سابقه و هدف: آمنیوسنتز رایجترین روش مورد استفاده برای تشخیص آنوپلوئیدی و سایر اختلالات ژنتیکی جنین است. در هنگام ورود سوزن آمنیوسنتز باید در صورت امکان از ورود به جفت اجتناب شود. هدف از این مطالعه، بررسی ارتباط عوارض آمنیوسنتز با عبور سوزن از جفت می باشد. مواد و روشها: این پژوهش یک مطالعه کوهورت بر روی 1000 خانم باردار کاندید آمنیوسنتز مراجعه کننده به کلینیک پریناتولوژی بیمارستان ام البنین مشهد از سال 1393 تا 1395 بود. در این افراد با استفاده از سوزن مخصوص و هدایت سونوگرافی، وارد ساک بارداری شده و حدود 20 سی سی، مایع آمنیوتیک کشیده شد. عبور یا عدم عبور سوزن از جفت ثبت شده و در ادامه بارداری بروز عوارضی مانند سقط، لکه بینی، زایمان زودرس و پارگی کیسه آب در هر گروه مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. آنالیز دادهها توسط نرم افزار SPSS و فرمول های آماری کولموگروف اسمیرنوف و t-test و Chi-squareآنالیز شد و خطر نسبی (RR) محاسبه گردید. یافتهها: میانگین سنی مادران 4/33 سال (حداقل 16 و حداکثر 48 سال) بود. لکه بینی به دنبال آمنیوسنتزهای با عدم عبور سوزن از جفت 4/1 درصد و در آمنیوسنتزهای از ورای جفت 1/6 درصد گزارش شد که با توجه بهRR: 6. 85 و 3 0/0 =P، ارتباط معنیدار بین متغیرها وجود داشت. این در حالی است که بین عبور سوزن از جفت و سایر عوارض مانند سقط، آمنیونیت، زایمان زودرس و نشت مایع آمنیوتیک به دنبال آمنیوسنتز ارتباط معناداری وجود نداشت. استنتاج: بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه، با عبور سوزن از جفت، احتمال بروز لکه بینی به دنبال آمنیوسنتز افزایش مییابد.

پیش زمینه و هدف: امروزه عوامل متعددی زنان باردار را در معرض استرس و اضطراب قرار می دهد. انجام آمنیوسنتز ممکن است باعث ایجاد اضطراب در مادران باردار شود. مطالعه حاضر باهدف تعیین میزان اضطراب و استرس درک شده مادران کاندید آمنیوسنتز انجام شد.مواد و روش کار: این مطالعه یک مقاله توصیفی است که بر روی 95 زن باردار با سن بارداری 15 تا 20 هفته، در مرکز -آموزشی درمانی شهر ارومیه در سال 1395 انجام شد. نمونه ها با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. میزان اضطراب زنان کاندید انجام آمنیوسنتز با پرسشنامه اضطراب اشپیلبرگر و استرس با پرسشنامه استرس درک شده کوهن اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری توصیفی و همبستگی پیرسون انجام شد. در این مطالعه سطح معنی دار p کم تر از 0.05 در نظر گرفته شد.یافته ها: میانگین و انحراف معیار نمره اضطراب زنان کاندید آمنیوسنتز 108.26±20.48 و میانگین نمره استرس درک شده آنان 24.76±7.7 بود. با انجام آزمون آماری پیرسون ارتباط معنی داری بین اضطراب و استرس درک شده مادران مشاهده شد (P<0.001).بحث و نتیجه گیری: آمنیوسنتز، روش تشخیصی تهاجمی می باشد که باعث افزایش استرس درک شده و اضطراب مادران کاندید این روش می شود. بنابراین جنبه های روانی این پروسیجر هم باید موردتوجه قرار گیرد و جهت کاهش استرس از روش های مداخله ای ازجمله مشاوره استفاده کرد.

