از آنجا که تمارض و بیمارنمایی در بین سربازان و دیگر نیروهای نظامی مکرراً دیده می شود ، لازم است این موضوع مورد توجه قرار گرفته و تفاوت آن با اختلالاتی مثل اختلال ساختگی مشخص شود. به منظور جلوگیری از اثرات سوء تمارض بر عملکرد ارگانهای نظامی، به خصوص در زمان جنگ ، در این مقاله نشانه ها و انواع تمارض و شیوه برخورد با افراد متمارض مورد بحث قرار گرفته است .

مقدمه: بیماری صرع یکی از شایع ترین بیماری های اعصاب می باشد که حدود 2-1 درصد جمعیت دنیا به آن مبتلا هستند. تشخیص بیماری صرع در یک فرد به دلیل تاثیر بر جنبه های مختلف زندگی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این اهمیت در مورد سربازان به دلایل مسایل جانی، حفاظتی و امنیتی از حساسیت خاصی برخوردار می شود و فرد مبتلا به صرع تایید شده از سربازی معاف می گردد. لذا، در این مطالعه درصد صحت تشخیص مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روش کار: این تحقیق یک مطالعه گذشته نگر است که روی پرونده 113 نفر از سربازان مدعی ابتلا به بیماری صرع انجام شده است. این افراد در سال های 1382-1375 جهت اثبات بیماری به بیمارستان بقیه ا…«عج»  مراجعه نموده بودند. ابتدا پرسشنامه تهیه و با مراجعه به پرونده های موجود در بایگانی بیمارستان، اطلاعات استخراج و تکمیل گردید. اطلاعات فردی شامل نوع حملات، نتیجه نوار مغز، مشاوره روانپزشکی، تشخیص نهایی مشخص و با برنامه SPSS11 و روش های آماری مورد آنالیز قرار گرفت. نتایج: میانگین سن بیماران 20±2 سال بود و در فاصله سنی 25-19 قرار داشتند. متوسط روزهای بستری 8±2 روز بود که 57 درصد بین 10-6 روز بستری بودند. فراوانی صرع در سربازان بستری شده در این مطالعه با شکایت تشنج 1/57 درصد بود. بیشترین نوع صرع، جنرالیزه و بیشترین نوع حملات تونیک-کلونیک بود. 61 درصد از بیماران صرعی ارجاع شده نوار مغزی نرمال داشتند. سایر تشخیص های مطرح شده عبارت بودند از: صرع کاذب (12 درصد)، افسردگی (9 درصد)، سردرد (5 درصد) و سنکوپ (9/0 درصد). 8 درصد سالم بودند و 8 درصد بیماران نیز به تشخیص قطعی نرسیدند. بحث: با توجه به نتایج این مطالعه، مشخص شد که برای اثبات صرع در سربازان احتیاج به امکانات تشخیصی دقیق تر و کم هزینه تری می باشد. توصیه می شود مسئولین بهداشت و درمان جهت تهیه امکانات تشخیصی دقیق تر اقدام نمایند.

این مقاله با هدف اصلی کشف و افشای مضامین پنهان و آشکار تمارض اجتماعی در عمل شخصیت های فیلم «قهرمان»، اثر اصغر فرهادی، انجام شده است. ازآنجاکه، به نظر برخی منتقدان و متفکران، محتوا و مضامین سینمای ایران با مسائل و رویدادهای روز جامعه پیوند عمیقی دارد، این پژوهش، همچنین، مداقه ای است بر تعاملات اجتماعی و تحلیل زندگی روزمره در ایران معاصر. پژوهش حاضر به روش کیفی و با فن تحلیل محتوا انجام شده است. در این مقاله درصدد آن هستیم که دریابیم: «ما چه نیازی به برساختن قهرمان داریم؟» و «پدیده های تمارض اجتماعی و قهرمان پروری در زندگی روزمره چه ارتباطی با همدیگر دارند؟»؛ برپایۀ یافته های این پژوهش، پدیده هایی مانند تمارض اجتماعی و قهرمان پروری در زندگی روزمره، در رابطۀ متقابل و دیالکتیکِ کوشش و ناکامی، ناکارآمدی نهادهای اجتماعی و سیاسی، کیش فردیت، اخلاق گرایی ایدئولوژیک، ناامنی هستی شناختی و کاهش سرمایۀ اجتماعی، به تولید و بازتولید یکدیگر می پردازند و شاید تمارض اجتماعی و قهرمان پروری به مثابه راهبردهایی برای بقا، به ویژه بقای آبرو و مقبولیت اجتماعی در تعاملات و زندگی روزمره، آخرین نوع از کنش های اجتماعی و ابتکار عمل برای حفاظت از خود و جامعه باشند.

