شناخت دقیق چگونگی فعالیت بدنی زنان میانسال در کشور به منظور برنامه ریزی و اجرای اقداماتی در جهت توسعه آن بسیار اهمیت دارد. ازهمین رو؛ هدف این تحقیق طراحی مدل فعالیت بدنی زنان میانسال ایرانی بود. روش تحقیق از نوع نظریه داده بنیاد رویکرد نظامند بود. نمونه گیری از نوع نمونه گیری نظری بود. تحلیل داده ها از طریق «پرسش» و «مقایسه» مستمر انجام شد. برای رسیدن به اشباع نظری، ضمن بررسی متون تخصصی، با 35 زن میانسال (40-65 ساله) که به طور مرتب به فعالیت بدنی می پرداختند مصاحبه های نیمه ساختار یافته انجام شد. در پایان مراحل مختلف کدگذاری 128 مفهوم مهم، 30 زیرمقوله و 9 مقوله اصلی شناسایی شد و فعالیت بدنی به عنوان متغیر محوری تعیین گردید. در پایان مرحله کدگذاری گزینشی، مدل مفهومی مورد نظر طراحی شد که در آن «توصیه ها و ترویج ها»، «دانش و آگاهی»، «ترس و پیشگیری» و «ورزش درمانی» بر روی «انگیزش» تاثیر می گذارند و زنان میانسال باتوجه به سطح «انگیزش»، «امکانات» و «چالش ها» به «فعالیت بدنی» پرداخته و «فواید فعالیت بدنی» را تجربه می کنند. «تجربه فواید فعالیت بدنی» باعث تکرار فرآیند و شکل گیری حلقه استمرار فعالیت بدنی می شود. «بیماری ها و مشکلات جسمانی» دوران میانسالی مهمترین مساله زنان ایرانی در این دوران است. بنابراین ترس از ابتلاء و یا درمان این بیماری ها و مشکلات جسمانی مهمترین دغدغه زنان میانسال در ایران است. با توجه به مهمترین یافته های تحقیق؛ افزایش آگاهی، افزایش تهدید درک شده، و ترویج فعالیت بدنی بین زنان میانسال در سطح جامعه بسیاری ضروی است.

مقدمه: فعالیت فیزیکی منظم به عنوان یک رفتار مهم ارتقا دهنده سلامت - باعث پیشگیری و یا به تاخیر انداختن انواع بیماریهای مزمن و مرگ و میر زودرس می گردد. همچنین شواهد متعددی وجود دارد که انجام فعالیت فیزیکی منظم، منجر به ارتقا سلامت روان، کاهش علایم افسردگی و نگرانی رضایت مندی از زندگی و ارتقا کیفیت زندگی می شود. اما کم تحرکی در زندگی مدرن امروزی یکی از معضلات بهداشتی قرن حاضر محسوب می شود. آنچه که می تواند این کم تحرکی را توجیه کند شیوه زندگی غلط و ماشینی شدن زندگی است. همراه با کم تحرکی، تغذیه غلط موجب برهم خوردن تعادل بین انرژی دریافتی ومصرفی و بروز بیماریهایی همچون چاقی، فشارخون، دیابت و ...می شود. شیوع چاقی درهمه گروههای سنی دراغلب کشورهای درحال توسعه درحالمن افزایش است. بطوری که چاقی را می توان به عنوان فراگیرترین همه گیری جهان درحال حاضر محسوب کرد و متاسفانه زنان علیرغم اثر بخشی رفتارهایشان بر سایر اعضا خانواده،جزء گروههای پرخطرازنظربرخی رفتارهای نامطلوب بهداشتی می باشند.روش بررسی: این مطالعه توصیفی مقطعی بصورت چند مرکزی و با نمونه گیری آسان بر روی زنان بالای 40 سال مراجعه کننده به 4 مرکز بهداشتی درمانی شهر یزد انجام شد، ابزار پژوهش پرسشنامه بودکه بصورت مصاحبه با 200 شرکت کننده تکمیل گردید و اطلاعات با آمار توصیفی مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت.نتایج: میانگین سنی شرکت کنندگان 41.3±93.43 سال، 12.5% افراد بیسواد و حدود 74% افراد تحصیلات زیر دیپلم داشته اند .با بررسی BMI 4.35% افراد چاق، 40% افراد با اضافه وزن و تنها 6.22% افراد دارای وزن نرمال و 2% آنان کم وزن بودند. 5.68% افراد سالم و 31.5% آنان مبتلا به یک بیماری مزمن بوده اند 1.28% افراد از یک بیماری عضلانی اسکلتی،2.17% از فشارخون ،6.15% از هیپوتیروسویدی و 9.10% افراد از دیابت رنج می بردند و مابقی به سایر بیماریهای مزمن مبتلا بودند. 5.66% افراد هیچگونه فعالیت فیزیکی نداشتند 10% افراد بصورت منظم و 23.5% آنان بطور نامنظم فعالیت فیزیکی داشته اند.بحث: حدود 75% این افراد دچاراضافه وزن و چاقی بوده اند، این درحالی است که شیوع چاقی دربزرگسالان کشورهای مختلف بین 10 تا 40 درصدگزارش می شود. متاسفانه 66.5% آنان هیچگونه فعالیت فیزیکی نداشته اند، فعالیت ورزشی منظم بهمراه تغذیه مناسب می تواند دربالا بردن ضریب سلامت زنان و پیشگیری از بیماریهایی مانند دیابت، فشارخون وبیماریهای قلبی عروقی که از علل عمده مرگ و ناتوانی درسراسر دنیا است، موثر باشد.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد کم تحرکی و به تبع آن چاقی ازرفتارهای پرخطر شایع دراین زنان بوده که می توانند زمینه ساز شیوع بیماریها مزمن درآنان گردند و آموزش و برنامه ریزی جهت تغییر سبک زندگی افراد می تواند راهکاری جهت ارتقا سلامت آنان باشد.