سابقه و هدف ناهنجاری های مادرزادی از جمله علل اصلی سقط جنین بوده که برخی از آن ها پیش از تولد، قابل تشخیص است. این ناهنجاری ها به وسیله روش های ساده ای همچون سونوگرافی و نیز روش هایی مانند آزمون های غربالگری که به سهولت در دسترس هستند، پیش از تولد شناسایی شده و در صورت امکان می توان با روش هایی مانند سقط جنین، از تولد یک نوزاد با چنین ناهنجاری هایی پیشگیری کرد. هدف این مطالعه، سنجش میزان عوارض احتمالی در دو روش CVS و آمنیوسنتز در مادران با شک به آنومالی های کروموزومی یا تالاسمی بود. مواد و روش ها: این پژوهش، یک مطالعه از نوع توصیفی-مقطعی بوده و در آن تمامی مادران مشکوک به داشتن جنین دچار ناهنجاری کروموزومی و یا تالاسمی مراجعه کننده به بیمارستان علی بن ابیطالب زاهدان، از مهر 1394 تا مهر 1395 (در مجموع 150 مادر که به گروه آمنیوسنتر به تعداد 100 نفر با میانگین سن حاملگی 15 هفته و چهار روز و گروه CVS به تعداد 50 نفر با میانگین سن حاملگی 13 هفته و یک روز، تقسیم شده بودند)، بررسی شدند. این پروسیجرها از سوی یک متخصص رادیولوژی انجام شدند. قبل از انجام پروسیجر، مادر تحت سونوگرافی قرار گرفت تا صرف نظر از تعیین سن، تعیین وضعیت جفت و مایع آمنیوتیک، سلامت جنین نیز ارزیابی شود. پس از انجام پروسیجر نیز هر بیمار برای مدت 14 روز تحت نظر قرار گرفت تا در صورت بروز عوارضی نظیر خونریزی واژینال، نشت مایع آمنیوتیک، سقط جنین، PROM و کوریوآمنیوتیت، اقدام های لازم انجام شود. اطلاعات به دست آمده از این مطالعه، در نهایت نتایج وارد نرم افزار SPSS 18 شد و توسط آزمون های آماری T و فیشر آنالیز شد. یافته ها: در مطالعه انجام شده، تنها دو عارضه یعنی نشت مایع آمنیوتیک و خونریزی واژینال در کل جمعیت 150 مادر مطالعه شده دیده شد. میزان بروز خونریزی واژینال در گروه CVSدو مورد (4درصد) و در گروه آمنیوسنتز یک مورد (1درصد) بود که 465/0 = P value را به خود اختصاص می داد. همچنین عارضه نشت مایع آمنیوتیک نیز در گروه CVS یک مورد (2درصد) و در گروه آمنیوسنتز دو مورد (2درصد) بود که 465/0 = P value را به خود اختصاص می داد. در این مطالعه هیچ موردی از سقط جنین، PROM و کوریوآمنیوتیت مشاهده نشده است. نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد که عوارض وابسته به پروسیجر در آمنیوسنتز تفاوت چشم گیری با CVS ندارد و از این رو می توان از هر دو روش بالا برای تشخیص پیش از تولد در حاملگی های با خطر بالا استفاده کرد.

پیش زمینه و هدف: آمنیوسنتز رایج ترین روش تهاجمی است که برای تشخیص اختلالات ژنتیکی پیش از تولد استفاده می شود. زنان باردار کاندید آمنیوسنتز اغلب از این روش ترس دارند، زیرا آن ها آن را دردناک پیش بینی می کنند و درد را به عنوان تجربه ذهنی توصیف می کنند. لذا مطالعه حاضر باهدف تعیین تاثیر طب فشاری نقطه H7 دست بر درد آمنیوسنتز در زنان باردار انجام شد. مواد و روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی در مطب سونوگرافی در شهر بیرجند بر روی 60 نفر زن باردار کاندید آمنیوسنتز با روش نمونه گیری در دسترس انجام شد. افراد از طریق قرعه کشی (روزهای زوج و فرد) به دو گروه مداخله و کنترل تخصیص یافتند. در گروه مداخله طب فشاری در نقطه H7 به مدت 5 دقیقه در هر دست (جمعا 10 دقیقه) 30 دقیقه قبل از آمنیوسنتز انجام شد و گروه کنترل مداخله ای صورت نگرفت. ابزار گردآوری داده ها در مطالعه حاضر پرسشنامه مشخصات فردی و بارداری و ابزار مقیاس دیداری درد بودند. بلافاصله بعد از آمنیوسنتز شدت درد در دو گروه اندازه گیری شد. یافته ها: نتایج نشان داد که در گروه کنترل بلافاصله بعد از آمنیوسنتز میانگین شدت درد 82/1± 95/6 و در گروه مداخله 33/1± 43/4 بود. میانگین شدت درد بلافاصله بعد از آمنیوسنتز در افراد گروه طب فشاری دست نسبت به گروه کنترل به طور معناداری کمتر بود (001/0

