مهندسی سازه و ساخت
سال:1401 | دوره:9 | شماره:6 |تعداد مقالات:12

ارزیابی و اولویت بندی ریسک، از مهم ترین مولفه های مدیریت ریسک در هر سازمان است. تکنیک تحلیل حالات و آثار شکست ها (FMEA) یکی از متداول ترین تکنیک ها برای ارزیابی و اولویت بندی ریسک های متعدد می باشد. علیرغم کاربردهای گسترده این روش در زمینه های مختلف با برخی از کاستی ها همراه است که می تواند منجر به نتایج غیرواقعی شود. در مطالعه حاضر، به منظور برطرف نمودن کاستی های تکنیک متداول FMEA، یک رویکرد ترکیبی نوین تصمیم گیری در سه مرحله پیشنهاد شده است. در مرحله اول، براساس پیشینه پژوهش و گروهی از متخصصان، 23 ریسک مربوط به پروژه عمرانی شناسایی و در 6 گروه شامل فنی، پویایی محیط پروژه، تعدد ذینفعان پروژه، کارفرما، مدیریت پروژه و پیمانکار دسته بندی شدند. سپس در مرحله دوم، از روش تحلیل نسبت ارزیابی وزن دهی تدریجی (SWARA) تحت محیط فازی برای ارزیابی وزن معیارهای تصمیم گیری استفاده شد. در نهایت، خروجی فازهای قبلی به عنوان مبنایی برای اولویت بندی رویدادهای متعدد ریسک با استفاده از روش ارزیابی تولید وزنی تجمعی (WASPAS) تحت محیط فازی بکارگرفته شد. برای نشان دادن مزایای بالقوه و کاربرد رویکرد ترکیبی پیشنهادی در یک مطالعه موردی اجرا و پیاده سازی گردید. نتایج بدست آمده حاصل از رویکرد ترکیبی نوین تصمیم گیری بر مبنایFMEA نشان می دهد که عملکرد پایین نیروی انسانی، ارتباط و همکاری ضعیف پیمانکار با سایر گروه ها، عدم مدیریت مناسب توسط پیمانکار در رابطه با مسایل مالی، حمایت تامین کنندگان و زیرمجموعه های آن و عدم هماهنگی منابع انسانی مرتبط به عنوان مهم ترین ریسک ها در پروژه کتابخانه مرکزی هستند. هم چنین پس از انجام آزمون صحت سنجی و تحلیل حساسیت مشخص شد که روش پیشنهادی معتبر بوده و می تواند اطلاعات ارزشمند و موثری در کمک به مدیریت ریسک پروژه های عمرانی فراهم نماید.

شناسایی زیرسطحی در مواردی نیاز به آزمایشات لرزه ای دارد به خصوص زمانی که هدف، شناسایی ناهنجاری در محل مورد نظر باشد، شناسایی و تعیین ابعاد این ناهنجاری ها از این بابت مورد اهمیت است که ممکن است این حفرات دارای اندازه قابل توجه و در نزدیکی سطح زمین باشند و با اعمال بارگذاری و یا هر گونه تغییرات دیگری در محیط خاک موجب ایجاد خطرات جبران ناپذیری گردد. از روش های لرزه ای می توان جهت شناسایی قنات، اکتشافات معدنی، نفت و گاز نیز بهره گرفت. . با توجه به روش های گوناگون شناسایی ناهنجاری های زیرسطحی، در این مقاله از روش تحلیل چند ایستگاهی امواج سطحی استفاده شده است که بسیار سریع و مقرون به صرفه می باشد. در این راستا با شبیه سازی در محیط نرم افزار اجزا محدود اباکوس تاثیر ابعاد طولی حفره های کم عمق زیرسطحی مورد ارزیابی واقع شده است. حفره ها به طول های متفاوت در زیر سطح زمین قرار گرفته اند و میدان امواج در فضای زمان-فاصله و منحنی پراکندگی و نمودار ها در فضای فرکانس-فاصله بعد از فیلتر بررسی شده اند. نتایج به دست آمده در حوزه زمان-فاصله نشان دادند برای حفره به طول 2، 4، 6 و 8 متر امواج بازگشتی متناسب با افزایش طول حفره، از مرز دور و مرز نزدیک حفره با فاصله زمانی بیشتری از همدیگر منتشر می شوند و می توان مرز های طولی حفره را از طریق امواج بازگشتی با وضوح بیشتر بعد از فیلتر در حوزه زمان-فاصله و انرژی بیشتر در فضای فرکانس-فاصله شناسایی نمود.

