در رادیوتراپی به منظور بهینه نمودن توزیع دوز اشعه جذبی در ناحیه تومور در بیمار، اغلب از فیلتر رج، که قابلیت ایجاد تغییر در منحنی های ایزودوز را دارد، استفاده می شود. از آنجا که صفحه نمایش دستگاه و یا تایمر آن برای تحویل دوز اشعه تجویزی به بیمار، بدون حضور وج در میدان اشعه و احتساب فاکتور آن تنظیم می شود، بنابراین هر گونه تغییری در فاکتور وج بر دوز جذب بیمار اثر خواهد گذاشت. در این مطالعه تاثیر اندازه میدان، عمق و SSD بر فاکتور وج در فیلترهای یونیورسال با زوایای 30، 45 و 60 درجه مورد بررسی قرار گرفته است. برای اندازه گیری فاکتور وج اتاقک یونیزاسیون فارمر با حجم 0.6 cc در داخل فانتوم آب دست سازی با ابعاد 10×21×21 سانتی متر قرار گرفته و بار الکتریکی خروجی از آن توسط الکترومتر مدل NE2571 و هنگامیکه دوزیمتر به مدت 60 ثانیه تحت تابش اشعه گاما از دستگاه کبالت  60 PICKERمدل ATC9 قرار گرفته، اندازه گیری شده است. فاکتور وج به صورت نسبی بارالکتریکی (nC) در میدان وج دار به میدان بدون وج محاسبه می شود. به جز برای فیلتر 60 درجه، با سطح اطمینان 95% هیچگونه ارتباط معنی داری بین فاکتور وج با اندازه میدان و عمق درمان وجود ندارد. تغییرات فاکتور وج برای فیلتر 60 درجه در شرایط این مطالعه، در حدود 0.55% به ازای هر سانتی متر تغییر در اندازه ضلع میدان و 0.28% به ازای هر سانتی متر تغییر در عمق را نشان می دهد. ارتباط بین فاکتور وج و SSD با سطح اطمینان 95% به صورت خطی و معکوس وجود دارد. تغییرات این فاکتور برای فیلترهای 30، 45 و 60 درجه در شرایط این مطالعه به ترتیب 0.11%، 0.18% و 0.33% به ازای هر سانتی متر تغییر در SSD می باشد. رابطه ریاضی بین فاکتور وج با اندازه میدان، عمق و SSD برای فیلتر 60 درجه به صورت فرمول ارایه شده و نشان می دهد که اندازه میدان و عمق اندازه گیری دارای اثرات ناچیزی بر روی فاکتور وج می باشد. اصلاح آن برای SSD که دارای محدوده تغییرات وسیعی می باشد، در کاربردهای کلینیکی قابل توجه بوده (بیشتر از 5%) و برای فیلتر 60 درجه از این رابطه محاسبه می شود Wfc=Wf[1-0.0033(SSD-80)]    65<SSD<85 Cm

مقدمه: در مواردی از هالوکس والگوس که واروس متاتارس اول سهم عمدهای در تغییر شکل داشته باشد، استئوتومی پروکسیمال متاتارس یکی از اجزای اساسی درمان است. هدف: هدف این مطالعه، بررسینتایج استئوتومی پروکسیمال متاتارس به صورتگوهای باز باجراحی نسج نرمدیستال در درمان موارد متوسط وشدیدهالوکس والگوس است.مواد وروش ها: در این مطالعه که بر روی 22 پا (16 بیمار) انجام شده است، بعد از جراحی نسج نرم دیستال، با استفاده از قطعه بونیون، اقدام به استئوتومی اپن وج مدیال پروکسیمال متاتارس اول شد، سپس محل استئوتومی با پیچ محکم گردید. موارد با زاویه مفصلی دیستال متاتارسال (DMAA) غیرطبیعی از مطالعه کنار گذاشته شده اند. بیماران به طور متوسط به مدت 13 ماه (6 ماه تا 3 سال) پیگیری شدند و در این مدت نتایج جراحی به صورت ابژکتیو و سابژکتیو بررسی شده است.نتایج: از 16 بیمار جراحی شده 13 نفر زن بودند. زاویه متوسط هالوکس والگوس و اینترمتاتارسال قبل از عمل به ترتیب 38 و 18 بود که بعد از جراحی به 13 و 6 رسید. زوایای هالوکس والگوس (HVA) و اینترمتاتارسال (IMA) در بیمارانی که بعد از عمل در مفصل متاتارسوفلانژیال اول درد داشتند به طور معنی دار بیشتر از بیمارانی بود که بعد از عمل درد نداشته اند. حدود 86% موارد هم از نظر ابژکتیو و هم سابژکتیو نتایج خوب و عالی داشته اند.