قلم
سال:1402 | دوره:19 | شماره:38 |تعداد مقالات:12

این جستار به بررسی تمایل به برقراری ارتباط زبان آموزان ایرانی زبان فرانسه در کلاس های مجازی در بافت موسسات زبان می پردازد. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر عوامل محیطی، روانشناختی و فیزیولوژیکی بر تمایل به برقراری ارتباط زبان آموزان در کلاس های مجازی در موقعیت های ارتباطی و تعاملی گوناگون می باشد. داده های این پژوهش از طریق پرسشنامه ای پیرامون عوامل موثر بر تمایل به برقراری ارتباط از منظر زبان آموزان زبان فرانسه، و نیز مصاحبه های نیمه ساختاریافته با پانزده مربی زبان فرانسه در مورد رویکردهای مناسب جهت افزایش تمایل به برقراری ارتباط زبان آموزان، جمع آوری شد. نتایج حاکی از آن است که عوامل موقتی فیزیولوژیکی و محیطی، و نیز مشکلات فنی مرتبط با تجهیزات کلاس های مجازی از قبیل مشکلات اتصال به اینترنت، بیشترین تاثیر را بر تمایل به برقراری ارتباط زبان آموزان دارند. همچنین، بررسی مولفه های گوناگون موثر بر تمایل به برقراری ارتباط بیانگر آن بود که این تمایل، میلی ثابت نیست بلکه حالتی موقت و پویا است که به صورت مداوم با ویژگی های موقعیت ارتباطی خود را سازگار و تنظیم می نماید.

این مقاله که در چارچوب تحقیقات توصیفی و تحلیلی قرار می گیرد قصد دارد مشکلاتی را که احتمالاً فارسی زبانان هنگام استفاده از ترکیب واژگانی-دستوری با آن مواجه می شوند فعل سببی + اسم مبین احساسات (شادی و شگفتی) در زبان فرانسه را بررسی کند. این مقاله با هدف ارائه راه حلی برای این مشکلات تدوین شده است. در سطح روش شناختی، پژوهش در دو بخش مجزا انجام گرفته است: بخش زبان شناسی بر اساس مدل LADL و بخش آموزشی که از رویکرد کریستین پورن در توسعه واحد آموزشی پیروی می کند. فرضیه اصلی این تحقیق این است که مفهوم سازی مطالعه زبان شناسی قواعد مورد بحث می تواند منجر به تدریس مؤثر آنها در کلاس های زبان فرانسه در ایران شود. در نهایت، نتایج فعالیت نوشتاری زبان آموزان، با استفاده از نرم افزارspss و آزمون کولموگروف اسمیرنوف ثابت می کند که زبان آموزانی که آموزش این واحد درسی را دنبال می کردند بهتر می توانستند ازترکیبات افعال سببی و کلمات مبین احساسات استفاده کنند.

این مقاله برآمده از یک اقدام پژوهی تحلیلی و توصیفی است. در این پژوهش بر آن شدیم یک روش آموزشیِ ابداعی مبتنی بر توانش های شناختی برای آموزش ترجمه طراحی و پیاده سازی کنیم. در این روش آموزشی به منظور افزایش هوش روایی دانشجویان در کلاس ترجمه از منابع دیداری شنیداری واقعی در فرآیند آموزش استفاده کردیم. هدف اصلی ما در این اقدام پژوهی مطالعۀ تأثیرات شناختی روش آموزشی پیشنهادی مان بر شرکت کنندگان در دوره ای بود که به همین منظور طراحی و اجرا نمودیم. در دورۀ آموزشی ما دو گروه دانشجو با سطح زبانی مشابه متشکل از جمعاً نوزده دانشجو از مقطع کارشناسی ارشد در گرایش های ترجمه شناسی و ادبیات فرانسه از دانشگاه شهید بهشتی شرکت کردند. نتایج این پژوهش پس از تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های تی دو نمونه وابسته و تحلیل همپراش، نشان داد که روش آموزشی پیشنهادی ما تأثیر مثبتی بر هوش روایی دانشجویان شرکت کننده در این دوره داشته است. با این حال، همچنین مشاهده شد که بین رشد سطوح هوش روایی در دانشجویان گرایش ادبیات فرانسه نسبت به دانشجویان گرایش مترجمی تفاوت معناداری وجود ندارد. این یافته نشان می دهد که این دو گروه از دانشجویان در نتیجۀ روش آموزشی مورد استفاده، سطح پیشرفت یکسانی را تجربه کردند.