به هنگام بروز پدیده ی خرابی پیشرونده ناشی از حذف ستون، اتصالات تیر به ستون سازه باید دارای مقاومت و شکل پذیری کافی باشند؛ تا بتوانند بارهای اضافی وارده را تحمل نمایند. غالبا شروع گسترش خرابی در سازه هایی که در معرض بارهای غیرعادی قرار داشته اند از محل اتصال تیر به ستون بوده است. در پژوهش حاضر با استفاده از روش آنالیز شبه استاتیکی غیرخطی، قاب خمشی فولادی با انواع مختلف اتصالات جوشی تیر به ستون شامل اتصال مستقیم تقویت نشده جوشی (WUF-W)، اتصال تیر با مقطع کاهش یافته (RBS)، اتصال جوشی به کمک ورق های روسری و زیرسری (WFP) و اتصال مستقیم جوشی (I-W)، تحت اثر سه سناریوی مختلف حذف ستون گوشه، داخلی، کناری و همچنین سناریوی حذف ستون با دو تیر هم راستا مورد ارزیابی قرار گرفته است. نمودار نیرو-تغییرمکان و حالت های خرابی برای اتصالات نمونه در نقاط مختلف پلان استخراج شده است. علاوه بر ارزیابی مقاومت هر اتصال در چهار حالت سناریوی حذف ستون، مقایسه بین ظرفیت باربری هر اتصال با اتصالات دیگر به ازای سناریوهای مختلف حذف ستون صورت گرفته است. نتایج تحلیل نشان داده است که اتصالWFP (با حداکثر نیروی عمودی 473/71 کیلو نیوتن و ضریب بار 2/49)، در تمامی موقعیت های اتصالی تیر به ستون مقاومت بهتری در برابر خرابی پیشرونده دارد؛ و ظرفیت باربری این اتصال بالاست. بعد از اتصالWFP، به ترتیب اتصالاتW-I، RBS، WUF-W (با حداکثر نیروی عمودی به ترتیب 369/40، 318/025 و 305/4 کیلو نیوتن و حداکثر ضریب بار به ترتیب 2/28، 1/90، 1/82) در حالت حذف ستون داخلی و با چهار تیر متعامد از مقاومت بالاتری برخوردار بودند. بررسی نتایج حاصل از نمودارهای نیرو-تغییرمکان نشان می دهد که اتصالات WUF-W وW-I در سناریوی حذف ستون کناری و اتصالات RBS و WFPدر سناریوی حذف ستون میانی، مقاومت بیشتری در خرابی پیشرونده و ظرفیت باربری بالایی دارند.

در این پژوهش، از افزودنی الیاف شیشه جهت تثبیت خاک رس نامناسب شهر ری به منظور کاهش نشست در پی های نواری در اثر بهبود پارامترهای مقاومتی استفاده شده است. الیاف شیشه با خاک رس ترکیب و تاثیر استفاده از این ماده افزودنی در تثبیت خاک ریزدانه رسی (CL) در آزمایشگاه مورد بررسی قرار گرفت. نمونه های خاک در حالت طبیعی و نیز در حالت ترکیب با درصد های مختلف الیاف شیشه معادل 0. 2، 0. 4 و 0. 6 و 0. 8 و 1 درصد وزن خشک خاک برای آزمون های آزمایشگاهی شامل آزمایش تراکم استاندارد، آزمایش آزمایش نسبت باربری کالیفرنیا و همچنین و برش مستقیم، مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج بدست آمده کاهش وزن واحد حجم بیشینه خاک و افزایش رطوبت بهینه و همچنین نسبت باربری کالیفرنیا با افزودن این ماده به خاک رس را نشان می دهد. میزان چسبندگی و زاویه اصطکاک داخلی که حاصل از آزمایش برش مستقیم می باشد با افزایش درصد الیاف شیشه افزایش می یابند. پس از بررسی های آزمایشگاهی اثرات استفاده از خاک اصلاح شده با اعماق بهسازی با یک متر، دو متر، چهار متر برای پی نواری به عرض های 0. 75، 1. 50 و 2. 25 متر به کمک نرم افزار Plaxis2D نشان دهنده این امر است که با افزایش میزان درصد اختلاط الیاف شیشه به خاک ریزدانه رسی میزان نشست پی نواری مورد نظر کاهش یافته است این در حالی است که کاهش نشست پی نواری بر روی خاک مخلوط شده با 0. 8 درصد الیاف شیشه بیشتر از خاک مخلوط شده با 1 درصد الیاف شیشه می باشد. میزان کاهش نشست پی نواری با عرض 0. 75 متر با درصد اختلاط 0. 8 الیاف شیشه و عمق بهسازی 4 متر 1. 57 سانتیمتر می-باشد. همچنین میزان کاهش نشست پی مورد نظر با عرض های 1. 5 و 2. 25 متر به ترتیب برابر با 2. 29 و 2. 72 سانتیمتر است.

