هدف: التهاب آپاندیس (آپاندیسیت) یکی از شایع ترین بیماری های التهابی شکمی است. عمل کرد بافت آپاندیس بخوبی مشخص نیست. در این مطالعه جهت درک بهتر عملکرد ایمونولوژیک آپاندیس، الگوی فنوتیپیک و عمل کردی زیر دسته های لنفوسیتی در بافت آپاندیس بیماران مبتلا به آپاندیسیت و افراد سالم مورد ارزیابی قرار گرفت.مواد و روش ها: نمونه های بافتی و سلول های تک هسته ای آپاندیس از 81 بیمار (با میانگین سنی 10.5±23) که از نظر کلینیکی به آپاندیسیت مشکوک بوده و تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند، جمع آوری گردید. بر اساس آزمایشات هیستوپاتولوژیک، 25 بیمار دارای آپاندیس نرمال در حالی که 40 بیمار دارای آپاندیسیت ساپوراتیو و 16 بیمار دارای فرم گانگرنه بودند. خصوصیات فنوتیپی زیر دسته ای لنفوسیتی در بافت با روش فلوسیتومتری سه رنگ مورد آنالیز قرار گرفت. پاسخ تکثیری سلول های تک هسته ای بافت آپاندیس نیز با روش MTT سنجیده شد.نتایج: در بین گروه های مورد مطالعه فراوانی سلول های CD19/DR, HLA-DR, CD19 در بافت آپاندیس بیماران مبتلا به فرم حاد آپاندیسیت (ساپوراتیو) در مقایسه با افراد واجد آپاندیس نرمال یا بیماران مبتلا به فرم گانگرن به طور معنی داری بیشتر بود ( .(p<0.01 در بین گروه های مورد مطالعه میزان پاسخ تکثیری سلول های بافت آپاندیس فرم ساپوراتیو به میتوژن های PHA و LPS در مقایسه با گروه های دیگر بیشتر بود (p<0.01). نتیجه گیری: فنوتیپ و عملکرد لنفوسیت ها در بافت آپاندیس نرمال با آپاندیس ملتهب متفاوت است. این نتایج نشان می دهد که بافت آپاندیس با پروفیل لنفوسیتی ویژه ممکن است در جلوگیری از برخی عفونت های روده ای موثر باشد.