ترومبوفلبیت سینوس کاورنو بیماری است که با تب بالا، علایم افزایش فشار داخل جمجمه از قبیل سردرد و استفراغ­های مکرّر مشخص می­شود. سایر علایم این بیماری عبارتند از تورّم و قرمزی دو طرفه پلک­ها، کموزیس، پروپتوزیس و گاهی فلج اعصاب داخل جمجمه شامل زوج­های 3، 4 و 6 و شاخه افتالمیک زوج 5. تایید تشخیص این بیماری با MRI یا سی­تی اسکن جمجمه است. در این مقاله یک مورد ترومبوفلبیت عفونی سینوس کاورنو در یک شیرخوار 14 ماهه گزارش می­شود. بیمار کلثوم . ع. 14 ماهه با تورّم و قرمزی دو طرف ناحیۀ پلک­ها و تب بالا که از دو روز قبل از مراجعه شروع شده بود بستری شد. علایمی دالّ بر درگیری اعصاب کرانیال 3 و 5 و 6 نداشت.

فیستول کاروتید کاورنو (C.C.F) که موردی خطرناک و نادرست، می تواند بصورت خودبخودی، تروماتیک یا اتیراپنیک ایجاد گردد. موردی که در اینجا معرفی می شود یک خانم 24 ساله است که متعاقب سپتوپلاستی بینی دچار پروتپوز و کاهش شدید بینایی شده اند. پس از آنژیوگرافی سربران و مسجل شدن تشخیص تراپینگ (trapping) و امبولیزاسیون فیستول انجام شد و بیمار بهبود یافت. بررسی متون هم نشان دهنده این است نشانه های بیماران پس از امبولیزاسیون به میزان قابل توجهی بهبود می یابد.

عواقب همانژیوم شامل خونریزی و پارگی و ترومبوز می باشد ، ولی پارگی خود به خود و خود محدود شونده و تب علامت بسیار نادر بیماری است. گزارش ما در مورد خانم 38 ساله ای است که با شکایت درد شدید شکم و تب برای یک هفته مراجعه و مورد بررسی قرار گرفت. در اولتراسوند توده کبدی مشکوک به همانژیوم مطرح شد. با بررسی بیشتر با سی تی اسکن و ام آرآی تشخیص تایید شد. به دلیل تداوم درد و ناراحتی و احساس پری در قسمت فوقانی شکم عمل جراحی و حذف همانژیوم انجام شد.

زمینه و هدف: همانژیوم کاورنوی سرویکس نادر است و تنها موارد معدودی در این زمینه وجود دارد. بخش عمده ای از همانژیوم سرویکس در زنان سنین باروری گزارش شده است. اکثر این ضایعات سطحی بوده، غالبا در ناحیه سروگردن یافت می شوند، اما ممکن است در قسمت های داخلی بدن نیز ایجاد شوند. وقوع این ضایعات در ناحیه دستگاه تناسلی زنان، به ویژه سرویکس نادربوده، اکثر ضایعات بدون علامت هستند. به دلیل شیوع کم و اهمیت تشخیص این بیماری معمول باید به عنوان یک تشخیص افتراقی مورد توجه قرار گیرد. هدف از این مطالعه گزارش یک مورد نادر همانژیوم کاورنوی سرویکس بود. معرفی بیمار: بیمار خانم 24 ساله ای بود که به علت خونریزی طولانی مدت پس از نزدیکی، در مهرماه 1397، به کلینیک سرپایی بیمارستان قایم (عج) مراجعه نموده بود. در هنگام معاینه سرویکس، لیپ خلفی سرویکس بیمار بسیار پرعروق بوده و بافت سیاه رنگ که تغییر رنگ تا واژن کشیده شده بود وجود داشت. بیمار تحت کولپوسکوپی قرار گرفت. به دنبال کولپوسکوپی به علت خونریزی شدید سرویکس جهت بیمار لنگازپک شد. خونریزی بیمار با پک پس از 24 ساعت کنترل شد. در گزارش پاتولوژی بافت اگزوسرویکس همراه با ضایعه عروقی خوش خیم (همانژیوم کاورنو) گزارش شد و در بیوپسی انجام شده تشخیص همانژیوم کاورنو داده شد. نتیجه گیری: همانژیوم سرویکس نادر است. این موضوع باید در تشخیص افتراقی بیماران مبتلا به خونریزی واژینال غیرطبیعی، به ویژه کسانی که در سنین باروری هستند و هیچ یافته بالینی و رادیولوژی مانند لیومیوم، آدنومیوز یا اختلال عملکردی سیکل وجود ندارد، مورد توجه قرار گیرد و در پیگیری بیمار با خونریزی واژینال، معاینه لگنی قدم اول در برخورد با بیمار می باشد.

