کربن فعال مورد استفاده در واحدهای صنعتی به مرور زمان و در اثر جذب آلاینده های موجود در سیال فرایندی اشباع شده و به دلیل انسداد حفرات، کارایی خود را از دست می دهد. در این شرایط، تعویض کربن فعال با کربن تازه یا بازیافت آن به روش های متداول حرارتی و شیمیایی خارج از بستر، هزینه بر، زمان بر و همراه با مشکلات زیست محیطی و عملیاتی است. هدف این طرح، امکان سنجی و توسعه یک روش احیای شیمیایی کربن فعال در همان بستر و بدون نیاز به تخلیه، به منظور کاهش هزینه ها و افزایش بهره وری عملیاتی بود.
در این راستا، فرایند احیای شیمیایی کربن فعال با رویکردی علمی طراحی و در مقیاس آزمایشگاهی و پایلوت مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل نشان داد که با اعمال تحریک شیمیایی مناسب، جداسازی آلاینده های جذب شده از سطح کربن و پاک سازی حفرات مسدودشده امکان پذیر بوده و بخش قابل توجهی از ظرفیت جذب کربن فعال قابل بازیافت است. همچنین، اجرای پایلوت طرح ضمن تأیید احیای خواص فیزیکی و شیمیایی کربن فعال، کاهش محسوس افت فشار بستر جذب را نشان داد که منجر به بهبود عملکرد بستر و کاهش مصرف انرژی و هزینه های نگهداشت تجهیزات می شود. در مجموع، این طرح امکان پذیری فنی احیای شیمیایی کربن فعال در بستر و قابلیت انتقال نتایج به مقیاس صنعتی را اثبات نمود.