متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

زمینه مطالعاتی: افزودن عصاره اسپند می تواند منجر به بهبود خواص ضدمیکروبی و فیزیکوشیمیایی فیلم کاراگینان شود. هدف: هدف از این پژوهش تهیه فیلم های ضدمیکروبی بر پایه بیوپلیمرکاراگینان جهت بسته بندی فعال مواد غذایی و کاهش آلودگی محیط زیست ناشی از تجمع مواد بسته بندی سنتزی می باشد. روش کار: فیلم های نانوکامپوزیت کاراگینان حاوی 3 درصد وزنی نانورس (مونتموریلونیت) وسه سطح غلظتی 1، 2 و 3 درصد عصاره اسپند با روش کستینگ تهیه شده و خواص فیزیکی، مکانیکی و ضدمیکروبی آن ها علیه باکتری هایاشرشیاکلی واستافیلوکوکوس اورئوس مورد بررسی قرار گرفت. به منظور بررسی تغییرات حاصل از افزودن عصاره اسپند، به فیلم های نانوکامپوزیت کاراگینان/نانوکلی تصاویر میکروسکوپ الکترونی، آنالیز وزن سنجی حرارتی، طیف نور مرئی-فرابنفش و مادون قرمز با تبدیل فوریه از فیلم ها تهیه گردید. نتایج: تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی حاصل از فیلم های کاراگینان /گلیسرول/نانورس حاوی عصاره و بدون عصاره، سطحی حاوی نانورس را نشان می داد که در کل فیلم پراکنده شده بودند. آزمون طیف سنجی فرابنفش-مرئی نشان داد که با افزودنعصاره اسپند میزان عبور نور فرابنفش و نور مرئی فیلم کاراگینان/نانوکلی/گلیسرول کاهش می یابد. این کاهش در نمونه حاوی 3 % عصاره برای نور فرابنفش از6/2 %به 3/0 % و برای نور مرئی ازو 7/17 %به 2/9 % بوده است. بر اساس آنالیز وزن سنجی حرارتی افزودن عصاره اسپند به فیلم کاراگینان تاثیر چندانی بر پایداری حرارتی فیلم تهیه شده نداشت. استحکام کششی و ازدیاد طول فیلم کاراگینان/نانوکلی/گلیسرول بدون عصاره معادل 9/15 مگاپاسکال و 0/15 میلی متر بود. نتایج آزمون کشش حاکی از آن بود که وجود عصاره اسپند در زمینه پلیمری فیلم کاراگینان/نانوکلی/گلیسرول موجب افزایش تقریبا 2 برابری استحکام کششی و افزایش بیش از 3 برابری ازدیاد طول نسبت به فیلم کاراگینان/نانوکلی/گلیسرول بدون عصاره شد. در نهایت بر اساس تست های ضدمیکروبی، عصاره اسپند از مواد ضدمیکروبی مناسب برای تولید فیلم ها و پوشش های زیست تخریب پذیربرای بسته بندی مواد غذایی مختلف می باشد. نتیجه گیری نهایی: وجود عصاره اسپنددر زمینه پلیمری کاراگینان موجب افزایش استحکام مکانیکی، پایداری حرارتی و خواص ضدمیکروبی فیلم کاراگینان می شود.

این تحقیق با هدف بررسی اثر مقدار ذرات نانورس کلویزیت 30B و ماده سازگار کننده MAPP بر خصوصیات مکانیکی کامپوزیت چوب پلاستیک آرد چوب نوئل، پلی پروپیلن و نانورس انجام شد. برای این منظور از آرد چوب نوئل در سطح ثابت 40%، ماده سازگار کننده MAPP در دو سطح 2 و 4% و نانورس کلویزیت B30 در چهار سطح 0، 1، 3 و 5% استفاده گردید. مواد در یک مخلوط کن داخلی در دمای 180 درجه سانتی گراد، سرعت 60 دور در دقیقه و در مدت زمان 12 دقیقه با یکدیگر مخلوط شدند، و نمونه ها با استفاده از روش قالب گیری تزریقی ساخته شدند و خواص مکانیکی شامل مقاومت کششی، مقاومت خمشی و مدول خمشی اندازه گیری شدند. نتایج نشان داد که با افزودن نانورس، مقاومت کششی، مقاومت خمشی و مدول خمشی کامپوزیت افزایش یافت. همچنین با افزودن مقدار ماده سازگار کننده MAPP از 2 به 4%، مقاومت کششی، خمشی و مدول خمشی افزایش پیدا کردند. همچنین مطالعات ساختاری نانوکامپوزیت چوب پلاستیک به روش تفرق اشعه ایکس نشان داد که توزیع ذرات نانورس در زمینه پلیمری از نوع بین لایه ای است، و با افزایش مقدار ذرات نانورس فاصله بین لایه ها افزایش می یابد.

