این پژوهش مدیریت ریسک اعتباری را مورد مطالعه قرار می دهد و مدلی جنریک برای توزیع زیان پرتفولیوی وام در صنعت بانک داری ارایه می کند. با توجه به مفروضات، مدل بازل تنها در شرایط نرمال اقتصادی عملکرد قابل قبولی نشان می دهد و در آن کاپولای گاوسی تک عاملی برای مدل سازی همبستگی نکول فرض شده و سرمایه قانونی برپایه فرآیند واسیچک (Vasicek) محاسبه شده است. در این مقاله، به منظور مدل سازی توزیع زیان پرتفولیوی وام بانکی در دوران رکود اقتصادی که فرضیه سرایت نکول وجود دارد، کاپولای تی-استیودنت (Student’ s t) تک عاملی به عنوان ساختار همبستگی احتمال نکول ارایه می شود. به علاوه، مدل با در نظر گرفتن همبستگی بین نرخ اعاده وام و احتمال نکول با استفاده از کاپولای کلایتون قصد توسعه مدل بازل را دارد. تحلیل ها از طریق روش شبیه سازی مونت کارلو انجام شده است و اثر مدل ارایه شده را در میزان سرمایه اقتصادی مورد نیاز بانک در مقایسه با مدل بازل مطالعه می کند. نتایج نشان می دهد که مدل ارایه شده با در نظر گرفتن شرایط رکود اقتصادی، سرمایه اقتصادی را تا دو برابر مدل بازل پیشنهاد می دهد. همچنین به این نتیجه رسیدیم که افت مورد انتظار با پوشش زیان های حدی فراتر از VaR در شرایط رکود اقتصادی دارای مزیت است و به عنوان جایگزین VaR برای محاسبه سرمایه اقتصادی پیشنهاد می شود.

مقالۀ حاضر به بررسی نقش «برجای گذاری خویش» (selving) و تفسیر خلاق در ترجمه ادبی می پردازد، و به طور خاص، به یکی از ترجمه های موفق بازل بانتینگ (ترجمۀ وی از «موش و گربۀ» عبید زاکانی) نظر دارد که هم از شاهکارهای ادبیات کودکان است و هم هجویه ای سیاسی. بانتینگ مترجم اشعار کلاسیک زیادی از فارسی به انگلیسی بود. در دوران حضورش در ایران در دهه های چهل و پنجاه میلادی، به عنوان جاسوس و خبرنگار فعالیت داشت. او شاعری مدرن بود که در کنار عشقش به ادبیات فارسی، مأموریت های سیاسی و شعری بعضاً مبهمی داشت. این مطالعه به نظریه های ترجمۀ استاینر، بنیامین و باسنت رجوع می کند تا چالش های ترجمه شعر کلاسیک فارسی را نشان دهد. با تحلیل این ترجمه و ارتباط آن با سایر آثار بانتینگ، درمی یابیم که دو مأموریت بانتینگ (شعری و سیاسی) بعضاً با هم تداخل داشته اند. با این حال، بر این ایده تأکید می شود که ترجمه ادبی یک «دگر مکانِ» (heterotopia) زیبایی شناسانه است، و مترجم ادبی می تواند به نفع هر دو فرهنگ کار کند.

زمینه و هدف: رشد سریع فناوری، دستیابی به فرایندهای جدید تولید، جایگزینی مواد مصنوعی به جای الیاف طبیعی و سنتز هزاران نوع مواد و ترکیبات شیمیایی، باعث افزایش حجم زیادی از پسماندهای صنعتی و در بعضی موارد، باعث تولید پسماندهای جامد و مایع خطرناک گردیده است. بر این اساس هدف از این پژوهش، شناسایی و طبقه بندی پسماندها و مواد شیمیایی مصرفی در واحد الفین شرکت پتروشیمی مارون بوده است. روش بررسی: در این پژوهش پس مطالعات کتابخانه ای و بازدیدهای میدانی از واحد الفین، فرایند تولید، نقاط تولید پسماند، نوع و حجم پسماند تولیدی شناسایی شد و طبقه بندی پسماندها براساس روش کنوانسیون بازل انجام گردید. یافته ها: بررسی ها حاکی از آن بود که براساس طبقه بندی بازل در واحد الفین 18 پسماند غیرخطرناک و 9 پسماند خطرناک که همگی در فاز جامد، مایع و نیمه جامد بوده اند، شناسایی گردیدند. بیش ترین پسماند غیر خطرناک متعلق به کک ضایعاتی با 60 تن و کمترین آن المنت های پارچه ای با 144/0 تن در سال، هم چنین بیشترین پسماند خطرناک متعلق به روغن سنگین با 144 تن و کمترین آن بنزین با 1 تن در سال بوده است. بحث و نتیجه گیری: از 000/900/1 تن در سال مواد خام مصرفی جهت تولید محصول در واحد الفین 9/323 تن پسماند خطرناک تولید گردیده است. جهت ساماندهی وضعیت تولید پسماندهای خطرناک و غیرخطرناک صنعتی و به منظور دستیابی به شرایط بهینه پیشنهاد می گردد که عملکرد واحد الفین طبق شرایط طراحی شده کنترل گردد و جایگزینی کاتالیست ها و جاذب ها در واحد با انواع مرغوبتر با طول عمر مفید طولانی تر جهت کاهش تولید پسماندهای خطرناک صورت گیرد.

