مهندسی سازه و ساخت
سال:1403 | دوره:11 | شماره:2 |تعداد مقالات:12

این مقاله به بررسی عملکرد لرزه ای ساختمان های قاب خمشی متوسط فولادی میان مرتبه که مطابق با آیین نامه های ایران و معتبر خارجی طراحی شده، می پردازد. بدین منظور، دو ساختمان 6 و 9 طبقه که بر روی خاک نوع C و برای منطقه تهران که دارای منطقه با پهنه بندی خطر زلزله خیلی زیاد واقع شده جهت مطالعه در نظر گرفته شده اند. با فرض اینکه ساختمان های مورد بررسی بر روی خاک نوع C و یا به صورت اشتباه روی خاک نوع D اجرا شده باشند، تحت 22 رکوردهای دور از گسل با لحاظ اندرکنش خاک-سازه و نامنظمی جرمی در ارتفاع در دو سطح زلزله DBE و MCE تحلیل شده اند. این ساختمان ها در نرم افزار اجزای محدود OpenSees شبیه سازی و در مدل های سازه ای مورد نظر، رفتار غیرخطی هندسه و مصالح در نظر گرفته شده است. نتایج نشان میدهد که لحاظ اثر اندرکنش خاک-سازه در سازه 6 طبقه تأثیر بسزایی در پاسخ های سازه نداشته است در صورتی که اثر اندرکنش خاک-سازه در مورد ساختمان 9 طبقه مشهود است. با تغییر نوع خاک از حالت C به حالت D، پاسخ های ساختمانها بیشتر میشود. آثار نامنظمی جرمی توانست مقادیر پاسخ های سازه را در دو ساختمان 6 و 9 طبقه به شدت افزایش دهد. به طور کلی نرم در نظر گرفتن نوع خاک محل (نوع D به جای C)، مقادیر جابجایی های نسبی، شتاب و برش طبقات حدود 1/5 برابر شده است

در ایران چندین دهه است که منابع آب به صورت بی رویه و ناپایدار مورد بهره برداری قرار می گیرد. در این میان، استفاده از منابع آب نامتعارف به عنوان گزینه ای نوید بخش برای تخفیف فشارهای کمی و کیفی بر منابع آب رایج در سطح جهانی، اهمیت ویژه ای دارد. در این میان، شیرین سازی آب دریا و انتقال آن به مقصد های تعیین شده اهمیت ویژه ای دارد. هدف این کار تحقیقاتی شناسایی و ارزیابی ریسک در پروژه انتقال آب خلیج فارس در قطعه دوم از طرح انتقال آب خلیج فارس می باشد. امروزه این اصل پذیرفته شده است که فعالیت های انسانی باید در راستای توسعه پایدار و تحقق اهداف آن باشند. این اصل شامل مدیریت ریسک در پروژه انتقال آب خلیج فارس نیز می شود. در این تحقیق شناسایی ریسک از طریق مصاحبه با 16 نفر از افراد خبره و به روش تحلیل سلسله مراتبی(AHP) برای بخش های مختلف کارفرما، مشاور و پیمانکار انجام شده و وزن هر کدام توسط فرآیند تحلیل سلسه مراتبی مشخص گردید. با بررسی در حوضه های کار فرما، مشاور و پیمانکار، اولویت اول در بخش کارفرما معیار عدم تجربه کافی نیروهای انسانی و نداشتن تخصص، در بخش مشاور معیار دقت پائین نقشه های اجرایی و بی توجهی به جزئیات ،در بخش پیمانکار معیار تخصیص دیر هنگام منابع مالی مشخص گردیدند

