افق توسعه آموزش علوم پزشکی
سال:1403 | دوره:15 | شماره:4 |تعداد مقالات:9

مقدمه: ایست قلبی، یکی از مشکلات اساسی نظام سلامت در جهان است. شروع زودهنگام احیای قلبی ریوی (CPR) از مهم ترین مراحل برای بهبود نتایج است. عدم واقع گرایی و غوطه ور شدن در آموزش به طوری که تمام ابعاد و ویژگی های آن قابل درک باشد، محدودیت اصلی در یادگیری CPR است. بنابراین، سیستم آموزشی باید از فناوری های جدید برای آموزش CPR استفاده کند تا بر این محدودیت غلبه کند. شواهد از این ایده حمایت می کنند که آموزش احیاء مبتنی بر شبیه سازی به طور مستقیم در محل کار یا در یک مرکز شبیه سازی اختصاصی باید در برنامه های آموزشی پایه حمایت از زندگی گنجانده شود. از این منظر، اجرای واقعیت ترکیبی در آموزش احیای قلبی ریوی می تواند سطح مهارت ها و دانش را ارتقا داده و به ارائه فرصت های یادگیری راحت تر و مکرر دانشجویان کمک کند. برخی از مزیت های واقعیت ترکیبی شامل کاهش خطای انسانی در فرایند درمان پزشکی، درگیر کردن حواس حرکتی، بینایی، شنوایی و تجربی در فرایند آموزش، کسب مهارت های کافی در انجام پروسیجرهای پزشکی، شبیه سازی محیط واقعی و امکان انتقال استرس به فراگیر و ادغام بازی با آموزش و در نتیجه افزایش ماندگاری فرایند آموزشی هستند. واقعیت مجازی و افزوده با وجود مزایایی که دارند محدودیت های جدی نیز دارند. برای آموزش BLS در یک محیط مجازی، پروسیجرها مانند فشرده سازی قفسه سینه، تهویه و دفیبریلاسیون نمی تواند با همان ویژگی هایی که در یک محیط واقعی وجود دارد، اجرا شود، بنظر می رسد برای رفع این محدودیت بایستی از روش ترکیبی استفاده نمود. یعنی از مانکن های شبیه ساز نیز استفاده کرد تا به واقعیت نزدیکتر باشد و باعث آموزش صحیح، موثر و پایدار احیای قلبی ریوی گردد.

مقدمه: آموزش بین حرفه ای باعث ارتقای دانش پرستاران و در نتیجه بهبود کیفیت ارائه خدمات پزشکی و مراقبت از بیمار می شود. با توجه به این که دوره های آموزشی لازم در زمینه تصویربرداری پزشکی در کوریکولوم دوره کارشناسی پرستاری وجود ندارد، به نظر می رسد، یادگیری پرستاران در این خصوص موجب کاهش استرس روحی، روانی پرستار و بیمار جهت انجام فرایند تصویربرداری شده و موفقیت انجام تصویربرداری صحیح را افزایش دهد. این مطالعه، با هدف تعیین نیازها و میزان یادگیری پرستاران در مورد مفاهیم، کاربردها و مخاطرات روش های تصویربرداری پزشکی و بر اساس نیازسنجی انجام شده توسط پرستاران در قالب دوره های آموزش ضمن خدمت، انجام شد. روش کار: این مطالعه مقطعی بر روی 107 نفر از پرستاران شاغل در بخش های بالینی مرکز آموزشی، پژوهشی و درمانی امام رضا(ع) انجام شد که از طریق نیازسنجی انجام شده در سامانه آموزش ضمن خدمت کارکنان وارد مطالعه شدند. دوره آموزشی لازم بر اساس نیازسنجی مزبور و مطابق با گام های الگوی ADDIE طراحی و اجرا شد. داده ها با استفاده از spss ویرایش 20 تجزیه و تحلیل شد. نتایج: افراد شرکت کننده در مطالعه 83 نفر زن (77/5 درصد)، 85 نفر متأهل (79/4 درصد) و اکثرا دارای مدرک کارشناسی (95 نفر، 88/7 درصد) بودند. 91/37 درصد از کارمندان نیز استخدام رسمی بودند. در افراد شرکت کننده، میانگین نمره یادگیری 26/63 ± 144/1 بود. نمره یادگیری با جنسیت پرستاران (0/48=p)، وضعیت تاهل (0/2=p) و وضعیت استخدامی (0/79=p)ارتباط آماری معنی داری نداشت اما ارتباط آماری آن با سطح تحصیلات (0/03=p) معنی دار بود. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که مدل ADDIE برای یادگیری بین حرفه ای پرستاران در زمینه تصویربرداری پزشکی مناسب است. استفاده از این مدل برای طراحی و اجرای دوره های آموزش مداوم و توانمندسازی توصیه می شود.