امروزه کامپوزیت های زمینه پلیمری به عنوان سازه های کامپوزیتی در صنایع نفتی، به دلیل سبکی و نسبت استحکام به وزن بالا، جایگزین فلز شده اند. معمولا رزین مورد استفاده در ساخت این سازه های کامپوزیتی، رزین پلی استر می باشد و دلیل استفاده از این رزین علاوه بر خواص فیزیکی و شیمیایی خوب، قیمت پایین آن نسبت به دیگر رزین ها می باشد اما یکی از معایب خطر آفرین کامپوزیت های پلی استر، بحث آتشگیری آن و ایجاد خطر در صنایع پتروشیمی و پالایشگاه می باشد. لذا در این تحقیق، برای رفع این مشکل، از چهار ماده پرکننده ضدآتش شامل نانوکلی با درصد وزنی های 1، 2 و 3 درصد، هیدروکسید آلومینیوم با درصد وزنی های 2، 5، 7، 10 درصد، هیدروکسید منیزیم با درصد وزنی های 2، 5، 10، 15 درصد و اکسید روی با درصد وزنی های 1، 3، 5، 7 درصد استفاده شده است. در این تحقیق، مقاومت به آتشگیری کامپوزیت با استفاده از آزمون اشتعال پذیری(نرخ سوختن) و خواص مکانیکی کامپوزیت با استفاده از آزمون های کشش، سختی و ضربه، بررسی می شود که در نهایت با مقایسه و بررسی نتایج مشخص شد که با 2% وزنی نانوکلی، استحکام کششی، 58. 33 درصد بهبود و سختی کامپوزیت پلی استر/ شیشه، 59. 11 درصد بهبود پیدا خواهد کرد. همچنین با افزودن 2% وزنی هیدروکسید منیزیم، مقاومت به ضربه 125درصد بهبود می یابد و همچنین با افزودن 5% وزنی هیدروکسید آلومینیوم، سرعت سوختن کامپوزیت پلی استر/ شیشه 59. 12 درصد کاهش می یابد. علت کاهش سرعت سوختن در نمونه حاوی هیدروکسید آلومینیوم به دلیل واکنش گرماگیر و آزاد شدن مولکول های آب می باشد.

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر نانوذرات کلی بر افزایش خواص حفاظتی پوشش اپوکسی نوالاک برروی فولاد کربنی ساده است. نتایج امپدانس الکتروشیمیایی نشان داد افزودن این نانوذره موجب افزایش مقاومت پوشش اپوکسی نوالاک اعمال شده بر زیرآیند فولادی گردید. مقاومت پوشش حاوی 3% نانو کلی پس از h 1000 غوطه وری در آب نمک 5/3% حدود Ω . cm2 106×3/1 بود که نشان دهنده مقاومت خوب این پوشش در محیط خورنده است. همچنین نتایج امپدانس الکتروشیمیایی نشان داد پوشش حاوی 3% نانوکلی مقاومت بهتری نسبت به پوشش حاوی 5% نانوکلی از خود نشان داد. نتایج آزمون پروب روبشی کلوین (SKP) نشان داد، در نمونه های حاوی نانو کلی در طول h 2500 میانگین ولتا پتانسیل سطح به تدریج از mV 345-به mV 700-افت کرد و افت پتانسیل سطح در حضور نانوکلی بسیار کمتر از حالتی بود که نانوکلی حضور ندارد که نشان دهنده تاثیر مثبت این نانوذرات در کنترل خوردگی بود. ولتا پتانسیل لاک اپوکسی بدون نانوذره در همین مدت زمان به مقادیر بسیار پایین تری نسبت به نمونه حاوی نانو کلی یعنی حدود mV 1500-رسید. در حضور نانو کلی پوشش با استفاده از کاهش و طولانی تر کردن مسیر نفوذ الکترولیت حاوی اکسیژن، آب و یون های خورنده، سرعت خوردگی را کنترل کرده و زمان نفوذ الکترولیت به زیر پوشش و تخریب پوشش را به تعویق می اندازد.