مقدمه: الزام صنایع به اجرای برنامه مدیریت پسماند صنعتی و برنامه ریزی جهت دفع صحیح پسماند ها ، لازمه دستیابی به برنامه توسعه پایدار می باشد، لذا مدیریت پسماند صنعتی در مجتمع فولاد کویر شهرستان آران و بیدگل که فرآیند تولید آن نورد گرم و محصول آن میل گرد می باشد با هدف شناسایی و طبقه بندی پسماندهای تولیدی و ارایه راهکار جهت بهبود روند مدیریت پسماند انجام شده است.روش کار: این مطالعه به صورت میدانی در مجتمع فولاد کویر صورت گرفته است. پس از بررسی فرآیند تولید و منابع تولید پسماند، نوع و تناژ پسماندهای تولیدی در مدت 3 ماه شناسایی و اندازه گیری شد. سپس طبقه بندی پسماندها براساس قانون حفاظت و بازیافت منابع و کنوانسیون بازل انجام شد و برنامه مدیریت پسماندهای صنعتی و بهداشتی جدید ارایه گردید.یافته ها: پسماندهای صنعتی فرآیند تولید مجتمع فولادکویر با توجه به تناژ تولید بین 100 تا 150 گرم به ازای هر تن میل گرد تولید می گردد. عمده پسماندهای صنعتی شامل اکسید شمش، لجن های صنعتی، روغن و گریس مستعمل می باشد که براساس طبقه بندی قانون حفاظت و بازیافت منابع، 8 پسماندکدT ،1  مورد کد C، 5 مورد کد I  و 3 مورد کد R را دریافت نمودند.نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد بیش ترین مقدار پسماند صنعتی در مجتمع فولاد کویر، ضایعات شمش و لجن صنعتی است هم چنین بیش از 90% پسماندهای صنعت نورد فولاد کویر، در داخل یا خارج از این مجتمع مورد بازیافت یا استفاده مجدد قرار می گیرد. از طرفی توصیه می شود روغن های مستعمل در مخازن ایمن، حمل و نگه داری گردد.

هدف این پژوهش بررسی ترجمۀ ادبی بازل بانتینگ است. برای بررسی ترجمۀ بانتینگ از شعر «دندانیه» رودکی (قصیدۀ قرن دهمی که موسیقی اش مسحورکننده است و قالب اش وابسته به زبان مبدأ، زمان و محل)، این مقاله به نظریه های ترجمۀ جورج اشتاینر، والتر بنیامین و امبرتو اکو روی می آورد. تحلیل مقابله ­ای ترجمۀ انگلیسیِ بانتینگ از «دندانیه» نشان می دهد که چه مشکلاتی ممکن است از ترجمۀ تحت­اللفظی شعر کلاسیک فارسی به وجود آید.

اواخر دهه1980با اعمال قوانین سختگیرانه زیست محیطی درکشورهای صنعتی هزینه های امحاء زباله های خطرناک افزایش یافت و انتقال این پسماندها به کشورهای درحال توسعه و اروپای شرقی آغاز گردید. با افزایش پسماندهای خطرناک درکشورهای مزبور و فجایع ناشی از آن، صادرات این قبیل زباله ها در جامعه بین الملل به عنوان تجارتی خطرناک شناخته شد. درسال1989کنوانسیون بازل برای کنترل حمل ونقل برون مرزی پسماندهای خطرناک ودفع اصولی آن ها توسط برنامه محیط زیست سازمان ملل تهیه و به تصویب کشورهای مختلف رسید. ایران نیز در سال1371به این کنوانسیون پیوست و در ماده14 قانون مدیریت پسماند (1383) نقل و انتقال برون مرزی پسماندهای ویژه را به مقررات آن ارجاع داده است.کنوانسیون در ارتباط با خسارات ناشی از حمل و نقل زباله های خطرناک و جبران آن در قالب پروتکل الحاقی قائل به استاندارد دوگانه مسوولیت مطلق و مسوولیت مبتنی بر تقصیر است و با اعمال محدودیت مالی در مسوولیت مطلق، جهت تضمین حداقل جبران خسارت از طریق بیمه اجباری، جبران مالی تکمیلی و محدودیت زمانی، رژیم کنوانسیون بازل را ارتقا بخشیده است. پروتکل بر خلاف سایر کنوانسیون های بین المللی راجع به زباله های خطرناک، مسوولیت مطلق را متوجه حامل ندانسته، بلکه افراد دیگر را با توزیع زمانی مسوولیت، مشمول مسوولیت مطلق می داند.