مقدمه: یکی از چالش های اصلی در آموزش بالینی، استرس بالینی است که بر یادگیری و وضعیت سلامتی جسمی و روحی دانشجویان پرستاری تاثیرگذار است. این مطالعه با هدف مقایسه عوامل تنش زای آموزش بالینی از دیدگاه دانشجویان و اساتید پرستاری صورت گرفت. روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی است که در سال 1402 انجام شد. 127 نفر از دانشجویان پرستاری کارورز وکارآموز و23 نفر از اساتید و مربیان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه آزاد خوراسگان به روش در دسترس انتخاب شدند. ضمن رعایت ﻣﻼﺣﻈﺎت اﺧﻼﻗﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﺗﮑﻤﯿﻞ ﻓﺮم رﺿﺎﯾﺖ آﮔﺎﻫﺎﻧﻪ، داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد سنجش عوامل استرس زای آموزش بالینی جمع آوری گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون های آمار توصیفی و استنباطی با نرم افزار SPSS انجام گردید. نتایج: نتایج مطالعه نشان داد، بین میانگین امتیاز کل عوامل تنش زای آموزش بالینی سه گروه اختلاف معنی دار آماری وجود دارد(05/ 0

مقدمه: اخلاق حرفه ای شرط توسعه آموزش و به عنوان یکی از عناصر مهم در عرصه آموزش دانشجویان می باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسی میزان رعایت اخلاق حرفه ای تدریس از دیدگاه دانشجویان می باشد. روش کار: این مطالعه توصیفی مقطعی در سال 1402 در دانشکده پیراپزشکی گناباد با مشارکت 103 دانشجو در 4 رشته هوشبری، پرتوشناسی، علوم آزمایشگاهی و اتاق عمل انجام شد. نمونه گیری به صورت طبقه ای تصادفی و ابزار پژوهش پرسشنامه اخلاق حرفه ای تدریس استاد بود. داده ها پس از جمع آوری وارد نرم افزار SPSS نسخه 20 گردید و جهت تحلیل داده ها از آزمون های تی تک گروهی، تی مستقل و آنالیز واریانس یکطرفه استفاده گردید. نتایج: 67 درصد دانشجویان مونث و 84/5 درصد مجرد بودند. میانگین و انحراف معیار سن دانشجویان 1/42 ± 21/56 سال بود. نتایج آزمون تی تک گروهی نشان داد میانگین نمرات مولفه های اخلاق حرفه ای و اخلاق حرفه ای کل در سطح متوسط و بالاتر می باشد. 52/4 درصد دانشجویان اخلاق حرفه ای اساتید را مطلوب گزارش کردند. مولفه های ارزشیابی ایده آل و شناخت یادگیرنده در سطح پایین تری نسبت به بقیه مولفه ها قرار داشتند. مولفه" اشراف بر محتوا" از بالاترین میانگین برخوردار بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه بایستی برنامه ریزی دقیق در جهت ارتقای رعایت اخلاق حرفه ای اساتید مورد توجه مدیران قرار بگیرد. همچنین در زمینه ارزشیابی ایده آل و شناخت یادگیرنده که از میانگین پایین تری برخوردار بودند، برای اساتید کارگاه های آموزشی و پایش منظم عملکرد پیشنهاد می گردد

مقدمه: آناتومی به عنوان سنگ بنای آموزش پزشکی برای دانشجویان پزشکی اهمیت زیادی دارد. دیدگاه دانشجویان پزشکی به عنوان یک منبع ارزشمند، می تواند در ارتقا و بهبود کیفیت ارائه این درس موثر باشد. این مطالعه با هدف بررسی نظرات دانشجویان پزشکی نسبت به روش های تدریس آناتومی در دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز انجام شد. روش کار: این مطالعه مقطعی بر روی 180 دانشجوی پزشکی انجام شد. نظرات دانشجویان پزشکی با استفاده از پرسشنامه ای محقق ساخته مشتمل بر 16 سوال درباره روش های تدریس آناتومی مورد بررسی قرار گرفت. روایی و پایایی این پرسشنامه در یک مطالعه مقدماتی تایید شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-22 و آزمون t تحلیل شد. نتایج: از 180 دانشجوی مورد مطالعه، 113 نفر (62/8%) دختر و 67 نفر (37/2%) پسر بودند. میانگین سن دانشجویان 1/7 ± 25/95 سال بود. دانشجویان میزان یادگیری خود از روش های تدریس کنونی آناتومی را متوسط اعلام داشتند(با میانگین35/3 از 5). از نظر دانشجویان روش های ارائه نکات بالینی(4/35)، استفاده از مولاژ(4/33) و روش ترکیبی آموزش پایه و بالین(4/11) مطلوب ترین؛ و آموزش آنلاین(82/2) و استفاده از پاورپوینت(2/53) نامطلوب ترین روش های تدریس معرفی شدند. بین دیدگاه دانشجویان به تفکیک جنس و عملکرد تحصیلی در ارتباط با روش های تدریس تفاوت معنی داری وجود نداشت(p >0/05 ). نتیجه گیری: با توجه به رضایت نسبی دانشجویان پزشکی از روش های تدریس کنونی آناتومی، پیشنهاد می شود که اساتید جهت افزایش کیفیت آموزش آناتومی با بازنگری در شیوه تدریس خود از روش های آموزشی نوین و روش های ترکیبی پایه و بالین همزمان با آموزش عملی استفاده نمایند.

