سیاه دانه گیاهی است با نام علمی Nigella sativa از تیره Ranuculaceae و میوه آن به صورت کپسولی حاوی دانه های سیاه و معطر میباشد. اسانس دانه به عنوان دیورتیک، ضد نفخ و در درمان لاغری مفرط، مسمومیت با جیوه و جذام استفاده شده و نیز رشد بسیاری از باکتری های گرم مثبت و منفی به استثنای پسودوموناس آئروژینوزا را مهار می کند. روغن دانه که حاوی اسیدهای چرب از جمله اولئیک، لینولئیک و لینولنیک است، به صورت موضعی دارای خاصیت درمانی برای انواع بیماریهای جلدی (پسوریازیس، اگزما) و برطرف کننده درد و التهاب مفاصل میباشد. همچنین باعث مهار آنزیم 5 آلفا ردوکتاز می شوند که بر خلاف داروهایی مثل فیناستراید (مهار کننده تنها تیپ II آنزیم)، تیپ Iاین آنزیم را نیز مهار کرده و باعث کاهش DHT به میزان 25% بیشتر در بدن می شود. در مطالعه حاضر دانه های گیاه با استفاده از پتاس 10% و آب ژاول، تحت مطالعات خرده نگاری قرار گرفت که بررسی خصوصیات میکروسکوپی پودر دانه نشان دهنده سلول های اسکلرانشیم، سلول های پارانشیمی سنگ فرشی و نامنظم، آوند چوبی از نوع مارپیچ و منقوط و سلول های فیبر بود. جهت تهیه اسانس سیاه دانه، از روش بخار آب استفاده شد و نتایج ترکیبات اصلی اسانس پس از تزریق به دستگاه GC-MS شامل پاراسایمن %22.66 تیموکوئینون %27.6،منتن-1-ال %22.5 و 4- ترپینئول %13.75 میباشد. همچنین روغن سیاه دانه با استفاده از روش سوکسله و حلال اتردوپترول به میزان %6(v/w) تهیه شد و با محلول متانولی پتاس 0.5 مولار و اسید سولفوریک 98% استریفیه گردید. روغن استر متیل شده و استاندارد متیل اولئات (5mg/ml) جهت اندازه گیری کمی و کیفی به دستگاه GC تزریق شد. بر اساس سطح زیر منحنی پیک اسیداولئیک در کروماتوگرام های بدست آمده، میزان اسید اولئیک موجود در روغن سیاه دانه 14% گزارش گردید.