زمینه و هدف: تب دانگ یک بیماری ویروسی است که توسط بندپایان منتقل می شود. با توجه به اهمیت آن در سلامت جامعه و تاثیر بهسازی محیط بر شیوع این بیماری، افزایش آگاهی، نظارت و پیشگیری از این بیماری حائز اهمیت است. با توجه به اطلاعات ناکافی در این زمینه، این مقاله مروری با هدف ارائه بینشی در مورد عوامل مؤثر در گسترش تب دانگ است. مواد و روش ها: مطالعه ی مروری حاضر با جست و جو در پایگاه داده های Web of Science، Google Scholar، PubMed و Scopus با استفاده از کلید واژه های "تب دانگ"، "بهسازی محیط"، "پشه آئدس"، "زهکشی منابع آب" و "مدیریت مواد زائد" انجام شد و مقالات منتشر شده بین سال های 2000 تا 2023 مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: یافته های مطالعه نشان داد که ایجاد تغییر در فاکتور های بهسازی محیط بر گسترش و شیوع تب دانگ تاثیرگذارند. هم چنین وجود آب های راکد در حوضچه ها و گودال ها به همراه تجمع پسماندهایی مانند قوطی ها، ظروف پلاستیکی و به ویژه لاستیک های فرسوده به عنوان عواملی برای افزایش جمعیت لارو پشه آئدس شناخته شده است. این مطالعه همچنین نشان داد که با انجام کارهایی نظیر تخلیه و شست وشوی هفتگی مخازن آب و هم چنین داشتن برنامه ی مدیریت پسماند می توان به طور موثر این بیماری را کنترل کرد. نتیجه گیری: به کارگیری اقدامات بهسازی محیط در سیستم های مدیریت پسماند، جمع آوری فاضلاب و زهکشی و ذخیره آب در مخازن راهی موثر برای کاهش جمعیت ناقلین دانگ و درنتیجه کاهش شیوع بیماری است.

نامشخص بودن معیار ساخت ارکان اصلی عروضی و بحر های نوزده گانه بدون پیروی از منطقی درست در ایجاد آن ها، کاستی های بسیاری به ویژه در فهم و به خاطر سپردن نام های اوزان عروضی به وجود آورده است. ازآن رو که عروض برآمده از ساختار موسیقی بوده و منشاء پیدایش ارکان اصلی عروضی، دانگ های موسیقی است، در این مقاله به شیوة تحلیلی-تطبیقی، پس از توضیحات مقدماتی در خصوص وزن، هجا، اسباب و اوتاد و توضیح و تأکید بیشتر در خصوص دانگ های موسیقی به مقایسه و انطباق آن ها با اجزا و ارکان عروضی پرداخته شده است. باتوجه به این نکته که بحر های عروضی حاصل تکرار یا ترکیب افاعیل عروضی اند، پس از مقایسة ارکان عروضی با دانگ های موسیقی و کاهش رکن های عروضی از ده مورد به سه مورد «مستفعلن، فاعلاتن و مفاعیلن» و از طرفی حذف جزء «مفعولاتُ» و جایگزینی «فاعلاتن» به جای آن، طرح جدیدی در خصوص اوزان و بحر های عروضی به منظور کاستن از پیچیدگی ها و تلاش برای یادگیری بهتر ارائه می شود. در این نگاه نو به جای نوزده بحر عروضی با ده بحر روبه رو می شویم؛ بدون این که حتی یک وزن نادیده گرفته شود یا بیت شعری بلاتکلیف بماند. این تعدیل با حذف ارکانی اصلی ای همچون «فاعلن و فعولن، متفاعلن و مفاعلتن» و پذیرفتن آن ها در جایگاه زحافات، در دوایر عروضی رخ داده است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف: هدف این مطالعه ایجاد آنتی ژن نوترکیبی از پروتئین پوششی سروتیپ 1 ویروس، به منظور دستیابی به کاندیدای واکسن دانگ است. بنابراین، قابلیت تولید دومین III این پروتئین در باکتری بررسی شد.مواد و روش ها: به منظور دستیابی به یک توالی مورد توافق، هم ردیفی توالی های مختلف مربوط به دومین III با نرم افزار Megalign انجام شد. برای پیش بینی ساختار پروتئین از نرم افزار Modeller و برای بهینه سازی توالی ژن برای بیان در E. coli از نرم افزار Optimizer استفاده شد. پس از سنتز و کلونینگ ژن در وکتور بیانی pET21، انتقال وکتور و بهینه سازی بیان پروتئین در سویه بیانی E. coli انجام شد. برای تایید بیان پروتئین نوترکیب از روش های استاندارد الکتروفورز پروتئین ها و لکه گذاری وسترن استفاده شد.یافته ها: یک توالی مورد توافق برای دومین III پروتئین پوششی سروتیپ 1 ویروس دانگ با استفاده از روش هم ردیفی چندگانه توالی های مختلف به دست آمد که تحت عنوان 1 EDIII نامیده شد. پیش بینی ویژگی های پروتئین هدف با روش های بیوانفورماتیک انجام شد. به منظور بیان حداکثری پروتئین نوترکیب در باکتری، توالی ژن از لحاظ الگوی کدونی و درصد GC بهینه سازی شد. همسانه سازی ژن هدف پس از سنتز، در وکتور بیانی pET21 در جایگاه های Ndel و Xhol انجام شد. به منظور ایجاد پیوند دی سولفیدی در ساختار پروتئین، بهینه سازی بیان EDIII1 در میزبان بیانی Origami انجام شد. در نهایت پس از خالص سازی پروتئین هدف با استفاده از ستون کروماتوگرافی تمایلی برای شناسایی آن از آزمون لکه گذاری وسترن استفاده شد.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه کارایی سیستم بیانی باکتریایی را در بیان دومین III پروتئین پوششی ویروس دانگ نشان داد.

