پریاپیسم عبارت است ازنعوظ طولانی و دردناک پنیس که در غیاب میل و تحریک جنسی رخ می دهد و یک اورژانس اورولوژی است و درصورت عدم درمان سریع، عوارض جنسی به جا می گذارد. اتیولوژی گوناگون از جمله ایدیوپاتیک، دارویی و طبی دارد. به دو نوع LOW-FLOW و HIGH-FLOW تقسیم می شود. داروها ازجمله کوئتیاپین، سبب پریاپیسم نوع LOW-FLOW می شود. مطالعه حاضر با هدف مروری بر ارتباط بین مصرف کوئتیاپین با عارضه پریاپیسم انجام شد. در اغلب گزارشات در خصوص پریاپیسم ناشی از دارو، ارتباطی با دوز و طول مدت مصرف دارو پیدا نشد اما به دنبال بیش مصرف، مصرف مداوم یا تک دوز و ایدیوسنکراتیک کوئتیاپین، می تواند پریاپیسم رخ دهد. به جز کوئتیاپین، با سایر آنتی سایکوتیک ها هم امکان بروز پریاپیسم وجود دارد. در فرد با سابقه پریاپیسم به دنبال مصرف دارو، در صورت تکرار مصرف داروی مسبب، امکان عود عارضه وجود دارد. پریاپیسم با مکانیسم بلوک گیرنده آلفا1 آدرنرژیک در کورپوس کاورنوزوم پنیس ارتباط دارد. تمایل آنتی سایکوتیک ها برای بلوک این گیرنده، متفاوت است به طوری که در مورد کوئتیاپین این تمایل متوسط است. تجویز هم زمان داروهای مهارکننده آنزیم های CYP450 کبدی با کوئتیاپین سبب افزایش عوارضی چون پریاپیسم می شوند و بالعکس عوامل القاکننده آنزیم های مذکور به همراه کوئتیاپین مثل سیگار کشیدن، با کاهش سطح سرمی دارو سبب کاهش این عارضه می شوند. آگاهی ازاحتمال بروز عارضه پریاپیسم در اثر کوئتیاپین توسط پزشکان، سبب تشخیص و درمان به موقع و جلوگیری از عوارض متعاقب آن می شود.

سابقه و هدف: نعوظ دردناک یک عارضه نادر ولی جدی داروهای روانگردان می باشد که شیوع آن به دنبال آنتی سایکوتیک های تیپیک حدود 26-15 درصد می باشد، در بین آنتی سایکوتیک های غیر تیپیک، کلوزاپین، ریسپریدون و اولانزاپین همراه با عارضه پریاپیسم گزارش شده است.گزارش مورد: آقای 24 ساله با علایم هذیان کنترل، هذیان گزند و آسیب، هذیان جسمانی و توهم شنوایی به کلینیک سرپایی مراجعه کرده بود که علایم ایشان حدود یکسال قبل از مراجعه به تدریج با گوشه گیری، انزوای اجتماعی، محدودیت روابط اجتماعی شروع شده بود که حین درمان با 6 میلی گرم ریسپریدون، دچار علایم نعوظ دردناک در آلت تناسلی مردانه (penis) بدون تحریک جنسی شده بود.نتیجه گیری: پزشکانی که داروهای آنتاگونیست سروتونین – دوپامین (SDA) تجویز می نمایند باید مراقب این عارضه نادر ولی جدی باشند خصوصا در مواردی که قبلا سابقه نعوظ دردناک با سایر داروهای روانگردان داشته اند.

نعوظ دردناک یک عارضه نادر ولی جدی داروهای روانگردان می باشد که شیوع آن به دنبال آنتی سایکوتیک های تیپیک حدود 26-15 درصد است. تقریبا تمام آنتی سایکوتیک های آتیپیک همراه با عارضه پریاپیسم گزارش شده اند. به خاطر ضرورت آشنایی پزشکان با این عارضه جدی غیر معمول دارویی، گزارش یک مورد پریاپیسیم به دنبال مصرف آنتی سایکوتیک های مختلف آورده شده است تا در کارهای بالینی روانپزشکی مد نظر قرار گیرد. آقای 24 ساله با علایم هذیان کنترل(control delusion) ، هذیان گزند و آسیب ((persecutory delusion، هذیان جسمانی (somatic delusion) و توهم شنوایی (auditory Hallucination) به کلینیک سرپایی مراجعه کرده بود که علایم ایشان حدود یکسال قبل از مراجعه به تدریج با گوشه گیری، انزوای اجتماعی، محدودیت روابط اجتماعی شروع شده بود. حین درمان با 6 میلی گرم ریسپریدون، پس از دو ماه دچار علایم نعوظ دردناک بدون تحریک جنسی شده بود. متعاقب کاهش و قطع ریسپریدون و شروع 5 میلی گرم الانزاپین و با دریافت تنها یک دوز دارو نیز این عارضه تکرار شده بود. پس از قطع الانزاپین و شروع درمان با 150 mg کلوزاپین بعد از یکسال مجددا دچار پریاپیسم شد. بنابراین بهتراست پزشکانی که داروهای آنتاگونیست سروتونین - دوپامین را تجویز می نمایند، مراقب این عارضه نادر ولی جدی باشند.