نتیجه گیری: این روش جراحی در درمان هالوکس والگوس متوسط و شدید ، ساده و کارآمد است و قادر است علایم بیمار را برطرف کند ولی لازمه آن ، توجه دقیق به تکنیک جراحی است تا بتوان نتایج رضایت بخشی به دست آورد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: در فلج مغزی که شایع ترین آسیب حرکتی دوران کودکی با شیوع 2 در 1000 تولد زنده می باشد، کنترل پوسچر و حرکت تحت تاثیر قرار می گیرد. در نوع همی پلژی آن تفاوت در تون پوسچرال دو سمت بدن وجود دارد که باعث جا به جایی وزن به سمت سالم می شود. در این کودکان اختلالات پوسچرال در قالب اختلالات ثبات پوسچر شامل حفظ پوسچر [جابجایی مرکز فشار (Center of Pressure) و سطح جابجایی (Area)] و کنترل پوسچر (متغیرهای سرعت) دیده می شود. روشی که به تازگی برای استفاده اجباری از اندام مبتلا بر اساس CIMT (Constraint-Induced Movement Therapy) بیان شده قرار دادن وج زیر اندام سالم است. در این مطالعه با استفاده از وج روی صفحه نیرو به بررسی ثبات پوسچر پرداخته شد.روش بررسی: مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی و روش نمونه گیری آن به شکل در دسترس بود. 16 کودک همی پلژی در این برنامه شرکت کرده و در دو وضعیت روی صفحه نیرو قرار گرفتند. کودک روی سطح سخت در مرحله اول، بدون وج و در مرحله دوم با وج ˚5 زیر پای سالم می ایستاد تا اطلاعات مربوط به مرکز فشار توسط صفحه نیرو ثبت شود. زمان هر آزمایش نیز 20 ثانیه بوده و هر یک از این مراحل 3 بار تکرار می شد.یافته ها: کاهش معنی داری در جابجایی طرفی و سطح جابجایی بدنبال استفاده از وج ایجاد شد ولی در مورد جابجایی قدامی خلفی و سرعت جابجایی تفاوت معنی داری ایجاد نشد. همچنین در مورد بررسی وضعیت تقارن، به کمک وج میانگین نیروهای مرکز فشار بر روی پای مبتلا به طور معنی داری افزایش یافت و تقارن در تحمل وزن بر روی دو پا ایجاد شد.نتیجه گیری: نتایج حاکی از این بود که بدنبال استفاده از وج˚5 می توان فاکتورهای کنترل پوسچر را بهبود بخشید و به تقارن در وزن انداختن بیماران همی پلژی رسید.

نظریه بدنمندی ذهن مارک جانسون و جورج لیکاف، در پاسخ به مسئله ذهن-بدن، و بر اساس نظریه استعاره اولیه مطرح کرده اند. مسئله مقاله تعریف بدنمندی از طرف آن دو و نقد و بررسی آثار این تعریف با تکیه بر دیدگاه صدرا می باشد. به این معنا که با بررسی وجوه اشتراک و اختلاف دو دیدگاه، به نقد دیدگاه جانسون و لیکاف توسط صدرا می پردازیم پاسخ مقاله این است که از نظر لیکاف و جانسون ذهن و کارکردهای آن به ویژگی های فیزیکی بدنی و سیستم عصبی وابسته است، و مغز نقش علیت در پردازش های ذهن دارد. آنان بر ضرورت بدن به مثابه منشأ جسمانی ساختارهای فهم مثل طرح واره های تصویری و تفصیل های استعاری که در مغز ما به صورت فیزیکی تحقق پیدا می کنند و عمدتاً در کنترل ما نیستند، تأکید می کنند. آن دو هرچند خود را هوادار حذف گرایی نمی دانند اما جسمانیت گرا هستند؛ اما در دیدگاه ملاصدرا، اگرچه حیثیت هستی شناختی بدن و نفس در ابتدای تکوّن یکی است و کارکردهای نفس در آن محقق می شود، اما در بحث بلوغ صوری و ادراکی نفس و تعامل نفس و بدن دیدگاهی فراتر از دیدگاه دکارتی و نوخاسته گرایی دارد، شباهت حدوث جسمانی ملاصدرا با نوخاسته گرایی در فراتر بودن هویت ذهن از ماده جسمانی و تفاوت آن دو در این است که در نهایت صدرا بدن را مرتبه نازله نفس و از شئون آن می داند نه برعکس؛ و از این روی با جسمانیه الحدوث و روحانیه البقاء دانستن نفس، تجرد خیالی و وحدت نفس و قوا و حرکت جوهری نفس به چالش های لیکاف و جانسون، ناشی از جسمانی دانستن فعل تعقل یا عدم تمایز عقل با دیگر جنبه ها در انسان، دچار نیست؛ و مثل آنان نیست که ضمن قبول واقعیات غیر جسمانی، هیچ امر غیر جسمانی را برای انسان نپذیرد! بلکه از دیدگاه او، نفس در ابتدای تکوّن بدنمند است با تعریفی متفاوت از بدنمندی جانسون ولیکاف، آنگاه در روند استکمال، که با فاعلیت نفس برای بدن همراه است به نفسمندی بدن می رسد. در این مقاله مشخص می شود که لیکاف و جانسون اگرچه خود را فیزیکالیست حذف گرا نمی دانند و بیشتر به کارکردگرایی تمایل دارند اما در عمل به این همانی ذهن و بدن می رسند و هر امر غیر جسمانی را رد می کنند بنابراین هم نقدهای حذف گرایی و هم کارکردگرایی بر آن ها وارد است.