مقدمه: تشخیص زودرس ناهنجاری های مادرزادی در اوایل بارداری و ختم آنها می تواند از تولد نوزادان معلول که سربار خانواده و جامعه هستند، جلوگیری کند. مطالعه حاضر با هدف تشخیص آنوپلوئیدی ها به وسیله آمنیوسنتز در موارد پرخطر تست غربالگری سه ماهه اول بارداری انجام شد.روش کار: این مطالعه توصیفی- تحلیلی (مقطعی) در سال 1392 بر روی 121 نفر از زنان بارداری که نتایج غربالگری سندرم داون و سایر آنوپلوئیدی های آن ها در تست سه ماهه اول بارداری (11 هفته تا 13 هفته و 6 روز) پرخطر قید شده بود و جهت انجام آمنیوسنتز (20-15 هفته) به بخش طب جنین بیمارستان الزاهراء تبریز مراجعه کرده بودند، انجام گرفت. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای بود که شامل مشخصات واحدهای پژوهش، اطلاعات حاصل از نتایج تست های غربالگری سه ماهه اول بارداری و اطلاعات حاصل از آمنیوسنتز (نتایج کاریوتیپ جنین) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 13) و آزمون های همبستگی، تست تی و آنووا انجام شد. میزان p کمتر یا مساوی 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: 11 مورد از جنین ها، مبتلا به آنوپلوئیدی بودند که 5 مورد سندرم داون، 3 مورد تریزومی 18 و یک مورد کلاین فیلتر شناسایی شد. بین افزایش خطر سندرم داون و نتایج آمنیوسنتز (p=0.0001) و بین افزایش ضخامت NT و نتایج آمنیوسنتز (p=0.04) ارتباط آماری معنی داری وجود داشت. هیچ یک از مشخصات واحدها با نتایج غربالگری در سه ماهه اول بارداری ارتباط آماری معنی داری نداشتند (p³0.05). سن (p=0.03)، تعداد زایمان (p=0.047) و تعداد فرزند زنده (p=0.036) و سابقه آنومالی در فرزند قبلی (p=0.001) با نتایج آمنیوسنتز ارتباط آماری معنی داری داشت.نتیجه گیری: در مطالعه حاضر آمنیوسنتز از بین موارد پرخطر شناسایی شده توسط تست غربالگری سه ماهه اول بارداری، 10% را به عنوان موارد آنوپلوئیدی تشخیص داد.

مقدمه: بیشتر زنان باردار نگران ناهنجاری های جنین و آزمایش های تشخیص آن هستند. برای کنترل اضطراب، روش های دارویی و غیر دارویی در بارداری در نظر گرفته شده است، اما هنوز راهبرد مناسب و ایده آلی برای کاهش اضطراب ناشی در بارداری و زایمان وجود ندارد، لذا مطالعه حاضر با هدف مقایسه تأثیر رفلکسولوژی پا و طب فشاری نقطه H7 دست بر اضطراب زنان تحت آمنیوسنتز انجام شد. روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال 1399 بر روی 84 زن باردار کاندید آمنیوسنتز در مطب سونوگرافی در شهر بیرجند انجام شد. افراد به سه گروه رفلکسولوژی پا، طب فشاری نقطه H7 و کنترل تخصیص یافتند. در گروه های مداخله، رفلکسولوژی پا در شبکه خورشیدی و طب فشاری نقطه H7 دست یک بار 30 دقیقه قبل از عمل آمنیوسنتز توسط محقق انجام شد. همچنین در طول دوره انتظار آمنیوسنتز نیز رفلکسولوژی و طب فشاری توسط مادران انجام می گرفت. گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه های دموگرافیک و بارداری و پرسشنامه اضطراب اشپیل برگر بود. پرسشنامه اشپیل برگر اضطراب آشکار قبل از مداخله، بلافاصله بعد و 10 روز از آمنیوسنتز و اضطراب پنهان قبل از مداخله و 10 روز بعد از آمنیوسنتز تکمیل گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS (نسخه 16) و آزمون های آنووا، کای دو، آنالیز واریانس با آزمون تعقیبی بونفرونی و آزمون تی زوجی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: اضطراب آشکار بلافاصله و 10 روز بعد از آمنیوسنتز در افراد گروه های رفلکسولوژی پا و طب فشاری دست نسبت به گروه کنترل به طور معناداری کمتر بود (001/0p<). میانگین نمره اضطراب آشکار 10 روز بعد از آمنیوسنتز نیز در گروه طب فشاری دست نسبت به رفلکسولوژی پا به طور معناداری کمتر بود (001/0p<). اضطراب پنهان 10 روز بعد از آمنیوسنتز در افراد گروه های رفلکسولوژی پا و طب فشاری دست نسبت به گروه کنترل و همچنین در گروه طب فشاری دست نسبت به رفلکسولوژی پا به طور معناداری کمتر بود (001/0p<). نتیجه گیری: هر دو روش رفلکسولوژی پا و طب فشاری H7 به صورت جداگانه در کاهش اضطراب آمنیوسنتز مؤثر بودند، اما تأثیر روش طب فشاری نقطه H7 دست از رفلکسولوژی پا بیشتر بود.

