ها و درصد نیتروژن گیاه معنی دار برآورد شدند. میانگین عملکرد ذرت با مصرف 225 کیلوگرم اوره در هکتار (7.37 تن در هکتار) با میانگین تولید در صورت مصرف 150 کیلوگرم اوره در یک گروه آماری قرار دارند و تیمار استفاده از 75 کیلوگرم در هکتار کود اوره با تولید 5.47 تن در هکتار (که با تیمار شاهد در یک گروه آماری قرار داشتند) و کمترین مقدار عملکرد دانه تولیدی را به خود اختصاص دادند. همچنین، در میان سطوح تیمار چند کشتی همزمان نیز بیشترین و کمترین مقدار عملکرد دانه با میانگین 7.30 و 6.01 تن در هکتار به ترتیب مربوط به کشت خالص ذرت و تیمار کشت همزمان ذرت + ماش سبز بودند.

بیان مسأله: اختلاط کاربری زمین، شکلی از توسعة شهری مبتنی بر تمرکز کاربری های مختلف، در یک منطقه مشخص است که رویکرد جدیدی در چیدمان و ارتباط مکانی کاربری ها محسوب می شود. به منظور ارزیابی الگوی توزیع اختلاط کاربری های شهری، از یکی از شاخص های مکانی با عنوان شاخص «تنوع» استفاده می شود. اگر قرار باشد یک اختلاط کاربری، از پیچیدگی کافی برای حفظ امنیت شهر، ارتباط عمومی و کاربری متعامل برخوردار باشد، نیاز به اجزای بسیار متنوع دارد. اگرچه شهرها را می توان به طور طبیعی خالقان اقتصادی تنوع برای کسب و کار نو دانست؛ امّا به این معنا نیست که شهرها به صورت خود به خودی، تنها با حضور خود، «تنوع» را می آفرینند. شهرها در صورتِ عدم موفقیت در خلقِ «تنوع»، تنها اندکی بهتر از سکونتگاه های کوچک اند. هدف: اگرچه مدل های مختلفی برای ارزیابی تنوع وجود دارد؛ امّا استفاده از این مدل ها به صورت مجزا، به دلیل پایین بودن شاخص های مورد استفاده، نمی توانند به صورت دقیق و با توجه به شرایط موجود در شهرها، مؤلفة «تنوع» را در پهنة کاربری زمین مختلط ارزیابی نمایند؛ بدین منظور در این پژوهش «مدل تنوع مکان» ارائه شده است. روش: به منظور تحقق اهداف ذکر شدة این پژوهش، از ترکیبی از روش های علوم طبیعی، روش دلفی، روش آماری میانگین، نمودار نقاط پراکنده با معیار نقطه شکست، ضریب هماهنگی کندال و آنتروپی شانون استفاده شده است. یافته ها: مدل نهایی در قالب 12 شاخص ارائه شد که در این میان شاخص«درجه اختلاط کاربری زمین» بیشترین میزان اهمیت با وزن شاخص (310/0) و کم اهمیت ترین شاخص «ترکیب جنسی» با وزن شاخص (014/0) می باشد. نتیجه گیری: در این پژوهش مدل نوین «تنوع مکان» جهت ارزیابی پهنه کاربری زمین تبیین و همچنین ضریب تأثیر و اولویت شاخص های آن مشخص شد. تازه های تحقیق پرداختن به موضوع بین رشته ای (تعمیم و کاربرد مفهوم تنوع زیستی در فضای شهری) از ویژگی های حائز اهمیت این پژوهش می باشد. از ویژگی های برجستة مدل ارائه شده در این پژوهش می توان به دربرداشتن تعداد شاخص های بسیار زیاد و قابلیت بومی سازی و تعمیم آن به مکان موردنظر اشاره نمود.