گسترش ترک های فزاینده در اجزای اصلی یک سازه یکی از اساسی ترین مشکلاتی است که با گذشت زمان می تواند موجب خسارات جبران ناپذیری در سازه ها شود. در پژوهش حاضر به منظور بررسی روند گسترش ترک های فزاینده و تعیین موقعیت آن ها در تیر بتن آرمه، یک روش آماری مبتنی بر پردازش سیگنال و یادگیری ماشین پیشنهاد گردید. تیر مورد نظر با شرایط تکیه گاهی مختلف در نرم افزار اجزا محدود ABAQUS مدل سازی شده و ترک های فزاینده با استفاده روش اجزا محدود گسترش یافته (XFEM) در دو موقعیت مفروض از طول تیر تعریف شد. در ادامه تیر مذکور تحت اثر بارگذاری افزایش یابنده قرار گرفته و پاسخ آن از نوع تغییرمکان در زمان های مختلف از بازه زمانی بارگذاری استخراج گردید. پاسخ های بدست آمده با استفاده از تبدیل موجک پیوسته (CWT) پردازش شده و ضرایب موجک در هر یک از گره های متناظر با نقاط سنجش پاسخ تیر اخذ شد. توزیع ضرایب موجک بدست آمده دارای مفاهیم موثر و ارزشمندی برای بررسی رشد ترک و نحوه گسترش آن دارد. سپس به منظور بررسی تغییرات ضرایب موجک در طول گسترش ترک از تجزیه مولفه های اصلی به عنوان یک روش یادگیری ماشین استفاده گردید. بررسی ها حاکی از آن است که چند مولفه اول، تناظر بالایی با موقعیت آسیب دارند. نتایج بدست آمده نشان می دهد که الگوریتم پیشنهاد شده روند رشد ترک های فراینده را به خوبی تشخیص داده و موقعیت آسیب را با دقت بالایی تعیین می نماید.

تیرهای با مقطع کاهش یافته، شکل پذیری اتصالات صلب در قابهای خمشی فولادی را از طریق کاهش بار وارده به چشمه اتصال و دور کردن محل تشکیل مفصل پلاستیک از بر ستون تامین می کنند. این تیر ها در کنار مزایای مذکور، دارای معایبی نیز می باشند; از جمله اجرایی نبودن برخی از مدل های پیشنهادی، کمانش های محلی زودهنگام در بال و جان تیر در بخش کاهش یافته و کمانش پیچشی جانبی تیر به دلیل کاهش عرض بال. هدف این مقاله ارائه جزئیاتی ازتیر کاهش یافته است که افزون بر مزایای کاهش یافتگی، دارای کمترین معایب مورد اشاره باشد. برای شروع کار ابتدا چند مدل عددی با نرم افزار آباکوس ساخته شدند. بعد از بارگذاری بارافزون و تحلیل نتایج، سه مدل تیر به عنوان مدل های برگزیده در نظر گرفته شدند. یکی از این نمونه ها، نمونه تائید شده آیین نامه AISC موسوم به RBS بود که به منظور مقایسه با عملکرد نمونه های پیشنهادی در نظر گرفته شد. کاهش یافتگی در دو نمونه پیشنهادی به شکل کاهش ضخامت در بال تیر بود. کاهش ضخامت در یک نمونه به صورت ایجاد شیارهای عرضی کم عمق در بال ها و در نمونه دیگر به صورت ایجاد تراش سطحی مستطیلی شکل در بال ها صورت گرفت. نمونه های پیشنهادی دارای اساس مقطع پلاستیک معادل با نمونه RBS در باریک ترین مقطع می باشند. مدل ها در مقیاس کامل ساخته شده و به وسیله اتصال صلب به ستون متصل گردیده و در آزمایشگاه تحت بارگذاری چرخه ای قرار گرفتند. نتایج نشان داد که در همه نمونه ها تحت بارگذاری چرخه ای، مفصل پلاستیک در منطقه کاهش یافته مورد انتظار تشکیل شده و ضوابط طرح لرزه ای برای قاب های خمشی ویژه برآورده گردید. نمونه دارای تراش مستطیلی در بال، ازلحاظ شکل پذیری و قابلیت اتلاف انرژی بهتر از نمونه RBS عمل کرد.

