زمینه و اهداف: اصطلاح malacia به نرمی اشاره داشته و در اصطلاحات پزشکی به نرمی استخوان و یا غضروف دلالت دارد. لارنگومالاسی شایعترین آنرمالی مادرزادی لارنگس بوده و بیماران ممکن است حملات مکرر آسپیراسیون داشته باشند. تراکئومالاسی به ضعف تراشه اشاره داشته و معمولا به علت نقص در غضروف، راههای هوایی را مستعد کلاپس میکند. برونکومالاسی نیز برای توصیف ضعف و کلاپس پذیری یک یا هر دو برونش اصلی بکار میرود. هر سه مورد فوق با برونکوسکوپی قابل تشخیص است، ولیکن این روش هم تهاجمی بوده و هم زمان بر و در عین حال نیاز به آرام بخش داشته که تشخیص را مختل کرده و نیز در افراد جوان، شدیدا بدحال و مبتلایان به اختلالات انعقادی تحمل نمی شود. این مطالعه جهت نشان دادن جایگاه برونکوسکوپی مجازی در تشخیص لارنگو- ترکئو- برونکومالاسی طراحی و اجرا شد.روش بررسی: در یک مطالعه pre-experimental و در طی سه سال (آذر 82 لغایت آبان 85) تعداد 35 بیمار که علایم بالینی نرمی راههای هوایی را داشتند با استفاده از روش برونکوسکوپی مجازی مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها: از 35 بیمار مبتلا 65.7% مذکر و 34.3% مونث و در محدوده سنی 3.7±1.6 ماه در زمان مراجعه قرار داشتند. با استفاده از برونکوسکوپی مجازی 42.8% را لارنگومالاسی، 25.7% را برونکومالاسی، 20% را تراکئومالاسی، 8.5% را لارنگومالاسی و 2.9% را لارنگوبروزنکومالاسی به خود اختصاص میداد.نتیجه گیری: برونکوسکوپی مجازی بدلیل امکان تصویربرداری سریع و غیر تهاجمی ونیز قدرت خوب ارزیابی تنگی راههای هوایی، میتواند به عنوان روش جایگزین برونکوسکوپی مطرح شود.

این مقاله به بررسی الگوی خسارت در تیرهای بتن مسلح به کمک ماتریس نرمی می پردازد. ماتریس های نرمی از داده های مودال تجربی محاسبه شدند و داده های مورد نیاز با انجام آزمایش های ایستا و ارتعاشی روی نمونه های تیر بتنی به دست آمدند. تغییرات ماتریس نرمی با روش پیشنهادی این مقاله بر پایه بردارهای Ritz تعیین شد. این روش ناحیه ترک خورده را به صورت سهمی در بخش میانی تیر نشان می دهد که اندازه آن با پیشروی خسارت افزایش و با مقاوم سازی با ورق های CFRP کاهش می یابد. الگوی خسارت پیشنهادی بر پایه بردارهای Ritz، با روش هایی که کاهش سفتی تیرهای بتنی را در اثر ترک های خمشی آشکار می کنند هماهنگ است و در یک چارچوب ریاضی قابل اثبات، برآوردی از کاهش و افزایش سفتی در طول نمونه های تیرهای بتنی به دست می دهد.

روش ضریب انحناء آسیب (CDF)، که بر پایه تغییر در انحناء شکل مودی است، و روش های تغییر در نرمی (CFM) تغییر در انحناء نرمی (CFCM)، که بر پایه تغییر در ماتریس نرمی سازه هستند، در شناسایی مقطع طولی آسیب دیده در وسط دهانه عرشه پل ها قادر به تشخیص مقطع طولی آسیب دیده نیستند و در برخی موارد، مقطع عرضی آسیب دیده را نیز به درستی تشخیص نمی دهند. در این پژوهش، ابتدا ضعف روش های ذکرشده نشان داده شده و سپس روشی جدید برای تشخیص آسیب در عرشه پل از طریق توسعه روش های مذکور ارائه شده است. برای این منظور، مدل عددی پل 3 دهانه بزرگمهر اصفهان، که از طریق آزمایش های میدانی تایید شده و مدل یک پل 5 دهانه 25 متری استفاده و آسیب ایجادشده روی عرشه پل از طریق کاهش مدول کشسانی یک المان در وسط دهانه مدل پل ها تعریف شده است.

مقدمه: یکی از معایب مواد بهساز بافت سخت شدن آن در مدت کوتاهی پس از قرارگیری در دهان است که خواص بالشتکی آن را به عنوان یک ماده بهساز کاهش می دهد. هدف از این مطالعه تعیین میزان نرمی سطحی دو نوع ماده بهساز بافت با پوشش منوپلی و بدون آن است.مواد و روشها: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، از دو نوع ماده بهساز بافت آکروپارس و ویسکوژل استفاده شد. تعداد 10 نمونه دیسکی به قطر 20mm در ارتفاع 3mm از هر دو ماده ساخته شد. در هر گروه دو زیر گروه 5 تایی، یک گروه با پوشش، منوپلی و یک گروه بدون پوشش تهیه گردید. سختی سطح نمونه ها پس از 5 نوبت زمانی 1، 3، 7، 14 و 28 روز نگهداری در دمای °37، با استفاده از سختی سنجی شورآ، اندازه گیری شد و یافته ها با کمک t-test، و ANOVA Multivariant و Tucky Posthoc test آنالیز شدند.نتایج: با مقایسه نمونه ها بین گروههای آکروپارس با پوشش و بدون پوشش، ویسکوژل با پوشش و بدون پوشش، آکروپارس با پوشش و ویسکوژل بدون پوشش، آکروپارس با پوشش و ویسکوژل با پوشش و آکروپارس بدون پوشش و ویسکوژل با پوشش اختلاف معنی دار آماری (P<0.05) وجود داشت.بحث: با توجه به نتایج، سختی نمونه ها با گذشت زمان افزایش می یابد. در هر دو نوع ماده، سختی نمونه های با پوشش از بدون پوشش بیشتر است، بنابراین پوشش منوپلی تاثیری بر حفظ نرمی سطح دو ماده ندارد.

در این مقاله رابطه فازها و نرمی سیمان پرتلند با مقاومت فشاری 28 روزه آن به منظور تکمیل فرمول تجربی Bogue مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج آزمایشگاهی به دست آمده نشان دهنده این واقعیت است که بین فازهای تشکیل دهنده و نرمی سیمان با مقاومت فشاری آن ارتباط مستقیم وجود دارد. در روابط تجربی پیشنهادی سهم های هر یک از فازها و نرمی سیمان توسط ضرایبی ارایه گردیده است. با معلوم بودن فازها و نرمی سیمان می توان با دقت قابل قبولی مقاومت فشاری سیمان را به دست آورد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.