این پژوهش به بررسی تطبیقی ماهیت مسئولیت غیرقراردادی مداخله گران نجات در نظام حقوقی ایران و ایالات متحده آمریکا می پردازد. مسئله اصلی، تبیین چگونگی تعریف و اعمال این مسئولیت در دو نظام حقوقی مذکور است. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی با رویکرد تطبیقی بوده و از منابع کتابخانه ای و اسناد حقوقی بهره گرفته شده است.یافته های پژوهش نشان می دهد که در هر دو نظام حقوقی، مسئولیت غیر قراردادی مداخله گران نجات بر پایه اصول اخلاقی و حسن نیت استوار است، اما در جزئیات اجرایی تفاوت هایی وجود دارد. در حقوق ایران، این مسئولیت بیشتر بر مبنای قاعده احسان و وظیفه عمومی تعریف می شود، در حالی که در ایالات متحده، قوانین "نجات دهنده خوب" (Good Samaritan laws) چارچوب اصلی را تشکیل می دهند.نتایج پژوهش حاکی از آن است که علی رغم تفاوت های ساختاری در دو نظام حقوقی، هر دو کشور به دنبال ایجاد توازن میان تشویق افراد به کمک رسانی و حمایت از مداخله گران در برابر مسئولیت های احتمالی هستند؛ و هردو نظام فاقد مبنای قانونی مشخص و اصولی و مجزا در این زمینه هست قانون گذاری نیاز به تدوین در این مورد دارد.