مقدمه: آمنیوسنتز به منظور بررسی ژنتیکی قبل از تولد انجام می شود. شایع ترین عوارض آمنیوسنتز شامل: پارگی پرده های جنینی، سقط، آمنیونیت و آسیب مستقیم و غیر مستقیم جنین می باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان بروز عوارض زودرس و دیررس آمنیوسنتز انجام شد. روش کار: این مطالعه کوهورت، بر روی 1000 نفر از بیمارانی که از سال 95-1393 به درمانگاه پریناتولوژی بیمارستان ام البنین (س) مشهد مراجعه نموده و کاندید آمنیوسنتز بودند، انجام شد. به منظور انجام آمنیوسنتز، با هدایت سونوگرافی، حدود 20 سی سی مایع آمنیوتیک کشیده شد و به آزمایشگاه ارسال گردید. از طریق تماس تلفنی در مورد عوارض زودرس و دیررس، زمان ختم بارداری و عوارض نوزادان پرسیده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 20) و آزمون کولموگروف - اسمیرنوف انجام گرفت. یافته ها: در بین نوزادان متولد شده 887 نوزاد (88.7%) سالم بودند. در بررسی عوارض ایجاد شده در زمینه آمنیوسنتز، سقط خودبه خودی در 10 نفر (1%)، نشت مایع آمنیوتیک در 16 نفر (1.6%)، لکه بینی در 16 نفر (61.%)، آمنیونیت در 2 نفر (0.2%) و زایمان قبل از 37 هفته در 173 نفر (17.3%) گزارش شده بود. در این مطالعه گزارشی از عوارض چشمی، پوستی و ارتوپدی وجود نداشت. نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه، شایع ترین عارضه زودرس آمنیوسنتز، بروز لکه بینی و نشت مایع آمنیوتیک و شایع ترین عارضه دیررس، زایمان قبل از 37 هفته بود.

پیش زمینه و هدف: تشخیص زودرس ناهنجاری های مادرزادی در اوایل بارداری و ختم آن ها می تواند از تولد نوزادان معلول که سربار خانواده و جامعه می باشند جلوگیری نماید. مطالعه حاضر باهدف تعیین و تطبیق موارد پرخطر تست غربالگری سه ماهه دوم بارداری با نتایج آمنیوسنتز جهت تشخیص آنوپلوئیدی ها انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی (مقطعی) در سال 1392 بر روی 205 نفر از زنان بارداری که سن حاملگی آن ها 20-15 هفته بود و نتایج غربالگری سندرم داون و سایر آنوپلوئیدی های آن ها قیدشده و جهت انجام آمنیوسنتز به بخش طب جنین بیمارستان الزاهرا تبریز مراجعه کرده بودند، انجام گرفت. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه ای بود که به ترتیب شامل مشخصات واحدهای موردپژوهش، اطلاعات حاصل از نتایج تست های غربالگری سه ماهه دوم بارداری و اطلاعات حاصل از آمنیوسنتز (نتایج کاریوتیپ جنین) بود. داده ها پس از گردآوری با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 13) و آزمون های همبستگی، تست تی و ANOVA مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت و p≤0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: میانگین سنی واحدهای موردپژوهش 33.9±4 سال بود. AFP در 139 نفر (68.5 درصد) از مادران کمتر از 1MOM، Free βhcg در 68 نفر (33.4 درصد) از مادران بیشتر از 2MOM، UE3 در 133 نفر (65.5 درصد) از مادران کمتر از 1MOM و inhibin در 29 نفر (31.2 درصد) از واحدهای مورد پژوهش بیشتر از 2MOM بود. 11 مورد از جنین ها، مبتلا به آنوپلوئیدی بودند که 10 مورد سندرم داون و یک مورد کلاین فیلتر شناسایی گردید. بین افزایش ریسک سندرم داون و نتایج آمنیوسنتز (P=0.0001) ارتباط آماری معنی داری وجود داشت. اما بین افزایش ریسک تریزومی 18 و NTD با نتایج آمنیوسنتز با P≥0.05 ارتباط آماری معنی داری وجود نداشت. سن (P=0.049) و سابقه آنومالی در فرزند قبلی (P=0.03) با نتایج غربالگری در سه ماهه دوم و سن (P=0.03)، تعداد زایمان (P=0.047) و تعداد فرزند زنده (P=0.036) و سابقه آنومالی در فرزند قبلی (P=0.001) با نتایج آمنیوسنتز ارتباط آماری معنی داری داشتند.بحث و نتیجه گیری: با توجه به اینکه غربالگری در سه ماهه دوم بارداری قادر به تشخیص 11 مورد آنوپلوئیدی بود، بنابراین می توان گفت کارایی و سودمندی این غربالگری تا حدی است که بتواند مشکلاتی نظیر اضطراب والدین، صرف هزینه های بالا جهت غربالگری و انجام مداخلات غیرضروری و تهاجمی مانند آمنیوسنتز را توجیه کند. از این رو با اطمینان بالا می توان این روش تشخیصی را به عنوان روش غربالگری روتین کشوری پیشنهاد کرد.