برای بررسی وضعیت کمی و کیفی تجدید حیات در دانگ تجدید نسل طرح جنگل داری لنگا در حوزه آبخیز 36 جنگل های شمال ابتدا با توجه به دقت آمار برداری، شبکه آماری مورد نیاز به ابعاد 150×200 در نظر گرفته شد و بر این اساس 186 قطعه نمونه 3 آری جهت بررسی انتخاب گردید. از بین آن ها 33 قطعه نمونه (به ازا هر پارسل سه قطعه نمونه) به روش تصادفی انتخاب و مطالعات کیفی در آن ها صورت گرفت. قطعات نمونه به صورت متحدالمرکز (Nested Plot) انتخاب گردیدند. هر قطعه نمونه به سه بخش تقسیم گردید به طوری که در مرکز قطعه نمونه اصلی یک زیر قطعه نمونه به مساحت 5 متر مربع کلیه زاد آوری هایی که ارتفاع آن ها کمتر از 1.3 متر بود مورد بررسی قرار گرفتند. همچنین در قطعات نمونه فرعی که در مرکز قطعه نمونه اصلی واقع شده و مساحت آن 50 متر مربع بود، کلیه زاد آوری های که ارتفاع آن ها بلندتر از 1.3 متر بود )طبقات قطری (0-12.5 cm مورد بررسی قرار گرفتند. در قطعه نمونه اصلی که مساحت آن 300 متر مربع بود، کلیه درختانی که از طبقه قطری 15 سانتی متر به بالاتر قرار داشتند مورد بررسی قرار گرفتند. در این تحقیق وضعیت کمی زاد آوری در سه فاصله زمانی سال های 1370 و 1375 و 1378 بررسی و در سه زمان مذکور مورد مقایسه قرار گرفته است و ضمنا وضعیت کیفی زاد آوری های موجود نیز ارزیابی شده است. بر این اساس وضعیت زاد آوری در سال 1378 نسبت به دوره های قبل بهتر بوده و گونه راش با 53 درصد از کل زاد آوری ها، بیشترین تعداد را به خود اختصاص داده است اما زاد آوری در سطح سری از نظر کمیت دچار نوسانات زیادی است و پراکنش نامناسبی را دارا می باشد. ولی از نظر کیفی زاد آوری ها از وضعیت خوبی برخوردارند به طوری که 93 درصد آن ها سالم و تنها 7 درصد آن ها آسیب دیده و یا مورد چرا واقع گردیده اند.

سابقه و هدف: به دلیل توسعه تجارت و مسافرت و وجود برخی مشکلات در کنترل آئدس های ناقل، تب دانگ به مشکل عمده ی بهداشت عمومی در بسیاری از مناطق دنیا تبدیل شده است. هدف از این خلاصه سیاستی، تجزیه وتحلیل داده ها و ارائه سیاست های مناسب مبتنی بر شواهد برای کنترل تب دانگ و پیشگیری از آن است. مواد و روش ها: پـژوهـش حاضر از نوع مرور نظام مند به منظور تدوین خلاصه ی سیاستی در ایران است که بر اساس اجزای یک خلاصه ی سیاستی در سه مرحله انجام گرفت. مرحله ی اول: به تشخیص و توصیف مشکل به صورت هدفمند و با بررسی مستندات علمی از طریق جست وجو در پایگاه های علمی داخلی و خارجی، وب سایت ها، گایدلاین ها و کتاب ها پرداخته شد. مرحله ی دوم: پیش نویسی از عناصر اولویت دار مرتبط با چهارچوب سیاستی را نویسنده ی اول تهیه کرد و آن را با سایر نویسندگان به بحث گذاشت. مرحله سوم: دسته بندی و جمع بندی سؤالات پیش نویس انجام شد و سپس، گزینه های سیاستی نهایی با توافق نویسندگان تدوین شد. یافته ها: مطابق توصیه های بهترین شواهد در بررسی متون، پنج گزینه ی سیاستی در کنترل و پیشگیری از تب دانگ منتقل شونده به وسیله ی آئدس اجیپتی و آئدس آلبوپیکتوس در ایران، در مطالعه ی حاضر ارائه شد. این گزینه ها عبارت اند از: 1. توسعه ی تحقیقات پایه، کاربردی و نوآوری؛ 2. تقویت ظرفیت و توانمندسازی انسانی، زیرساختی و سیستم سلامت در تمام بخش های مرتبط برای مراقبت، کنترل، پایش و ارزیابی؛ 3. تقویت هماهنگی و همکاری درون و برون سازمانی؛ 4. بسیج کردن و مشارکت جامعه برای کنترل منابع لاروی؛ 5. افزایش مقیاس عملکردها و ادغام ابزارها در مدیریت آن ها. استنتاج: به منظور افزایش تأثیر و تداوم سیاست ها، استفاده از رویکرد تلفیقی گزینه ها با حمایت مداوم مقامات مسئول (ملی، منطقه ای و محلی) توصیه می شود.