زبان فرانسه برای اهداف خاص آموزشی است که بر حوزه های خاصی متمرکز است. در این راستا، باید مفاهیم موقعیت ارتباطی، زمینه و بعد اجتماعی-فرهنگی ارتباطات و سخنرانی در موقعیت مورد توجه قرار گیرد (دوفور و پارپت، 2018). با توجه به بعد اساسی نیازهای فرهنگی در FOS، به عنوان یکی از مؤلفه های شایستگی ارتباطی، باید به آن توجه ویژه شود. این پژوهش توصیفی-تحلیلی از نوع مطالعه موردی و ازنظر هدف کاربردی است. از طریق این مطالعه، مایلیم جایگاهی را که برای فرهنگ در تعلیمات FOS با دانشجویان ایرانی در نظر گرفته شده است برجسته کنیم. برای دستیابی به این هدف، اولا، ویژگی های آموزش FOS را که آن را از FLE متمایز می کند، مطالعه کردیم و ثانیا بر اهمیت عناصر فرهنگی در FOS پرداخته شده است. برای ارائه مثال های مرتبط از وجود غیرقابل انکار عناصر فرهنگی در آموزش FOS، ما داده های 5 جلسه ضبط شده یک کلاس گردشگری، هتلداری، رستوران داری را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده ایم که شامل 10 زبان آموز سطح B1، در موسسه زبان فراگیران دانش، اصفهان که در حال آماده شدن برای آزمون دیپلم فرانسوی حرفه ای (DFP) بودند. نتایج نشان می دهد که زبان اموزان نه تنها به فرهنگ عمومی خود، بلکه به فرهنگ ایرانی نیز متوسل می شوند. موقعیت های زیادی وجود دارد که معلم به تجربیات و دستاوردهای فرهنگی و حرفه ای این یادگیرندگان می پردازد و در نهایت ویژگی های بین فرهنگی، فرافرهنگی، چندفرهنگی، هم فرهنگی در کلاس درس آشکار شد.

کلاس­های مجازی دانشگاهی در ایران عموما بر روی بسترهایی مانند Adobe connect برگزار می شوند. معلم در این کلاس ها، برای سنجش مشارکت دانشجویان، ابزارهای زیادی در دسترس ندارد. یکی از این معدود ابزارها، تعداد مداخلات زبان آموزان در فضای مخصوص چت نوشتاری است که در این نرم افزار تعبیه شده است و همین طور نحوه ی تعامل دانشجویان در کلاس با مدرس، همتایان و همچنین محتوای کلاس.هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر سطح زبانی و همچنین پیشینۀ کلی تحصیلی زبان ­آموزان (دانشجویان خوب، متوسط، ضعیف تر) بر تعداد این تعاملات در کلاس زبان فرانسه ی دانشگاهی است. نتایج این پژوهش نشان دادند که دانشجویان ضعیف تر به طور معناداری کمتر از سایرین در فضای مخصوص به چت کلاس مشارکت کرده اند. به علاوه، آزمون های انجام شده به کمک نرم افزار SPSS نشان دادند که همبستگی معنا­داری بین سطح زبانی و تعداد مداخلات زبان آموزان وجود دارد که می تواند عدم تمایل زبان ­آموزان ضعیف برای تعامل در کلاس را توجیه کند .

این مقاله به بررسی تطبیقی دو رمان دروغ سوم نوشته آگوتا کریستوف، نویسنده فرانسوی زبان مجارستانی و بی پدر اثر مژده سالارکیا، رمان نویس جوان فارسی زبان ایرانی می پردازد. در هر دوی این رمان ها دروغ همه جا حضور دارد. با خواندن این دو داستان، بین واقعیت و خیال، بین قطعیت و ابهام تردید می کنیم. از خود سؤالاتی در مورد واقعیت هویت ها و ماجراها می پرسیم، اما به سختی می توانیم پاسخ های قانع کننده ای پیدا کنیم. نقطه همگرایی این دو اثر، که از دیدگاه فرهنگی و جغرافیایی بسیار دور از یکدیگرند، توسل مکرر شخصیت ها به دروغ یا بهتر بگوییم نیاز وسواس گونه آنها به دروغ است که عمل به آن، که قرار است به بقای آنها کمک کند، آنها را به سرنوشتی تلخ سوق می دهد. در این تحقیق، با تکیه بر نظریه های روان شناختی و روان کاوانه در رابطه با دروغ گویی و دروغ گویان، سعی در درک این داریم که چگونه شخصیت ها از طریق سعی در ایجاد هویتی دروغین در جهت ارتباط با دنیای بیرون و تطابق آن با خود دروغین خود دارند.

