سابقه و هدف: با توجه به اهمیت جدا کردن به موقع بیماران تحت تهویه مکانیکی از ونتیلاتور روشهای PSV, T-Piece, SIMV جهت پروسه جداسازی (weaning) در اولین فرصت مناسب که همراه با انتوباسیون مجدد بیمار نباشد مورد توجه قرار گرفت. این تحقیق بر روی بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستانهای امام حسین، طالقانی و لقمان تهران بین سالهای 1381-1379 صورت گرفت.مواد و روشها: پژوهش به صورت تجربی، تصادفی و مولتی سنتز روی 89 بیمار تحت تهویه مکانیکی صورت گرفت. ابتدا 75 بیمار که ضوابط وینینگ را پیدا نمودند به صورت تصادفی به سه گروه 25 تایی تقسیم و به کمک روشهای SIMV و T- Piece و PSV از دستگاه تهویه مصنوعی جدا گردیدند. 14 بیمار دیگر هم که در زمان مطالعه خارج از برنامه ریزی درمانی خود را اکستیوب کرده بودند در گروه چهارم (selfextubation) قرار گرفتند. کلیه بیماران تحت رژیم تغذیه ای یکسان قرار داشتند و پراکندگی بیماریهای همراه COPD، ایسکمیک قلبی، پر فشاری خون، بین گروهها مورد توجه قرار گرفت. انتوباسیون مجدد (Reintubation) به صورت لزوم انجام انتوباسیون مجدد و از سر گیری تهویه مکانیکی تا 72 ساعت پس از انجام اکستوباسیون و out come با مرخص شدن یا فوت در بخش ICU در نظر گرفته شد.  بعد از جمع آوری یافته ها با کمک نرم افزار SPSS و با آزمون آماری ANOVA مورد قضاوت قرار گرفت.یافته ها: PSV کمترین میزان موارد انتوباسیون مجدد را در مقایسه با دو روش دیگر دارد (P=0.008) و هرچه طول مدت تهویه مکانیکی کمتر باشد میزان فراوانی انتوباسیون مجدد کاهش می یابد (P<0.0001). وقوع انتوباسیون مجدد باعث افزایش طول مدت بستری و افزایش مرگ و میر در ICU می شود (p<0.0001) ولی روشهای متفاوت وینینگ بطور مستقل تاثیری روی out come بیماران ندارد.نتیجه گیری و توصیه ها: تنظیم پروتکلی واحد جهت انجام شروع به موقع پروسه وینینگ بیماران تحت تهویه مکانیکی در بخشهای ICU و استفاده از متد PSV به عنوان روش ارجح در مقایسه با SIMV, T-Piece توصیه می شود.

الکترو-وینینگ فرآیند نشاندن یون های مس محلول در الکترولیت داخل سلول روی کاتد توسط ایجاد جریان الکتریکی است. در تحقیق حاضر، شبیه سازی هیدرودینامیکی این سلول ها در مجتمع مس میدوک با استفاده از دینامیک سیالات محاسباتی مطالعه می شود. نرم افزار مورد استفاده Ansys CFX است. معادلات ناویر استوکس و پیوستگی به صورت دو فازی مایع و گاز، آشفته، تراکم ناپذیر و حالت پایدار در نظر گرفته می شوند و معادله مربوط به غلظت مس در الکترولیت با در نظر گرفتن شرط مرزی خاص آن حل خواهد شد. آشفتگی جریان با استفاده از روابط مدل خواهد شد. به علت زیادبودن تغییرات خواص، نزدیک کاتد و آند و هم چنین بزرگ بودن حجم سلول الکترو-وینینگ برای ایجاد شبکه خوب و افزایش سرعت و دقت جواب از شبیه سازی کلی و موضعی در کنار هم استفاده شده است. ابتدا در شبیه سازی کلی، کل هندسه سلول با ایجاد شبکه مناسب مدل می شود سپس در شبیه سازی موضعی تنها حجم بین دو کاتد از سلول در نظر گرفته شده و با مش بسیار ریزتر مدل می شود. داده های مربوط به شرایط مرزی صفحات مرز مشترک در شبیه سازی موضعی از داده های مربوط به شبیه سازی کلی به دست می آید که این باعث افزایش دقت مدل سازی می شود. مقایسه نتایج شبیه سازی کلی و موضعی نشان از افزایش دقت تا 30% در نزدیک الکترودها خواهد داشت. از نتایج این شبیه سازی بردار سرعت، مقدار غلظت اسید و مس، شدت آشفتگی، مقدار فشار و مقدار نسبت حجمی فاز اکسیژن در تمامی میدان سلول الکترو-وینینگ است. در آخر برای اعتبارسنجی مدل به دست آمده توسط آزمایشات صورت گرفته روی سلول واقعی در صنعت مقایسه شده اند. نتایج نشان از دقت بالا با مقدار انحراف کمتر از 2. 5 درصدی این روش مدل سازی را می دهد.