در اﻳﺮان گسترش شهرنشینی و رﺷﺪ روز اﻓﺰون ﺳﺎﺧﺖ و ﺳﺎز ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن باعث استخراج بی رویه از معادن سنگ طبیعی برای تولید بتن شده است. از سوی دیگر بازسازی یا تخریب بناهای ﻓﺮﺳﻮده منجر به تولید انبوه ضایعات و پسماندهای ساختمانی بخصوص در کلانشهرها می شود. متاسفانه حجم عمده ای از این ضایعات ساختمانی بعنوان زباله به محیط اطراف شهرها منتقل شده و دپو یا دفن می گردند. این دو عامل سبب گردیده تا پایداری محیط زیست با خطری جدی مواجه شود. اﺳﺘﻔﺎده از مصالح قابل بازیافت و اﺳﺘﻔﺎده ﻣﺠﺪد آن ها در ساخت مصالح جدید ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺑﺴﻴﺎری ﺑﻪ دﻧﺒﺎل دارد ﻛﻪ ﺻﺮﻓﻪﺟﻮﻳﻲ اﻗﺘﺼﺎدی، کاهش حجم پسماند و حفظ منابع طبیعی مانند معادن سنگ بخشی از آن است. در این تحقیق با هدف بازیافت و استفاده مجدد از پسماند ساختمانی، از ضایعات سرامیکی در نسبت های مختلف حجمی 25%، 50%، 75% و 100% به جای شن طبیعی در بتن خودتراکم استفاده شد. همچنین جهت افزایش کیفیت رئولوژی و قوام بتن خودتراکم از پودر زئولیت به جای پودر سنگ استفاده گردیده. آزمایش ها انجام شده شامل جریان اسلامپ، قیف V، جعبه L، مقاومت فشاری در سنین مختلف، مقاومت کششی، جذب آب بتن سخت شده، دوام بتن در برابر چرخه یخبندان و بررسی ریزساختار شکست بتن می باشد. نتایج این تحقیق نشان داد که افزودن حداکثر 25% ضایعات سرامیک در بتن، کمتر از 10% مقاومت فشاری 28 روزه را کاهش می دهد. همچنین میزان کاهش وزن و مقاومت این طرح پس از قرارگیری در معرض 300 چرخه ذوب و یخبندان به ترتیب 2/3 % و 9/5 % اندازه گیری شد.

در علم مهندسی سازه و زلزله، با مطرح شدن طراحی لرزه ای براساس عملکرد، بسیاری از پژوهشگران تحقیقات خود را در این زمینه متمرکز کرده اند. هدف از این نوع طراحی، قادر ساختن مهندسان به طراحی سازه هایی است که عملکردشان قابل پیش بینی باشد. یک نوع خاص نامنظمی در سازه، پس نشستگی آن در ارتفاع می باشد که تاثیر قابل ملاحظه ای بر عملکرد سازه دارد و موضوعی است که همواره مورد بررسی پژوهشگران قرار می گیرد. در این مقاله، به طراحی بهینه مبتنی بر عملکرد دو مثال قاب خمشی فولادی سه طبقه پرداخته شده است. در هر دو مثال، قاب های فولادی در دو گام مستقل، با الگوی بارگذاری جانبی براساس شکل مود اول مورد تحلیل واقع شده اند. در صورت رضایت بخش بودن نتایج حاصل از تحلیل در گام اول، قاب ها در گام دوم نیز تحلیل شده و مورد بررسی قرار گرفته اند. از آنجایی که رایج ترین روش تحلیل برای ارزیابی عملکرد لرزه ای، روش تحلیل استاتیکی غیرخطی می باشد، این روش با استفاده از نرم افزار OpenSees به عنوان روش تحلیل قاب ها درنظر گرفته شده است. پروسه بهینه سازی در این مطالعه، با استفاده از دو الگوریتم فراابتکاری EVPS و ECBO انجام شده است. قیود مسئله معیارهای پذیرش قاب خمشی فولادی طبق آیین نامه FEMA 356، دریفت طبقات، ضریب لاغری ستون ها و ضوابط طراحی اتصالات تیر و ستون می باشند. نتایج نشان می دهد که بهترین پاسخ بهینه توسط الگوریتم EVPS یافته شده است و الگوریتم EVPS عملکرد بهتری نسبت به الگوریتم ECBO داشته است. نسبت دوران پلاستیک مفاصل تشکیل شده در المان ها به مقادیر مجاز آن ها برای بهترین پاسخ کمتر از یک می باشد که نشان می دهد این مفاصل در محدوده تعریف شده مجاز برای هر سطح عملکرد قرار گرفته اند.

