این مقاله موضوع پوشش ریسک کالاهای انرژی را بیان می کند. هدف مطالعه، انتخاب بهترین استراتژی پوشش ریسک است که توانایی کاهش ریسک نوسانات قیمت کالا در بازار را دارد. بنابراین، از روش های حداقل مربعات معمولی، مدل خودرگرسیون برداری، مدل های ناهمسانی شرطی اتورگرسیو و کاپولا استفاده شده است. ابزارهای لازم برای تخمین مدل، قیمت های آنی و آتی نفت خام و گاز طبیعی می باشند. همچنین داده های هفتگی طی دوره 2018-2013 برای تخمین مدل ها به کار گرفته شده اند. نتایج نشان می دهند که بیشترین میانگین نسبت بهینه پوشش ریسک مدل های پویا نفت خام و گاز طبیعی مربوط به روش CCC & DCC GARCH بوده است. همچنین در بررسی کارایی بر اساس داده های درون نمونه ای و برون نمونه ای می توان نتیجه گرفت استراتژی های پویا نسبت به روش های ایستا از کارایی بالاتری برخوردار می باشند. همچنین توابع کاپولا نسبت به مدل DCC GARCH عملکردی بهتری از خود نشان می دهد. همچنین از میان توابع کاپولای نرمال، گامبل و کلایتون می توان گفت که کاپولای نرمال دارای بدترین عملکرد و کاپولای گامبل دارای بیشترین کارایی می باشد.

هدف: اصلی ‏ترین تئوری حاکم بر ارزش‏گذاری قراردادهای آتی، تئوری ذخیره‏ سازی است که در آن مهمترین فاکتور دخیل در قیمت‏ گذاری قرارداد، مفهومی تحت عنوان ثمرات رفاهی است. ثمرات رفاهی عاملی است که فرآیند ارزش‏ گذاری قراردادهای آتی را با پیچیدگی‏ های جدی مواجه کرده است. تلاش برای تعیین بهترین موضع معاملاتی در قراردادهای آتی با دارایی پایه گوناگون و با تاریخ سررسید مختلف هدفی است که در این مقاله انجام گرفته است. روش شناسی پژوهش: در پژوهش حاضر سعی می‏شود که با استفاده از تئوری ذخیره ‏سازی و مفهوم ثمرات رفاهی و با بهره ‏گیری از روش کنترل پویای تصادفی مدلی جهت انتخاب موضع معاملاتی بهینه در قراردادهای آتی کالاهای مصرفی در دو حالت تک کالایی و دو کالایی ارائه شود. یافته ها: نتایج حاصل از پیاده ‏سازی مدل در بازار بورس کالای ایران نشان می‏دهد که مدل در حالت تک کالایی به طور کامل توانسته است که موضع معاملاتی درست را تشخیص دهد و در حالت دو کالایی 91. 7 درصد موفق عمل کرده است. اصالت/ارزش افزوده علمی: ارائه مدلی جهت تعیین موضع بهینه معاملاتی با استفاده از تئوری ذخیره ‏سازی و در نظر گرفتن دو عامل تصادفی ثمرات ‏رفاهی و قیمت نقدی با استفاده از روش کنترل پویای تصادفی در حالت تک کالایی و چند کالایی در یک افق سرمایه گذاری مشخص آن هم فقط بر روی کالاهای مصرفی (و نه سرمایه ‏ای) مهمترین نوآوری مقاله حاضر است.

چکیدهعملکرد بازارهای کالا بر تورم و نوسانات بازار نقد و عملیات سفته بازی تاثیرگذار است. با افزایش کارایی بازار فرصت های آربیتراژ حذف شده و نوسانات قیمت کنترل می گردد. این مقاله کارایی بازار کالا از طریق مدل رگرسیون اکومتریک که مدل هزینه حمل کالا نامیده می شود، مورد آزمون قرار داده است. کارایی بازار از طریق بررسی ارتباط میان قیمت آتی کالا با قیمت بازار دارایی پایه و از طریق سری زمانی رفتار قیمت در بازار اندازه گیری شده است. این مدل پیشنهادی، برای کارایی بازار در مقایسه با سایر مدل های جایگزین شده (مانند نسبت واریانس و آزمون جارکوبرا) که تنها به رفتار قیمت بازار کالا توجه نموده است، برتری دارد. مرور ادبیات موجود به فقدان مطالعاتی که از مدلهای آماری قوی برای ارزیابی بازارهای کالا در اقتصادهای نوظهور استفاد ه می کند، سخن به میان می آورد. براین اساس دیتاهای معاملات زیره، زعفران و سکه طلا از بورس کالای ایران در یک دوره 360 روزه جمع آوری شده و از طریق مدل هزینه حمل کالا به صورت عملی مورد آزمون قرار گرفته است. نتایج حاکی از ناتوانی بازار در کشف قیمت قراردادآتی و عدم همگرایی قیمت بازار دارایی پایه و قیمت قراردادآتی بر رد کارایی بازار دلالت دارد.واژه های کلیدی: قیمت گذاری قراردادهای آتی، مدل هزینه حمل کالا، بازار کالا، بازار کارا.طبقه بندی موضوعی: G13 G15, G12,

چکیده فارسی:قرارداد آتی یکی از انواع قراردادهای رایج در بورس کالا است، که با وساطت کارگزار در تالار بورس منعقد می گردد. طبق این قرارداد طرفین متعهد به تحویل و دریافت کالای معین با اوصاف و مشخصات معلوم و منطبق بر استاندارد و معیارهای بورس، در آینده ای معلوم و با قیمت معین، می شوند. با بررسی ماهیت حقوقی این قرارداد، مشخص می شود که شباهت های بسیاری بین آن و انواع بیع کلی، به ویژه بیع کالی به کالی وجود دارد. علی رغم نظرات مختلف در باب بطلان این نوع از بیع، چنین به نظر می رسد که دلیل متقنی بر بطلان آن وجود ندارد. با بررسی ماهیت و شرایط قرارداد آتی و انطباق آن با بیع کلی می توان بیان داشت که قرارداد آتی، با اندکی اغماض نوعی بیع کلی تشریفاتی به شمار می آید و بدین ترتیب می توان توجیه شرعی و قانونی برای این قرار داد به دست آورد.   چکیده عربی:العقد الآتی هو من احدی انواع العقود الرَائجه فی بورصة السَلع، الذی ینعقد فی صالون البورصة بوساطة المعامل. وفق هذه العقد یتعهد المعاملان بارائة و اخذ السلع المعلوم مع التوصیف والمواصفات المعینة وفق المواصفات و المعاییر الرسمیة للبورصة فی المستقبل المعلوم مع السَعر المعین. وعند دراسته حول الهویة الحقوقیة لهذه العقد یظهر انَ التشابهات الموجودة بینه وبین الانواع البیع الکلی فی الذمَة، خاصَةً البیع الکالی بالکالی. رغم انَ النظرات المختلفة حول بطلان هذا النوع من البیع یمکن القول انَه لا یوجد دلیل متقن علی بطلانه. ان البحث حول هویة و شروط العقدالآتی و انطباق ذلک مع البیع الکلی، نسطتیع ان نقول: انَ العقد الآتی بقلیل من غض النظر، یعتبر نوعاً رسمیاًمن انواع البیع الکلَی و لهذا یمکن الاتخاذ الشرعی و القانونی لتوجیه هذه العقد.