وجودیت فضا را می توان یکی از مفاهیم پایه برای انسان به شمار آورد چراکه حضور انسان در فضا باعث تثبیت او در جهان هستی تلقی می گردد. فضا به عنوان یک مسئله با مفاهیم گوناگون به دنبال حضور انسان به واسطه ی فضا در پدیدآونده ی آن همچون مکان در محیط و در زمان صورت بندی می شوند. به بیان دیگر فضا به دنبال یک سری مفاهیم های انسانی بوده که تلاش آن برای عینیت یافتن هریک از مفاهیم به هم پیوسته از عملکردهای فضا در بوطیقای فضا با واقعیت فضایی بوده است. روش تحقیق در مقاله ی موردمطالعه ی حاضر بااستفاده از روش تحقیقی توصیفی – تحلیلی، بهره مند بوده همچنین با تجزیه وتحلیل اطلاعات و داده های به دست آمده از روش مطالعه ی کتابخانه ای استخراج گردیده را برخوردار می باشد. بنابراین در این پژوهش به وجودیت فضا پرداخته شده می باشد که این موضوع می تواند یکی از نیازهای معماری و شهرسازی برای انسان به حساب آید طوری که وجودیت فضا منشوری است که به واسط آن همه ی جهان عالم هستی از آن معنی و حیرت انگیز می شوند. درنتیجه می توان نتیجه گرفت وجودیت فضا بهبود شیوه های حس فضایی با احساسات درک انسانی برای تماشای مخاطبان در رسیدن به هویت که با شناخت وجودیت فضا و درک آن می توان جزء مؤلفه های بارز برای انسان در جوامع امروری تبیین نمود که باعث مؤثر بودن و تأثیرگذار در حفظ هویت های گذشته از فضاهای معماری – شهری با محوریت جاودانگی محقق نمود.