زمینه و هدف: ساخت کارپول های دندانپزشکی در کارخانه های متعددی در دنیا انجام می شود که در ایران این کار توسط شرکت دارو پخش صورت می گیرد. مطالعه حاضر، با هدف مقایسه کیفی و کمی کارپول دارو پخش و دو کارپول وارداتیSeptodont  (ساخت فرانسه) و Ecocaine (ساخت ایتالیا) از نظر قدرت و پایداری بی حسی و نیز بررسی کیفیت فیزیکی، انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 70 فرد سالم مراجعه کننده به درمانگاه جراحی فک و صورت بیمارستان شریعتی انتخاب و پس از گرفتن رضایت نامه آگاهانه، در قسمت فوقانی پیشانی آنها با استفاده از هر کدام از کارپول های بی حسی، به میزان 0.1 سی سی تزریق انجام شد. در زمانهای معین وسعت بی حسی توسط جراح دهان و فک و صورت اندازه گیری گردید و نیز کیفیت تزریق با کارپول های یاد شده توسط 11 جراح مقایسه و بررسی شد؛ سپس ابعاد مختلف کارپول ها با هم مقایسه گردید. جهت مقایسه آماری بین وسعت ناحیه بی حس شده توسط سه فرآورده در هر مقطع زمانی (فاز I) از آزمونRepeated measure ANOVA  و جهت مقایسه میزان رضایتمندی جراحان (فاز II) از آزمون Friedman استفاده شد. P<0.05 به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.یافته ها: از نظر وسعت و طول مدت بی حسی، هیچگونه اختلاف معنی داری بین سه کارپول یاد شده وجود نداشت. رضایتمندی جراحان از کاربرد آنها تقریبا یکسان بوده و هر سه نوع کارپول قابلیت آسپیراسیون داشتند.نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر، سه نوع کارپول مورد بررسی دارای کیفیت یکسان بودند.

بیان مساله: امروزه کنترل عفونت یکی از اصول حرفه ای کار دندانپزشکی است و کمتر کسی در مورد ضرورت آن تردید دارد؛ به علاوه تمامی وسایل و دستگاه های دندانپزشکی می توانند به عنوان منبع بالقوه انتقال عفونت محسوب شوند.هدف: مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان آلودگی تعدادی از مواد یک بار مصرف دندانپزشکی انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه مقطعی - توصیفی، چهار ماده مصرفی (رول پنبه، گوتاپرکا، سرساکشن و کارپول) به صورت تصادفی و با محیط کشت انتقالی (تریپتونسویبرات) انتخاب و پس از 24 ساعت قرار دادن در انکوباتور به سه محیط کشت افتراقی (مک کانکی، شوکلات آگار، بالادآگار) منتقل شدند؛ پس از 24 ساعت، در صورت رشد کلنی، از باکتری به دست آمده، به شیوه رنگ آمیزی gram لام تهیه شد و مورد مطالعه قرار گرفت. این بررسی به مدت 17 هفته به صورت نمونه گیری زمان بندی شده انجام شد.یافته ها: تمام سرساکشن ها، آلوده به باکتری باسیلوس سرئوس بودند. رول پنبه در مجموع 2 مورد آلودگی باسیلوس سرئوس، 2 مورد کوکسی گرم مثبت گوگلاز منفی (اپیدرمیدیس)، 1 مورد استرپتوکوک ویریدانس و 1 مورد آنتریوباکتر گروه A را نشان دادند؛ کارپول ها 1 مورد آلودگی به استافیلوکوک اپیدرمیدیس و 2 مورد استرپتوکوک ویریدانس داشتند؛ در 2 مورد آلودگی به باسیلوس سرئوس در گوتاپرکاها مشاهده شد.نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، بیشترین میزان آلودگی مواد مصرفی دندانپزشکی در سرساکشن مشاهده شد؛ همچنین آلودگی با باسیلوس سرئوس بیش از سایر موارد بود.