ناتوانی جنسی از عوارض عمده دیابت می باشد که کمتر مورد توجه قرار گرفته است. شیوع ناتوانی جنسی در مردان در 40 سالگی حدود 1.9 درصد است که با افزایش سن بالا می رود. در این رابطه با هدف تاثیر پاپاورین در ناتوانی جنسی، 250 مرد مبتلا به دیابت متاهل بین سنین 25 تا 60 سالگی (میانگین 45.05 سال) که به مراکز درمانی دانشگاه مشهد مراجعه کرده بودند، مورد بررسی قرار گرفته اند.از 250 نفر، 134 مورد ناتوانی جنسی داشتند که 12 نفر به دلیل علل دیگری غیر از دیابت حذف و 238 نفر در رابطه با دیابت مورد پیگیری قرار گرفتند. از این تعداد 24 نفر (10.08%) دیابت تیپ یک و 214 نفر (89.92%) دیابت تیپ دو داشتند. به هر بیمار 30 میلی گرم پاپاورین هیدروکلراید به داخل اجسام غاری تزریق شد.از تعداد 238 نفر، 122 نفر مبتلا به ناتوانی جنسی بودند (51.26%). میانگین زمان ابتلا برابر 3.48 سال بود. شیوع ناتوانی جنسی در 7 بیمار مبتلا به دیابت تیپ یک 29.16% و در 115 بیمار دیابت تیپ دو 53.74 موارد بود. با تزریق پاپاورین 57 نفر (46.72%) پاسخ مثبت دادند و در 65 نفر (53.28%) پاسخ منفی بود. پاسخ به پاپاورین در دیابت تیپ 85.71% و پاسخ در دیابت تیپ دو 44.35% بود. یک مورد پریاپیسم عارض شد که با درمان بهبود یافت.ناتوانی جنسی یک مشکل عمده مبتلایان به دیابت است و تزریق پاپاورین نظر به ارزان بودن نسبت به داروهای جدید هنوز می تواند مورد توجه قرار گیرد.

نیاز فوری به اقدامات پزشک هر طبیبی را بر آن می دارد که اورژانس را بطور علمی بشناسد تا آسایش در طبابت و اطمینان در بهبودی بیمار مهیا گردد. این مقاله براساس آخرین مطالب کتب مرجع و مقالات از سال 1991 تا 2002 میلادی تنظیم شده است و واژگان کلیدی اورژانس در بیضه، آلت، مثانه و پروستات مورد توجه قرار گرفته است. در این مقالات اذعان گردیده که اگر به تورشن بیضه با معاینه و شرح حال مشکوک می شویم و در صورت شک باید بیمار در 6-4 ساعت اولیه تحت عمل جراحی قرار گیرد و در تورشن آپاندیکس بیضه عمل جراحی نیاز نمی باشد. آبسه بیضه را باید با درناژ و آنتی بیوتیک درمان کرد و اپیدیدیمیت حاد را در صورتیکه در سنین فعالیت جنس باشد با داکسی سایکلین و سفتریاکسون و در غیر اینصورت براساس نوع میکروب در ادرار درمان می کنیم. فموزیس را با آنتی بیوتیک کنترل می کنیم و با کنترل آن، ختنه راه بعدی بیماری فوق است پارافموزیس نیز کاندید Dorsal slit می گردد. خونریزی به دنبال ختنه را باز کردن مجدد و بستن ورید دورسال آلت می توان درمان نمود و قطع آلت را باید ظرف 8 ساعت آناستوموز کرد و در پریاپیسم Low flow بایستی شستشو ولین اقدام درمانی باشد و در نوع flow High شریان پودندال داخلی را باید بست در پارگی مجرای خلقی سیستومی گذاشته و 6-4 ماه بعد مراحل دیگر درمان را انجام می دهیم. پارگی مجرای قدامی و مثانه را سریعا جراحی نموده و در سیستیت حاد درمان سه روز در خانمها پیشنهاد شده است.