زمینه و هدف: آرایشگران حین انجام کار ممکن است در معرض خون و مایعات بدنی مشتری های خود قرار گیرند، در نتیجه هم خود آرایشگران و هم مشتری آنها در معرض خطر ابتلا به عفونت قرار دارند. این مطالعه به منظور بررسی شیوع عفونت ویروس هپاتیت B در آرایشگران شهر زاهدان انجام گرفت. مواد و روش کار: این بررسی مورد شاهدی به منظور تعیین فراوانی عفونت ویروس هپاتیت B بر روی 103 نفر از آرایشگران شهر زاهدان و 110 مورد از گروه شاهد که کارکنان بانک بودند، صورت گرفت بعد از دریافت رضایتنامه و تکمیل فرم اطلاعاتی، نمونه های خون جمع آوری شد و جهت تعیین HBsAg و anti-HBc به روش الیزا با استفاده از کیت های تجاری Sorin- Biomedica مورد آزمایش قرار گرفت. یافته ها: مشخص شد که شیوع عفونت در آرایشگران (27%، فاصله اطمینان 95%=35.7-18.3) نسبت به گروه شاهد (9.98%، فاصله اطمینان 95%=15.7-4.3) بیشتر است. 21 نفر (75%) از آرایشگران آلوده، سابقه کار بیشتر از 5 سال داشتند. 25 نفر (89.3%) افرادی که آلوده بودند در معرض برش قیچی قرار گرفته بودند. ارتباط معنی داری بین سابقه کار در حرفه آرایشگری و میزان آلودگی مشاهده شد (0.001=P). همینطور مشخص شد که ارتباط معنی داری بین میزان آلودگی و جراحت حین انجام وجود دارد (0.005=P). نتیجه گیری: مشاهدات این مطالعه مشخص نمود که عفونت با ویروس هپاتیت B در آرایشگران در مقایسه با گروه شاهد بیشتر است. منشا آلودگی در این افراد فاکتورهایی از قبیل برش قیچی و جراحت در حین کار می تواند باشد  

زمینه و هدف: ناراحتی های اسکلتی - عضلانی بخش عمده ای از بیماریهای شغلی را به خود اختصاص می دهد. در حرفه آرایشگری به دلیل وجود حرکات تکراری، کار طولانی مدت در وضعیتهای ایستاده و وضعیتهای غلط کاری احتمال بروز ناراحتیهای اسکلتی - عضلانی وجود دارد. پیشگیری از بروز این ناراحتی ها مستلزم ارزیابی وضعیتهای کاری با استفاده از روشهای آنالیز شغلی علم ارگونومی می باشد. این مطالعه به منظور ارزیابی ارگونومیکی وضعیتهای انجام کار آرایشگران شهر بیرجند با استفاده از روش ربا (REBA: Rapid Entire Body Assessment) و تعیین میزان شیوع ناراحتیهای اسکلتی - عضلانی نواحی مختلف بدن آنها انجام شده است. روش تحقیق: در این مطالعه توصیفی - تحلیلی وضعیتهای کاری150 آرایشگر شهر بیرجند به روش ربا مورد مطالعه قرار گرفت. همچنین میزان شیوع ناراحتیهای اسکلتی - عضلانی در افراد مورد مطالعه با استفاده از پرسشنامه نوردیک تعیین شد. اطلاعات بدست آمده با استفاده از آزمونهای تی تست و کای اسکوئر مورد تحلیل قرار گرفتند. p≤0.05 بعنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد. یافته ها: 39% آرایشگران مرد و 61 % زن بودند. میزان شیوع ناراحتی برای نواحی مختلف بدن شامل: گردن 21%، شانه 31%، مچ دست 6%، پشت 54% و ساق پا 69% بدست آمد. ارتباط معنی داری بین ناراحتیهای مچ دست و پاها با جنس، ناراحتی پا با زمان کاری و ناراحتی های مچ دست و پاها با نمره ربا بدست آمد (p≤0.05). نتیجه گیری: نتایج نشان داد که وضعیتهای کاری آرایشگران نیاز به اصلاح دارند. همچنین ارتقا سطح آگاهی آرایشگران در زمینه بیومکانیک و روشهای صحیح انجام کار ضروری است.