در تحقیق حاضر برای افزایش شکل پذیری در قاب های مهاربندی هم محور ضربدری، استفاده از فیوز خمشی چهارضلعی در محل تقاطع مهاربندها پیشنهاد شده است. اساس کارکرد المان پیشنهادی، عملکرد آن به عنوان یک المان فیوز و ایجاد رفتار بهتر در المان های مهاربندی است. در بخش اول برای دستیابی به ابعاد مناسب، محدوده متنوعی از ابعاد فیوز و رفتار مدل های ساخته شده، از لحاظ مقاومت با تنش تسلیم مربوط به فولاد نرمه ی ساختمانی در نرم افزار ABAQUS مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج بدست آمده بیانگر آنست که با افزایش ابعاد باز شوی بکار رفته میزان نیروی حداکثر و سختی سازه کاهش می یابد. نسبت مقدار سختی جانبی برای بازشوی 3% نسبت به مهاربندی ضربدری برابر 44 درصد، برای بازشوی 5% نسبت به مهاربندی ضربدری برابر 44 درصد و برای بازشوی 10% نسبت به مهاربندی ضربدری برابر 20 درصد است. در بخش دوم مطالعات صورت گرفته، ابتدا در نرم افزار ETABS قاب دو بعدی با استفاده از مهاربند ضربدری طراحی شده و سپس سه مدل قاب دو بعدی پانزده طبقه با درصدهای بازشوی 3، 5 و 10 درصد جایگزین شده در نرم افزار OpenSees با المان پیشنهادی و تحت تحلیل بارافزون و دینامیکی غیرخطی تاریخچه زمانی با کمک رکوردهای حوزه نزدیک و دور از گسل قرار گرفته اند (منظور از بازشوی 3% این است که مساحت فیوز چهار ضلعی تعبیه شده در وسط مهاربند ضربدری برابر 3% حاصلضرب دهانه در ارتفاع طبقه می باشد). نتایج تحلیل های دینامیکی تاریخچه زمانی بیانگر آنست که برای زلزله های حوزه نزدیک میانگین نسبت برش پایه برای بازشوهای 3%، 5% و 10% نسبت به مهاربندی ضربدری به ترتیب برابر72%، 40% و 26% است. این مقادیر برای حوزه دور به ترتیب برابر 72%، 38% و 24% است.