مقدمه: بسیاری از بیماران در هنگام مراجعه به دندان پزشک، دچار اضطراب می شوند که بروز اضطراب، باعث بالا رفتن فشارخون بیمار شده و همچنین تزریق داروی اپی نفرین نیز در بالا رفتن فشارخون بیماران موثر می باشد. هدف از این مطالعه، بررسی تغییرات فشارخون متعاقب تزریق بلاک فک تحتانی با کارپول لیدوکایین حاوی اپی نفرین 1: 80000 و ارتباط آن با سطح اضطراب در بیماران بود. مواد و روش ها: در این مطالعه ی مشاهده ای و مقطعی، 129 بیمار مراجعه کننده به دانشکده ی دندان پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی خوراسگان اصفهان انتخاب شده و فشارخون آنان قبل از تزریق داروی بی حسی و ده دقیقه بعد از تزریق اندازه گیری شد. سطح اضطراب بیماران نیز با استفاده از پرسش نامه ی اضطراب دندان پزشکی DAI (Dental Anxiety Inventory) تعیین شده و ارتباط بین سطح اضطراب و فشارخون بیماران قبل و بعد از تزریق اندازه گیری گردید. داده ها با آزمون های آماری Paired-t، Regression و Pearson تجزیه و تحلیل شدند (0/05 = α ). یافته ها: بین فشارخون سیستول و دیاستول بیماران در قبل از تزریق دارو و نمره ی اضطراب، ارتباط مستقیم و معنی دار وجود داشت (0/001 > p value). مقدار همبستگی بین فشار متوسط و نمره ی اضطراب نیز ارتباط معنی دار وجود داشت (0/001 > p value). بین فشارخون بعد از تزریق و نمره ی اضطراب نیز ارتباط مستقیم و معنی دار وجود داشت (0/001 > p value). نتیجه گیری: تزریق لیدوکایین حاوی اپی نفرین 1: 80000 در بیمارانی که تحت تزریق بلاک فک تحتانی قرار می گیرند با افزایش معنی دار فشارخون سیستولیک بیماران همراه می باشد. همچنین بین سطح اضطراب و فشارخون بیماران، ارتباط معنی دار وجود داشت که تاثیر اضطراب، بیشتر از تاثیر تزریق اپی نفرین بر فشار خون بیماران بود.

زمینه و هدف: داروی آدرنالین باعث نوسانات فشار خون می گردد. از آنجا که کارپول های حاوی لیدوکایین به همراه آدرنالین در دندانپزشکی کاربرد فراوان دارد، بنابراین بررسی و شناخت عوارض و اثرات آن از اولویتهای تحقیقاتی به شمار می رود. این مطالعه با هدف بررسی تغییرات فشار خون به دنبال تزریق داروی بی حسی حاوی آدرنالین انجام شد. روش بررسی: مطالعه به روش Case-cross over صورت گرفت. صدوپنجاه بیمار مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران به منظور خارج دندان در فک بالا که بیماری سیستمیک و روحی روانی نداشته انتخاب و فشار خون آنها قبل از تزریق داروی بی حسی و 15 دقیقه پس از تزریق اندازه گیری شد. افراد انتخاب شده به طور تصادفی در سه گروه پنجاه نفری شامل گروه یک با تزریق یک کارپول، گروه دو با تزریق دو کارپول و گروه سه با تزریق سه کارپول قرار گرفتند. شرایط برای همه گروهها یکسان در نظر گرفته شد و نتایج بدست آمده در سه گروه مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: آزمون t نشان داد تغییرات فشار خون سیستولیک در گروه یک و دو از نظر آماری معنی دار نبود و فقط در گروه سه تفاوت معنی دار بود (4.39=t). تغییرات فشار خون دیاستولیک در سه گروه مورد مطالعه از نظر آماری معنی دار نبود. نتیجه گیری: مطالعه نشان داد تزریق یک یا دو یا سه کارپول داروی بی حسی حاوی آدرنالین تغییرات بسیار ناچیزی در فشار خون ایجاد می کند که قابل چشم پوشی است و هیچ عارضه ای از نظر تغییرات فشار خون ایجاد نمی کند.