مقدمه و اهداف: هدف از انجام این تحقیق ارزیابی اختلالات اسکلتی-عضلانی و ارگونومی وضعیت قامتی آرایشگران مرد استان تهران بود. مواد و روش ها: در این پژوهش توصیفی تعداد 254 نفر از کلیه آرایشگران مرد استان تهران به عنوان نمونه آماری به صورت در دسترس انتخاب شدند و با استفاده از پرسش نامه استاندارد نوردیک و تصویربرداری پوسچر های کاری به وسیله دوربین عکاسی، اطلاعات موردنیاز جمع آوری شد. سپس اطلاعات کسب شده به روش REBA (Rapid Entire Body Assessment)، امتیازدهی و با کمک نرم افزار SPSSنسخه 21 در سطح معنی داری (05/0? P) تجزیه وتحلیل شد. یافته ها: بر اساس نتایج از بین 9 ناحیه مورد بررسی به ترتیب شایع ترین اختلالات موجود در بین آرایشگران مورد بررسی مربوط به ناحیه کمر (97/34%)، گردن (28/19%)، ساق پا (24/15%)، زانو (52/8) و مچ دست (38/5%) و کمترین اختلال مربوط به اختلالات ران (58/3%) بود. با توجه به روش ربا، 37% وضعیت کاری آرایشگران دارای سطح خطر متوسط، 45% با سطح خطر بالا، و 2% پوسچرها در سطح خطر خیلی بالا قرار دارند. . نتیجه گیری: با توجه به نتایج به نظر می رسد که اکثر آرایشگران استان تهران در وضعیت خطر ابتلا به آسیب های اسکلتی-عضلانی زودرس قرار دارند. و عمده این اختلالات ناشی از پوسچر های غلط و تکراری در طی روزهای کاری می باشد. لذا، توصیه می شود آموزش های لازم به منظور درمان و پیشگیری از سایر عوارض احتمالی ناشی از آن ها به این دسته از افراد ارائه گردد.

احتمال انتقال ویروس ایدز از طریق وسایل آرایشگری به علت استفاده از تیغ و اقداماتی مانند خالکوبی (تاتو) رو به افزایش است.هدف اصلی پژوهش حاضر تعیین میزان ادراکات آرایشگران مرد شهرستان مرند درباره رفتارهای پیشگیری کننده از ایدز بر اساس الگوی اعتقاد بهداشتی در سال 1390 است. این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی مقطعی بوده واز کل 104 نفر آرایشگر مرد شهرستان مرند، 89 نفر که حاضر به همکاری بودند، وارد مطالعه گردیدند. از پرسشنامه روا و پایا شده بهره گرفته شد که شامل سوالاتی در باره ادراکات منافع، موانع، حساسیت و شدت درک شده از بیماری ایدز و مهمترین راهنماهای عمل بود. داده ها از طریق تکمیل پرسشنامه توسط خود افراد نمونه جمع آوری گردید و سپس با کمک نرم افزار (SPSS version15) و آزمون های آماری توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آزمون های تحلیلی (آنالیز واریانس، کای دو و ضریب همبستگی) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. بر اساس یافته ها آرایشگران مورد بررسی منافع درک شده پیشگیری از ایدز بالاتر از سایر ادراکات و حساسیت درک شده کمتر از بقیه بود. ارتباط معنی داری بین تحصیلات و حساسیت درک شده همچنین سن و حساسیت درک شده افراد مورد بررسی مشاهده شد (P<0.05). در مجموع یافته های این مطالعه بر لزوم طراحی و اجرای مداخلات آموزشی به منظور ارتقا حساسیت درک شده و کاهش موانع درک شده پیشگیری از ایدز درآرایشگران تاکید دارد.