از معایب اتصالات کاهش یافته در بال، احتمال وقوع پدیده کمانش جانبی-پیچشی در تیر است. یک روش موثر در جلوگیری از بروز این پدیده، کاهش مقطع جان به جای کاهش مقطع بال تیر است که ضمن مرتفع نمودن معایب اتصال کاهش یافته در بال، رفتار بهتر و شکل پذیری بیشتری را فراهم می کند. هدف تحقیق حاضر، بررسی تأثیر استفاده از روش کاهش مقطع تیر با تعبیه شیارهای طولی و عرضی بر رفتار قاب های خمشی فولادی با اتصالات پیچی می باشد. نمونه های مورد مطالعه عبارتند از: قاب با تیر با مقطع کامل، و قاب های با تیر با مقطع کاهش یافته به روش های: برش شعاعی در بال، شیار طولی در بال، شیار عرضی در بال، شیار طولی در جان، شیار عمودی در جان، شیار ترکیبی در جان و شیار صلیبی در جان. این قاب های یک طبقه-یک دهانه، به روش اجزاء محدود با اجزای پوسته چهار گرهی S4R و جامد هشت گرهی C3D8R در نرم افزار ABAQUS با فرض رفتار غیرخطی تحلیل شده اند. بارگذاری چرخه-ای شبه-استاتیکی، طبق پروتکل کنترل دسترسی الحاقی، به قاب ها اعمال شد. نتایج تحقیق نشان می دهد ایجاد تیر با مقطع کاهش-یافته می تواند سبب انتقال مفصل پلاستیک از بر ستون به فاصله مناسب در محل مقطع کاهش یافته شود. همچنین، بیشترین اندیس شکست در قاب با تیر با مقطع کامل رخ داده و کمترین اندیس مربوط به قاب با شیار طولی در جان تیر است. اندیس بزرگ احتمال وقوع پارگی در تغییرمکان های نسبی پایین را افزایش می دهد. نتایج منحنی چرخه ای قاب ها نشان می دهد قاب با شیار طولی در بال تیر و قاب با شیار عرضی در بال تیر در گام نهایی بارگذاری، یعنی در دو چرخه ی آخر با بیشترین زاویه دوران، دچار تنزل مقاومت می-شوند. همچنین، قاب با شیار طولی در جان تیر با 8/31 درصد ظرفیت باربری بیشتر و 9/30 درصد استهلاک انرژی بیشتر در مقایسه با سایر قاب های با تیر با مقطع کاهش یافته عملکرد بهتری دارد.

نفوذ آب به داخل بتن می تواند باعث کاهش دوام و پایایی بتن گردد. مخصوصاً افزایش و کاهش دما به صورت پی درپی سبب تغییرات منفی بر مشخصات فیزیکی و شیمیایی بتن شده و همین موضوع می تواند باعث کاهش کارکرد بتن در برابر نفوذ آب گردد. لذا نیاز می-باشد که تاثیرات سیکل های دمایی بر مقاومت سطحی بتن و مقدار حجم نفوذ و عمق نفوذ آب به بتن مورد بررسی قرار گیرد. همچنین با توجه به اینکه طبق استانداردهای بین المللی، برای اندازه گیری نفوذپذیری بتن باید آزمونه ی بتنی شکسته شود، لذا نیاز به آزمون جدیدی است که بدون شکست آزمونه، حجم نفوذ آب به بتن اندازه گیری شود. قبل از شروع آزمایش؛ نخست آزمونه های بتنی در گرم کن برای مدت و دمای مشخص قرار گرفته و سپس از گرم کن خارج و در دمای محیط برای 16 ساعت نگهداری شده اند. به این ترتیب یک سیکل دمایی کامل گردید. با تکمیل شدن تعداد سیکل های مورد نظر، آزمونه ها از این روند خارج و تحت آزمایش-های نفوذپذیری و انتقال اصطکاک قرار گرفته و در نهایت آزمونه بتنی توسط جک فشاری به دو قسمت تقسیم شده و سطح خیس شده آن برای دریافت عمق نفوذ، اندازه گیری شد. طبق نتایج حاصله، با مقایسه حجم نفوذ آب به بتن در آزمونه های عادی با آزمونه های قرارگرفته در سیکل های مختلف دمایی مشاهده می شود که سیکل های 20، 40، 140 و 160 چرخه به ترتیب باعث افزایش حجم نفوذ آب به بتن به مقدار 2/2، 3/4، 9/14 و 8/16برابر شده است. در ضمن با اعمال سیکل های فوق مقاومت حاصل از آزمون انتقال اصطکاک در سن 120 روزه، به ترتیب باعث کاهش 4/2، 6، 65 و 79 درصدی نسبت به بتن عادی گردیده است. همچنین با توجه به ضرایب همبستگی به دست آمده، می توان با استفاده از آزمون محفظه استوانه ای و انتقال اصطکاک، عمق نفوذ آب و مقاومت فشاری بتن را با معادلات ارائه شده و بادقت بالایی اندازه گیری نمود.

