وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین یا پهپادها جزء آخرین نسل از فناورهای مربوط به کشاورزی دقیق هستند که کاربرد آن ها در پایش و مدیریت فعالیت های کشاورزی روز به روز در حال افزایش است. هدف این مطالعه، واکاوی رانه های پذیرش پهپادهای کشاورزی در میان گندم کاران بود. برای این منظور از نسخه توسعه یافته الگوی پذیرش فناوری به عنوان مبنای تئوریک استفاده شد. جامعه آماری گندم کاران استان فارس بودند که 373 نفر از آن ها با استفاده از یک روش تصادفی چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه ای محقق ساخته بود که روایی و پایایی آن مورد ارزیابی و تأیید قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که متغیرهای سهولت استفاده ی ادراک شده، نگرش، ارتباط شغلی و سودمندی ادراک شده به ترتیب دارای بیشترین اثرات مثبت و معنی دار بر روی تمایل به استفاده از پهپادهای کشاورزی بودند. این چهار متغیر روی هم رفته توانستند 44 درصد از تغییرات واریانس تمایل به استفاده از پهپادهای کشاورزی را پیش بینی کنند. همچنین، ارتباط شغلی به صورت مثبت و معنی داری متغیرهای سودمندی ادراک شده و تمایل به استفاده از پهپادها را تحت تأثیر قرار داد. مشابهاً، متغیر نگرش نسبت به استفاده از پهپادها نیز اثراتی مثبت و معنی دار بر روی متغیرهای سهولت استفاده درک شده و تمایل به استفاده از پهپادها نشان داد. بررسی شاخص های برازندگی الگوی توسعه یافته ی پذیرش فناوری نشان داد که این مدل از برازندگی قابل قبولی برخودار است و می تواند مبنایی برای ایجاد تغییرات رفتاری در حوزه پذیرش پهپادهای کشاورزی قرار گیرد. در پایان بر اساس نتایج پژوهش، پیشنهادهایی کاربردی ارائه گردیده که می تواند سیاست گذاران، تصمیم گیران و عملگران میدانی را برای تشویق تمایل به استفاده از پهپادها کمک کند.

کشاورزی استان لرستان بر پایه زارعت آبی و دیم استوار است که در بخش زارعت آبی از دو منبع آب های سطحی و زیرزمینی استفاده می شود. یکی از مهمترین مخاطرات طبیعی تأثیرگذار بر کشاورزی استان، رخداد خشکسالی و پیامدهای آن است. از اینرو هدف اصلی این پژوهش بررسی اثرات خشکسالی بر زراعت آبی استان لرستان است. داده های مورد استفاده شامل: ویژگی های زراعت آبی استان لرستان، ویژگی های منابع آبی مورد استفاده در زراعت آبی، نقشه کاربری اراضی و شاخص های خشکسالی می باشد. نتایج بررسی شاخص های خشکسالی محاسبه شده نشان داد که در سطح استان لرستان، روند افزایشی خشکسالی و تکرار سیکل های بلند مدت خشکسالی و ترسالی در استان لرستان مشهود است. همچنین مشخص شد که طی دوره 36 ساله رخدادهای خشکسالی با شدت های مختلف در سطح استان لرستان رخ داده است و توزیع زمانی این دوره ها پراکنده و در کل 36 سال مطالعاتی دیده می شوند. نتایج حاصل از مقادیر شاخص همبستگی بین میزان عملکرد گیاهان زراعی آبی بویژه گندم و جو با مقادیر شاخص های مختلف خشکسالی طی دوره 1396-1370 بیانگر ارتباط مثبت و مستقیم بین عملکرد گیاهان زراعی آبی با مقادیر شاخص های خشکسالی است. از نظر زمانی بیشترین مقدار همبستگی، بین میزان عملکرد با مقادیر شاخص های خشکسالی در مقیاس زمانی یک تا شش ماهه مشاهده می شود و در مقیاس های زمانی طولانی تر مقدار همبستگی کاهش پیدا می کند. از جمله دلایل اصلی وقوع این شرایط اینست که، وقایع خشکسالی کوتاه مدت بر روی پوشش گیاهی دیم و مراتع و رخدادهای خشکسالی بلند مدت تر به دلیل وابستگی بیشتر زراعت­های آبی به منابع آب­های سطحی و زیرزمینی، بیشتر بر زراعت آبی تاثیر گذارند. براساس نتایج به دست آمده، در مجموع می توان گفت که افزایش تنش های خشکی و حرارتی در سطح استان لرستان سبب کاهش عملکرد و افزایش نیاز آبی محصولات زراعی آبی مختلف شده است.

زارعت و تولید گیاهان تراریخته از سال 1375 در دنیا شروع شده و با رشد حدود 10 درصد در سال به سرعت در حال توسعه است. در سال 1381 حدود 60 میلیون هکتار از اراضی زراعی در 16 کشور جهان به کشت گیاهان تراریخته شامل ذرت ، سویا، پنبه و کلزا اختصاص یافت. از کل سطح کشت تراریخته در دنیا 66 درصد آن در کشور آمریکا است و در بین نه کشور در حال توسعه، آرژانتین 80 درصد سطح کشت گیاهان تراریخته را به خود اختصاص داده است. ضمنا 99 درصد گیاهان تراریخته موجود، ارقام مقاوم به علف کش یا مقاوم به حشرات می باشند. در حالی که تولید محصولات زراعی تراریخته در دنیا در حال افزایش  می باشد در برخی کشورها از جمله انگلستان مخالفت هایی در بین مجامع علمی و افکار عمومی با زراعت و تولید گیاهان تراریخته وجود دارد. ولی محققین و کارشناسان کشاورزی در حال بررسی و مطالعه جنبه های مختلف احتمال بروز خطرات ناشی از تولید گیاهان تراریخته هستند. به طوری که در سال 1379 در انگلستان در سطح 15 مزرعه تحقیقاتی در خصوص چغندرقند تراریخته مقاوم به علف کش عمومی  گلیفوسیت (رانداپ) بررسی های زراعی- اکولوژیکی انجام شد.

