زمینه و هدف: مزیتهای سیستم رشد چسبیده نسبت به رشد معلق شامل راهبری راحتتر، راندمان بالا در مقابل شوک بار، افزایش غلظت آلاینده ها و تولید لجن کمتر می باشد. به دلایل فوق سیستمی که مزایای هر دو سیستم رشد معلق و چسبیده را داشته باشد تحت عنوان راکتور بیوفیلمی با بستر متحرک MBBR (Moving Bed Biofilm Reactor) طراحی گردید که حاوی آکنه هایی متحرک درون راکتور هستند و بکارگیری آن روز بروز در جهان در حال گسترش است. هدف این تحقیق مقایسه بین سیستم لجنفعال متعارف و MBBR در کاهش(chemical oxygen demand) COD فاضلاب شهری است.مواد و روش ها: پایلوت مورد مطالعه در قسمت آشغالگیر تصفیه خانه فاضلاب شهر رشت نصب گردید. دراین پروژه ابتدا پایلوت با استفاده ازدو راکتور فلزی موازی MBBR پرشده ازآکنه های لوله خرطومی محافظ سیم برق ((HDPE با درصد پر شدگی 45%به صورت غوطه ور و راکتور لجن فعال متعارف بعنوان شاهد، شروع بکار نمود. نمونه برداری جهت بررسی راندمان حذفCODاز انتهای هر راکتور در زمانهای ماند 5، 8 و 12 ساعت آغاز شد و در هر مرحله میزانTSS ، DO و MLSS نیز تعیین می گردید. مطالعه کاملا در شرایط محیطی ودر درجه حرارت بین 13 تا 27 درجه ساتنی گراد انجام شد.یافته ها: راندمان حذف CODدرزمان ماند 5، 8، 12 ساعت به ترتیب %77.8/، %88 و %90 بدست آمد، توده بیولوژیکی در این زمان ماندها به ترتیب 6153، 9833 و 10533 میلی گرم در لیتر شد. SRT( sludge retentiontime) به ترتیب 21 ,46 و 69 روز بود. از آنجایی که راندمان سیستم در حذف COD در دو زمان ماند 8 و 12 ساعت نزدیک به هم می باشند، می توان با انتخاب کمترین زمان ماند، بیشترین ظرفیت هیدرولیکی سیستم را بکار گرفته و موجب صرفه جویی بیشتر در مصرف انرژی هواده ها و یا میکسر شد. لذا زمان ماند 8 ساعت به عنوان زمان ماند بهینه انتخاب گردید. در حالت بهینه سیستم MBBR دارای راندمان20 %بیشتر از لجن فعال متعارف شد.نتیجه گیری: در سیستم MBBR چون توده سلولی روی سطح مدیا باقی می ماند احتیاجی به برگشت لجن نمی باشد که این امر موجب کاهش حجم حوض ته نشینی و نیز صرفه جویی در مصرف انرژی می گردد. بنابراین استفاده از سیستم MBBR دارای راندمان حذف COD بیشتری نسبت به لجن فعال متعارف در تصفیه خانه فاضلاب شهرستان رشت می باشد.