سفرنامۀ پرآوازۀ نیکولا بوویه، راه ورسم دنیا که در سال 1342 تحریر شد همچنان به حیث ناگفته ها، مخاطبان فراوانی را به خود فرامی خواند. ورای جاذبه های تاریخی، نیز جغرافیایی این اثر که بازنمازنمایی از مشرق زمین دهۀ 40 خورشیدی است، نوشتار شاعرانه و سبک وسیاق توصیفش نیز بازگوی حساسیت نویسنده است و روزنه ای است بی مانند برای راهیابی به عمق اندیشه، همچنین گواهی بر آفرینشی است ادبی که نشان از توانایی اودارد، نه در جایگاه روایت گری ساده که به قصد غریب نگاری انگاره-هایش را مکتوب کرده، بلکه در مقام فردی ناظر و مشاهده گر که از تمام حسیات خویش بهره می گیرد تا چشم اندازها و افق هایی را ترسیم کند که نیت واکاوی شان را دارد. تحلیل این دست توصیف ها از ساختارهای مرتبط با فضا، همچنین نظرگاه ها به قلم بوویه، با تکیه بر ابزارهای نقد مضمونی، به ویژه نقدجغرافیایی آن ها که از طریق میشل کولو برجسته شده، به ما امکان می دهد تا هرچه بیشتر به ژرفای بوطیقای اثر رخنه و آن را چنان بررسیم که خود نویسنده تجربه کرده و در سفرنامه اش اشاره به این دارد که سفر به شرق او را دگرگون و بازساخته است. کلیدواژگان: بوویه، راه ورسم دنیا، چشم انداز، کولو

آثار میشل اوئلبک واکنشی ویژه و خاص او به جایگاه هنر معاصر و فرهنگ مادی گرایانه است. اوئلبک نوشته هایش باعث شوکه شدن بسیاری شده است و به گفته او آنچه ناخوشایند است، قوانین اخلاقی است که در نوشته های علمی جایی ندارد. تعداد کمی از نویسندگان مانند او چنین نگرانی سرسختانه ای نسبت به موضوعاتی مانند: مرگ، انقراض، زوال جسمانی، خودکشی، جبرگرایی و الحاد دارند. بطور معمول، تنها راه حلی که اوئلبک در مواجهه با پیری، مرگ وپیری پیشنهاد می دهد، خودکشی یا حتی غم انگیز از آن، مرگ محسوس نسل بشر است. الحاد ماتریالیستی، فردگرایی و لذت جویی افراطی، بدبختی و بحرانی را در غرب به ارمغان می آورد که سرنوشت اجتناب ناپذیر کل بشریت است. ایده انحطاط و زوال در بسیاری از رمان های اوئلبک که بر موضوع بدبینی فرهنگی تاکید می کند و زوال غرب را بدیهی می داند، مرکزیت دارد. درواقع، اوئلبک توضیح می دهد که شاید توصیف دقیق کل آثارش ممکن است خودکشی غرب باشد، او می گوید:«خلاصه صحیحی از کتاب های من». اکثر رمان های او کاوش هایی درباره افول و فروپاشی غرب است. این مقاله به بررسی مختصری از اندیشه میشل اوئلبک درباره مذهب و انسانیت می پردازد که به وضوح در آثاراو و شخصیت های رمان هایش منعکس شده است. و اینکه ما می خواهیم نشان دهیم که نگاه او به زندگی بدبینانه است.

ادبیات معاصر فرانسه در دهه ی 1980 میلادی شاهد ظهور گونه ای از خود نوشتاری تحت عنوان « تبارنگاری» بود که ترکیبی از اتوبیوگرافی، بیوگرافی و اتوفیکسیون است. این نوع نوشتار به گونه ای اطلاق میشود که در آن نویسنده به بازسازی زندگی گذشتگان به ویژه والدین خود میپردازد تا از این طریق "خود" را بازیابد. این جریان ادبی که نخست توسط دومینیک ویار نامگذاری و شرح و بسط داده شده، در اثر اتوبیوگرافیک سیمین بهبهانی، شاعر و غزلسرای ایرانی قابل شناسایی است. در کتاب با مادرم همراه: زندگینامه خودنوشت، این شاعر بلندآوازه ی پارسی به شرح زندگانی خویش از ابتدا تا زمان مرگ مادرش می پردازد. دراین نوع نوشتار، "من " نویسنده در سایه مادر، در پی یافتن هویت و یگانگی خویشتن است. با استناد به بایسته های نظری نانسی چودورو، روانکاو و جامعه شناس شهیر آمریکایی در خصوص هویت زنانه و رابطه ی مادر-دختر و با نگاهی به ایده های دومینیک ویار در خصوص تبارنگاری، جستار حاضر میکوشد تا به واکاوی اثر اتوبیوگرافیک سیمین بهبهانی بپردازد.