پژوهش حاضر با هدف تحلیل عاملی تاییدی مقیاس ارزیابی شادی در زنان میانسال انجام شده است. به همین منظور، از میان زنان میانسال (40 الی 65 سال) جامعه، 280 نفر به صورت روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به مقیاس ارزیابی شادی در زنان میانسال (شین وکیم، 2021) پاسخ دادند. در مطالعه حاضر، نتایج تحلیل داده ها به روش تحلیل عاملی تاییدی نشان داد که مقیاس ارزیابی شادی همانند فرم اصلی از چهار عامل خود-ارزشی، تفکر مثبت، خود-مدیریتی و روابط خانوادگی تشکیل شده است. نتایج حاصل از اعتبارسنجی بر اساس آلفای کرونباخ نیز 93/0 به دست آمد که مقداری مناسب است. از نتایج این مطالعه، چنین حاصل می شود که این مقیاس، ابزاری قابل اعتماد و روا برای ارزیابی شادی در زنان میانسال است.

آرتروز، شایع ترین بیماری افراد مسن می باشد. شناسایی عوامل موثر بر انجام رفتارهای پیشگیری کننده از آرتروز برای طراحی مداخلات پیشگیرانه، اهمیت ویژه ای دارد. هدف این مطالعه، بررسی عوامل موثر بر رفتارهای پیشگیری کننده از آرتروز در زنان میانسال با استفاده از الگوی اعتقاد بهداشتی بود. این مطالعه توصیفی-تحلیلی بر روی 325نفر از زنان 59-29 سال انجام شد. جمعیت مورد بررسی، زنان میانسال مراجعه کننده به مراکز بهداشتی و درمانی شهر بیرجند بودند که به طور تصادفی انتخاب شدند. جمع آوری داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته صورت گرفت. پرسشنامه دربرگیرنده اطلاعات دموگرافیک، سازه های مدل اعتقاد بهداشتی و سوالات آگاهی بود و روایی و پایایی آن تایید شد. داده ها توسط نرم افزار SPSS (ویراییش 19) و با استفاده از آزمون رگرسیون به روش گام به گام تجزیه و تحلیل شد. میانگین سنی زنان مورد مطالعه 4/8± 1/39 سال بود. نتایج مطالعه نشان داد که در رابطه با رفتارهای پیشگیری کننده از آرتروز 1/19درصد افراد عملکرد خوب، 36درصد افراد عملکرد متوسط و 9/44درصد آنها عملکرد ضعیف داشتند. مهمترین پیش بینی کننده ها، خودکارآمدی (0/37β =، 0/001P<)، آگاهی (0/26β =، 0/001P<) و در انتها شدت درک شده (0/18=β ، 0/001P<) بودند. در مجموع این سازه ها توانایی پیش بینی 1/18درصد تغییرات رفتار پیشگیری را داشتند. با توجه به نتایج مطالعه، اکثر زنان رفتارهای پیشگیری کننده از آرتروز را انجام نمی دهند؛ بنابراین پیشنهاد می شود که با انجام مداخلات آموزشی؛ آگاهی، شدت درک شده و خودکارآمدی افراد تقویت گردد تا منجر به ارتقای رفتارهای پیشگیری کننده از آرتروز گردد.