1مقدمه: تمارض یکی از تشخیص های افتراقی در حوزه اختلالات طبی و خصوصاً در حیطه پزشکی قانونی می باشد. در این حالت فرد با انگیزه های بیرونی جهت کسب سود مالی، اجتناب از انجام وظایف اجتماعی یا شغلی، یک اختلال طبی یا روانپزشکی را تقلید می نماید. در برخی از موارد تشخیص یک وضعیت طبی یا روانشناختی از تمارض سخت و چالش برانگیز می باشد. در این گزارش مورد، بیمار جوان با سابقه بستری های متعدد، نقایص عصبی - تکاملی و ناتوانی ذهنی به دلیل پرخاشگری، خلق تحریک پذیر و انحراف گردن، تقاضای دریافت بایپریدن به صورت تزریقی را داشت و جهت دریافت آن، عامدانه وضعیت دیستونی دادن به گردن را نشان داد. سعی ما بر این است که در مورد یکی از علائم عصبی روانی، که به دنبال آن بیمار درخواست تزریق دارویی را جهت برطرف نمودن آن علامت کرده است، بحث نماییم تا تشخیص های به ذهن متبادر شده مثل عارضه دارویی، اختلال ساختگی و اختلال تبدیلی را از یکدیگر افتراق دهیم. از طرفی طی جستجوهای اخیر در متون مشابه قبلی، نتایج و پیشنهادات ضد و نقیضی ارائه گردیده است.

تمارض اجتماعی به عنوان روشی برای فرار از مسئولیت، پدیده ای است که در زندگی روزمره ایرانیان مشاهده می شود. فهم چیستی و چگونگی زمینه های شکل گیری آن در تعاملات اجتماعی و زندگی روزمره از نگاه خبرگان علوم اجتماعی و عامۀ مردم و مقایسه این دو دیدگاه هدف اصلی این پژوهش است. از نظرگاه متخصصان، تمارض اجتماعی شامل تعاملات خاصی است که با مسئولیت گریزی به شیوه های متنوعی چون دلیل تراشی و توریه همراه است. این کنش اجتماعی که به انحاء گوناگون در تعاملات روزمره ظهور و بروز پیدا می کند پیچیدگی های خاص خود را دارد و نباید آن را صرفاً به یکی از وجوه آن ساده سازی کرد؛ تحلیل و بررسی مصاحبه های انجام شده نشان می دهند از نظر متخصصین شرایط علّی، زمینه ای و مداخله گرِ متعددی در شکل گیری تمـارض اجتماعی به مثابه راهبردی برای مواجهه با مسئولیت های زندگی و پیامدهای شان درگیر هستند که به نوعی اعتراض به شرایط فرهنگی و اجتماعی را رقم می زنند اما از نظرگاه عمومی تمارض اجتماعی در نوسانی میان از هم گسیختگی و وابستگی اجتماعی، راهبردی برای بقاءء در شرایط آشفتگی اجتماعی است. در واقع کاهش سرمایۀ اجتماعی از یک سو و وجود انگیزه های بسیار برای انتقام از جامعه از سوی دیگر، افراد را به مسئولیت گریزی و شانه خالی کردن از انجام وظایف قانونی و اخلاقی و به بیانی دیگر پناه بردن به تمارض اجتماعی سوق می دهد. این پژوهشِ کیفی نشان می دهد برداشت های عمومی مؤید دیدگاه های تخصصی است؛ با این تفاوت که در دیدگاه های تخصصی میان خبرگان علوم اجتماعی تأکید بر روی پدیدۀ محوریِ اعتراض به شرایط فرهنگی و اجتماعی است ولی در دیدگاه های عمومی میان عامۀ مردم تأکید بر روی راهبردهای بقاءست که هم بقاءی افراد و هم بقاءی جامعه را در پی دارد.