سابقه و هدف: در این تحقیق وابستگی فاکتور وج ناشی از به کارگیری یک وج داخلی به عمق، اندازه میدان و جدایی در میدان های متقارن در باریکه فوتونی 6MV یک دستگاه شتاب دهنده خطی الکتا با استفاده از روش شبیه سازی مونت کارلو مورد بررسی قرار گرفته است. این امر به منظور تعیین دقیق تر فاکتور وج در طرح های درمانی و ارایه الگوریتمی برای در نظر گرفتن سهم آن و کاهش خطای ناشی از آن در کاربردهای بالینی انجام شده است.مواد و روش ها: ابتدا ساختار دقیق سر هندسی و بیم فوتونی 6MV شتاب دهنده خطی الکتا با و بدون وج بر مبنای اطلاعات دریافتی از شرکت سازنده و با استفاده از کد مونت کارلوی MCNP 4C شبیه سازی و با مقایسه آن ها با مقادیر اسمی و اندازه گیری شده تجربی اعتبار سنجی شد. سپس با استفاده از کد مونت کارلوی فوق، ساختار هندسی یک فانتوم دزیمتری کوچک شبیه سازی و فاکتور وج ناشی از به کارگیری وج داخلی شتاب دهنده مذکور در اندازه میدان های 4، 5، 10، 15 و 220 سانتی متر در عمق هایی از 0.5 تا 34 سانتی متر با حضور فانتوم در میدان های تابشی مذکور تعیین شد. فاکتور وج بر مبنای مقادیر اندازه گیری شده در SAD معادل 100 سانتی متر و عمق 10 سانتی متر برای هر یک از اندازه های میدان فوق تعیین شد.یافته ها: خط هایی بر مقادیر فاکتورهای وج محاسبه شده در عمق های مختلف برای هر یک از میدان های تابشی برازش شد. سپس ثابت های خط برازش شده محاسبه و چگونگی وابستگی آن ها به اندازه میدان تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که فاکتور وج در هر اندازه میدان وابسته به عمق است. علاوه بر این مشاهده شد که میزان این وابستگی برای میدان های مختلف نیز متفاوت است. به عنوان مثال مشاهده شد که فاکتور وج در عمق 10 سانتی متری دارای تغییراتی در حدود 7.4% است به هنگامی که ابعاد میدان های متقارن از 4 تا 20 سانتی متر مربع تغییر می کند.نتیجه گیری: در این مطالعه الگوریتم دقیق تری تعریف شد که می تواند جایگزین جدول فاکتور وج تقریبی مورد استفاده در محاسبات MU در طرح های پرتو درمانی شود. با استفاده از روش مونت کارلو و با به کارگیری الگوریتم پیشنهادی می توان تغییرات باریکه فوتونی ناشی از میدان های وج شده را در شتاب دهنده های خطی پزشکی به طور دقیق تری تعیین کرد. این الگوریتم امکان کاهش خطاهای سیستماتیک را در طرح های پرتودرمانی فراهم می سازد.

سابقه و هدف: سرطان پستان یکی از شایعترین سرطانهای زنان در جهان است که بعد از ماستکتومی، رادیوتراپی بهترین گزینه درمانی آن است. ایجاد توزیع دز یکنواخت در تمام حجم درمان یکی از مهمترین اهداف رادیوتراپی می باشد. هدف از این تحقیق ارزیابی زوایای دیواره قفسه سینه با خطوط مرجع (عمودی و افقی)، برای انتخاب زاویه بهینه فیلتر وج در رادیوتراپی پستان ماستکتومی شده، می باشد. مواد و روشها: در این مطالعه 140 بیمار که پس از جراحی ماستکتومی نیاز به رادیوتراپی داشتند، مورد بررسی قرار گرفتند. بیماران با سیستم طراحی درمان دو بعدی ALFARD یا طراحی درمان سه بعدی CorePLAN درمان شدند. هیستوگرام دز - حجم برای هر مورد برای زوایای مختلف وج و همچنین میدان باز استخراج شد. با آنالیز و مقایسه آنها زاویه وج بهینه بدست آمد. زاویه دیواره قفسه سینه با خطوط مرجع با نرم افزار GET DATA اندازه گیری شد. سپس زاویه قفسه سینه و زاویه بهینه وج برای بدست آوردن رابطه بین آنها، مقایسه شد. یافته ها: زاویه وج بهینه برای درمان هر بیمار تابعی از زوایای قفسه سینه بود. در تمام بیماران با استفاده از فیلتر وج دز یکنواخت تری برای درمان فراهم شد و نتایج حاصل از تعیین زاویه وج بهینه با روش جدید اندازه گیری زوایای قفسه سینه و روش تهیه هیستوگرام دز _ حجم به عنوان روش استاندارد همخوانی داشت. نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که زاویه دیواره قفسه سینه در بیماران ماستکتومی شده روش جدیدی برای انتخاب زاویه وج بهینه درمان است. همچنین این روش نسبت به روش تهیه هیستوگرام دز – حجم دارای فرآیند زمانی کوتاه تری می باشد.