مقدمه: شایعترین داروی بی حس کننده موضعی که در دندان پزشکی استفاده می شود لیدوکایین با اپی نفرین می باشد. یکی از مهمترین عوارض قلبی عروقی این دارو افزایش فشارخون و آریتمی های قلبی می باشد. هدف این مطالعه بررسی عوارض قلبی عروقی یک کارپول لیدوکایین 2% با اپی نفرین 1:80000 می باشد.مواد و روشها: در این مطالعه 60 بیمار سالم که برای کشیدن دندان سوم مولار در سمت راست فک تحتانی مراجعه کرده بودند، انتخاب شدند. برای تمام آنان بلوک عصب آلوئولار تحتانی همان سطح با یک کارپول لیدوکایین 2% با اپی نفرین 1:80000 انجام شده و فشارخون و تعداد ضربان قلب در 5 مرحله از موقع پذیرش بیمار تا 10 دقیقه پس از تزریق بیحس کننده موضعی با استفاده از دستگاه فشارسنج دیجیتالی مدل ام 4 اندازه گیری شد و نتایج بررسی شدند.نتایج و بحث: یک کارپول لیدوکایین 2% با اپی نفرین 1:80000 اثرات قلبی عروقی کمی در افراد سالم دارد. و در افراد سالم و افراد با بیماری قلبی عروقی ملایم بی خطر می باشد.

1زمینه و هدف: حفره خشک یکی از شایع ترین عوارض پس از کشیدن دندان می باشد. هدف از انجام این مطالعه بررسی ارتباط تعدادی از عوامل مستعد کننده حفره خشک با این عارضه در همه دندان های مولر فک بالا و فک پایین و سنجش بروز آن بود، همچنین به مقایسه دو فک پرداختیم. روش بررسی: در مجموع 150 بیمار در سال 1399 در شهر زاهدان وارد این مطالعه شدند که به صورت توصیفی-تحلیلی و مقطعی انجام شد. پرسشنامه ای شامل دو بخش طراحی شد: در بخش اول سن، جنس، حضور بیماری سیستمیک، مصرف سیگار، مصرف قرص های ضد بارداری و مصرف آنتی بیوتیک بررسی گردید. در بخش دوم اطلاعات مربوط به سختی جراحی بر مبنای مدت زمان جراحی و تعداد کارپول های بی حسی مورد بررسی قرار گرفت. در نهایت اطلاعات توسط آزمون های آماری Chi-square و کروسکال والیس مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: بروز حفره خشک 3/25% بود. مصرف سیگار، مصرف قرص های ضد بارداری، سختی جراحی و تعداد کارپول های بی حسی فاکتورهایی بودند که با افزایش معنی دار در میزان حفره خشک ارتباط داشتند (05/0P≤). سن، جنس، بیماری سیستمیک کنترل شده و مصرف آنتی بیوتیک سیستمیک در دو هفته قبل از جراحی با شیوع حفره خشک ارتباطی نداشتند (05/0P>). همچنین میزان شیوع حفره خشک در فک بالا و فک پایین براساس مصرف سیگار، سختی جراحی و تعداد کارپول بی حسی تفاوت معنی داری با هم داشتند (05/0P≤). نتیجه گیری: پیشنهاد می شود در جراحی خارج کردن دندان، گروه های در معرض خطر بروز استئیت آلوئولار شناسایی شده و اقدامات لازم قبل، حین و پس از جراحی به منظور کاهش احتمال بروز آن صورت بگیرد.

وجود جسم خارجی در مثانه، به فراوانی گزارش شده است. تقریبا هر چیزی که در محیط زندگی انسان وجود دارد، به عنوان جسم خارجی در مثانه، دیده شده است. بیمار گزارش شده، مردی متاهل و 28 ساله می باشد که با علایم تحریک ادراری مراجعه نمود. با گرفتن شرح حال و بررسی رایولوژیک، وجود جسم خارجی در مثانه وی تایید شد. در این مقاله وجود این جسم خارجی نادر در مثانه کارپول حاوی لیدوکایین که تا حد اطلاع ما برای اولین بار گزارش می شود، مورد بحث قرار می گیرد.

اجسام خارجی در مثانه شایع و به فراوانی گزارش شده اند. تقریبا هر چیزی که در محیط زندگی انسان وجود دارد به عنوان جسم خارجی در مثانه دیده شده است. بیمار گزارش شده مردی متاهل و 28 ساله می باشد که با علائم تحریکی ادرار مراجعه نمود. با گرفتن شرح حال و بررسی رادیولوژی وجود یک جسم خارجی در مثانه وی تایید شد. در این مقاله وجود این جسم خارجی نادر در مثانه که کارپول حاوی لیدوکائین می باشد و تا حد اطلاع محققین برای اولین بار گزارش شده، همراه با بررسی مقالات مورد بحث قرار گرفته است.