سابقه و هدف: هدف از مطالعه حاضر، مقایسه روش غیرتهاجمی یافتن اسید نوکلییک آزاد جنینی در پلاسمای مادری(NIPT) با روش استاندارد آمنیوسنتز در تشخیص پیش از تولد آنوپلوییدی بود. این مطالعه به منظور تعیین حساسیت، ویژگی، صحت، ارزش اخباری مثبت و ارزش اخباری منفی و مقایسه آن با روش استاندارد طلایی تشخیصی آمنیوسنتز انجام شد. روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع مقطعی است که به مدت دو سال از سال 1395 تا 1397 بر روی تمام مادران باردار بالای 12 هفته کاندید NIPT که به آزمایشگاه نیلو و 16 استان کشور مراجعه کرده بودند انجام شد. روش نمونه گیری به صورت غیر احتمالی و از نوع متوالی بود. از مادران با ریسک بالای NIPT، تست آمنیوسنتز انجام شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 تحلیل آماری شدند. یافته ها: 11960 نفر زن باردار کاندید NIPT وارد این مطالعه شدند. از این میان، 139 نفر به عنوان موارد پرخطر NIPT تعیین شدند و نتایج آن با آمنیوسنتز مقایسه شد. میانگین سنی مادران باردار در دو گروه NIPT و گروه آمنیوسنتز به ترتیب 2/5± 4/34 و 4/6± 7/33 سال بود. ویژگی NIPT برای سندروم داون، ادوارد و پاتو به ترتیب 94/99، 95/99 و 97/99 درصد بود. میزان نرخ شکست تست 27/0 محاسبه شد. نتیجه گیری: روش غیرتهاجمی یافتن اسید نوکلییک آزاد جنینی در پلاسمای مادری در ژنتیک زنان ایرانی دارای حساسیت و اختصاصیت بالایی جهت تشخیص آنوپلوییدی است.

مقدمه: پلی هیدرآمنیوس یک وضعیت پاتولوژیک مایع آمنیوتیک است که با افزایش بیش از حد آن مشخص می شود و اصولاً مایع بیش از 2100 میلی لیتر مکعب را پلی هیدرآمنیوس می گویند. این حالت در مواردی ممکن است با آنومالی های مادرزادی جنین همراه باشد و در مواردی هم به علت اتساع بیش از حد رحم، ممکن است باعث ایجاد عوارض در مادر شود و اگر اندکس مایع آمنیوتیک بیش از 24 سانتی متر باشد، پلی هیدرآمنیوس شدید اطلاق می گردد. معرفی بیمار: بیمار خانم 25 ساله G3P1D1Ab1(Gravid3 Para1 Death 1 Abortion 1) بود که به دلیل پلی هیدرآمنیوس شدید در 28 هفتگی با دیسترس تنفسی مراجعه کرده بود و از 24 هفتگی، AFI(Amniotic Fluid Index) 35 سانتی متر داشته است. بیمار در این مرکز بستری شد و 9 بار آمینوسنتز گردید و حدود 8 لیتر مایع آمنیوتیک تخلیه شد و به مرور مشکل بیمار کاهش یافته و در نهایت زایمان بیمار، 5 هفته بعد در سن 32 هفتگی بارداری به دلیل پره ترم لیبر و زایمان زودرس انجام شد و یک نوزاد پسر با آپکار 10/8، سالم و بدون هیچ گونه وضعیت غیرطبیعی متولد شد. نتیجه گیری: بر طبق گزارش فوق با انجام آمینوسنتز، زایمان تا 5 هفته به تاخیر انداخته شد تا بلوغ ریه جنین صورت گیرد.