زمینه و هدف: از آنجا که بسیاری از محاکم قضایی، ابتلا به اختلالات روانپزشکی را عامل تخفیف مجازات می دانند، ادعای ابتلا به بیماری روانی به یکی از مهم ترین دستاویزهای مجرمین در دفاع از خود، تبدیل شده است. این مطالعه به منظور بررسی علایم روانی تقلید شده در متمارضین ارجاع شده به مرکز روانپزشکی قانونی تهران انجام گرفته است.روش کار: در یک مطالعه مقطعی طی سال 1389 افرادی که از سوی مرجع قضایی به مرکز روانپزشکی قانونی تهران معرفی شده بودند، بر اساس معیارهای اختلالات روانی American Psychiatric Diagnostic and Statistical Manual 4th Edition (DSM-IV) توسط دو نفر متخصص روانپزشکی مورد ارزیابی قرار گرفتند. 41 مورد که به عنوان متمارض شناخته شدند، مجددا مورد مصاحبه اختصاصی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آزمون های آماری و با در نظر گرفتن سطح معنی داری (p<0.05) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: در این تحقیق علایم اختلال رفتاری (75.6%)، علایم خلقی و عاطفه (65.9%)، علایم اختلال شناختی (56.1%)، علایم اختلال تفکر (46.3%)، علایم اختلال ادراک (34.1%) و علایم اختلال محتوای فکر (19.5%) به ترتیب شیوع، دیده می شد. تنها علایم اختلال تفکر با سطح تحصیلات مراجعین به طور معنی داری افزایش می یافت (p=0.05). در بررسی سایر علایم تفاوت معنی داری میان گروه های مختلف دیده نشد.نتیجه گیری: تمارض به علایم بیماری روانی در سطوح پایین اقتصادی و اجتماعی بیشتر دیده شد و اغلب افراد اقدام به تقلید علایم ساده ای نظیر اختلالات رفتاری، علایم خلقی و عاطفه می نمودند. به نظر می رسد قدرت استدلال و هوش مراجعین با نوع علایم بیان شده رابطه تنگاتنگی داشته باشد که باید طی انجام مصاحبه روانپزشکی توجه به این مساله مدنظر قرار گیرد.