در این تحقیق به مقایسه عملکرد اتصالات پیچی تیر به ستون با صفحه انتهایی و سپری اتصال تحت اثر بار آتش پرداخته شده است. بنابراین برای نیل به این هدف، نمونه ها در سه حالت تعداد پیچ، ضخامت صفحه انتهایی و سپری اتصال در نرم افزار اجزا محدود ABAQUS مورد بررسی و تحلیل غیر خطی قرار گرفته اند و منحنی های جابجایی-زمان، کانتورهای تنش و تغییرمکان مطالعه شده اند. با توجه به نتایج تحلیل های اجزا محدود غیر خطی، در حالت های اول و دوم به بررسی اتصالات تیر به ستون پیچی با تغییر تعداد پیچ و افزایش ضخامت صفحه انتهایی پرداخته شده که نشان می دهد بیشترین و کم ترین مقدار منحنی های جابجایی-زمان مربوط به نمونه-های دارای صفحه انتهایی با ضخامت 25 میلی متر و تعداد 4 پیچ و صفحه انتهایی با ضخامت 10 میلی متر و تعداد 4 پیچ می باشد، که با در نظر گرفتن تاثیر ضخامت صفحه انتهایی تحت آتش به ترتیب معادل 36% و 17% تا ایجاد گسیختگی مقاومت دارند. همچنین می توان مشاهده کرد که از میان نمونه های موردنظر، اتصالات با صفحه انتهایی ضعیف و تعداد پیچ کمتر در لحظه ی نهایی باربری در پایان تحلیل آتش به علت بالا بودن تنش، ایجاد مفاصل پلاستیک مشاهده می شود. در حالت سوم به بررسی سپری اتصال با افزایش ضخامت پرداخته شده که نتایج نشان دهنده این است که بیشترین و کم ترین مقدار جابجایی-زمان مربوط به نمونه های سپری اتصال با ضخامت 5/17 میلی متر و 9 میلی متر می باشد که تحت آتش به ترتیب معادل 25% و 11% تا ایجاد گسیختگی مقاومت می کنند. با مقایسه نتایج اتصالات تیر به ستون پیچی با تغییر تعداد پیچ و افزایش ضخامت صفحه انتهایی و اتصالات با سپری بهترین نمونه، نمونه ی دارای صفحه انتهایی به ضخامت 25 میلی متر با تعداد 8 پیچ می باشد.

با افزایش میزان جمعیت، استفاده روزافزون منابع طبیعی برای تولید مواد مناسب برای ساخت و ساز مانند آجر، سیمان و میله های مستحکم وجود دارد. این امر به طور تصاعدی قیمت انان را افزایش داده و همچنین آلوده کردن محیط با تولید مقدار زیادی از گازهای گلخانه ای را به همراه داشته است. بنابراین نیاز به ارایه زیرساخت ارزان و بادوام وجود دارد. در این تحقیق هدف ارزیابی استفاده از نی های مازندران که به وفور در زمین های کشاورزی و شالیزارها یافت می شود، در صنعت ساختمان بود که بدون استفاده درست و موثر از بین برده می شود. بدین منظور ابتدا چند طرح اختلاط برای جایگزینی شن در بتن های معمولی با سنگدانه های درشت حاصل از نی ساخته شد و میزان مقاومت فشاری طرح ها در سنین 7، 28و 90 روز ارزیابی شد. با جایگزینی کامل شن با نی مازندران نزدیک به 60 درصد افت مقاومت فشاری رخ داده است. هرچند این افت قابل ملاحظه است اما منجر به تشکیل یک بتن با مقاومت 7 روزه نزدیک به 10 مگاپاسکال شده است. در ادامه با ساخت دو پنل دیواری با ردیف های نی مازندران در دو حالت بدون مش فولادی و با مش فولادی در دستور کار قرار گرفت. برای ارزیابی مقاومت فشاری این دو پنل آزمایش چکش اشمیت برای هر دو پنل در سن 28 و 90 روز انجام شد. نتایج بدست آمده استفاده از سنگدانه های نی در بتن ها مقاومت قابل قبولی برای ساخت قطعات پیش ساخته غیر سازه ای نشان داده است. همچنین استفاده از نی به جای میلگرد ها در پنل های دیواری رفتار مشابهی با پنل دارای میلگرد داشته و عملکرد مناسبی از خود نشان داده است و همچنین پنل های دیواری ساخته شده با نی نسبت به دیوار چینی عادی با بلوک حدود 15درصد هزینه کمتری دارد.

