سابقه و هدف: نحوه برخورد با پاسخ های روان شناختی به آسیب در میزان آسیب پذیری و بازتوانی پس از آسیب ورزشکاران اثرگذار است. هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط پاسخ های روان شناختی به آسیب ورزشی با برخی از فاکتورهای مرتبط با شخصیت در ورزشکاران کاراته بود. روش کار: تحقیق حاضر از نوع توصیفی-همبستگی و جامعه آماری آن را کلیه کاراته,کاران با کمربند مشکی استان آذربایجان شرقی که حداقل یک مقام اول تا سوم استانی داشتند، تشکیل دادند. آزمودنی های تحقیق 140 ورزشکار کاراته, ,کار بودند که از طریق نمونه,گیری در دسترس از میان باشگاه , های مختلف استان انتخاب شد و پرسش نامه های اشتیاق به فعالیت، هویت ورزشی و سیاهه ورزشی درد را تکمیل کردند. تمام افراد فرم رضایت آگاهانه شرکت در تحقیق را تکمیل کردند. جهت تجزیه وتحلیل داده,های تحقیق، از آزمون تی مستقل و آزمون همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد ارتباط بین هویت ورزشی با پاسخ های روان شناختی به آسیب در کاراته کارهای سازگار و وسواسی معنادار بود، ولی این رابطه در کاراته کارهای وسواسی قوی, تر بود. همچنین نتایج نشان داد هویت ورزشی با هر دو اشتیاق سازگار و وسواسی رابطه معناداری داشت ولی کاراته کارهای وسواسی هویت ورزشی بیشتری نسبت به کاراته کارهای سازگار داشتند. نتایج آزمون تی نشان داد کاراته کارهای وسواسی بیشتر از پاسخ های روان شناختی شامل مقابله مستقیم، راهبردهای شناختی و فاجعه و کاراته کارهای سازگار بیشتر از پاسخ های روان شناختی شامل اجتناب و آگاهی بدنی استفاده کردند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد کاراته کارهای وسواس از پاسخ های روان شناختی استفاده می,کنند که ممکن است منجر به خطر افتادن سلامتی آن, ها شود. بنابراین اشتیاق سازگار، اساس انگیزشی بهینه تری برای کاراته,کاران می باشد. لذا جهت جلوگیری از آسیب های احتمالی کاراته کارها پیشنهاد می شود مربیان شرایط درگیری در فعالیت کاراته را با اشتیاق سازگار فراهم کنند.