مکانیزاسیون کشاورزی
سال:1402 | دوره:8 | شماره:4 |تعداد مقالات:6

استفاده از ضایعات مرغ برای تولید پایدار انرژی و محصولات مختلف در پالایشگاه های زیستی یکپارچه، یک گزینه امیدوارکننده و مفید برای مهار آلاینده ها در شرایط امروزی است. این پالایشگاه ها از ضایعات مرغ به عنوان ماده خام استفاده می کنند و با استفاده از روش های مختلف، از این ماده برای تولید فرآورده های ارزشمند زیستی استفاده می کنند. اجرای پالایشگاه های زیستی دوستدار محیط ، چشم انداز امیدوارکننده ای برای ارتقای اقتصاد آگاهانه محیط زیست ارائه می دهد. پژوهش حاضر پیامدهای زیستی تولید گوشت مرغ را در یک چارچوب اقتصاد زیستی چرخه ای ارزیابی می کند. این پژوهش شامل توسعه دو سناریوی متمایز است، سناریو 1 مربوط به تولید گوشت مرغ از طریق روش های معمولی و رایج و سناریو 2 شامل تولید گوشت مرغ و ارزش گذاری ضایعات پر مرغ به هیدرولیز مایع، و ارزش گذاری ضایعات چربی مرغ به بیودیزل و گلیسرول است. بر اساس یافته ها، تولید گوشت مرغ طبق سناریو 2 باعث کاهش 46 درصدی آسیب به سلامت انسان در مقایسه با سناریو 1 گردید. همچنین تولید گوشت مرغ طبق سناریو 1 منجر به آسیب 5-10× 03/1 گونه در سال به زیست بوم شد درحالی که با بکارگیری سناریو 2 این آسیب 43 درصد کاهش یافت. سناریو 2 همچنین کاهش 34 درصدی خسارت به منابع را نسبت به سناریو 1 به ازای تولید هر تن گوشت مرغ نشان داد. درصدهای کاهشی ذکر شده، پیشرفت سناریو 2 را در به حداقل رساندن ردپای زیست محیطی آن در مقایسه با سناریو 1 نشان می دهد و نشان دهنده بهبود قابل توجهی در پایداری زیست محیطی است.

ااثر روش های مختلف خاک ورزی بر عملکرد گندم در شرایط دیم ایران در مطالعات متعددی بررسی شده است. بیشتر مطالعات انجام شده فقط یک محدوده کوچک ( آزمایشات مزرعه ای در یک منطقه) را پوشش می دهند که در برخی موارد دارای نتایج ضد و نقیص می باشند. هدف از این تحقیق، بررسی اثر خاک ورزی حفاظتی (کم خاک ورزی و بی خاک ورزی) بر عملکرد گندم دیم با استفاده از مطالعات و پژوهش های داخلی و به-کارگیری روش فراتحلیل است. بدین منظور مقاله ها، گزارش های پژوهشی و پایان نامه های دانشجویی در فاصلۀ زمانی 1370 تا 1400 با استفاده از واژه های کلیدی مرتبط با خاک ورزی در محصول گندم دیم مرور شد. پس از کنترل کیفی، 29 مطالعه برای مقایسۀ کم خا ک ورزی با خاک ورزی رایج و 22 مطالعه برای مقایسه روش بی خاک ورزی با خاک ورزی رایج با استفاده از مدل تصادفی وارد فرایند فراتحلیل شدند. بر اساس نتایج به دست آمده، با توجه به مقدار اندازه اثر در روش کم خاک ورزی (42/0+=SMD) و بی خاک ورزی (43/0- =SMD) می توان نتیجه گرفت که روش کم خاک-ورزی در مقایسه با روش خاک ورزی رایج باعث افزایش عملکرد گندم (44/1+ درصد) و روش بی خاک ورزی باعث کاهش عملکرد گندم (77/7- درصد) شده است. پیشنهاد می شود در اراضی دیم، یکی از روش های کم خاک ورزی شامل: 1- شخم با خا ک ورز حفاظتی (گاوآهن قلمی مجهز به غلطک)، 2- شخم با چیزل پکر و 3- شخم با گاوآهن قلمی + دیسک جایگزین روش رایج خاک ورزی (شخم با گاوآهن برگرداندار+دیسک + ماله) با رعایت تناوب گیاهی شود.