اهمیت آموزش عالی و دوره های تحصیلات تکمیلی در رشد کشور ها در سال های اخیر مورد توجه قرار گرفته است. دوره های تحصیلات تکمیلی در رشته آموزش زبان فرانسه در ایران نیز به به دلیل مشارکت دانشگاه ها درانجام پژوهش های گوناگون در این حوزه و تربیت مدرسان زبان در دوره اخیر توسعه قابل توجهی یافته است. مطالعة حاضر می کوشد با انجام یک مطالعة کتاب سنجی موضوعات مورد بررسی در پایان نامه های کارشناسی ارشد دفاع شده بین سال های 1370 تا 1400 در زمینهِ آموزش زبان فرانسه در ایران را بررسی کند. کتاب سنجی ، شاخه ای از رشتهِ علم سنجی است که هدف آن بررسی کمی انتشارات علمی است. هدف از پژوهش حاضر ارائه تصویری روشن از موضوعات مطالعه شده و سیر تحول و روند آنها درحوزه آموزشکاوی زبان فرانسه در ایران است. نتایج تجزیه و تحلیل 279 پایان نامه کارشناسی ارشد در دو دانشگاه تربیت مدرس و تهران نشان می دهد که موضوعات مورد بررسی بیشتر شامل مطالعه شیوه های تدریس دستور زبان، مطالعات بین رشته ای، بهبود مهارت های زبانی و استفاده از فناوری در تدریس زبان است.

این مطالعه به بررسی دگرگونی های شیوه های آموزشی در آموزش زبان فرانسه به عنوان زبان خارجی در ایران، با تمرکز ویژه بر روش های ترکیبی پس از همه گیری کرونا می پردازد. یادگیری ترکیبی، ترکیب جلسات حضوری و آنلاین، برای متعهد نگه داشتن زبان آموزان در فرآیند یادگیری و در مواجهه با چالش های ناشی از همه گیری کووید-19 می باشد که انتقال به یکپارچه سازی فناوری های دیجیتال را تسریع کرده است. این تحقیق از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 11 مدرس و یک نظرسنجی کمی با 55 مدرس، نشان می دهد که چگونه مدرسان زبان فرانسه به عنوان زبان خارجی روش های تدریس خود را با الزامات جدید تطبیق داده اند. نتایج نشان می دهد که علی رغم غلبه آموزش آنلاین همزمان (81.8٪ از مدرسان)، چالش هایی مانند مسائل اتصال به اینترنت و مشکلات تسلط بر ابزارهای دیجیتال همچنان ادامه دارد. از این رو، راهبردهای نوآورانه از جمله افزایش استفاده از منابع چندرسانه ای تعاملی برای غلبه بر این موانع و بهبود مشارکت زبان آموزان بسیار حائز اهمیت است. این مطالعه همچنین نیاز به افزایش حمایت نهادی را برای بهبود منابع تکنولوژیکی و مهارت های دیجیتال مدرسان نشان می دهد. این تحقیق توصیه هایی را  برای سیاست گذاران و دست اندرکاران، با هدف تقویت اثربخشی آموزش ترکیبی و آماده سازی سیستم های آموزشی برای بحران های آینده ارائه می کند. این پیشنهادها به درک بهتر پویایی آموزش زبان فرانسه در ایران کمک می کند و بروزرسانی های مورد نیاز برای بهینه سازی یادگیری در زمینه های چند زبانه و چند فرهنگی را برجسته می کند.

تحلیل گفتمان انتقادی به عنوان رویکردی جدید در طیف وسیعی از تحقیقات علوم انسانی بکار می رود. این روش بر سه مفهوم اساسی مانند: انتقاد، قدرت و ایدئولوژی متمرکز است. لازم به ذکر است که مدل سه بعدی فرحزاد جایگاه مهمی را به خود اختصاص داده است. این روش مبتنی بر سه بخش بینامتنی، تحلیل گفتمان انتقادی و انتخاب ترجمه است. هدف این مقاله بررسی تأثیرات ایدئولوژیک فرآیند ترجمه و پیامدهای آن بر بازنمایی ایدئولوژی ها است. بدین منظور ابتدا جنبه های شناختی بینامتنیت متون فارسی و فرانسه را بررسی می کنیم، سپس خبرهای سیاسی منتشر شده در مطبوعات ایران را بر اساس تحلیل گفتمان انتقادی تحلیل می کنیم و در نهایت انتخاب مترجم را بیرون می کشیم. نتایج به ما نشان می دهد که مترجمان تلاش می کنند تا ساختارهای معنایی متن اصلی را با استفاده از معادل های مختلف دستکاری کنند.