زمینه و هدف: اختلالات اسکلتی-عضلانی بخش عمده ای از بیماری های شغلی را در محیط های کاری به خود اختصاص می دهد. پیشگیری از بروز این اختلالات، مستلزم ارزیابی و اصلاح وضعیت های کاری با استفاده از روش های تحلیل شغلی علم ارگونومی می باشد. این مطالعه به منظور ارزیابی ارگونومیکی وضعیت های انجام کار آرایشگران با استفاده از روش ربا در سال 1390 در اسفراین انجام شد.مواد و روش کار: در این مطالعه توصیفی-تحلیلی، وضعیت های انجام کار 50 نفر شاغل در حرفه آرایشگری با استفاده از روش ربا ارزیابی شد. میزان شیوع اختلالات اسکلتی-عضلانی نیز با استفاده از پرسشنامه نوردیک به دست آمد. اطلاعات جمع آوری شده توسط SPSS 15 مورد تحلیل قرار گرفت.یافته ها: در این بررسی شیوع ناراحتی مچ دست 8%، گردن 20%، شانه 36%، کمر 46% و ساق پا 84% بود. در مورد سطح ریسک اندام راست بدن، 4% افراد مورد پژوهش در سطح پائین، 56% در سطح متوسط، 30% در سطح بالا و 10% در سطح خیلی بالا قرار داشتند. هم چنین در مورد سطح ریسک اندام چپ بدن، 4% افراد مورد پژوهش در سطح پائین، 76% در سطح متوسط، 16% در سطح بالا و 4% در سطح خیلی بالا قرار داشتند.نتیجه گیری: نتایج نشان داد که وضعیت های کاری افراد مورد مطالعه نیاز به اصلاح دارد. هم چنین آموزش شناخت عوامل خطر بیومکانیک و روش های صحیح انجام کار ضروری است.

مقدمه وضعیت های بدنی حین کار و شرایط شغلی از جمله عوامل خطر مهمی اند که موجب افزایش شیوع واریس می شوند. از جمله این وضعیت ها ایستادن های طولانی مدت و حالت های جسمی خسته کننده اند که در حرفه آرایشگری اجتناب ناپذیرند. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط شیوع واریس پا با عوامل شغلی و دموگرافیک در آرایشگران است. روش بررسی در این مطالعهتوصیفی-همبستگی، 90 نفر از آرایشگران شاغل در شهرستان گناباد در سال 1394 به روش تصادفی بررسی شدند. نمونه ها پس از پرکردن پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، بر اساس معیار CEAP (یافته بالینی، علت شناسی، یافته آناتومیکی، پاتوفیزیولوژی) معاینه شدند. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آزمون های مجذورکای، فیشر و t تست مستقل با استفاده از نرم افزارSPSS ورژن 16 در سطح معناداری 05/0>p تجزیه و تحلیل شدند. نتایج از 90 نفر، 45 نفر از واحدهای پژوهش مرد و 45 نفر زن بودند و (8/77 درصد) میانگین ساعت کاری بیشتر از 6 ساعت داشتند. اکثر مردان مورد مطالعه (1/51 درصد) و زنان مورد مطالعه (3/53 درصد) از نظر واریس کل اندام های تحتانی، واریس هر دو اندام داشتند. ارتباط بین وریدهای واریسی پای آرایشگران و تحصیلات (031/0=P)، سابقه کار (043/0=P)، ورزش منظم (012/0=P)، مصرف دخانیات (009/0=P) معنی دار بود. نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان دهنده شیوع بالای واریس اندام تحتانی آرایشگران است. از آنجا که این اختلال موجب ناراحتی های جسمی و از کارافتادگی فراوانی می شود و می تواند بر کار آرایشگران تاثیر بگذارد، بنابراین کنترل خطر و پیشگیری از این عارضه ضروری به نظر می رسد.