بیمار خانمی 81 ساله است که از 8 ماه قبل دچار سردرد خفیف پیش رونده شد. در سابقه، کاهش بینایی دو طرفه از یک ماه قبل داشت. در این مدت اقدام درمانی خاصی صورت نگرفته بود. در معاینه چشم، دید چشم راست در حد شمارش انگشتان از حدود 50 سانتی متری و دید چشم در حد شمارش انگشتان از یک متری بود. مارکوس گان چشم راست 2+ بود. در معاینه با اسلیت لمپ، کموز شدید دو طرفه (3-4+) و پر پیچ و خم شدن (tortusity) شدید عروق ملتحمه و اپی اسکلرا محرز بود ولی بیرون زدگی چشم (proptosis) دیده نمی شد (تصویر 1).

مگالواورترا بیماری نادری است که به دلیل نمو غیر طبیعی اجسام اسپونژیو یا کاورنو ایجاد می شود و بر اساس آن به دو فرم اسکافوئید (زورقی) به دلیل درگیری جسم اسپونژیو، و فوزیوم (دوکی) به دلیل درگیری اجسام کاورنو، تقسیم می شود.در این مطالعه، یک مورد مگالواورترای اسکافوئید در یک نوجوان 13 ساله که جهت ختنه مراجعه کرده بود، گزارش گردید. او شکایت ادراری نداشته است. اولتراسونوگرافی از کلیه ها طبیعی بوده و در اورتروگرافی رتروگراد، اتساع شدید در مجرای قدامی مشاهده شده است. بیمار با انسیزیون ختنه تحت جراحی قرار گرفته است.

مقدمه: همانژیوم کاورنو، شایع ترین تومور عروقی اوربیت است که به صورت تدریجا پیشرونده با پروپتوز محوری بدون درد و التهاب ظاهر می شود. این تومور دو طرفه یا بندرت متعدد و در یک اوربیت و گاهی داخل استخوانی ظاهر می شود.معرفی مورد: خانم 37 ساله ای با شکایت از پروپتوز محوری پیشرونده چشم چپ از حدود 2 سال قبل مراجعه نمود و در MRI سه ضایعه مجزا با تراکم بالا در مخروط عضلانی(Intraconal)  مشاهده گردید و تحت عمل جراحی خروج توده ها از طریق برش Lateral Orbitotomy قرار گرفت و در گزارش پاتولوژی، تومور همانژیوم کاورنو با 3 لوب مجزا گزارش گردید. لوب های این تومور با دقت با عمل جراحی خارج گردید.نتیجه گیری: همانژیوم کاورنو می تواند بصورت چند لوبی در یک اوربیت و یا بصورت دو طرفه ظاهر شود که مورد فوق از موارد نادر این بیماری بوده است و لذا توصیه می شود که در هنگام جراحی توجه به این مساله و خروج کامل تومور یا تومورها صورت گیرد تا از عود مجدد آن جلوگیری به عمل آید.