مقدمه: اپی نفرین موجود در محلول های بی حسی موضعی باعث افزایش قند خون می شود. اضطراب نیز باعث افزایش قند خون می شود. طی این مطالعه، تغییرات قند خون در حین جراحی دندان عقل نهفته با استفاده از بی حسی موضعی با 2 کارپول (3.6 cc) لیدوکایین 2 درصد حاوی اپی نفرین 80000/1 بررسی شد.مواد و روش ها: در این بررسی توصیفی تحلیلی و آینده نگر، 21 فرد سالم 17 تا 30 ساله که برای جراحی دندان عقل نهفته مندیبل به بخش جراحی مراجعه کرده بودند، انتخاب شدند. قبل از شروع جراحی، دستورهای لازم به طور یکسان به همه مراجعه کنندگان داده شد. سپس، در چهار مرحله (15 دقیقه پیش از جراحی، بلافاصله پیش از تزریق بی حسی، 7 و 15 دقیقه پس از تزریق بی حسی) قند خون آنان با گلوکومتر اندازه گیری شد. یافته ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آمار Paired Samples T-test تجزیه و تحلیل شدند.نتایج: تغییرات قند خون در چهار مرحله اندازه گیری معنی دار بود (p<0.001). میانگین قند خون از 9.93±97.19 میلی گرم بر دسی لیتر در مرحله یک، به 15.57±107.48 میلی گرم بر دسی لیتر در مرحله چهار رسید. میانگین قند خون، در مرحله دو اندکی کاهش نشان داد و سپس در مراحل سه و چهار به گونه ای معنی دار بالا رفت.نتیجه گیری: پس از تزریق داروی بی حسی و آغاز جراحی، میزان قند خون افزایش پیدا کرد ولی میانگین میزان قند خون از 110 میلی گرم بر دسی لیتر بالاتر نرفت. بنابراین تزریق دو کارپول لیدوکایین همراه با اپی نفرین باعث افزایش قند خون به میزان خطرناکی نمی شود.

سابقه و هدف: درد حین تزریق بی حسی موضعی از مشکلاتی است که موجب ایجاد ترس و اضطراب در بسیاری از بیماران و اجتناب آنها از درمانهای دندانپزشکی شده است. در مطالعات قبلی گزارشاتی از تاثیر گرم کردن ماده تزریق بی حسی در پوست، جراحی پلاستیک در ناحیه سر و صورت و جراحی کاتاراکت گزارش شده است. هدف از انجام این تحقیق بررسی اثر تزریق با دمای 37 درجه سانتی گراد در کاهش درد ناشی از تزریق اینفیلتره ماگزیلا و مقایسه آن با تزریق در دمای 21 درجه (دمای اتاق) در همان فرد در بیماران مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی آزاد تهران در سال 1397 بود. مواد و روش ها: تحقیق به روش کارآزمایی بالینی از نوع split mouth انجام شد. کلیه افرادی که دو سمت ماگزیلا آنها اندیکاسیون تزریق بی حسی را داشت و موافقت خود را اعلام کردند، به عنوان نمونه در نظر گرفته شدند. کارپول لیدوکایین (داروپخش-ایران) انتخاب شد و در گروه تجربی به وسیله گرم کن (Tommee Teppee-انگلستان) به دمای 37 درجه سانتی گراد رسید و سپس یک سمت از ماگزیلا به عنوان گروه مورد به صورت تصادفی تزریق گرم و سمت دیگر به عنوان گروه کنترل تزریق با دمای اتاق و با همان دوز انجام شد. بلافاصله پس از تزریق تاثیر آن بر میزان شدت درد بر اساس VAS صدگانه تعیین و با آزمون MANN-U-WHITNEY مورد قضاوت آماری قرار گرفت. یافته ها: روی 16 نفر و با توجه به نوع مطالعه 32 نمونه کار شد. از این نمونه ها 7 نفر مرد و 13 نفر زن بودند و سن آنها 12/98± 36/36 بود. میزان درد گروه شاهد (تزریق دمای اتاق) 28/5± 38/5 و در گروه مورد (تزریق گرم) برابر با 20/9± 27/5 بود. میزان درد در گروه شاهد 75 درصد و در گروه تجربی 25 درصد بود. (0/01>P) نتیجه گیری: به نظر می رسد گرم کردن کارپول های بی حسی در کاهش درد هنگام تزریق موثر است.