سبک زندگی به معنای امروزd آن اگرچه پدیده ای نو و محصول شرایط زندگی مدرن است لکن در قالب ادبیاتی دیگر دیرینه ای طولانی دارد و مفاهیم مرتبط با آن را می توان در آیات قرآن کریم پیدا کرد. در علوم اجتماعی برای بررسی موضوع سبکزندگی از مفاهیمی هم چون توسعه، تمدن، فرهنگ، طبقه، هویت و مانند آن استفاده شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی سبکزندگی در قرآن کریم به این پرسش پاسخ می دهد که واژگان مربوط و مرتبط با سبک زندگی در قرآن کدامند و بسامدی آن در این کتاب مقدس چگونه است؟ با استفاده از روش اسنادی در مرحله اول و تحلیل بسامدی یا فراوانی در مرحله دوم، این نتیجه حاصل شد که حداقل 10 واژه در قرآن کریم دارای قرابت معنایی با سبک زندگی است و با استفاده از این واژگان می توان تصویری از سبک زندگی اسلامی مبتنی بر قرآن کریم ارائه کرد. علاوه بر واژه دین که درتعریف آن به روش زندگی نسبت این همانی با سبک زندگی دارد، واژگانی همچون سنت، ملت، منهاج، صراط، طریق، حیات طیبه، دأب، سیره و مانند آن نیز مشعر به سبک زندگی هستند. چنان چه سبک زندگی را به همه سطوح و عرصه های حیات جمعی و فردی تسری بدهیم، مفاهیمی چون «دین»، «سنت» و «ملّت» نزدیک ترین واژه ها به سبک زندگی خواهند بود. در تلقی از سبک زندگی به مثابه روش زندگی، واژ ه هایی هم چون «منهاج»، «سیره» مناسب تر هستند؛ لکن اگر بنا باشد هم چون برخی ادبیات موجود، سبک زندگی را به سطوح رویین زندگی مربوط بدانیم، معادل های دیگری مانند «شاکله» و «دأب» سنخیت بیشتری با موضوع بررسی دارند.

تعتبر الحیاة الأفضل ، التی قدمها القرآن الکریم باسم "الحیاة الطیبة" أنقی وأحلی أنواع الحیاة للمسلم. إن الحیاة الطیبة هی النقطة المعاکسة للحیاة الحالیة فی المجتمعات الغربیة. لتفوق و إستیلاء الحیاة الطیبة علی الحیاة الغربیة لابد من معرفة المبادئ الحاکمة علیها.إن تحلیل المبادئ التی تحکم مثل هذه الحیاة من منظور القرآن الکریم أمر ضروری وهام لمزید من الفهم للحیاة الطیبة وتحقیقها علی أرض الواقع.الغرض من البحث هو استکشاف مبادئ الحیاة الطیبة من منظور القرآن الکریم.إن منهج البحث هو دراسة نوعیة باستخدام أسلوب التحلیل المواضیعی وتحلیل البیانات المکتبیة.تنعطف نتائج هذا البحث إلی حقیقة مهمة وهی أنه یمکن سوق المجتمع الإسلامی نحو المعنویة والعدالة و الحق عن طریق إتباع ضوابط معینة. ما دامت القواعد المذکورة أعلاه متبعة فی المجتمع علی مستویات مختلفة ، فإن المجتمع یتجه نحو الحیاة الطیبة و إن کان غیر ذلک فسیتجه المجتمع نحو المقاصد و الحیاة الشیطانیة بدل الحیاة الربانیة.

بر قرآن کریم به عنوان آخرین حجت خدا بر بندگان و سند جاودانه وحی از آغاز تا کنون، هزاران تفسیر و شرح با روش ها، سبک ها و صیغه های متنوع نگاشته شده است. یکی از استوارترین این مناهج، روش تفسیری قرآن به قرآن است که دلایل گوناگونی بر صحت و اتقان آن گواهی می دهد.از سوی دیگر، طرح روایاتی چند مبنی بر مذمت ضرب قرآن به قرآن و کافر شمردن ضارب قرآن، عده ای را بر آن داشته که مقصود از آن روایات را تفسیر قرآن به قرآن دانسته و بدین گونه شیوه تفسیری یاد شده را زیر سوال برده و تخطئه نمایند.

1.       معرفی مجله 1-1-            شماره 4 این دو فصلنامه تخصصی مربوط به بهار و تابستان 1387 ویژه نقد دایره المعارف قرآن چاپ لیدن هلند است. 1-2-            این نشریه با اشراف علمی مرکز تحقیقات قرآن کریم المهدی و موسسه فرهنگی پژوهشهای قرآنی المهدی، به سامان رسیده و این ویژه نامه با همکاری همایش تشیع از دیدگاه خاورشناسان، انتشار یافته است. 1-3-            صاحب امتیاز، مدیر مسوول و سردبیر نشریه دکتر محمدعلی رضایی اصفهانی است و هیات تحریریه را گروهی از استادیاران و دانشیاران دانشگاهها و مراکز علمی حوزوی تشکیل می دهند.

یکی از ادله مخالفان روش تفسیر قرآن به قرآن و نیز تفسیر موضوعی قرآن، روایات ضرب قرآن به قرآن است. در نگاه آنان، این روایات گویای ناهمگونی این روش تفسیری با فهم درست آیات و ایجاد اختلاف و مشکلات جدی در عرصه تفسیر قرآن خواهد بود و شاید، پیروی از روش پیروان دیگر ادیان آسمانی در تحریف و به انزوا کشاندن آیات در عرصه زندگی باشد.تلاش راقم این سطور آن است که با گردآوری روایات ضرب قرآن به قرآن در کتاب های فریقین، به بحث سندی و فقه الحدیثی این روایات پرداخته گردد و تفاوت تفسیر قرآن به قرآن و مساله ضرب قرآن به قرآن مورد بررسی قرار گیرد و تلاش شده است تا فهم درستی از روایات ضرب قرآن به قرآن را ارایه کند.

اصحاب اعراف مفهومی قرآنی است. این اصطلاح دو بار در سوره اعراف آیات 46 و 48 آمده است؛ در این آیات بیان شده، اصحاب اعراف رجالی هستند با ویژگی های خاص؛ همه را با چهره می شناسند، بر اهل سعادت سلام می گویند و اهل شقاوت را سرزنش می کنند و از بودن با آن ها به خدا پناه می برند. در ماهیت و مصداق اصحاب اعراف، دیدگاه های مختلف بیان شده است؛ آن ها فرشتگان، پیامبران، شهدا، کسانی که اعمال خوب و بد یکسانی دارند، اهل فترت و. . . هستند. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی و اسنادی(کتابخانه ای)، و با روش تفسیر قرآن به قرآن، به نقد و بررسی برجسته ترین دیدگاه ها در این زمینه پرداخته و به ارایه خوانشی دیگر از این گروه اشاره دارد. توضیحاتی را در مورد اصحاب یمین، اصحاب شمال و ویژگی های اصحاب اعراف را بر اساس آیات و روایات توضیح داده است و با ذکر مشخصات اصحاب اعراف، این اصحاب را بر مبنای آیات مشخص کرده است.