مقدمه: یادگیری یک رویکرد است که به توسعه توانایی های یادگیرنده توجه دارد و به واسطه ارائه رهنمودها و منابع، فرایند یادگیری را تسهیل می کند. سیستم آموزشی و دیدگاه استادان و دانشجویان برای انجام یک برنامه آموزشی اهمیت دارد. این مطالعه با هدف بررسی دیدگاه اعضای هیات علمی و دانشجویان درخصوص آماده سازی انگیزش شغلی مبتنی بر تئوری یادگیری خود تعیین کننده در سال1402انجام شد. روش کار: این مطالعه مقطعی بر روی اعضای هیات علمی، دانشجویان کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام شد. با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه 130نفر تعیین شد و روش نمونه گیری به شیوه تصادفی ساده انجام شد. ابزار، پرسشنامه ی بلیس و عظیم پور بود که پژوهشگر بنا به نیاز آن را تغییرداد. جهت تعیین روایی پرسشنامه از روایی محتوایی استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار 21spss و با آزمون های آماری آماره های توصیفی و استنباطی انجام شد. نتایج: در این پژوهش 57/7% را زنان تشکیل می دادند و میانگین سنی4/54 ± 22/46 سال بود. حیطه بی انگیزگی بیشترین و تنظیم بیرونی کمترین میانگین را داشت. دیدگاه اعضای هیات علمی و دانشجویان عمدتا مثبت بود و نمره بالایی نسبت به آماده سازی انگیزش شغلی مبتنی بر تئوری یادگیری خود تعیین کننده کسب نمودند. نتیجه گیری: با توجه به اینکه داشتن انگیزه می تواند سبب بهبود و ارتقا کیفیت کار بالین شود و حرفه پرستاری به سطح مطلوبی از کار تیمی و گروهی برسد پیشنهاد می شود مدیران پرستاری به تشویق و انگیزش پرستاران اهمیت دهند.

مقدمه: اعتیاد به مواد مخدر یک چالش گسترده و جهانی است که تأثیرات عمیقی بر جوامع و افراد دارد. عوامل مختلفی می تواند در گسترش اعتیاد به مواد تاثیرگذار باشد. بنابراین این پژوهش با هدف بررسی نگرش به اعتیاد بر اساس احساس پیوستگی؛ با نقش میانجی انطباق پذیری خانواده انجام شد. روش کار: روش این پژوهش مقطعی بود. جامعه این پژوهش تمام دانشجویان کارشناسی دانشگاه محقق اردبیلی(اردبیل، ایران) در سال تحصیلی 1402-1401 بود که تعداد 200 دانشجو با استفاده از نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه احساس پیوستگی آنتونوسکی، پرسشنامه نگرش به مواد مخدر کریمی و پرسشنامه انطباق پذیری و همبستگی خانواده FACES-III الوسون بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد بین نگرش مثبت به اعتیاد با احساس پیوستگی و انطباق پذیری خانواده در سطح 99 درصد ارتباط منفی و معنی دار برقرار است. شدت اثر بین نگرش مثبت به اعتیاد با احساس پیوستگی با نقش میانجی انطباق پذیری 0/306 با انحراف استاندارد 0/216و شدت اثر بین نگرش منفی به اعتیاد با نقش میانجی انطباق پذیری خانواده 0/309با انحراف استاندارد 0/193 می باشد. نتیجه گیری: انطباق پذیری خانواده می تواند نقش مهمی به عنوان میانجی در این رابطه ایفا کند. با افزایش انطباق پذیری خانواده، حس پیوستگی و ارتباط نزدیک تری در خانواده به وجود می آید و این می تواند به محافظت از افراد در برابر مصرف مواد مخدر کمک کند.

