سابقه و هدف: دلبستگی مادر و نوزاد با بستری شدن نوزاد نارس و جدایی از خانواده دچار اختلال می شود و به تکامل نوزاد و توانایی مادر برای مراقبت از نوزاد آسیب می رساند. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر ماساژ نوزاد بر رفتارهای دلبستگی مادران نوزاد نارس انجام شد. مواد و روش­ ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی از نوع خوشه ای بر روی 54 مادر و نوزاد نارس 34 تا 36 هفته بستری در بخش مراقبت ویژه بیمارستان های شهید صدوقی و افشار یزد انجام شد. ابتدا با روش قرعه کشی تصادفی مکان پژوهش به دو گروه کنترل و آزمون تقسیم و سپس نمونه ها به روش دردسترس انتخاب شدند. در گروه آزمون، هر مادر نوزادش را یک بار در روز به مدت 5 روز متوالی ماساژ داد. گروه کنترل فقط مراقبت روتین دریافت کردند. میزان دلبستگی مادر با چک لیست دلبستگی آوانت با حدقل نمره صفر و حداکثر 195 در هر دو گروه در هنگام شیردهی و تعامل با نوزاد، قبل از مداخله، روز سوم و پنجم پس از انجام مداخله، اندازه گیری و مقایسه شد. یافته­ ها: میانگین نمره رفتارهای دلبستگی مادران در گروه آزمون در روز سوم (6/06± 50/63) و پنجم (9/96± 66) با گروه کنترل در روز سوم (4/12± 44/67) و پنجم (4/75± 49/70) به ترتیب اختلاف آماری معنی داری نشان داد ( 0/001p<). نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که ماساژ نوزاد نارس می تواند بر افزایش رفتارهای دلبستگی مادر موثر باشد.

پس از زاده شدن رستم با آن کیفیت خاص که در شاهنامه آمده است، پیکرکی (عروسکی) از نوزاد از پرنیان درست می کنند و بر چهره او نقش ناهید و مهر می نگارند، بر بازوانش اژدهایی تصویر می کنند و به دست او چیزی همانند چنگال شیر می دهند. عروسک را بر سمندی می نشانند و برای زال به زابلستان می فرستند. درست نظیر این پیکرک، بنا بر روایت گرشاسپ نامه هنگام زاده شدن سام از پرند درست می کنند و او را بر اسبی می نشانند و به حضور گرشاسب می فرستند. پرسش این است که آیا رساندن خبر زاده شدن نواده بزرگان و به خصوص پهلوانان الزاما با فرستادن پیکرک نوزاد صورت می گرفته است؟ چرا در این مورد از نگارگری بهره نمی جستند؟ در این مقاله کوتاه این دو پرسش مهم مطرح شده تا پژوهشگران برای آن پاسخی درخور بیابند.

نوزادان در مقایسه با اطفال بزرگتر و بالغین نسبت به درد حساس ترند و استعداد بیشتری برای ابتلا به عوارض درازمدت آن دارند. علی رغم اهمیت بالینی درد، هنوز هم اعمال تشخیصی و درمانی موجود، نوزادان را در معرض دردهای حاد، تکراری و طویل المدت قرار می دهند. به همین دلیل اجرای تدابیری برای کاهش احساس درد نوزادان ضروری است. پژوهش حاضر یک مطالعه تجربی است که با هدف بررسی تاثیر تماس پوست با پوست مادر و نوزاد بر کاهش درد ناشی از تزریق عضلانی در نوزادان ترم سالم انجام شده است. نمونه های مورد مطالعه در این پژوهش را 30 نوزاد سالم بدنیا آمده در مرکز آموزشی- درمانی دزیانی شهر گرگان تشکیل می دادند که به طور کاملا تصادفی در دو گروه مورد و شاهد قرار داده شدند. هنگام تزریق عضلانی، نوزادان گروه مورد، کاملا لخت، در زیر لباس مادر و در تماس مستقیم با پوست سینه و شکم وی و گروه شاهد، پیچیده در پتو و روی تخت قرار داده شدند. قبل، حین و پس از تزریق عضلانی واکسن هپاتیت B، واکنش های رفتاری (تغییر حالت صورت، گریه و ناآرامی) و فیزیولوژیک (تعداد ضربانات قلب و اشباع اکسیژنی خون شریانی) نوزادان بررسی و ثبت شد. نتایج حاصل از پژوهش جز در مدت گریه 38.2)ثانیه در گروه شاهد و 35.5 ثانیه در گروه مورد، 0.02=(p هیچ گونه اختلاف معنی دار آماری را در واکنش های رفتاری و فیزیولوژیک ناشی از درد در دو گروه نشان نداد. با توجه به این که یافته های پژوهش نشان دهنده اختلاف معنی داری در مدت گریه نوزادان گروه مورد و شاهد بود و مدت گریه نیز یک پارامتر مهم از تخفیف درد نوزادان به حساب می آید، بنابراین می توان از این روش آسان و بی خطر برای کاهش درد ناشی از تزریق عضلانی در نوزادان ترم سالم استفاده کرد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

آسیت کیلوس در دوره نوزادی نادر بوده که علت آن دقیقاً مشخص نمی باشد. بیماری که گزارش می نمائیم نوزاد پسری است با سابقه پلی هیدرآمینوس مادر که با اتساع شکم در هفته 36 داخل رحمی به طور طبیعی متولد شده است. تنها نکات مثبت درمعاینه وجود آسیت و هیدروسل دو طرفه بود. پاراسنتز مایع آسیت مایع شیری رنگ حاوی تری گلیسرید بالا را نشان داد و بررسی رادیوگرافی تنها وجود مایع آسیت رامشخص نمود. با رد انسداد داخل شکمی و تشخیص آسیت کیلوس برای بیمار شیر خاص حاوی چربی با زنجیره متوسط " پرژستمیل" از هفته دوم پس از تولد شروع شد و بتدریج از میزان مایع آسیت درون شکم کاسته گردید و پیگیری بیمار تا یک سال بعد رشد و نمو طبیعی و عدم برگشت آسیت رانشان داد. پیش آگهی این بیماری در اکثر موارد در دوره شیرخوارگی خوب می باشد و به درمان طبی پاسخ می دهد.