کشمش یکی از مهم ترین محصولات کشاورزی در ایران است. ترکیه، آمریکا و ایران بزرگترین صادرکنندگان کشمش جهان هستند. یکی از مراحل فرآوری کشمش، شست وشوی دوباره آن جهت از بین بردن مواد شیمیایی استفاده شده در خشک کردن اولیه، گرد و خاک و مواد زاید و هم چنین بهبود کیفیت محصول می باشد که متعاقب آن، خشک کردن مجدد (ثانویه) کشمش ضروری است. براساس مطالعات میدانی صورت گرفته، یکی از معضلات بسته بندی کشمش، غیر یکنواختی در رطوبت و کیفیت کشمش پس از خشک کردن ثانویه است. امروزه در اکثر کارخانه های فرآوری از سامانه هوای داغ برای خشک کردن ثانویه استفاده می شود. این سامانه دارای معایبی هم چون طولانی بودن زمان خشک شدن، مصرف انرژی و هزینه بالا می باشد. بنابراین بهینه سازی یا جایگزینی سامانه مذکور، از اهمیت بسزایی برخوردار است. بدین منظور روش خشک کردن مادون قرمز منفرد (در سه سطح 5/0، 7/0 و9/0 وات برسانتی مترمربع) با و بدون پیش تیمار اولتراسوند بر روی خواص کیفی کشمش (شاخص رنگ، اسیدیته، جذب مجدد آب، چروکیدگی و شاخص قهوه ای شدن) مورد مطالعه قرار گرفت. روش های خشک کردن اعمال شده اثر معنی داری روی جذب مجدد آب و چروکیدگی نداشتند. پیش تیمار اولتراسوند باعث بهبود کیفیت کشمش از منظر تغییرات رنگ و شاخص قهوه ای شدن گردید. همچنین کمترین میزان اسیدیته در روش مادون قرمز با شدت W/cm2 0.7 بدون پیش تیمار اولتراسوند بدست آمد.

این مطالعه با هدف ارزیابی کارایی انرژی و عوامل موثر بر آن در تولید محصول کلزا در شهرستان تبریز صورت گرفت. در این راستا اطلاعات مربوط به نهاده ها و ستاده با تکمیل پرسشنامه از زارعین کلزاکار در سال زراعی 1401-1400 جمع آوری گردیده و سپس داده ها با استفاده از هم ارز های استاندارد به میزان انرژی تبدیل شد. برای محاسبه کارایی از رهیافت های مرزی تصادفی و شاخص انرژی استفاده به عمل آمد. برآورد تابع تولید ترانسلوگ (برحسب انرژی نهاده ها و محصول) نشان داد که میانگین کارایی انرژی مزارع مورد مطالعه 17/71 درصد بوده و عوامل سن، بیمه محصول، میزان تحصیلات تاثیر مثبت و تعداد قطعات تاثیر منفی بر کارایی نشان دادند. برابر یافته های تحقیق، شاخص های انرژی، شامل کارایی انرژی و بهره وری انرژی به ترتیب 32/2 و 09/0کیلوگرم بر مگاژول بدست آمد. نظر به تاثیر مثبت تحصیلات و سن کشاورزان بر کارایی توصیه می شود به بهره برداران تحصیلکرده و دارای تجربه در تولید کلزا بهره توجه شود. ضمن اینکه کاهش تعداد قطعات کشت و یکجاکاری محصول کلزا نیز به بهبود کارایی انرژی منجر خواهد شد. نهایتا نظر به وجود ارتباط مستقیم بین مقادیر کارایی انرژی محاسبه شده از رهیافت SFA و میزان شاخص کارایی و بهره وری در مطالعات آتی نیز از هر دو رهیافت استفاده بعمل آید تا با اطمینان بیشتری در خصوص شرایط حاکم بر تولید و کارایی محصول بتوان اتخاذ تصمیم نمود.