سنگ مصنوعی گرانیتی محصولی است کامپوزیتی که از ترکیب سنگدانه گرانیت، رزین و مواد افزودنی تولید می شود. در این مقاله، روش هایی برای اصلاح مشخصات مکانیکی سنگ مصنوعی گرانیتی معرفی شده است. رزین استفاده شده در ساخت سنگ مصنوعی گرانیتی شامل رزین اپوکسی از نوع دیگلیسیدیل اتر بیس فنول نوع آ با نام تجاریEPONATE 557 و سخت کننده آن با نام EPONATE 567 می باشد. در این پژوهش برای اصلاح مقاومت مکانیکی سنگهای مصنوعی گرانیتی، روش های مناسب، مانند استفاده از سه ماده افزودنی "نانوکلی"، "پلی اتر اترکتون" و "سیلیکون رابر" به عنوان مواد افزودنی با درصد وزنی 5/7% و 15% نسبت به مجموعه رزین انتخاب و درصد وزنی بهینه برای رسیدن به حداکثر مقاومت، بررسی و پیشنهاد گردیده است. نتایج مربوط به آزمایش مقاومت فشاری نشان دهنده بهبود مقاومت در نمونه های با ماده افزودنی پلی اتر اترکتون و نانوکلی می باشد، درحالیکه افزودن سیلیکون رابر باعث افت قابل توجه مقاومت فشاری می شود. نتایج مربوط به آزمایش مقاومت خمشی نشان دهنده بهبود مقاومت در نمونه های ساخته شده با ماده افزودنی سیلیکون رابر می باشد. همچنین نتایج مربوط به آزمایش مقاومت کششی نشان از بهبود خواص کششی در نمونه های ساخته شده با سیلیکون رابر می دهد. نتایج نشان می دهد که افزودن 15درصد وزنی از هر سه ماده افزودنی در نمونه ها، باعث افت مقاومت سنگ نسبت به نمونه های 5/7 درصد وزنی می گردد. بر اساس نتایج برای اصلاح مقاومت فشاری سنگهای مصنوعی گرانیتی استفاده از مواد افزودنی "پلی اتر اترکتون" با درصد وزنی 5/7 نسبت به مجموعه رزین و برای اصلاح مقاومت خمشی و کششی سنگ مصنوعی استفاده از ماده افزودنی سیلیکون رابر با درصد وزنی 5/7 درصد وزنی نسبت به مجموعه رزین پیشنهاد می گردد.

سابقه و هدف: استفاده از پسماندهای لیگنوسلولزیک کشاورزی به عنوان مواد خام تکمیلی برای تولید محصولات کمپوزیت چوب می تواند توجیه اقتصادی مناسبی داشته باشد. این امر امکان پذیر خواهد بود اگر محصول تولیدی دارای کیفیت مطلوب و استاندارد باشد. بااین حال، با توجه به اینکه نوع مواد چوبی می تواند تأثیر تعیین کننده ای بر خواص فیزیکی و مکانیکی محصول نهایی داشته باشد، بنابراین انجام مطالعات آزمایشگاهی و تحقیقات به منظور توصیه مواد خام برای مصرف در صنعت ضروری است. استفاده از پسماندهای لیگنوسلولزیک کشاورزی در صنایع محصولات کمپوزیت چوبی موضوع فعالیت های تحقیقی مختلف در مناطق مختلف جهان در سال های اخیر بوده است. در این تحقیق، به منظور بهبود خواص مکانیکی و فیزیکی چوب-پلاستیک، ذرات نانوکلی به عنوان تقویت کننده و پسماندهای کلونی ذرت با چوب صنوبر استفاده شده اند.مواد و روش ها: در این تحقیق از ماده لیگنوسلولزی کوب ذرت به همراه چوب صنوبر به عنوان تقویت کننده و همچنین اثر نانو رس در چندسازه پلی پروپیلن / چوب پلاستیک مورد بررسی قرار گرفته است. مقدار مواد سلولزی و کوب ذرت در 4 سطح ترکیب مواد (صفر، 25، 50 و 75  درصد کوب ذرت/ و ترکیب ذرات چوب صنوبر) به نسبت 40 مواد لیگنوسلولزی به 60 مواد پلیمری و سه سطح نانو رس (صفر، 2 و 4 درصد) در نظر گرفته شده است.ویژگی های مقاومت کششی، خمشی و ضربه مطابق با آیین نامه استاندارد ASTM اندازه گیری شدند. با استفاده از آزمون فاکتوریل دو عامله در قالب بلوک های کامل تصادفی تجزیه وتحلیل آماری انجام شد و مقایسه میانگین ها با استفاده از آزمون چند دامنه ای دانکن (DMRT) مورد بررسی قرارگرفت. مقدار پلی پروپیلن و ترکیب مواد به ترتیب 60 درصد و 40 درصد بود. نانوکلی در سه سطح 0، 2 و 4 درصد اضافه شد و مقدار عامل جفت کننده برای همه تیتراسیون ها ثابت و تنظیم شده به 2 درصد بود. نمونه های کنترل با استفاده از مواد پلی پروپیلن تهیه شدند.نتایج: نتایج خواص مکانیکی شامل مقاومت کششی، مدول کششی و مقاومت خمشی نشان داده است که استفاده از ترکیب (75 درصد صنوبر و 25 درصد کوب ذرت) سبب افزایش مقاومت های چندسازه نسبت به سایر تیمارها  شده است. مقاومت به ضربه فاقدار در ترکیب (50 درصد صنوبر و 50 درصد کوب ذرت) خواص چندسازه نسبت به سایر تیمارها افزایش داشته است. همچنین استفاده از 2 درصد ذرات نانو رس نسبت به 4 درصد و تیمار شاهد سبب افزایش مقاومت ها شده است.نتیجه گیری: با توجه به خواص مکانیکی و فیزیکی تمامی تیمار ها، نمونه هایی که از 25 درصد ضایعات ذرت و 75 درصد چوب صنوبر با 2 درصد نانوکلی تهیه شده بودند، نتایج بهتری نسبت به سایر تیمار ها داشتند.