با توجه به اهمیت جمع شدگی در صنعت بتن، تحقیقات زیادی در ارتباط با این موضوع انجام شده است. از آنجا که بتن خود متراکم از روانی بسیاری برخوردار است، بسیاری بر این عقیده هستند که جمع شدگی بتن خود متراکم باید بیش از جمع شدگی بتن معمولی مورد توجه قرار گیرد. همچنین سولفات ها از عوامل شایع مخرب بتن در اکثر مناطق ایران به خصوص در مناطق جنوبی کشور که بتن در معرض آب دریا (حاوی ترکیبات سولفاتی) قرار دارد، می باشند. از آنجا که مقدار خشک شدگی در سطح یک قطعه بتنی با شدت بیشتری نسبت به اعماق آن اتفاق می افتد و دوام سازه بتنی، بستگی شدیدی به مقاومت و نفوذ پذیری لایه سطحی آن دارد، لذا در این مقاله از آزمون "پیچش" که در برابر تغییرات سطحی بتن، حساسیت خوبی از خود نشان می دهد، جهت بررسی تاثیر جمع شدگی و سولفات منیزیم بر مقاومت سطحی بتن های خود متراکم استفاده شده است. سپس تغییر طول نمونه ها به همراه افت وزنی آن ها ارایه گردید. در انتها نیز با به کارگیری آزمون "پیچش" تاثیر سولفات منیزیم و تغییر طول نمونه ها بر مقاومت سطحی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصله بیانگر این می باشد که در اثر جمع شدگی ناشی از خشک شدن، بتن معمولی در مقایسه با نمونه های خودمتراکم، کاهش بیشتری در مقاومت سطحی از خود نشان می دهد. کاهش مقاومت بتن معمولی در اثر جمع شدگی در حدود 4/18 درصد شده است که این کاهش در مقایسه با نمونه بتن خودمتراکم با 45 درصد خاکستر بادی 34/1 برابر، در مقایسه با نمونه بتن خودمتراکم با 35 درصد خاکستر بادی 35/1 برابر و در مقایسه با نمونه بتن خودمتراکم با 25 درصد خاکستر بادی 37/1 برابر می باشد.

تغییرمکان های جانبی سازه با اعمال ضریب بزرگنمایی تغییرمکان در تغییرمکا ن های حالت خطی در آیین نامه های طراحی متداول ارایه شده است. در بسیاری از آیین نامه ها این ضرایب مطابق با رفتار واقعی سازه نیستند بلکه تجربی و بر اساس مشاهدات زلزله های گذشته است. در این مقاله به بررسی تاثیر ضریب بزرگنمایی تغییرمکان در عملکرد لرزه ای قاب های خمشی فولادی ویژه با تعداد طبقات مختلف پرداخته شده است. بدین منظور، شش گروه ساختمان با مقادیر برابر با 4، 5، 5/5، 6، 7 و 8 با ارتفاع های مختلف (5، 10، 15، 20 و 25 طبقه) طراحی و توسط نرم افزار اپنسیس مدلسازی گردید. سپس تحلیل استاتیکی غیرخطی و تحلیل دینامیکی افزایشی روی سازه ها انجام شد. عملکرد لرزه ایی ساختمان ها با استفاده از منحنی های شکنندگی و روشFEMA P695 بررسی گردید. نتایج نشان داد که در نظر گرفتن برابر با 5/5 در طراحی قاب خمشی فولادی ویژه برای ساختمان های کوتاه و میان مرتبه، معیارهای فروریزش FEMA P695 را برآورده نمی سازد. در ساختمان های طراحی شده با مقادیر برابر با 4، 5 و 5/5 میانگین احتمال فروریزش ساختمان ها به ترتیب 4/28%، 2/17% و7/11% به دست آمد که از مقدار مجاز10% بیشتر است، بنابراین قابل قبول نیستند؛ همچنین، مقدار این میانگین در ضرایب برابر با 6، 7 و 8 به ترتیب 3/9%، 2/6% و 1/4% به دست آمدند که کمتر از 10% هستند و نشان دهنده عملکرد قابل قبول این ساختمان ها است. بعلاوه، در ساختمان های بلندمرتبه لزوما افزایش مقدار بهبودی در رفتار لرزه ایی سازه ایجاد نکرد بنابراین با توجه به اینکه موجب افزایش ابعاد مقاطع و غیراقتصادی شدن طرح گردید، پیشنهاد نمی شود.