اثر جاذبی توپوگرافی یک مؤلفه عمده در تغییرات شتاب ثقل است که نقش عمده ای در مطالعه میدان ثقل زمین در ژئودزی و ژئوفیزیک دارد. حذف این اثر یک گام مهم در مدل سازی محلی میدان ثقل زمین و اکتشافات ژئوفیزیکی است. با حذف اثر توپوگرافی و نرم شدن سیگنال آنومالی جاذبه امکان تقریب با دقت بهتر این سیگنال فراهم می شود. این مطالعه به نقش اثرات توپوگرافی و ایزوستازی در نرم کردن سیگنال آنومالی جاذبی می پردازد. در این راستا مدل های مختلف آنومالی جاذبی نظیر هوای آزاد، بوگه، مدل های ایزوستازی پرات، ایری و وینینگ میننر-موریتز (VMM) مورد بررسی و مقایسه قرار می گیرد. از آنجا که توپوگرافی بخش عمده تغییرات طول موج های کوتاه میدان جاذبی را در بر می گیرد، انتظار می رود آنومالی های بوگه نسبت به آنومالی هوای آزاد نرم تر باشند. برای بررسی نقش اضافه شدن اثر جبران ایزوستازی، آنومالی های دو مدل ایده آل پرات و ایری به همراه مدل موهو تعیین شده از مدل وینینگ میننر-موریتز با بوگه مقایسه می شود. تحلیل عددی روی داده های گرانی زمینی منطقه کوهستانی کلرادو در کشور امریکا انجام گرفت. تحلیل طیفی دو بعدی کمترین مربعات برای بررسی نرمی سیگنال های هوای آزاد، بوگه و پرات، ایری و VMM به کار برده شد. نتایج نشان می دهد مدل های ایزوستازی نقشی در حذف فرکانس های بالای میدان نسبت به مدل بوگه ندارند. بر این اساس هموارسازی مدل های ایزوستازی شامل طول موج های بزرگ تر از 50 کیلومتر است. مدل ایزوستازی VMM نرم ترین سیگنال را نسبت به سایر بی هنجاری های دیگر ایجاد می کند.

استفاده از روش عمق یابی صوتی با کشتی با وجود حصول به دقت بالا، بسیار زمان بر، پرهزینه و در عمق های زیاد حتی غیرعملی می باشد. این مساله باعث شده که در حال حاضر استفاده از روش صوتی صرفا محدود به مناطق ساحلی و تا عمق متوسط گردد. امروزه با توجه به اهمیت و کاربرد نقشه های عمق یابی در علوم ژئوفیزیک، اقیانوس شناسی، ژئودزی و هیدروگرافی نیاز به تهیه نقشه های عمق یابی برای محدوده آب های ایران در شمال و جنوب بیش از پیش احساس می گردد. در این تحقیق ضمن مرور اجمالی بر مبانی نظری ارتفاع سنجی ماهواره ای، مقادیر آنامولی ثقل و پارامتر عمق با استفاده از مشاهدات ماهواره توپکس - پوزایدون در طی سال های 2003-1992 از روش ارتفاع سنجی ماهواره ای برای عمق یابی در محدوده دریای عمان استفاده گردید. روش بکار رفته در این تحقیق استفاده از تلفیق مقادیر ارتفاع ژئوئید حاصل از داده های ارتفاع سنجی ماهواره ای و مدل جهانی ژئوئید  EGM2008در مناطق ساحلی و تبدیل آن به داده های آنامولی جاذبه از طریق فرمول معکوس وینینگ - مینز می باشد. داده های ثقلی سپس از طریق روش کولوکیشن تبدیل به داده های عمق می گردند. مقایسه نتایج حاصل از روش ارتفاع سنجی ماهواره ای با نقشه هیدروگرافی حاصل از روش صوتی با کشتی انطباق خوب این دو مدل در اکثر مناطق را نشان می دهد. انحراف معیار انطباق دو مدل در منطقه در حد 40.8 متر ارزیابی گردید که با توجه به محدوده تغییرات عمق منطقه تا 1200 متر مناسب ارزیابی می شود.