هدف لکنت نوعی اختلال در روانی گفتار محسوب می شود که از طریق وقفه های غیرارادی در جریان گفتار پیوسته مشخص می شود. لکنت انواع مختلفی دارد که عبارتند از: لکنت رشدی، اکتسابی و تمارضی. به دلیل وجود قانون معافیت از خدمت سربازی در مبتلایان به لکنت، مساله تمارض در این حیطه موضوع بسیار مهمی است. در فرایند معافیت از خدمت سربازی ابزار استانداردی وجود ندارد و متخصصان بیشتر مبتنی بر قضاوت های ادراکی و غیررسمی و تشخیص شخصی به این امر مبادرت می ورزند. در سنجش هایی که قضاوت ها بیشتر از طریق راه های ادراکی و غیررسمی انجام می شود، احتمال خطا افزایش می یابد. هدف این مطالعه، ارائه یک برنامه علمی و بررسی ویژگی های روان سنجی آن به منظور تشخیص لکنت تمارضی از لکنت واقعی با هدف تعیین شرایط معافیت از خدمت سربازی است.روش بررسی این مطالعه از نوع مطالعات اعتباریابی بود که با روش نمونه گیری غیراحتمالی و از نوع ساده و در دسترس انجام شد. ابتدا برنامه تشخیص لکنت تمارضی تهیه شد که شامل بخش های مصاحبه ساختارمند، پرسش نامه تشخیص لکنت تمارضی، پرسش نامه شخصیتی چندمحوری مینه سوتا، تکنیک های تسهیل گر، آزمون ابزار سنجش شدت لکنت و تجزیه وتحلیل نمونه خواندن و گفتار توصیفی بود. به منظور بررسی ویژگی های روان سنجی برنامه، از 20 آزمودنی متقاضی معافیت از خدمت به دلیل لکنت که احتمال تمارض داشتند و 15 آزمودنی دارای لکنت رشدی با شدت لکنت متوسط تا شدید مراجعه کننده به کلینیک گفتاردرمانی که احتمال تمارض نداشتند، نمونه گیری انجام گرفت. داده ها با روش های مختلف آماری و به کمک نرم افزار SPSS تجزیه وتحلیل و بررسی شدند.یافته ها ضریب آلفای کرونباخ برای پرسش نامه تشخیص لکنت تمارضی 76.0 به دست آمد. تعیین روایی هم زمان برنامه (نتایج حاصل از اجرای برنامه با نظر روان پزشکان) با استفاده از آزمون کای اسکور انجام شد. میان نظرهای دو گروه اختلاف معناداری یافت نشد (p>0.05) با استفاده از روش کندال همبستگی بین مولفه های مختلف متوسط و بالا برآورد شد. درنهایت برای هر مراجع براساس نتایج به دست آمده نیم رخ ترسیم شد.نتیجه گیری با توجه به نتایج به دست آمده می توان اظهار کرد برنامه تشخیص لکنت تمارضی همسانی درونی و روایی هم زمان مناسبی دارد، اما با توجه به اینکه حجم نمونه در این مطالعه بالا نبود، می توان این مطالعه را یک بررسی مقدماتی برای یافتن ویژگی های روان سنجی این ابزار دانست که با هدف بنانهادن پایه برای پژوهش های بیشتر در این زمینه اجرا شد.

نقطه عزیمت این پژوهش تمرکز بر تمارض اجتماعی به معنای شانه خالی کردن از انجام وظایف قانونی و اخلاقی با ارجاع به عوامل بیرونی و ناموجه است؛ این که این کنش اجتماعی چرا و چگونه در تعاملات اجتماعی و زندگی روزمره ظهور و بروز می یابد؟ برای این منظور تمارض اجتماعی مبتنی بر طرح جی تی ام کلاسیک، یعنی الگوی ظهوریابنده گلیسر در نظریه زمینه ای، دنبال شده و استراتژی های آن در زندگی روزمره و در عمل کارکنان و مراجعان مجتمع شماره 10 مرکز شورای حل اختلاف شهر تهران به انحاء گوناگون رصد شده است. به این ترتیب، با نمونه گیری نظری، 36 نفر برای انجام مصاحبه های عمیق با آنها انتخاب و داده های حاصل از گفت وگو با مشارکت کنندگان ضمن فرایند کدگذاری دو مرحله ای در طرح جی تی ام کلاسیک، با کاربست نرم افزار MAXQDA تحلیل و مقوله بندی شده اند. این پژوهش به کشف مقوله محوری «راهبردهای بقا در شرایط آشفتگی اجتماعی» انجامید. به این ترتیب، تمارض اجتماعی در نوسانی میان از هم گسیختگی و وابستگی اجتماعی، راهبردی برای بقا در شرایط آشفتگی اجتماعی است. شرایطی که در آن کاهش سرمایه اجتماعی از یک سو، و وجود انگیزه های بسیار برای انتقام از جامعه از سوی دیگر، افراد را به مسئولیت گریزی و شانه خالی کردن از انجام وظایف قانونی و اخلاقی سوق می دهد؛ و هم زمان، وابستگی اجتماعی ناشی از تعلق خاطر یا احتیاج موجب توریه، توجیه و دلیل تراشی و ارجاع به عوامل بیرونی به عنوان بهانه ای برای انجام ندادن تعهدات و فقدان وظیفه شناسی است.