مقدمه: کاربست ابزار معتبر و پایا و در عین سریع، ساده و کم هزینه جهت اندازه گیری حجم کار و فعالیت بدنی در مطالعات همه گیرشناسی و ارزیابی های بالینی ضروری است. هدف این پژوهش ارائه مدل پیشگوی جدید حجم فعالیت بدنی روزانه با استفاده از مولفه های فیزیولوژیک و ترکیب بدن در مردان میانسال می باشد.روش کار: فعالیت بدنی روزانه بوسیله گام شمار به مدت 2 هفته در 101 مرد 40 تا 65 سال اندازه گیری شد. همچنین شاخص های ترکیب بدن، هزینه های انرژی و مصرف اکسیژن استراحت اندازه گیری شدند. از رگرسیون خطی چند گانه جهت برآورد تعداد گام های روزانه با استفاده از متغیرهای مستقل استفاده شد.نتایج: همبستگی معنی داری بین تعداد گام روزانه با متغیرهای مستقل مشاهده شد (P<0.001) گام های روزانه با استفاده از متغیرهای شاخص توده بدن، متابولیسم پایه، هزینه های انرژی روزانه و اکسیژن استراحت قابل پیشگویی بود (P<0.001، گام در روز R2=0.961, SEE=752). همبستگی معنی داری بین تعداد گام های پیشگویی شده و اندازه گیری شده مشاهده شد (P<0.001).نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد شاخص توده بدن، متابولیسم پایه، هزینه انرژی روزانه و هزینه اکسیژن استراحت مولفه های مناسبی برای پیشگویی حجم فعالیت بدنی روزانه مردان میانسال به شمار می آید. بنظر می رسد که این معادله خطی رگرسیونی می تواند در مطالعات پایه همه گیرشناسی و بالینی مورد استفاده قرار گیرد.

زمینه و هدف مطالعات ملی شیوع مشکلات پوستی در جامعه ایرانی بسیار محدود است. هدف این مطالعه، تعیین شکایات پوستی مردان میانسال/سالمند بود. روش اجرا در این مطالعه مقطعی، 1419 مرد بالای 35 سال از 32 استان به صورت فراخوان شرکت کردند. اطلاعات جمعیت شناختی، سابقه بیماری زمینه ای و وجود مشکل/بیماری پوستی، توسط متخصصین پوست جمع آوری شد. شرکت کنندگان ازنظر وجود شکایت پوستی (خارش، سوزش، خشکی پوست، قرمزی، پوسته ریزی و تغییر رنگ پوست)، نوع شکایت، شدت و محل آن در زمان معاینه، ارزیابی شدند. یافته ها حدود یک سوم جامعه (6/31%) بیماری زمینه ای داشتند (449n=). فشارخون بالا، دیابت و اختلال اعصاب و روان، شایع ترین بیماری ها بودند (7/79%). شیوع شکایات پوستی در مردان میانسال/سالمند 2/24% بود (344n=). شایع ترین شکایات پوستی به ترتیب مربوط به خارش 207 نفر (2/60%) (6/14% کل) و خشکی پوست 80 نفر (3/23%) (6/5% کل) ابراز شد و اکثرا بیش از یک شکایت پوستی 6/75% را گزارش کردند (260n=). مصرف کورتیکواستروییدها در 3/7% جامعه موردمطالعه ابراز شد (103n=) و مصرف نوع خوراکی 5/4% بیشتر بود (64n=). اکثر شکایات پوستی از نوع خفیف 3/59% (204 مورد) و موضعی 4/58% (201 مورد) بود. شکایات پوستی به طور معناداری با مواجهه شغلی (01/0=P)، سطح تحصیلات پایین تر (05/0=P) و مصرف کورتیکواسترویید در کل (001/0>P) و هر دو نوع خوراکی (02/0=P) و موضعی (001/0>P) در ارتباط بودند. نتیجه گیری شکایت پوستی یک شکایت شایع بین جامعه مردان میانسال و سالمند ایرانی بود. شایع ترین شکایت پوستی در این جامعه، خارش و خشکی پوست و از نوع خفیف و موضعی بود.