در بدو تولد سینوسیهای پارانازال بصورت ناکامل تشکیل شده اند و اولین سینوسی که تشکیل می گردد سینوس اتموئید می باشد. سینوزیت در کودکان نسبتا شایع بوده و می تواند بعلل گوناگونی ایجاد شود. علایم در کودکان کم سن و سال شامل تنفس بدبو، ترشح بینی، سرفه های طول کشیده بوده ولی در کودکان بزرگتر با رینوره چرکی، انسداد بینی و دردپری اربیتال تظاهر می نمایند. سینوزیت دارای عوارضی چون موکوسل، عوارض اربیتال، عوارض اینتراکرانیال و ترومبوز سینوس کاورنو می باشد در این مطالعه 38 بیمار که دچار عوارض سینوزیت شده بودند بررسی و تحت درمان داروئی و سپس جراحی آندوسکوپی بینی و سینوس قرارگرفتند. متوسط سن بیماران 4/13 سال بود. از این تعداد 16 مورد موکوسل سینوس اتموئید و فرونتال و ماگزیلا و 19 مورد با سلولیت اربیت و آبسه ساب پریوستئال اربیت و 3 مورد با ترومبوز سینوس کاورنو مراجعه کردند که نتایج بهبودی در موکوسلها 100% و در سلولیت اربیت 93% و در ترومبوز کاورنو نتایج بسیار poor بود. البته این بیماران با عوارض سینوزیت شامل بیمارانی بودند که با درمان طبی بهبود نیافته و بالاخره برایشان جراحی اندیکاسیون پیدا کرده بود. جراحی آندوسکوپی بینی و سینوس نقش بسیار موثری هم در تشخیص و هم درمان عوارض سینوزیت در کودکان داشته باشد اگر چه در درمان سینوزیت بدون عوارض در اطفال درمان طبی نقش موثری نسبت به جراحی دارد.

مقدمه: موکورمایکوز عفونت قارچی با تمایل به درگیری عروق و ایجاد ترومبوز در آنها و نکروز بافت با مرگ و میر بالا می باشد که اغلب در بیماران دیابتیک و بیماران دچار سرکوب ایمنی دیده می شود. درگیری شریان افتالمیک، سینوس کاورنو و شریان کاروتید داخلی در این بیماران گزارش شده است. اساس درمان دبریدمان جراحی وسیع و تجویز داروهای ضد قارچ می باشد که جدید ترین آنها پساکونازول است.معرفی بیمار: در این مقاله بیمار دیابتیک مبتلا به موکورمایکوز سینوس و اوربیت معرفی می شود که به علت اختلال عملکرد شدید کلیه ها پس از تجویز آمفوتریسین B تحت درمان با پساکونازول به مدت 8 هفته قرار گرفته، پس از بهبودی بالینی و رادیوگرافیک ترخیص شد. لیکن 2 هفته بعد از آن به علت سردردهای شدید دوباره بستری گردید. در بررسی های انجام شده یکی از نادرترین درگیری های عروقی در این بیماری یعنی درگیری شریان تمپورال برای وی مسجل شد.

ناتوانی جنسی شامل عدم توانایی ایجاد و نگهداری نعوظ آلت برای یک فعالیت جنسی رضایت بخش می باشد. سیلدنافیل سیترات که یک داروی مهار کننده ی فسفو دی استراز-5 (PDE-5) می باشد از سال1376 مورد استفاده قرار گرفت، با این وجود بسیاری از بیماران به آن جواب مناسب نمی دهند و اثر آن حدود 89-35 در صد می باشد ] 4ـ[2. در این گروه از بیماران خط دوم درمان مانند تزریق داخل کاورنو و همچنین استفاده از واکیوم پیشنهاد می شود که برخی از پزشکان تمایل به استفاده از داروی جدید (آپومورفین) که روش غیر تهاجمی می باشد دارند. در بیمارانی که به سیلدنافیل جواب نمی دهند، یک آگونیست گیرنده های D2 وD1 دوپامینی در هسته های پاراونتریکولار و پره اپتیک هیپوتالاموس، یعنی آپومورفین ممکن است مورد استفاده قرار گیرد. بر پایه ی نظر برخی از نویسندگان، آپومورفین گاهی ممکن است به عنوان خط اول درمان بیماری جنسی نیز مورد استفاده قرار گیرد[[6-5. هدف این پژوهش نیز بررسی تاثیر این دارو در مردانی است که به سیلدنافیل سیترات جواب قابل توجهی نداده اند ...