زمینه و هدف: ارزیابی های پزشکی قانونی شنوایی به درخواست سازمان هایی نظیر پزشکی قانونی، کمیسیون های اظهارنظر پزشکی نظامی، شرکت های بیمه گزار و نیز کارفرمایان به منظور تعیین میزان از کارافتادگی شنوایی در مراکز صنعتی، انجام می شود. در این گونه ارزیابی ها احتمال تمارض در شنوایی به منظور کسب غرامت یا مزایایی مثل طول درمان و معافیت از خدمات رزمی یا خدمت سربازی افزایش می یابد. مطالعه ای در زمینه میزان شیوع کاهش شنوایی کاذب در مراجعین پزشکی قانونی در کشور وجود ندارد. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی کاهش شنوایی کاذب در مراجعین پزشکی قانونی به کلینیک شنوایی شناسی بیمارستان لقمان‏ حکیم تهران در سال 1384 انجام شد. روش بررسی: کلیه مراجعین پزشکی قانونی در سال 1384 از نظر وجود کاهش شنوایی کاذب یا بدتر از واقعی نشان دادن سطح شنوایی، مورد آزمایش قرار گرفتند. از آزمایش های ذهنی (سابجکتیو) و عینی (آبجکتیو) مرسوم شنوایی شناسی برای کشف تمارض استفاده شد. یافته ها: طی سال 1384 در مجموع 463 نفر (%60.9 مرد و %39.1 زن) با اهداف پزشکی قانونی تهران مورد ارزیابی شنوایی قرار گرفتند. 98 نفر از مراجعین (%21.16) کاهش شنوایی کاذب نشان دادند. از 282 مرد مراجعه کننده 59 نفر (%20.9 از مردان) و از 181 زن مراجعه کننده 39 نفر (%21.5 از زنان) کاهش شنوایی کاذب نشان دادند. هرچند نسبت زنان متمارض بیشتر از نسبت مردان متمارض بوده ولی این تفاوت معنی دار نیست. نتیجه گیری: کاهش شنوایی کاذب در مراجعین پزشکی قانونی به بیمارستان لقمان‏ حکیم بعنوان یکی از بیمارستان های معتمد مرکز پزشکی قانونی تهران شیوع قابل ملاحظه ای دارد که نشان دهنده نیاز به توسعه مراکز ویژه برای ارزیابی الکتروفیزیولوژیک شنوایی افراد مشکوک به تمارض است.

مقدمه: مساله تمارض یکی از مهم ترین مسایل مورد بررسی در روانپزشکی قانونی است. گمان می رود سبب آن، تفاوت ویژگی های شخصیتی یا نیم رخ های روان شناختی افراد باشد.هدف: مقایسه ابعاد شخصیت بر پایه رویکرد صفات شخصیت روان رنجوری، برون گرایی گشودگی، پذیرش، وظیفه شناسی و نیمرخ روانی در افراد متمارض و غیرمتمارض.مواد و روش ها: در این مطالعه تحلیلی، بررسی مقایسه ای بر دو جامعه آماری انجام شد. گروه اول در برگیرنده 30 نفر از مراجعان متمارض و گروه دوم 30 نفر از مراجعان غیرمتمارض به پزشکی قانونی بودند که پس از همتاسازی با گروه اول، انتخاب شدند. همه افراد به پرسشنامه پنج عاملی شخصیت و پرسشنامه شخصیتی مینه سوتا (MMPI-2) پاسخ دادند و داده ها به روش تحلیل واریانس چند متغیری با نرم افزار SPSS بررسی شد.نتایج: افراد متمارض نسبت به افراد عادی روان رنجوری بیشتر و برونگرایی کمتر داشتند. بین نرمش پذیری، پذیرش و وظیفه شناسی افراد متمارض و افراد عادی تفاوت معنی دار دیده نشد، افراد متمارض اسکیزوفرنی، پارانویا، خودبیمارانگاری و افسردگی بیشتر و انحراف روانی-اجتماعی کمتری نسبت به افراد عادی داشتند؛ بین هیپومانی، هیستری و ضعف روانی افراد متمارض و افراد عادی تفاوت معنی دار دیده نشد. (p³0.05).نتیجه گیری: تمارض یکی از اختلال های اساسی شخصیت به شمار می آید و افراد متمارض نیازمند ارزیابی اساسی در زمینه های مختلف هستند.