مقدمه: با توجه به تغییرات روزافزون در جهان امروز، رسالت آموزش در حوزه پزشکی جهت آماده سازی فراگیران برای روبرو شدن با اهدافی جدید را دشوار می سازد. لذا در چنین شرایطی، استفاده از روش های جدید برای اثربخش تر نمودن آموزش الزامی است که توجه به یادگیری تلفیقی، تحولی در این حوزه به حساب می آید. به این ترتیب، هدف پژوهش حاضر ارائه مدلی جهت استقرار محیط یادگیری تلفیقی در آموزش پزشکی می باشد. روش کار: این پژوهش، کیفی به روش فراترکیب با مدل سندولوسکی و بارسو بود. جامعه آماری شامل مطالعات انجام شده در بازه زمانی 1398 تا 1402 در حوزه یادگیری تلفیقی بود که با کلیدواژه های مشخص در پایگاه های اطلاعاتی ملی مانند؛ مجلات نور، مگیران، سیویلیکا، گنج و علم نت و پایگاه های بین المللیIJET، ، Eric، Scopus، Science direct وGoogle scholar به جمع آوری پرداخته شد. جمعاً 59 مطالعه بررسی و پس از چندین مرحله غربالگری نهایتاً 20 واحد مطالعاتی انتخاب شد. نتایج: بررسی ها نشان دادند که عدم اهتمام لازم به مبانی نظری یادگیری تلفیقی در حوزه علوم تربیتی و کاربرد آن در آموزش پزشکی باعث شده تا به حال مدل موثری برای مدرسان آموزش پزشکی وجود نداشته باشد که شش مولفه عبارتند از یکپارچه سازی فناوری، برنامه ریزی انعطاف پذیر، یادگیری فعال، یادگیری خود-گام، همیاری دانشجویان و ارزیابی، بازخورد و بهبود، در جهت استقرار محیط یادگیری تلفیقی در آموزش پزشکی در این پژوهش مورد تحلیل و استخراج قرار گرفت. در بحث محدودیت ها، بازبینان گاهی مجبور می شدند مقالات مرتبط تر با حوزه علوم پزشکی را انتخاب کنند تا مبانی دقیق تری برای کاربردی و فراگیر کردن آن در حوزه آموزش پزشکی بوجود آید. نتیجه گیری: ازاین رو نتایج نشان می دهد که مدل ارائه شده نیازهای متنوع یادگیرنده را برآورده می کند و به طور یکپارچه با تقاضاهای در حال تحول آموزش بهداشت سازگار می شود. یادگیری تلفیقی، نشان دهنده یک تغییر پارادایم تاریخی است که دانشجویان را با مهارت ها، دانش و اعتماد به نفسی که برای پیشرفت در چشم انداز مراقبت های بهداشتی که به سرعت در حال تغییر است، مجهز می کند.

مقدمه: پاندمیکووید-19 موجب تغییرات اساسی در سطوح گوناگون از جمله سلامت و آموزش عالی شده است. در بسیاری از کشورهای جهان دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی جهت تداوم امور آموزشی خود با چالش هایی مواجه و جهت مدیریت این چالش ها از استراتژی های گوناگونی بهره بردند. هدف از مطالعه حاضر شناسایی این استراتژی ها است. روش کار: مطالعه به صورت مروری با کلیدواژه های مدیریت، استراتژی، آموزشی و کووید-19، Strategy، Management، education، Covid-19، درپایگاه های اطلاعاتیMagiran، Irandoc، SID، PubMed، Scopus، Web of science، ScienceDirectو Google Scholar در طی 6 سال اخیر جستجو شدند. پس از جستجوی پایگاه های اطلاعاتی نامبرده مطالعات براساس معیارهای ورود وارد پژوهش شدند سپس متن مقالات خوانده شد و چکیده ای متشکل از عنوان، سالانتشار، کشورموردمطالعه، نمونه های پژوهش و استراتژی آموزشی مورد استفاده تهیه گردید. برای بررسی کیفیت مقالات از دستورالعملPRISMA که برای بررسی مطالعات مرور نظام منداست، استفاده گردید. نتایج: در مجموع استراتژی ها به صورت کلی شامل 4 حیطه منابع انسانی، تدریس، ایمنی بهداشتی و حمایت های مالی و روحی-روانی شناسایی و طبقه بندی شدند. استراتژی های حیطه منابع انسانی عموما حول محور چینش شیفت کاری کارکنان آموزشی و نحوه آن بوده است. استراتژی های تدریس اکثرا بر پایه آموزش از راه دور بوده اند. استراتژی های ایمنی بهداشتی متمرکز بر رعایت فاصله گذاری اجتماعی، ضدعفونی کردن اماکن آموزشی و غربالگری کارکنان و دانشجویان بوده و استراتژی های حیطه مالی و روحی-روانی عموما به صورت کاهش هزینه دانشجویان و کارکنان و مشاوره های روانشناختی بوده اند. نتیجه گیری: آموزش عالی در ایران متناسب با جهان باید بر روی استفاده از آموزش های الکترونیکی و توسعه آن تمرکز و سرمایه گذاری نماید تا در صورت بروز بحران هایی مانند پاندمی کووید-19 بتواند آموزش عالی خود را مدیریت نماید.