اثر زاویه اعمال شتاب نگاشت ها به سازه ها بر روی خسارت وارده به سازه و نیاز لرزه ای در زلزله های دور از گسل از چند دهه پیش مورد توجه محققین بوده است. اما این موضوع در زلزله های حوزه نزدیک اخیرا بیشتر مورد توجه محققین و آیین نامه های طراحی قرار گرفته است. این موضوع به علت حرکت های پالسی شکل زمین ناشی از پدیده جهت پذیری پیش رونده در زلزله های نزدیک گسل می باشد، که تاثیر زاویه اعمال شتاب نگاشت ها را بر روی نیاز لرزه ای بیشتر می کند. با توجه به اهمیت این موضوع در سالیان گذشته تحقیقات متعددی جهت تکمیل ضوابط طراحی در نواحی نزدیک گسل انجام شده است. به عنوان مثال آیین نامه بارگذاری آمریکا برای طراحی با استفاده از تحلیل تاریخچه زمانی غیرخطی، توصیه می کند که نگاشت های نزدیک گسل انتخابی ابتدا در جهت موازی و عمود بر گسل به محور های اصلی سازه اعمال شوند. هدف از این تحقیق بررسی کارایی روش پیشنهادی جهت طراحی سازه ها در نزدیک گسل می باشد. بدین منظور با مدل سازی غیرخطی سازه ای با سیستم مهاربندی واگرا و اعمال شتاب نگاشت های نزدیک گسل به سازه با زوایای برخورد متفاوت، پاسخ های نیاز لرزه ای مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج این تحقیق نشان می دهد که نه تنها جهت پاسخ بیشینه، با تغییر شتاب نگاشت و نوع پارامتر نیاز لرزه ای تغییر پیدا می کند، بلکه این جهت در طبقات مختلف مدل مورد نظر نیز متغیر است. اما پاسخ سازه به جهت عمود بر گسل تخمین قابل قبولی از بیشینه پاسخ ارائه می دهد که برای اهداف طراحی مناسب است. به طوریکه تقریباً در 70% مواقع، نسبت پاسخ جهت عمود بر گسل به پاسخ بیشینه، بیش از 75/0 می باشد.

در سال های اخیر، بتن نفوذپذیر بعنوان روسازی جدید در پیاده روها، پارکینگ ها، راه ها و شانه جاده ها در کنترل روان آب، جمع آوری هدفمند آن و همچنین جلوگیری از گسترش آلودگی های سطحی و حتی کاهش آلودگی صوتی نقش قابل توجهی داشته است. از مهمترین چالش هایی که در کاربرد اینگونه روسازی ها باعث تغییر عملکرد و کاهش بازدهی آن شده که کمتر مورد توجه قرارگرفته، ایجاد گرفتگی در منافذ بتن نفوذپذیر به سبب وجود آلودگی ها در روان آب ها است. ایجاد گرفتگی در بتن نفوذپذیر به شکل قابل ملاحظه ای الگوی جریان و همچنین نحوه پخش مواد حل شده در آن را تحت تاثیر قرار می دهد. با وجود اهمیت فراوان این موضوع در شناخت عمیق نحوه عمل کرد این نوع بتن تاکنون مطالعه جامعی برای بررسی اثر گرفتگی تدریجی بتن نفوذپذیر بر الگوی جریان و میدان سرعت، تغییر پیچ و خم مسیر عبور جریان و همچنین چگونگی پخش آلودگی انجام نشده است لذا در این مطالعه اثر ایجاد گرفتگی تدریجی بر عوامل مذکور مورد بررسی قرارگرفت. با توجه به این هدف هندسه ای دوبعدی بعنوان مدلی از بتن نفوذپذیر در حالت بدون گرفتگی ایجاد شد