زمینه: پیکا (pica) نوعی اختلال تغذیه ای است که در آن فرد، علاقه مند به خوردن مواد غیر معمول و فاقد ارزش غذایی مثل گچ، خاک، نشاسته و یخ است. مسایل اعتقادی و فرهنگی، روان شناختی، فیزیولوژیک و فقر اقتصادی می توانند عاملی برای القای این اختلال در فرد شوند. پیکا بیشتر در زنان باردار، کودکان، افراد با عقب ماندگی ذهنی و بیماران با اختلالات روان پزشکی در نوع خاک خوری (Geophagea) دیده می شود. از عوارض معمول می توان به مسمومیت با سرب، جیوه و فسفر، هایپوکالمی و هایپرکالمی اشاره کرد. هچنین عفونت های انگلی و انسداد روده ای و نقایص دندانی به وفور در این افراد دیده می شود.معرفی مورد: خانم 38 ساله با وزن بالا که با دردهای پراکنده و متعدد غیر قابل توجیه در نقاط مختلف بدن و خلق افسرده، اضطراب و نگرانی نسبت به افزایش وزن و اندام خود مراجعه کرده است. به دنبال مشکلات ایجاد شده برای بیمار، وی به خاک خوری روی آورده است که به تدریج پیشرفت بیماری وی شدیدتر شده است؛ به حدی که به جای وعده های غذایی و بین آنها بیمار مقادیر قابل توجهی خاک می خورده است.نتیجه گیری: در این مطالعه نتیجه گیری شد که استرس می تواند باعث القای خاک خوری شود و مدیریت استرس و تقلیل مشکلات هیجانی در فرد می تواند به کاهش این عادت کمک کند.

سابقه و هدف: میانسالی یکی از دوره های تکاملی است. زنان در این دوره از توانایی هایی برخوردارند که می تواند بر حفظ و ارتقا سلامت آن ها تاثیرگذار باشد. با این وجود به نظر می رسد مسائل گوناگونی وجود دارند که در اتخاذ رفتارهای سلامت آنان تاثیرگذار باشند، بنابراین برای حفظ و ارتقا سلامت زنان در این دوره تکاملی ضروری است تا از منظر زنان میانسال، رفتارهایی که سلامت ایشان را تحت تاثیر قرار می دهد، مورد شناسایی قرار گیرد. لذا این مطالعه، با هدف تبیین درک زنان میانسال از رفتارهای جستجوگر سلامت انجام شد.مواد و روش ها: مطالعه با رویکرد کیفی و به شیوه تحلیل محتوای قراردادی انجام شد. مشارکت کنندگان، 20 زن میانسال بودند که به روش نمونه گیری هدفمند وارد مطالعه شدند و مورد 20 مصاحبه چهره به چهره و نیمه ساختارمند قرار گرفتند. بعد از گردآوری داده ها، تمام مصاحبه ها پیاده سازی شدند، مورد بازنگری قرار گرفتند و سپس طبقات استخراج گردید. در ابتدا شباهت های معنایی مورد بازنگری قرار گرفت و زیر طبقات مشخص شدند و سپس در بازنگری مجدد، زیر طبقات مرتبط در یک طبقه قرار گرفتند.یافته ها: چهار طبقه اصلی «وضعیت دانش سلامت» با زیر طبقات آگاهی از تهدیدات سلامت و آگاهی از رفتارهای پیشگیرانه/ سهل انگارانه، «درک از سلامت و بیماری» با زیر طبقات درک از سلامت و درک از بیماری، «کنترل رفتار درک شده» با زیر طبقه رفتارهای ارتقا دهنده سلامت و «توسل به رفتارهای آرامش دهنده » با زیر طبقات رفتارهای تعاملی، رفتارهای آرامش دهنده و رفتارهای آرام کننده معنوی به عنوان رفتارهای جستجوگر سلامت مورد شناسایی قرار گرفتند.استنتاج: یافته ها، بیانگر رفتارهایی بود که زنان به عنوان رفتارهای جستجوگر سلامت از خود بروز می دادند. در واقع رفتارهای جستجوگر سلامت دربردارنده مجموعه راهبردهایی است که زنان در حفظ و ارتقا سلامت جسمی و روانی خود با اتکا به وضعیت دانش سلامت، درک از سلامت و بیماری، تکامل رفتارهای سلامت و توسل به رفتارهای آرامبخش از خود بروز می دهند.