ایجاد شیار در دیوارهای برشی فولادی روشی جدید برای بهبود عملکرد لرزه ای این دیوارها محسوب می شود. ایجاد شیار، ورق فولادی را به تعدادی از اجزا رابط شکل پذیر تبدیل می نماید که هر یک از آنها به واسطه تغییر شکل دو انحنایی و ایجاد مفاصل پلاستیک در دو انتهای اجزا رابط، موجب جذب و استهلاک انرژی لرزه ای سازه می شوند. در این مطالعه اثر محل قرارگیری و امتداد شیارها روی رفتار چرخه ای پانل های برشی فولادی مورد بررسی قرار گرفته است. برای این منظور طی یک مطالعه آزمایشگاهی، اثر محل قرارگیری شیار در ناحیه مرکزی (روش متداول)، میانه المان های مرزی یا گوشه های دیوار بر روی سختی، مقاومت و ظرفیت اتلاف انرژی و دریفت متناظر با شروع پارگی ورق مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج آزمایشگاهی نشان می دهد که برخلاف روش متداول با شیارهای واقع در ناحیه مرکزی ورق، تغییر محل شیار به پیرامون ورق منجر به بهبود اساسی در پارامترهای عملکرد لرزه ای دیوار برشی فولادی می شود. بهترین عملکرد برای حالت شیارهای واقع در میانه المان های مرزی با امتداد شیارهای موازی مشاهده می شود. میزان افزایش در مقاومت و دریفت شروع پارگی ورق (شروع کاهش مقاومت) به ترتیب 39 و 100 درصد برای نمونه با شیارهای موازی واقع در میانه المان های مرزی در قیاس با نمونه با شیار در ناحیه مرکزی است. در انتها از مدل اجزا برای صحت سنجی نتایج آزمایش ها استفاده شده است. انتظار می رود با بهینه سازی الگو و فواصل شیارها در نمونه مزبور، حتی عملکرد بهتری قابل حصول باشد.

زلزله از پدیده های مخرب و غیرقابل پیش بینی است که خسارات جانی و مالی بسیاری در پی دارد. ارزیابی کلی از خسارات وارده به سازه ها و تاسیسات در زلزله ها نشان می دهد که شرایط ساختگاهی تاثیر قابل توجهی بر نحوه ی توزیع خرابی ها داشته است. لذا شناسایی اثر ساختگاه و نوع خاک در طراحی و ساخت سازه های مقاوم، امری ضروری به شمار می آید. با توجه به اینکه نوع خاک در بسیاری از مناطق فلات ایران تعیین نشده است، در این پژوهش، پیش بینی رابطه ای برای تعیین سرعت موج برشی و تعیین نوع خاک منطقه با استفاده از روش نسبت طیفی مولفه ی افقی به قایم (H/V) و الگوریتم توسعه ی ژنی (GEP) مدنظر قرار گرفته است. عوامل موثر در این پیش بینی، بزرگای زلزله، فاصله ی منبع زلزله تا ساختگاه، نسبت طیفی مولفه ی افقی به قایم (H/V) و پریود زمانی نسبت طیفی حداکثر در نظرگرفته شده اند. در این تحقیق، داده های 480 شتابنگاشت مورد استفاده قرار گرفت. اصلاحات مورد نیاز روی این داده ها صورت گرفته و سپس پارامترهای مورد نظر برای تعیین رابطه ی سرعت موج برشی از آن استخراج شده است. پس از آماده سازی مقادیر ورودی الگوریتم از کاتالوگ زلزله، در نهایت برای به دست آوردن رابطه ی پیش بینی از روش هوشمند الگوریتم توسعه ی ژنی استفاده شده است. مزیت این الگوریتم در این است که از مدل رگرسیونی ثابتی استفاده نشده است و مدل به صورت هوشمند محاسبه می-گردد. نتایج نشان می دهند که مدل دارای برازندگی 57/911 بوده و مقادیر پیش بینی شده مطابقت 73 درصدی با وضعیت موجود خاک مطابق با استاندارد 2800 دارند. از تعداد 480 رکورد مورد استفاده، روش ارایه شده توانست نوع خاک 350 ایستگاه را به درستی پیش بینی نماید. همچنین مقایسه با سایر روش های طبقه بندی نشان داد که کمترین تطابق هم دارای دقت بیش از 55 درصدی است.

