ارزیابی عملکرد فرآیندی است که شرکت ها از آن جهت سنجش کارایی و بهره وری کارکنان خود، به منظور اتخاذ تصمیمات مختلف از جمله تعیین حقوق، پاداش، نیازهای آموزشی و ... استفاده می کنند. عیب اساسی و مشترک روش های پیشین برای ارزیابی عملکرد، اریب بودن نتایج آن ناشی از تاثیر انگیزه های شخصی و جهت گیری های ارزیاب است. در این مطالعه دو روش جدید توسعه داده شده که مشکل مذکور را مرتفع می نماید. روش های ارائه شده برای مشاغلی کاربرد دارند که بتوان استانداردهای کمی برای کار کارکنان تعریف کرد. به عنوان مطالعه موردی، روش های ارائه شده در یکی از آزمایشگاه های شرکت هسا اجرا گردید. از تحلیل های آماری مبتنی بر شبیه سازی حالت پایا، برای ارزیابی عملکرد بلندمدت کل سیستم بهره گرفته شد. نتایج حاصله حاکی از تاثیرات مثبت و قابل توجه روش های جدید بود.

بی شک محدودیت منابع و امکانات تولید از زمان های گذشته تا عصرکنونی که عصر اطلاعات فرامدرن و توسعه چشمگیر علم و فن است همواره مطرح بوده و در آینده نیز با شدت فزونی تری خود را بر شرایط اقتصادی تحمیل خواهد کرد. هر سازمانی برای اعمال مدیریت صحیح می تواند از الگوهای علمی ارزیابی عملکرد بهره گیرد.یکی از ابزارهای کارامد که این مهم را محقق ساخته تحلیل پوششی داده ها می باشد. در این مقاله، مرکز آزمایشگاه های کالیبراسیون شرکت هواپیماسازی ایران (هسا) به عنوان یک مورد مطالعاتی در نظرگرفته شده و با استفاده از روش تحلیل پوششی داده ها، تراکم ورودی ارزیابی و محاسبه می گردد. بدین منظور تعداد 3 ورودی و 2 خروجی در نظر گرفته شده است. ضمنا قلمرو پژوهش 10 آزمایشگاه تحت ارزیابی به عنوان DMU می باشد و عملکرد آن ها در سال های 1386، 1387، 1388، 1389 و نیمه نخست سال 1390 مدنظر است، روند کار به صورت جداگانه برای هر سال انجام می گیرد. بنابراین روش تحقیق به صورت گام به گام تشریح می گردد و در انتها بعد از ارایه نتایج و یافته های تحقیق، و بحث و بررسی پیرامون آن ها، پیشنهاداتی نیز مطرح خواهد شد. به طور خلاصه نتایج حاکی است که برخی از آزمایشگاه ها با میزانی ورودی مازاد مواجه هستند و بایستی این میزان از ورودی ها را بکاهند تا بهبود عملکرد حاصل گردد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

به منظور ارتقای سطح کیفی فضاهای مسکونی، در این پژوهش هدف کشف عوامل موثر بر کیفیت محیط مسکونی، ارتباط بین آن ها و بیان راهبردهایی به همین منظور است. کیفیت محیط مسکونی مفهومی پویا، پیچیده، و چندبعدی است که از ابعاد مختلف کالبدی، اجتماعی، اقتصادی، و زیست محیطی شکل گرفته و از معیارهای مناسب ارزیابی کیفیت محیط مسکونی سنجش رضایتمندی ساکنان از آن محیط است. ماهیت این پژوهش کیفی است اما به دلیل استخراج معیارهای قابل اندازه گیری و تلفیقی از روش های سنجش کمی در قالب شیوه همبستگی استفاده شده است. با تبیین الگوی معادله های ساختاری، عوامل سازنده کیفیت محیط مسکونی با عنوان متغیرهای مستقل و حس رضایت با عنوان متغیر وابسته ارزیابی شده و سپس، بر اساس نتایج حاصل از سنجش رضایت محیط مسکونی، با استفاده از فن AIDA، راهبردهایی برای ارتقای کیفیت محیط تدوین گردیده است. نتایج پژوهش از سنجش رضایت از کیفیت محیط مسکونی مسکن مهر شهر جدید پردیس، هسا حاکی از نارضایتی از امنیت و محیط زیست محله مسکونی و از تسهیلات و ویژگی های کالبدی واحدمسکونی است؛ همچنین نتایج بر اهمیت مسایل زیست محیطی و اجتماعی محله مسکونی و مقوله کالبدی واحد مسکونی دلالت می کند. با استفاده از فن تحلیل عرصه های تصمیم گیری، سناریوهای مختلف ارتقای کیفیت محیط مسکونی عرضه شد و سپس با ارزیابی آن ها، سناریویی که راهبرد آن توسعه متمرکز خدمات رفاهی عمومی و گذاران اوقات فراغت و همچنین توسعه شبکه معابر و زیرساخت هایی (سیستم فاضلاب و. . . ) و بهبود وضعیت کیفی واحد مسکونی و امنیت محیط بود، با مزیت سناریوی برتر، برگزیده شد.