شناخت عوامل اقلیمی و اثر آن ها بر روی گیاهان زارعی یکی از مهمترین عوامل موثر در افزایش یا کاهش عملکرد و تولید می باشد و این موضوع در شرایط کشاورزی دیم، به ویژه برای گندم به عنوان یک محصول استراتژیک از اهمیت بیشتری برخوردار است. یکی از پیامدهای اقلیمی مهم برای زارعت، خشکسالی های پیاپی است که هر چند سال یکبار اتفاق می-افتند و باعث تاثیر بر محصولات کشاورزی می شوند. این مطالعه با هدف ارزیابی عملکرد تولید گندم در اراضی دیم استان ایلام تحت تاثیر پدیده خشکسالی انجام شد. در این راستا برای بررسی تاثیر خشکسالی از آزمون های آماری رگرسیون و همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج تحلیل رگرسیونی تاثیر وقوع پدیده خشکسالی بر عملکرد گندم دیم نشان داد که وقوع خشکسالی در شهرستان های دهلران، ایلام، دره شهر به ترتیب موجب کاهش 45، 67 و 45 درصدی عملکرد گندم اراضی دیم شده است. همچنین، ضریب همبستگی بیانگر این موضوع بود که در شهرستان مهران رابطه بین خشکسالی و تولید گندم در اراضی دیم این شهرستان 58 درصد، در شهرستان دهلران 61 درصد، ایلام 46 درصد، ایوان 74 درصد، دره-شهر 63 درصد، آبدانان 61 درصد و شیروان چرداول 85 درصد بود.

با توجه به افزایش بحران و کمیابی آب، تخصیص درست آب منابع موجود، چالش های بزرگ مسئولان در حوضه زاینده رود است. کشاورزی و بخصوص بخش زراعت، بیشترین مصرف آب را در این حوضه به خود اختصاص داده است. بنابراین باید چگونگی تخصیص آب در این بخش به دقت مورد بررسی قرار گیرد. این مطالعه بدنبال آن است تا با تعیین ارزش اقتصادی و تخمین توابع اقتصادی آب در بخش زارعت با بکارگیری الگوریتم وراثتی و منحنی شکست تقاضا، به تعیین تخصیص بهینه آب بر اساس افزایش رفاه مصرف آب در حوضه زاینده رود بپردازد. جهت کاهش ریسک کشاورزی، از داده های چهار سال متوالی و با در نظر گرفتن دو سناریو، استفاده شده است. نتایج نشان داد که تخصیص آب در بیشتر فعالیتهای زراعی در غرب زاینده رود از ارزش اقتصادی آب منفی برخوردار بوده که منجر به کاهش رفاه آب در این منطقه شده است. لذا بهترین تخصیص در بخش زراعت برای مصارف این بخش در مرکز و شرق این حوضه بوده است. همچنین نمودار تابع تقاضای آب در استان اصفهان بالاتر از تابع تقاضای آب در استان چهارمحال و بختیاری قرار دارد و مصرف آب در استان اصفهان مازاد رفاهی برابر با 694900268888 ریال در بر دارد. نتایج و پیشنهادات دراین مطالعه، به تصمیم گیرندگان و مدیران در جهت رسیدن به استفاده بهینه از آب و برنامه ریزی پایدار در این حوضه، یاری خواهد رساند.

آگاهی از میزان رواناب و رسوب تولید شده از اراضی گوناگون گام مهمی در مدیریت کاربری اراضی است. از آنجایی که اندازه گیری این مقادیر همیشه امکان پذیر نیست، شبیه سازی رواناب و رسوب، راهی جهت نیل به مدیریت جامع حوزه ی آبخیز خواهد بود. در این مطالعه، برای شبیه سازی رواناب و رسوب کاربری های مختلف زمین شامل مرتع، زارعت، باغ و اراضی شهری در حوزه ی آبخیز بهشت آباد که بخش مهمی از حوزه ی آبخیز کارون شمالی می باشد، مدل SWAT مورد استفاده قرار گرفت. بدین منظور، از داده های دبی و رسوب روزانه ایستگاه های آب سنجی واقع در حوزه ی مطالعاتی استفاده شد و پس از تحلیل حساسیت و واسنجی مدل، تحلیل عدم قطعیت مدل با استفاده از الگوریتم SUFI-2 صورت گرفت. بر اساس نتایج حاصله از ارزیابی کارایی مدل SWAT، مقادیر معیارهای آماری NS و R² برای رواناب در مرحله ی واسنجی به ترتیب 69/0 و71/0 و در مرحله ی اعتبارسنجی 64/0 و 66/0 و برای رسوب در مرحله واسنجی به ترتیب 72/0 و 73/0 و در مرحله ی اعتبار سنجی 66/0و 71/0 به دست آمد که توانایی مدل در برآورد صحیح دبی جریان، رواناب و رسوب در حوزه ی آبخیز بهشت آباد را تأیید می نماید. همچنین نتایج نشان داد که اراضی کشت دیم با رواناب سطحی متوسط 190 میلیمتر و رسوب متوسط 5/24 تن بر هکتار در سال و باغات با میانگین 80 میلیمتر رواناب سطحی و متوسط تولید رسوب 63/1 تن بر هکتار در سال به ترتیب بیشترین و کمترین مقادیر متوسط سالیانه ی تولید رواناب و رسوب را دارند.