در این پژوهش، اثر روش های بی خاک ورزی، کم خاک ورزی و خاک ورزی مرسوم بر بعضی خصوصیات خاک و ماشین در تناوب گندم- جو- پنبه- گندم در اقلیم معتدل استان خراسان رضوی بررسی گردید. این پروژه به مدت سه سال در قالب آزمون کرت های خردشده بر پایه طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تیمار اصلی، سه تیمار فرعی و در سه تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی گناباد اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل روش های خاک ورزی در سه سطح شامل؛ خاک ورزی مرسوم، کم خاک و رزی و بی خاک ورزی در کرت های اصلی و مقدار بقایای گیاهی در سه سطح شامل: بدون بقایا، حفظ 30 درصد بقایا و 60 درصد بقایا در کرت های فرعی بود. مشخصه های مورد اندازه گیری شامل جرم مخصوص ظاهری خاک، فشردگی خاک (شاخص مخروط خاک)، میانگین وزنی قطر کلوخه ، هم چنین عوامل مرتبط با ماشین شامل درصد برگردان شدن بقایای گیاهی، توان مصرفی مکانیکی، مصرف سوخت و کل زمان انجام عملیات بود. نتایج این پژوهش نشان داد که روش های بی خاک ورزی و کم خاک ورزی در مقایسه با خاک ورزی مرسوم باعث کاهش مصرف سوخت، کاهش زمان انجام عملیات، کاهش توان مکانیکی صرف شده در عملیات تهیه زمین و کاهش میزان برگردانده شدن بقایای گیاهی شدند. روش خاک ورزی مرسوم نسبت به کم خاک ورزی و بی خاک ورزی باعث کاهش معنی دار قطر کلوخه شد. تأثیر روش های خاک ورزی بر مقاومت به نفوذ خاک در عمق 15-0 سانتی متری معنی دار شد ولی در عمق 30-15 سانتی متری معنی دار نگردید.

امروزه تأمین امنیت غذایی برای جمعیت روبه رشد جهان با حفظ منابع کره زمین و حداقل اثرات زیست محیطی به یکی از چالش های اساسی و مهم در کشاورزی پایدار تبدیل شده است و استفاده بهینه از منابع یکی از الزامات اصلی کشاورزی پایدار است. در این مطالعه به بررسی الگوی مصرف انرژی در جریان تولید سیب، تجزیه وتحلیل و مدل سازی انرژی و انتشارات گازهای گلخانه ای در شهرستان نظرآباد پرداخته شد. نتایج نشان داد که کل انرژی مصرفی برابر 46/35934 مگاژول در هکتار و انتشارات برابر با 1220031 گرم معادل کربن دی اکسید در هکتار بود. کود ازته با سهم 43/32 درصدی از کل انرژی های ورودی پرمصرف ترین نهاده بود. شاخص های کارایی انرژی، بهره وری انرژی، شدت انرژی و انرژی خالص به ترتیب 43/1، (kg/Mj) 59/0،(Mj/Kg) 67/1 و (Mj)18/15541 به دست آمد. مدل سازی با سه روش GBR، DTR و RFR انجام شد و RRMSE به ترتیب 02/0، 07/0 و 08/0 و R به ترتیب 99/0، 96/0 و 94/0 محاسبه شد نتایج نشان داد که روش GBR قادر است بادقت بالاتری مقادیر شاخص های بهره وری انرژی تولید سیب را پیش بینی کند. نتایج نشان داد که مصرف انرژی و انتشارات به وسیله نهاده های آب آبیاری، الکتریسیته، کودهای شیمیایی و حیوانی، نیروی کارگری، سموم شیمیایی، سوخت دیزل و ماشین ها با روش یادگیری ماشین و بادقت بالایی قابل پیش بینی است. تحلیل حساسیت با SHAP انجام شد و تأثیرگذارترین نهاده روی پیش بینی انرژی کود شیمیایی ازته بود.