سفرنامه را می توان به عنوان یکی از انواع روایت، مورد بررسی و تحلیل قرار داد. سفرنامه ی نیم دانگ پیونگ یانگ نوشته ی رضا امیرخانی حاصل دو سفر او به کره ی شمالی است. در این سفرنامه برخلاف سفرنامه های معهود، بازدید های میدانی و توصیف مکان و تجربه های مردم شناسانه و غیره، رخ نداده است، نویسنده به ناچار و به اقتضای شرایط غیرقابل پیش بینی در کره ی شمالی، هدفش را از جهان گردی به مسأله گردی تغییر می دهد و هدف بازدیدهای محدودش را از دیدارهای جغرافیایی به کشف و فهم انسان کره ی شمالی با رعایت قالب سفرنامه نویسی معطوف می کند. پاسخ به این پرسش که چگونه سفرنامه ای بدون بازدیدهای میدانی و روش مرسوم در سفرنامه نویسی می تواند شکل گیرد، را باید در شیوه روایت پردازی این سفرنامه جست و جو کرد. دریچه های گوناگونی از منظر نظریه های مختلف می توان بر شیوه روایت پردازی این اثر گشود که پس از بررسی ویژگی های این سفرنامه و نقش کنشگری نویسنده، تطبیق و تحلیل این اثر براساس نظریه ی ژپ لینت ولت (که بر «نقطه ی دید» و «تقابل کارکردی راوی و کنشگر» تمرکز دارد) مناسب شناخته شد. نتیجه آن که روایت در این سفرنامه، همسان است و راوی به عنوان کنشگر یا شخصیت اصلی یا قهرمان اصلی، مرکز جهت گیری روایت است؛ پایه های ادراکی-روانی، زمانی، مکانی و کلامی، همه نشان دهنده ی آن است که اگرچه نویسنده به گونه ی رواییِ متنگرا نیز توجه دارد ولی شیوه ی غالب، گونه ی روایی کنشگر است.

زمینه و هدف: تعداد بیماران مبتلا به تب خونریزی دهنده دانگ در سالهای اخیر در هند افزایش پیدا کرده است. این مطالعه به منظور بررسی تابلوهای بالینی و پیامد کودکان مبتلا به تب خونریزی دهنده دانگ و یا سندرم شوک دانگ در اپیدمی سال 2006 در پنجاب هندوستان انجام شد.روش مطالعه: 81 کودک مبتلا به خونریزی دهنده دانگ بستری شده در بهش کودکان کالج پزشکی و بیمارستان دایاناند پنجاب هند مورد مطالعه قرار گرفتند. ارزیابی همه بیماران از جهت تشخیص، درمان و پیگیری طبق یک پروتکل استاندارد انجام شد.یافته ها: کودکان سنین 10 تا 15 سال بیشترین تعداد مبتلایان (59%) و شیرخواران کمترین تعداد مبتلایان (3.7%) را تشکیل می دادند. 92% کودکان مبتلا به تب خونریزی دهنده دانگ و 8% مبتلا به سندرم شوک دانگ بودند. شایعترین علامت بالینی تب (در 91% بیماران) بود. استفراغ در 41%، کاهش اشتها در 21%، درد شکم در 16% و خونریزی در 15% مشاهده شد. هپاتومگالی در 60% بیماران یافت شد. 85% بیماران فقط پتشی و 15% شواهد خونریزی مشخص را داشتند. خونریزی گوارشی شایعترین خونریزی مشاهده شده بود. عوارض بیماری در 14.8% اختلال عملکرد کبد، 3.7% اختلال انعقادی، 3.7% اختلال عملکرد کلیه، 2.4% سندرم زجر تنفسی و 1.2% انعقاد داخل عروقی منتشر (DIC) بود. میزان مرگ و میر در این مطالعه 3.7% بود. شوک پایدار و اختلال انعقادی در تمام بیماران با پیامد بد مشاهده شد.نتیجه گیری: افزایش توجه، تسهیلات انتقال بهتر و درمان بیماران مطابق با پروتکل سازمان جهانی بهداشت برای کاهش مرگ و میر بیماران مبتلا به تب خونریزی دهنده دانگ لازم است.