و با تغییر هندسه در پنج مرحله گرفتگی تدریجی بتن نفوذپذیر مدلسازی شد. با گسسته سازی دامنه محاسباتی و معادلات انتقال مومنتم و انتقال جرم به روش دینامیک سیالات محاسباتی، شبیه سازی برای مدل های مذکور انجام شد. نتایج نشان داد که با افزایش تدریجی گرفتگی و کاهش تخلخل بتن نفوذپذیر، توزیع میدان سرعت، پیچ و خم مسیر و همچنین توزیع غلظت آلودگی در جریان سیال به نحوی تغییر کرد که سبب ایجاد و و همچنین افزایش نواحی کم سرعت، افزایش طول پیچ و خم مسیر و همچنین به دام افتادن و تجمع آلودگی در داخل بتن نفوذپذیر شد. علاوه بر این، نتایج نشان داد با افزایش گرفتگی، پتانسیل بتن نفوذپذیر برای انسداد کامل افزایش یافته و عمل کرد آن را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد.

از جمله عدم قطعیت های موجود در ارزیابی لرزه ای سازه ها به روش تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی، موضوعاتی نظیر نحوه انتخاب و اعمال زوج مولفه افقی شتابنگاشت لرزه ای به سازه می باشد. با توجه به اینکه جهت استقرار سنسورهای دستگاه شتابنگار در خصوصیات لرزه ای داده های شتابنگاری ثبت شده مانند بیشینه شتاب زمین، طیف پاسخ و انرژی تاثیر قابل توجهی دارد لذا نحوه دوران شتابنگاشت لرزه ای برای دستیابی به سناریوهای بحرانی تر پاسخ سازه ها بر حسب درجه اهمیت آنها محل بحث است. در این تحقیق، بر اساس داده-های ثبت شده در شبکه شتابنگاری ایران برای پنج زمین لرزه بارز در سه پهنه لرزه زمین ساخت زاگرس، ایران مرکزی و البرز، سه روش دوران پیشنهادی در تحقیقات قبلی شامل روش محورهای اصلی، روش جهت حداکثری و روش محورهای موازی و عمود بر گسل ارزیابی شده و تاثیر آنها در پاسخ لرزه ای دو تیپ ساختمانی قاب خمشی فولادی منظم کوتاه مرتبه (4طبقه) و میان مرتبه (8 طبقه) با استفاده از روش تحلیل تاریخچه زمانی غیرخطی بررسی شده است. نتایج نشان داد که توجه به عدم قطعیت ناشی از زاویه استقرار سنسورهای دستگاه های ثبت شتابنگاشت در ایستگاه های شتابنگار لرزه ای تاثیر قابل ملاحظه ای بر پاسخ لرزه ای سازه های کوتاه مرتبه و میان مرتبه موردبررسی داشته است، به نحوی که افزایش بین 10 تا 120 درصدی بیشینه تغییرمکان نسبی طبقات و بیشینه برش پایه سازه در زلزله های مختلف بنابر نوع زلزله، دوری و نزدیکی ایستگاه، نوع روش دوران و ارتفاع سازه مشاهده شده است لکن انتخاب روش دوران برای رسیدن به بحرانی ترین سناریوی ممکن پیچیده بوده و بسته به دوری و نزدیکی سازه به گسل متفاوت می باشد. برای کاهش محاسبات شناسایی سناریوی بحرانی برای روش دوران شتابنگاشت های لرزه ای در روش تحلیل تاریخچه زمانی، اولویت دادن به روش دورانی که با اعمال آن، پارامترهای لرزه ای بیشینه شتاب و چگالی انرژی ویژه شتابنگاشت لرزه ای حداکثر شود به عنوان پیشنهاد مطرح گردید.