هدف این پژوهش آنالیز عملکرد مدل های مختلف پیوستگی-لغزش در پیش بینی رفتار تیر بتنی تقویت شده توسط ورق FRP می باشد. به منظور درک بهتر مکانیزم جداشدگی در تیرهای بتنی تقویت شده با ورق FRP، از مدل اجزاءمحدود جامعی بر پایه ی روش خرابی-پلاستیسیته ی بتن استفاده شده است. در این مدل سازی از المان چسبنده برای مدل سازی رفتارپیوستگی بین بتن و میلگرد و بتن و ورق FRP استفاده شده است. از نتایج چندین نمونه ی آزمایشگاهی تیر بتنی تقویت شده توسط ورق FRP جهت صحت سنجی استفاده شده است. با مقایسه ی نتایج به دست آمده از مدل اجزاء محدود با نتایج آزمایشگاهی توانایی بالای مدل انتخاب شده در پیش-بینی رفتار تیر به اثبات رسیده است. توزیع دندانه ای کرنش ها در صفحات FRP ناشی از وقوع ترک ها در بتن می باشد. با ادامه بارگذاری تعداد مقاطع ترک خورده و بازشدگی ترک ها افزایش یافته و حالت دندانه ای منحنی های کرنش تشدید می شود. از طرفی تسلیم آرماتورهای کششی، سبب افزایش ناگهانی کرنش در ورقFRP می شود. مقادیر تنش سطحی بین ورق FRP و بتن در گام های نهایی بارگذاری به دلیل گسترش ترک ها و آزاد شدن تنش ها در محل ترک، نوسان زیادی نشان می دهد. بیش ترین مقادیر لغزش بین بتن و FRP در نزدیکی نقاط بارگذاری شده روی تیر که نیروی برشی و ممان خمشی در حالت بیشینه بوده رخ می دهد. نتایج نیرو-تغییرمکان به دست آمده نشان دادند که دو مدل لو-دوخطی و لو-ساده شده در مدل سازی پیوستگی بین بتن و ورق FRP بهترین عملکرد را داشته و در محاسبه ی مقادیر بار گسیختگی به طور میانگین به ترتیب 3. 8%و 6. 1% خطا نسبت به نتایج آزمایشگاهی داشته-اند.

مطالعه چند وجهی حاضر، بر ارایه مدلی برای میراگرهای حاوی سیال مغناطیسی متمرکز شده است. از این رو نخست نگاهی اجمالی به مدل های موجود اینگونه میراگرها شده و سپس برای دستیابی به مدلی وارون پذیر، کارآمد و در عین حال ساده برای آنها، مدل کوآک انتخاب و تغییراتی در آن اعمال شده است. نهایتا برای شناسایی پارامترهای تشکیل دهنده مدل، الگوریتم شناسایی جدیدی، بر اساس روش های فراابتکاری، ارایه گردیده است که از تحریکات متناوب در روند شناسایی خود بهره می گیرد. برای ارزیابی آنچه پیشنهاد شده از یک میراگر حاوی سیال مغناطیسی بزرگ-مقیاس ای که به صورت یک مدل جعبه سیاه در ساختمان معیار کف-جدای معرفی شده توسط کمیته کنترل سازه آمریکا معرفی شده، به عنوان آزمایشگاهی مجازی استفاده شده است. مسیله در محیط سیمولینک نرم افزار متلب اجرا شده است. رفتار مدل پیشنهادی تحت هفت زلزله نزدیک گسل بررسی و با مدل اصلی مقایسه شد. نتایج نشان می دهد که مدل پیشنهادی نسبت به مدل اصلی کوآک دارای دقت بیشتری است و به خوبی می تواند رفتار نیرو-تغییرمکان و نیرو-سرعت میراگر را پیش بینی کند. همچنین با توجه به اینکه مدل پیشنهادی دارای قابلیت وارون پذیری است، امکان استفاده در مسایل عملی و اجرایی کنترل سازه را داشته و از این نظر نیز نسبت به مدل کوآک برتری دارد.