1زمینه و هدف اضطراب مرگ، مفهومی چندوجهی است که طیف وسیعی از احساسات را دربر می گیرد و پرستاری از بیماران بدحال می تواند به بروز اضطراب مرگ منجر شود. دراین میان، برخی از عوامل می توانند اضطراب مرگ در بین پرستاران را پیش بینی کنند که یکی از آن ها معنای زندگی است و همچنین، عواملی وجود دارند که می توانند رابطه میان اضطراب مرگ در پرستاران با معنای زندگی را قوت بخشند یا تضعیف کنند که استرس ادراک شده یکی از این عوامل است.
روش بررسی مطالعه حاضر کمی-کاربردی و از نوع همبستگی است که با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری برای تعیین روابط متغیرها صورت گرفت. جامعه آماری این پژوهش دربرگیرنده تمام پرستاران شاغل شهر اصفهان در سال 1402 بود. برای تعیین حجم نمونه، طبق نظر کلاین (2016) حداقل حجم نمونه 120 و حداکثر 240 نفر تعیین شد. باتوجه به شرایط کاری پرستاران، از نمونه گیری دردسترس استفاده گردید. بدین صورت به بیمارستان های در دسترس مراجعه کرده و از پرستاران تقاضا شد پرسش نامه های موردنظر را پر کنند که درنهایت از 240 نمونه اولیه، باتوجه به ناقص ماندن یکسری از پرسش نامه ها، 230 نمونه با نرخ بازگشت 96 درصد تکمیل شد و مورد استفاده قرار گرفت.
یافته ها طبق نتایج بیشتر شرکت کنندگان زن (71 درصد) و متأهل (70 درصد) بودند. میانگین و انحراف معیار معنای زندگی به ترتیب برابر با 14/50±9/925، استرس ادراک شده 21/28±4/499 و اضطراب مرگ 7/67±2/455 است. داده ها در سطح 0/05 از توزیع بهنجار برخوردار بودند. تحلیل ها نشان داد معنای زندگی با اضطراب مرگ رابطه منفی دارد (0/160-=P<0/01, β)، درحالی که استرس ادراک شده با اضطراب مرگ ( 0/216=P<0/001, β) رابطه مثبت دارد. بنابراین فرضیه های پژوهش تأیید شدند.
نتیجه گیری براساس نتایج بین معنای زندگی با اضطراب مرگ در پرستاران رابطه وجود دارد. همچنین، استرس ادراک شده می تواند اضطراب مرگ را در پرستاران تشدیدکند. در این راستا بهتر است، برای کنترل اضطراب مرگ و استرس پرستاران دوره های مدیریت استرس و مرگ آگاهی برگزارشود.